ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.13.22
सोदक्रामत्सासुरान् आगच्छत्तामसुरा उपाह्वयन्त माय एहीति ।
तस्या विरोचनः प्राह्रादिर्वत्स आसीदयस्पात्रं पात्रम् ।
तां द्विमूर्धार्त्व्योऽधोक्तां मायामेवाधोक् ।
तां मायामसुरा उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१३.२२ ॥
ସେ ବାହାରି ଅସୁରମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ଅସୁରମାନେ ତାକୁ ଡାକିଲେ: 'ମାୟା, ଆ!' ତାର ବାଛୁରୀ ପ୍ରହ୍ରାଦର ପୁତ୍ର ବିରୋଚନ ଥିଲା; ପାତ୍ର ଲୌହପାତ୍ର ଥିଲା। ଦ୍ୱିମୂର୍ଧା ଆର୍ତ୍ଵ୍ୟ ତାକୁ ଦୁହିଁଲା; ସେ ମାୟାକୁ ହିଁ ଦୁହିଁଲା। ଅସୁରମାନେ ସେହି ମାୟାରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି; ଏପରି ଜାଣୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଜୀବିକାର ସାଧନ ହୁଏ।
8.13.23
सोदक्रामत्सा पितॄन् आगच्छत्तां पितर उपाह्वयन्त स्वध एहीति ।
तस्या यमो राजा वत्स आसीद्रजतपात्रं पात्रम् ।
तामन्तको मार्त्यवोऽधोक्तां स्वधामेवाधोक् ।
तां स्वधां पितर उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१३.२३ ॥
ସେ ବାହାରି ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ପିତୃମାନେ ତାକୁ ଡାକିଲେ: 'ସ୍ୱଧା, ଆ!' ତାର ବାଛୁରୀ ରାଜା ଯମ ଥିଲା; ପାତ୍ର ରୂପାପାତ୍ର ଥିଲା। ମାର୍ତ୍ୟବ ଅନ୍ତକ ତାକୁ ଦୁହିଁଲା; ସେ ସ୍ୱଧାକୁ ହିଁ ଦୁହିଁଲା। ପିତୃମାନେ ସେହି ସ୍ୱଧାରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି; ଏପରି ଜାଣୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଜୀବିକାର ସାଧନ ହୁଏ।
8.13.24
सोदक्रामत्सा मनुष्यान् आगच्छत्तां मनुष्या उपाह्वयन्तेरावत्येहीति ।
तस्या मनुर्वैवस्वतो वत्स आसीत्पृथिवी पात्रम् ।
तां पृथी वैन्योऽधोक्तां कृषिं च सस्यं चाधोक् ।
ते स्वधां कृषिं च सस्यं च मनुष्या उप जीवन्ति कृष्टराधिरुपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१३.२४ ॥
ସେ ଉଡ଼ି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାକୁ ଡାକିଲେ: "ଐରାବତୀ, ଆ।" ତାର ବାଛୁରୀ ବୈବସ୍ୱତ ମନୁ ଥିଲେ; ପାତ୍ର ଥିଲା ପୃଥିବୀ। ବୈନ୍ୟ ପୃଥି ତା'ଠାରୁ କୃଷି ଓ ଶସ୍ୟ ଦୋହନ କଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେହି ସ୍ୱଧା, କୃଷି ଓ ଶସ୍ୟରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି। ଯିଏ ଏପରି ଜାଣେ, ସେ ଜୀବିକାର ଆଧାର ହୁଏ।
8.13.25
सोदक्रामत्सा सप्तऋषीन् आगच्छत्तां सप्तऋषय उपाह्वयन्त ब्रह्मण्वत्येहीति ।
तस्याः सोमो राजा वत्स आसीच्छन्दः पात्रम् ।
तां बृहस्पतिराङ्गिरसोऽधोक्तां ब्रह्म च तपश्चाधोक् ।
तद्ब्रह्म च तपश्च सप्तऋषय उप जीवन्ति ब्रह्मवर्चस्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१३.२५ ॥
ସେ ଉଡ଼ି ସପ୍ତର୍ଷିମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ସପ୍ତର୍ଷିମାନେ ତାକୁ ଡାକିଲେ: "ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୱତୀ, ଆ।" ତାର ବାଛୁରୀ ରାଜା ସୋମ ଥିଲେ; ପାତ୍ର ଥିଲା ଛନ୍ଦ। ଆଙ୍ଗିରସ ବୃହସ୍ପତି ତା'ଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ତପ ଦୋହନ କଲେ। ସେହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ ତପରେ ସପ୍ତର୍ଷିମାନେ ବଞ୍ଚନ୍ତି। ଯିଏ ଏପରି ଜାଣେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମବର୍ଚସର ଆଧାର ହୁଏ।