Atharvaveda · Sūkta 8.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.14.26
सोदक्रामत्सा देवान् आगच्छत्तां देवा उपाह्वयन्तोर्ज एहीति ।
तस्या इन्द्रो वत्स आसीच्चमसः पात्रम् ।
तां देवः सविताधोक्तामूर्जामेवाधोक् ।
तामूर्जां देवा उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२६ ॥
Ella se alejó y llegó a los dioses; los dioses la llamaron: "¡Ūrj, ven!" Su ternero era Indra, su recipiente el cuenco camasa. Savitṛ, el dios, la ordeñó — en verdad ordeñó solo a Ūrj. Con esa Ūrj viven los dioses; quien así lo sabe se convierte en medio de sustento.
8.14.27
सोदक्रामत्सा गन्धर्वाप्सरस आगच्छत्तां गन्धर्वाप्सरस उपाह्वयन्त पुण्यगन्ध एहीति ।
तस्याश्चित्ररथः सौर्यवर्चसो वत्स आसीत्पुष्करपर्णं पात्रम् ।
तां वसुरुचिः सौर्यवर्चसोऽधोक्तां पुण्यमेव गन्धमधोक् ।
तं पुण्यं गन्धं गन्धर्वाप्सरस उप जीवन्ति पुण्यगन्धिरुपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२७ ॥
Ella se alejó y llegó a los gandharvas y las apsaras; los gandharvas y las apsaras la llamaron: "¡Puṇyagandhā, ven!" Su ternero era Citraratha de esplendor solar, su recipiente la hoja de loto. Vasuruci, de esplendor solar, la ordeñó — en verdad ordeñó solo la dulce fragancia. Con esa dulce fragancia viven los gandharvas y las apsaras; quien así lo sabe se convierte en medio de sustento.
8.14.28
सोदक्रामत्सेतरजनान् आगच्छत्तामितरजना उपाह्वयन्त तिरोध एहीति ।
तस्याः कुबेरो वैश्रवणो वत्स आसीदामपात्रं पात्रम् ।
तां रजतनाभिः कबेरकोऽधोक्तां तिरोधामेवाधोक् ।
तां तिरोधामतिरजना पितर उप जीवन्ति तिरो धत्ते सर्वं पाप्मानमुपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२८ ॥
Ella partió y llegó a otras gentes; las otras gentes la llamaron: «¡Oh Tirodhā, ven!». Su ternero era Vaiśravaṇa Kubera, y el recipiente era un recipiente crudo. Rajatanābhi Kaberaka la ordeñó, ordeñando a la propia Tirodhā. Por esa Tirodhā viven las otras gentes y los padres; ella aparta todo mal; quien así lo sabe se vuelve sustento de la vida.
8.14.29
सोदक्रामत्सा सर्पान् आगच्छत्तां सर्पा उपाह्वयन्त विषवत्येहीति ।
तस्यास्तक्षको वैशालेयो वत्स आसीदलाबुपात्रं पात्रम् ।
तां धृतराष्ट्र ऐरावतोऽधोक्तां विषमेवाधोक् ।
तद्विषं सर्पा उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२९ ॥
Ella partió y llegó a las serpientes; las serpientes la llamaron: «¡Oh Viṣavatī, ven!». Su ternero era Vaiśāleya Takṣaka, y el recipiente era un recipiente de calabaza. Dhṛtarāṣṭra Airāvata la ordeñó, ordeñando el propio veneno. Por ese veneno viven las serpientes; quien así lo sabe se vuelve sustento de la vida.