Atharvaveda · Sūkta 8.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.14.26
सोदक्रामत्सा देवान् आगच्छत्तां देवा उपाह्वयन्तोर्ज एहीति ।
तस्या इन्द्रो वत्स आसीच्चमसः पात्रम् ।
तां देवः सविताधोक्तामूर्जामेवाधोक् ।
तामूर्जां देवा उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२६ ॥
Sie ging fort und kam zu den Göttern; die Götter riefen sie: "Ūrj, komm!" Ihr Kalb war Indra, ihr Gefäß der Becher camasa. Der Gott Savitṛ melkte sie — in Wahrheit melkte er nur Ūrj. Durch jene Ūrj leben die Götter; wer dies so weiß, wird zu einem Mittel des Lebensunterhalts.
8.14.27
सोदक्रामत्सा गन्धर्वाप्सरस आगच्छत्तां गन्धर्वाप्सरस उपाह्वयन्त पुण्यगन्ध एहीति ।
तस्याश्चित्ररथः सौर्यवर्चसो वत्स आसीत्पुष्करपर्णं पात्रम् ।
तां वसुरुचिः सौर्यवर्चसोऽधोक्तां पुण्यमेव गन्धमधोक् ।
तं पुण्यं गन्धं गन्धर्वाप्सरस उप जीवन्ति पुण्यगन्धिरुपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२७ ॥
Sie ging fort und kam zu den Gandharvas und Apsaras; die Gandharvas und Apsaras riefen sie: "Puṇyagandhā, komm!" Ihr Kalb war Citraratha von Sonnenglanz, ihr Gefäß das Lotusblatt. Vasuruci von Sonnenglanz melkte sie — in Wahrheit melkte er nur den süßen Duft. Durch diesen süßen Duft leben die Gandharvas und Apsaras; wer dies so weiß, wird zu einem Mittel des Lebensunterhalts.
8.14.28
सोदक्रामत्सेतरजनान् आगच्छत्तामितरजना उपाह्वयन्त तिरोध एहीति ।
तस्याः कुबेरो वैश्रवणो वत्स आसीदामपात्रं पात्रम् ।
तां रजतनाभिः कबेरकोऽधोक्तां तिरोधामेवाधोक् ।
तां तिरोधामतिरजना पितर उप जीवन्ति तिरो धत्ते सर्वं पाप्मानमुपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२८ ॥
Sie entfernte sich und kam zu anderen Menschen; andere Menschen riefen sie: »O Tirodhā, komm!« Ihr Kalb war Vaiśravaṇa Kubera, und das Gefäß war ein rohes Gefäß. Rajatanābhi Kaberaka melkte sie, und zwar Tirodhā selbst. Von dieser Tirodhā leben die anderen Menschen und die Väter; sie hält alles Übel fern; wer dies so weiß, wird zum Lebensunterhalt.
8.14.29
सोदक्रामत्सा सर्पान् आगच्छत्तां सर्पा उपाह्वयन्त विषवत्येहीति ।
तस्यास्तक्षको वैशालेयो वत्स आसीदलाबुपात्रं पात्रम् ।
तां धृतराष्ट्र ऐरावतोऽधोक्तां विषमेवाधोक् ।
तद्विषं सर्पा उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२९ ॥
Sie entfernte sich und kam zu den Schlangen; die Schlangen riefen sie: »O Viṣavatī, komm!« Ihr Kalb war Vaiśāleya Takṣaka, und das Gefäß war ein Kürbisgefäß. Dhṛtarāṣṭra Airāvata melkte sie, und zwar das Gift selbst. Von diesem Gift leben die Schlangen; wer dies so weiß, wird zum Lebensunterhalt.