ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 8.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.14.26
सोदक्रामत्सा देवान् आगच्छत्तां देवा उपाह्वयन्तोर्ज एहीति ।
तस्या इन्द्रो वत्स आसीच्चमसः पात्रम् ।
तां देवः सविताधोक्तामूर्जामेवाधोक् ।
तामूर्जां देवा उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२६ ॥
ਉਹ ਤੁਰ ਪਈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਆਈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, "ਊਰਜਾ, ਆ।" ਉਸਦਾ ਵੱਛਾ ਇੰਦਰ ਸੀ; ਪਾਤਰ ਚਮਸ ਸੀ। ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦਾ ਦੁੱਧ ਚੋਇਆ — ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਹੀ ਚੋਇਆ। ਉਸ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਜੀਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
8.14.27
सोदक्रामत्सा गन्धर्वाप्सरस आगच्छत्तां गन्धर्वाप्सरस उपाह्वयन्त पुण्यगन्ध एहीति ।
तस्याश्चित्ररथः सौर्यवर्चसो वत्स आसीत्पुष्करपर्णं पात्रम् ।
तां वसुरुचिः सौर्यवर्चसोऽधोक्तां पुण्यमेव गन्धमधोक् ।
तं पुण्यं गन्धं गन्धर्वाप्सरस उप जीवन्ति पुण्यगन्धिरुपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२७ ॥
ਉਹ ਤੁਰ ਪਈ। ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਕੋਲ ਆਈ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, "ਪੁੰਨ ਗੰਧਾ, ਆ।" ਉਸਦਾ ਵੱਛਾ ਸੌਰਯਵਰਚਸ ਚਿੱਤਰਰਥ ਸੀ; ਪਾਤਰ ਪੁਸ਼ਕਰਪਰਣ ਸੀ। ਸੌਰਯਵਰਚਸ ਵਸੁਰੁਚਿ ਨੇ ਉਸਦਾ ਦੁੱਧ ਚੋਇਆ — ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੁੰਨ ਗੰਧ ਨੂੰ ਹੀ ਚੋਇਆ। ਉਸ ਪੁੰਨ ਗੰਧ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜੀਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
8.14.28
सोदक्रामत्सेतरजनान् आगच्छत्तामितरजना उपाह्वयन्त तिरोध एहीति ।
तस्याः कुबेरो वैश्रवणो वत्स आसीदामपात्रं पात्रम् ।
तां रजतनाभिः कबेरकोऽधोक्तां तिरोधामेवाधोक् ।
तां तिरोधामतिरजना पितर उप जीवन्ति तिरो धत्ते सर्वं पाप्मानमुपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२८ ॥
ਉਹ ਨਿਕਲ ਕੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆਈ; ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, 'ਹੇ ਤਿਰੋਧਾ, ਆ।' ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਕੁਬੇਰ ਸੀ; ਭਾਂਡਾ ਕੱਚਾ ਭਾਂਡਾ ਸੀ। ਰਜਤਨਾਭਿ ਕਬੇਰਕ ਨੇ ਉਸਦਾ ਦੁੱਧ ਚੋਇਆ, ਤਿਰੋਧਾ ਨੂੰ ਹੀ ਚੋਇਆ। ਉਸ ਤਿਰੋਧਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਜੀਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
8.14.29
सोदक्रामत्सा सर्पान् आगच्छत्तां सर्पा उपाह्वयन्त विषवत्येहीति ।
तस्यास्तक्षको वैशालेयो वत्स आसीदलाबुपात्रं पात्रम् ।
तां धृतराष्ट्र ऐरावतोऽधोक्तां विषमेवाधोक् ।
तद्विषं सर्पा उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२९ ॥
ਉਹ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸੱਪਾਂ ਕੋਲ ਆਈ; ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, 'ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਤੀ, ਆ।' ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਵੈਸ਼ਾਲੇਯ ਤਕਸ਼ਕ ਸੀ; ਭਾਂਡਾ ਲੌਕੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਐਰਾਵਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਦੁੱਧ ਚੋਇਆ, ਜ਼ਹਿਰ ਹੀ ਚੋਇਆ। ਉਸ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਸੱਪ ਜੀਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।