अथर्ववेद · सूक्त 8.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.14.26
सोदक्रामत्सा देवान् आगच्छत्तां देवा उपाह्वयन्तोर्ज एहीति ।
तस्या इन्द्रो वत्स आसीच्चमसः पात्रम् ।
तां देवः सविताधोक्तामूर्जामेवाधोक् ।
तामूर्जां देवा उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२६ ॥
ती निघून गेली. ती देवांकडे आली; देवांनी तिला हाक मारली, "ऊर्ज, ये." तिचा वासरू इंद्र होता; पात्र चमस होते. सविता देवाने तिचे दोहन केले — खरोखर ऊर्जेचेच दोहन केले. त्या ऊर्जेने देव जगतात; असे जाणणारा जीविकेचे साधन होतो.
8.14.27
सोदक्रामत्सा गन्धर्वाप्सरस आगच्छत्तां गन्धर्वाप्सरस उपाह्वयन्त पुण्यगन्ध एहीति ।
तस्याश्चित्ररथः सौर्यवर्चसो वत्स आसीत्पुष्करपर्णं पात्रम् ।
तां वसुरुचिः सौर्यवर्चसोऽधोक्तां पुण्यमेव गन्धमधोक् ।
तं पुण्यं गन्धं गन्धर्वाप्सरस उप जीवन्ति पुण्यगन्धिरुपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२७ ॥
ती निघून गेली. ती गंधर्व आणि अप्सरांकडे आली; गंधर्व आणि अप्सरांनी तिला हाक मारली, "पुण्यगंधा, ये." तिचा वासरू सौर्यवर्चस चित्ररथ होता; पात्र पुष्करपर्ण होते. सौर्यवर्चस वसुरुचीने तिचे दोहन केले — खरोखर पुण्य गंधाचेच दोहन केले. त्या पुण्य गंधाने गंधर्व आणि अप्सरा जगतात; असे जाणणारा जीविकेचे साधन होतो.
8.14.28
सोदक्रामत्सेतरजनान् आगच्छत्तामितरजना उपाह्वयन्त तिरोध एहीति ।
तस्याः कुबेरो वैश्रवणो वत्स आसीदामपात्रं पात्रम् ।
तां रजतनाभिः कबेरकोऽधोक्तां तिरोधामेवाधोक् ।
तां तिरोधामतिरजना पितर उप जीवन्ति तिरो धत्ते सर्वं पाप्मानमुपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२८ ॥
ती निघून इतर लोकांकडे आली; इतर लोकांनी तिला हाक मारली, 'हे तिरोधा, ये.' तिचे वासरू वैश्रवण कुबेर होते; पात्र कच्चे पात्र होते. रजतनाभी कबेरकाने तिचे दोहन केले, तिरोधेलाच दोहले. त्या तिरोधेवर इतर लोक व पितर जगतात; ती सर्व पाप दूर ठेवते; असे जाणणारा जीवनाधार होतो.
8.14.29
सोदक्रामत्सा सर्पान् आगच्छत्तां सर्पा उपाह्वयन्त विषवत्येहीति ।
तस्यास्तक्षको वैशालेयो वत्स आसीदलाबुपात्रं पात्रम् ।
तां धृतराष्ट्र ऐरावतोऽधोक्तां विषमेवाधोक् ।
तद्विषं सर्पा उप जीवन्त्युपजीवनीयो भवति य एवं वेद ॥ ८.१४.२९ ॥
ती निघून सर्पांकडे आली; सर्पांनी तिला हाक मारली, 'हे विषवती, ये.' तिचे वासरू वैशालेय तक्षक होते; पात्र दुधीभोपळ्याचे पात्र होते. धृतराष्ट्र ऐरावताने तिचे दोहन केले, विषच दोहले. त्या विषावर सर्प जगतात; असे जाणणारा जीवनाधार होतो.