अथर्ववेद · सूक्त 9.11

9.11.1

यत्क्षत्तारं ह्वयत्या श्रावयत्येव तत् ॥ ९.११.१ ॥

जेव्हा तो क्षत्त्याला हाक मारतो, तेव्हा ते ऐकवतोच.

यत्प्रतिशृणोति प्रत्याश्रावयत्येव तत् ॥ ९.११.२ ॥

जेव्हा तो प्रत्युत्तर देतो, तेव्हा ते प्रतिध्वनीने ऐकवतोच.

यत्परिवेष्टारः पात्रहस्ताः पूर्वे चापरे च प्रपद्यन्ते चमसाध्वर्यव एव ते ॥ ९.११.३ ॥

हातात पात्रे घेऊन वाढणारे पुढचे आणि मागचे येतात; तेच चमसाध्वर्यू होत.

तेषां न कश्चनाहोता ॥ ९.११.४ ॥

त्यांच्यापैकी कोणीही होता नाही.

यद्वा अतिथिपतिरतिथीन् परिविष्य गृहान् उपोदैत्यवभृथमेव तदुपावैति ॥ ९.११.५ ॥

अतिथींचा स्वामी अतिथींना वाढून घरी परततो, तेव्हा ते अवभृथ-स्नानासारखे होते.

यत्सभागयति दक्षिणाः सभागयति यदनुतिष्ठत उदवस्यत्येव तत् ॥ ९.११.६ ॥

तो दक्षिणा वाटतो, नंतर उभा राहतो, उठून निघतो, तेच होते.

स उपहूतः पृथिव्यां भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यत्पृथिव्यां विश्वरूपम् ॥ ९.११.७ ॥

तो आहूत होऊन पृथ्वीवर भक्षण करतो; आहूत झालेल्या त्याच्यात पृथ्वीवरील सर्वरूप आहे.

स उपहूतोऽन्तरिक्षे भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम् ॥ ९.११.८ ॥

तो आहूत होऊन अंतरिक्षात भक्षण करतो; आहूत झालेल्या त्याच्यात द्युलोकातील सर्वरूप आहे.

स उपहूतो दिवि भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम् ॥ ९.११.९ ॥

तो आहूत होऊन द्युलोकात भक्षण करतो; आहूत झालेल्या त्याच्यात द्युलोकातील सर्वरूप आहे.

स उपहूतो देवेषु भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम् ॥ ९.११.१० ॥

तो आहूत होऊन देवांमध्ये भक्षण करतो; आहूत झालेल्या त्याच्यात द्युलोकातील सर्वरूप आहे.

स उपहूतो लोकेषु भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम् ॥ ९.११.११ ॥

तो आहूत होऊन लोकांमध्ये भक्षण करतो; आहूत झालेल्या त्याच्यात द्युलोकातील सर्वरूप आहे.

स उपहूत उपहूतः ॥ ९.११.१२ ॥

तो आहूत आहे, आहूत आहे.

आप्नोतीमं लोकमाप्नोत्यमुम् ॥ ९.११.१३ ॥

हा लोक प्राप्त करतो, आणि तो (परलोक) देखील प्राप्त करतो.

ज्योतिष्मतो लोकान् जयति य एवं वेद ॥ ९.११.१४ ॥

जो असे जाणतो, तो तेजस्वी लोकांवर विजय मिळवतो.