અથર્વવેદ · સૂક્ત 9.7

9.7.18

यजमानब्राह्मणं वा एतदतिथिपतिः कुरुते यदाहार्याणि प्रेक्षत इदं भूया३ इदा३ इति ॥ ९.७.१८ ॥

યજમાન અને બ્રાહ્મણને અતિથિપતિ બનાવે છે; લાવેલા હવિષ્યો જોઈને 'આ વધુ, અહીં વધુ' કહે છે ત્યારે.

यदाह भूय उद्धरेति प्राणमेव तेन वर्षीयांसं कुरुते ॥ ९.७.१९ ॥

'ફરી ઉપાડ' એમ તે કહે છે ત્યારે તેનાથી તે પ્રાણને જ વધુ દીર્ઘાયુ બનાવે છે.

उप हरति हवींष्या सादयति ॥ ९.७.२० ॥

તે હવિષ્યોને પાસે લાવીને મૂકે છે.

तेषामासन्नानामतिथिरात्मन् जुहोति ॥ ९.७.२१ ॥

પાસે રહેલા તેમનામાંથી અતિથિ પોતાના આત્મામાં જ આહુતિ આપે છે.

स्रुचा हस्तेन प्राणे यूपे स्रुक्कारेण वषट्कारेण ॥ ९.७.२२ ॥

સ્રુચ વડે, હાથ વડે, પ્રાણમાં, યૂપ પર, સ્રુક્કાર વડે અને વષટ્કાર વડે.

एते वै प्रियाश्चाप्रियाश्च र्त्विजः स्वर्गं लोकं गमयन्ति यदतिथयः ॥ ९.७.२३ ॥

આ જ પ્રિય અને અપ્રિય ઋત્વિજો છે; અતિથિ હોવાથી તેઓ સ્વર્ગલોકે લઈ જાય છે.

स य एवं विद्वान् न द्विषन्न् अश्नीयान् न द्विषतोऽन्नमश्नीयान् न मीमांसितस्य न मीमांसमानस्य ॥ ९.७.२४ ॥

આ રીતે જાણનારે દ્વેષથી ન ખાવું; દ્વેષ કરનારનું અન્ન ન ખાવું; તપાસાયેલાનું કે તપાસનારનું અન્ન પણ ન ખાવું.

सर्वो वा एष जग्धपाप्मा यस्यान्नमश्नन्ति ॥ ९.७.२५ ॥

જેનું અન્ન તેઓ ખાય છે, તે ખરેખર પોતાનાં બધાં પાપ ખાઈ ચૂકેલો છે.

सर्वो वा एसोऽजग्धपाप्मा यस्यान्नं नाश्नन्ति ॥ ९.७.२६ ॥

જેનું અન્ન તેઓ ખાતા નથી, તે ખરેખર પોતાનાં પાપ ખાઈ ચૂકેલો નથી.

सर्वदा वा एष युक्तग्रावार्द्रपवित्रो वितताध्वर आहृतयज्ञक्रतुर्य उपहरति ॥ ९.७.२७ ॥

જે અર્પણ કરે છે, તે સદા આવો હોય છે: ગ્રાવા જોડાયેલા, પવિત્ર ગાળણી ભીની, અધ્વર વિસ્તરેલો, યજ્ઞ અને ક્રતુ આહુત થયેલા.

प्राजापत्यो वा एतस्य यज्ञो विततो य उपहरति ॥ ९.७.२८ ॥

જે અર્પણ કરે છે, તેનો યજ્ઞ ખરેખર પ્રજાપતિનો છે, જે વિસ્તરેલો છે.

प्रजापतेर्वा एष विक्रमान् अनुविक्रमते य उपहरति ॥ ९.७.२९ ॥

જે અર્પણ કરે છે, તે ખરેખર પ્રજાપતિનાં પગલાંને અનુસરે છે.

योऽतिथीनां स आहवनीयो यो वेश्मनि स गार्हपत्यो यस्मिन् पचन्ति स दक्षिणाग्निः ॥ ९.७.३० ॥

જે અતિથિઓમાં છે તે આહવનીય; જે ઘરમાં છે તે ગાર્હપત્ય; જેમાં રાંધે છે તે દક્ષિણાગ્નિ.