अथर्ववेद · सूक्त 9.7

9.7.18

यजमानब्राह्मणं वा एतदतिथिपतिः कुरुते यदाहार्याणि प्रेक्षत इदं भूया३ इदा३ इति ॥ ९.७.१८ ॥

यजमान आणि ब्राह्मण यांना अतिथिपती करतो; आणलेल्या हविष्यांकडे पाहून 'हे आणखी, इथे आणखी' असे म्हणताना.

यदाह भूय उद्धरेति प्राणमेव तेन वर्षीयांसं कुरुते ॥ ९.७.१९ ॥

'पुन्हा उचल' असे तो म्हणतो तेव्हा त्याने प्राणालाच अधिक दीर्घायुषी करतो.

उप हरति हवींष्या सादयति ॥ ९.७.२० ॥

तो हविष्यांना जवळ आणून ठेवतो.

तेषामासन्नानामतिथिरात्मन् जुहोति ॥ ९.७.२१ ॥

जवळ असलेल्या त्यांच्यातून अतिथी स्वतःच्या आत्म्यातच आहुती देतो.

स्रुचा हस्तेन प्राणे यूपे स्रुक्कारेण वषट्कारेण ॥ ९.७.२२ ॥

स्रुवाने, हाताने, प्राणात, यूपावर, स्रुक्कारानेआणि वषट्कारानेमीभी.

एते वै प्रियाश्चाप्रियाश्च र्त्विजः स्वर्गं लोकं गमयन्ति यदतिथयः ॥ ९.७.२३ ॥

हेच प्रिय आणि अप्रिय ऋत्विज; अतिथी असल्यामुळे ते स्वर्गलोकाकडे नेतात.

स य एवं विद्वान् न द्विषन्न् अश्नीयान् न द्विषतोऽन्नमश्नीयान् न मीमांसितस्य न मीमांसमानस्य ॥ ९.७.२४ ॥

असे जाणणाऱ्याने द्वेषाने खाऊ नये, द्वेष करणाऱ्याचे अन्न खाऊ नये, चौकशी केलेल्याचे किंवा चौकशी करणाऱ्याचे अन्नही खाऊ नये.

सर्वो वा एष जग्धपाप्मा यस्यान्नमश्नन्ति ॥ ९.७.२५ ॥

ज्याचे अन्न ते खातात, तो निश्चितच आपली सर्व पापे खाऊन टाकलेला असतो.

सर्वो वा एसोऽजग्धपाप्मा यस्यान्नं नाश्नन्ति ॥ ९.७.२६ ॥

ज्याचे अन्न ते खात नाहीत, तो निश्चितच आपली पापे खाऊन टाकलेला नसतो.

सर्वदा वा एष युक्तग्रावार्द्रपवित्रो वितताध्वर आहृतयज्ञक्रतुर्य उपहरति ॥ ९.७.२७ ॥

जो अर्पण करतो, तो नेहमी असा असतो: ग्रावे जोडलेले, पवित्र गाळणी ओली, अध्वर विस्तारलेला, यज्ञ व क्रतू आहुत झालेले.

प्राजापत्यो वा एतस्य यज्ञो विततो य उपहरति ॥ ९.७.२८ ॥

जो अर्पण करतो, त्याचा यज्ञ निश्चितच प्रजापतीचा असतो, जो विस्तारलेला आहे.

प्रजापतेर्वा एष विक्रमान् अनुविक्रमते य उपहरति ॥ ९.७.२९ ॥

जो अर्पण करतो, तो निश्चितच प्रजापतीच्या पावलांचे अनुसरण करतो.

योऽतिथीनां स आहवनीयो यो वेश्मनि स गार्हपत्यो यस्मिन् पचन्ति स दक्षिणाग्निः ॥ ९.७.३० ॥

जो अतिथींमध्ये आहे तो आहवनीय; जो घरात आहे तो गार्हपत्य; ज्यात स्वयंपाक होतो तो दक्षिणाग्नी.