ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.7

9.7.18

यजमानब्राह्मणं वा एतदतिथिपतिः कुरुते यदाहार्याणि प्रेक्षत इदं भूया३ इदा३ इति ॥ ९.७.१८ ॥

ಯಜಮಾನ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಅತಿಥಿಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ತಂದ ಹವಿಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ 'ಇದು ಇನ್ನೂ, ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ.

यदाह भूय उद्धरेति प्राणमेव तेन वर्षीयांसं कुरुते ॥ ९.७.१९ ॥

'ಮತ್ತೆ ಎತ್ತು' ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅದರಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

उप हरति हवींष्या सादयति ॥ ९.७.२० ॥

ಅವನು ಹವಿಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರ ತಂದು ಇಡುತ್ತಾನೆ.

तेषामासन्नानामतिथिरात्मन् जुहोति ॥ ९.७.२१ ॥

ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿ ತನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಆಹುತಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

स्रुचा हस्तेन प्राणे यूपे स्रुक्कारेण वषट्कारेण ॥ ९.७.२२ ॥

ಸ್ರುವದಿಂದ, ಕೈಯಿಂದ, ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ, ಯೂಪದಲ್ಲಿ, ಸ್ರುಕ್ಕಾರದಿಂದ, ವಷಟ್ಕಾರದಿಂದ.

एते वै प्रियाश्चाप्रियाश्च र्त्विजः स्वर्गं लोकं गमयन्ति यदतिथयः ॥ ९.७.२३ ॥

ಇವರೇ ಪ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಅಪ್ರಿಯ ಋತ್ವಿಜರು; ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.

स य एवं विद्वान् न द्विषन्न् अश्नीयान् न द्विषतोऽन्नमश्नीयान् न मीमांसितस्य न मीमांसमानस्य ॥ ९.७.२४ ॥

ಹೀಗೆ ಅರಿತವನು ದ್ವೇಷದಿಂದ ಉಣ್ಣಬಾರದು; ದ್ವೇಷಿಸುವವನ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಣ್ಣಬಾರದು; ವಿಚಾರಣೆಗೊಳಗಾದವನ ಅಥವಾ ವಿಚಾರಿಸುವವನ ಅನ್ನವನ್ನೂ ಉಣ್ಣಬಾರದು.

सर्वो वा एष जग्धपाप्मा यस्यान्नमश्नन्ति ॥ ९.७.२५ ॥

ಯಾರ ಅನ್ನವನ್ನು ಇವರು ಉಣ್ಣುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ಉಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

सर्वो वा एसोऽजग्धपाप्मा यस्यान्नं नाश्नन्ति ॥ ९.७.२६ ॥

ಯಾರ ಅನ್ನವನ್ನು ಇವರು ಉಣ್ಣುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಉಂಡಿಲ್ಲದವನು.

सर्वदा वा एष युक्तग्रावार्द्रपवित्रो वितताध्वर आहृतयज्ञक्रतुर्य उपहरति ॥ ९.७.२७ ॥

ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಸದಾ ಇವನೇ: ಗ್ರಾವಗಳು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು, ಪವಿತ್ರ ಶೋಧಕ ತೇವವಾಗಿ, ಅಧ್ವರ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಕ್ರತು ಆಹುತಿಯಾದವನು.

प्राजापत्यो वा एतस्य यज्ञो विततो य उपहरति ॥ ९.७.२८ ॥

ಅರ್ಪಿಸುವವನ ಯಜ್ಞ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪತಿಯದು; ಅದು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ.

प्रजापतेर्वा एष विक्रमान् अनुविक्रमते य उपहरति ॥ ९.७.२९ ॥

ಅರ್ಪಿಸುವವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ.

योऽतिथीनां स आहवनीयो यो वेश्मनि स गार्हपत्यो यस्मिन् पचन्ति स दक्षिणाग्निः ॥ ९.७.३० ॥

ಅತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿರುವುದು ಆಹವನೀಯ; ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವುದು ಗಾರ್ಹಪತ್ಯ; ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿರುವುದು ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ.