మహాభారతం · అధ్యాయం 1.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.104.1
एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञः सस्मितं मृदु वल्गु च ।
यशस्विनी च साऽगच्छच्छान्तनोर्भूतये तदा ॥ १.१०४.१ ॥
రాజు ఈ మృదువైన, మధురమైన మాటలను విని, యశస్విని అయిన ఆమె నవ్వుతూ అప్పుడు శాంతనుని శ్రేయస్సు కోసం అతని వద్దకు వెళ్లింది.
1.104.2
सा तु दृष्ट्वा नृपश्रेष्ठं चरन्तं तीरमाश्रितम् ।
वसूनां समयं स्मृत्वाऽथाभ्यगच्छदनिन्दिता ॥ १.१०४.२ ॥
ఆ నిర్దోషురాలు నదీతీరంలో సంచరిస్తున్న రాజశ్రేష్ఠుడిని చూసి, వసువుల ఒప్పందాన్ని గుర్తుచేసుకొని అప్పుడు అతని దగ్గరకు వచ్చింది.
1.104.3
प्रजार्थिनी राजपुत्रं शान्तनुं पृथिवीपतिम् ।
प्रतीपवचनं चापि संस्मृत्यैव स्वयं नृपम् ॥ १.१०४.३ ॥
సంతానాన్ని కోరుకునే ఆమె, రాజపుత్రుడు, భూపతి శాంతనుడిని, ప్రతీపుని మాటలను కూడా గుర్తుచేసుకుని, తానే ఆ రాజు వద్దకు...
1.104.4
कालोऽयमिति मत्वा सा वसूनां शापचोदिता ।
उवाच चैव राज्ञः सा ह्लादयन्ती मनो गिरा ॥ १.१०४.४ ॥
'ఇదే సమయం' అని భావించి, వసువుల శాపంతో ప్రేరేపితురాలై, ఆమె రాజుతో మనసును ఆనందింపజేసే మాటలతో పలికింది.
1.104.5
भविष्यामि महीपाल महिषी ते वशानुगा ।
न तु त्वं वा द्वितीयो वा ज्ञातुमिच्छेत्कथंचन ॥ १.१०४.५ ॥
ఓ మహీపాలా, నేను నీ విధేయమైన మహారాణిగా ఉంటాను; కానీ నీవు గానీ మరొకరు గానీ, ఏ విధంగానూ తెలుసుకోవాలని కోరకూడదు.
1.104.6
यत्तु कुर्यामहं राजञ्शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
न तद्वारयितव्याऽस्मि न वक्तव्या तथाऽप्रियम् ॥ १.१०४.६ ॥
ఓ రాజా, నేను ఏది చేసినా, శుభమైనా అశుభమైనా, దానిని నేను అడ్డగించకూడదు; అలాగే నాకు అప్రియమైన మాటలు చెప్పకూడదు.
1.104.7
एवं हि वर्तमानेऽहं त्वयि वत्स्यामि पार्थिव ।
वारिता विप्रियं चोक्ता त्यजेयं त्वामसंशयम् ॥ १.१०४.७ ॥
ఓ రాజా, ఈ విధంగా నడుచుకుంటే నేను నీతో ఉంటాను. కానీ నన్ను అడ్డగించి అప్రియమైన మాట అంటే, నిస్సందేహంగా నిన్ను విడిచిపెడతాను.
1.104.8
एष मे समयो राजन्भज मां त्वं यथेप्सितम् ।
अनुनीताऽस्मि ते पित्रा भर्ता मे त्वं भव प्रभो ॥ १.१०४.८ ॥
ఓ రాజా, ఇదే నా షరతు. నీకు ఇష్టమైనట్లు నన్ను స్వీకరించు. నీ తండ్రి నన్ను నీకు అనుకూలంగా ఒప్పించాడు; ఓ ప్రభూ, నీవు నా భర్తవు కావాలి.
1.104.9
तथेति सा यदा तूक्ता तदा भरतसत्तम ।
प्रहर्षमतुलं लेभे प्राप्य तं पार्थिवोत्तमम् ॥ १.१०४.९ ॥
ఓ భరతశ్రేష్ఠా, ఆమె 'అలాగే' అని చెప్పబడినప్పుడు, ఆ ఉత్తమ రాజును పొంది అపారమైన ఆనందాన్ని పొందింది.
1.104.10
प्रतिज्ञाय तु तत्तस्यास्तथेति मनुजाधिपः ।
रथमारोप्य तां देवीं जगाम स तया सह ॥ १.१०४.१० ॥
ఆమె ఆ షరతును 'అలాగే' అని అంగీకరించి, మానవాధిపతి ఆ దేవిని రథమెక్కించి ఆమెతో కలిసి వెళ్ళాడు.
1.104.11
सा च शान्तनुमभ्यागात्साक्षाल्लक्ष्मीरिवापरा ।
आसाद्य शान्तनुस्तां च बुभुजे कामतो वशी ॥ १.१०४.११ ॥
ఆమె శాంతనుని వద్దకు వచ్చింది, సాక్షాత్తు మరో లక్ష్మిలా. శాంతనుడు ఆమెను చేరి, కామవశుడైనప్పటికీ తనను తాను అదుపులో ఉంచుకొని ఆమెను అనుభవించాడు.
1.104.12
न प्रष्टव्येति मन्वानो न स तां किंचिदूचिवान् ।
स तस्याः शीलवृत्तेन रूपौदार्यगुणेन च ॥ १.१०४.१२ ॥
'ఈమెను ఏమీ అడగకూడదు' అని తలచి అతడు ఆమెతో ఏమీ అనలేదు. ఆమె శీలం, ప్రవర్తన, రూపం, ఉదార గుణాల వలన అతడు (ఆమెపై ఆసక్తుడై ఉన్నాడు).
1.104.13
उपचारेण च रहस्तुतोष जगतीपतिः ।
स राजा परमप्रीतः परमस्त्रीप्रलालितः ॥ १.१०४.१३ ॥
సేవతో, ఏకాంతంలో ఆ జగత్పతి సంతోషించాడు. ఆ రాజు ఎంతో ఆనందించాడు, అత్యుత్తమ స్త్రీచేత లాలించబడ్డాడు.
1.104.14
दिव्यरूपा हि सा देवी गङ्गा त्रिपथगामिनी ।
मानुषं विग्रहं कृत्वा श्रीमन्तं वरवर्णिनी ॥ १.१०४.१४ ॥
దివ్యరూపిణి ఆ దేవి గంగ, త్రిపథగామిని, మానవ శరీరం ధరించి, తేజోవంతురాలు, ఉత్తమ వర్ణం గలది అయింది.
1.104.15
भाग्योपनतकामस्य भार्या चोपनताऽभवत् ।
शन्तनोर्नृपसिंहस्य देवराजसमद्युतेः ॥ १.१०४.१५ ॥
అదృష్టంతో కోరిక నెరవేరిన అతనికి భార్యగా ఆమె చేరింది — శంతనుకు, రాజసింహునికి, దేవరాజు ఇంద్రునితో సమానమైన తేజస్సు గలవానికి.
1.104.16
संभोगस्नेहचातुर्यैर्हावलास्यैर्मनोहरैः ।
राजानं रमयामास यथा रज्येत स प्रभुः ॥ १.१०४.१६ ॥
సంభోగం, స్నేహం, చాతుర్యాలతో, హావభావాలు, మనోహర నృత్యాలతో ఆమె రాజును రమింపజేసింది; ఆ ప్రభువు ఆమెపై అనురక్తుడయ్యేలా.