Mahābhārata · Adhyāya 1.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.104.1
एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञः सस्मितं मृदु वल्गु च ।
यशस्विनी च साऽगच्छच्छान्तनोर्भूतये तदा ॥ १.१०४.१ ॥
Als sie diese sanften und lieblichen Worte des Königs hörte, ging die Ruhmreiche lächelnd damals zu Śāntanu, zu seinem Wohl.
1.104.2
सा तु दृष्ट्वा नृपश्रेष्ठं चरन्तं तीरमाश्रितम् ।
वसूनां समयं स्मृत्वाऽथाभ्यगच्छदनिन्दिता ॥ १.१०४.२ ॥
Sie, die Tadellose, sah den besten der Könige am Ufer umherwandern, erinnerte sich an die Vereinbarung der Vasus und trat dann zu ihm.
1.104.3
प्रजार्थिनी राजपुत्रं शान्तनुं पृथिवीपतिम् ।
प्रतीपवचनं चापि संस्मृत्यैव स्वयं नृपम् ॥ १.१०४.३ ॥
Nach Nachkommen verlangend, sich auch der Worte Pratīpas erinnernd, ging sie selbst zu dem König, dem Königssohn Śāntanu, dem Herrn der Erde...
1.104.4
कालोऽयमिति मत्वा सा वसूनां शापचोदिता ।
उवाच चैव राज्ञः सा ह्लादयन्ती मनो गिरा ॥ १.१०४.४ ॥
Sie dachte: 'Dies ist die Zeit', vom Fluch der Vasus angetrieben, und sprach zu dem König mit Worten, die sein Herz erfreuten.
1.104.5
भविष्यामि महीपाल महिषी ते वशानुगा ।
न तु त्वं वा द्वितीयो वा ज्ञातुमिच्छेत्कथंचन ॥ १.१०४.५ ॥
O Beschützer der Erde, ich werde deine oberste Königin sein, dir gehorsam; doch du, oder ein anderer, sollst keinesfalls wünschen, mich zu erkennen.
1.104.6
यत्तु कुर्यामहं राजञ्शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
न तद्वारयितव्याऽस्मि न वक्तव्या तथाऽप्रियम् ॥ १.१०४.६ ॥
O König, was immer ich tue, gut oder schlecht, daran darf ich nicht gehindert werden, und man darf mir nichts Unangenehmes sagen.
1.104.7
एवं हि वर्तमानेऽहं त्वयि वत्स्यामि पार्थिव ।
वारिता विप्रियं चोक्ता त्यजेयं त्वामसंशयम् ॥ १.१०४.७ ॥
O König, solange du so handelst, werde ich bei dir bleiben; wenn ich aber zurückgehalten und ein unangenehmes Wort zu mir gesprochen wird, werde ich dich zweifellos verlassen.
1.104.8
एष मे समयो राजन्भज मां त्वं यथेप्सितम् ।
अनुनीताऽस्मि ते पित्रा भर्ता मे त्वं भव प्रभो ॥ १.१०४.८ ॥
O König, dies ist meine Bedingung: Nimm mich, wie du es wünschst. Dein Vater hat mich zu dir überredet; o Herr, werde mein Gemahl.
1.104.9
तथेति सा यदा तूक्ता तदा भरतसत्तम ।
प्रहर्षमतुलं लेभे प्राप्य तं पार्थिवोत्तमम् ॥ १.१०४.९ ॥
O Bester der Bharatas, als ihr gesagt wurde: »So sei es«, empfand sie unvergleichliche Freude, da sie jenen trefflichen König gewonnen hatte.
1.104.10
प्रतिज्ञाय तु तत्तस्यास्तथेति मनुजाधिपः ।
रथमारोप्य तां देवीं जगाम स तया सह ॥ १.१०४.१० ॥
Nachdem er ihrer Bedingung mit »So sei es« zugestimmt hatte, setzte der Herr der Menschen jene Göttin auf seinen Wagen und zog mit ihr davon.
1.104.11
सा च शान्तनुमभ्यागात्साक्षाल्लक्ष्मीरिवापरा ।
आसाद्य शान्तनुस्तां च बुभुजे कामतो वशी ॥ १.१०४.११ ॥
Sie trat zu Śantanu, wie eine andere Lakṣmī leibhaftig. Śantanu, zu ihr gekommen, beherrschte sich, obwohl vom Verlangen getrieben, und genoss sie.
1.104.12
न प्रष्टव्येति मन्वानो न स तां किंचिदूचिवान् ।
स तस्याः शीलवृत्तेन रूपौदार्यगुणेन च ॥ १.१०४.१२ ॥
In dem Gedanken »ich darf sie nicht befragen« sagte er ihr gar nichts; und er, durch ihren Charakter, ihr Verhalten, ihre Schönheit und ihre edlen Eigenschaften, (blieb ihr ergeben).
1.104.13
उपचारेण च रहस्तुतोष जगतीपतिः ।
स राजा परमप्रीतः परमस्त्रीप्रलालितः ॥ १.१०४.१३ ॥
Durch aufmerksame Dienste und im Verborgenen erfreute sich der Herr der Erde; der König, hocherfreut, wurde von seiner vortrefflichen Frau umsorgt.
1.104.14
दिव्यरूपा हि सा देवी गङ्गा त्रिपथगामिनी ।
मानुषं विग्रहं कृत्वा श्रीमन्तं वरवर्णिनी ॥ १.१०४.१४ ॥
Denn die Göttin Gaṅgā, von göttlicher Gestalt, die auf drei Wegen fließt, nahm einen menschlichen Leib an und wurde strahlend und von vortrefflicher Hautfarbe.
1.104.15
भाग्योपनतकामस्य भार्या चोपनताऽभवत् ।
शन्तनोर्नृपसिंहस्य देवराजसमद्युतेः ॥ १.१०४.१५ ॥
Und sie wurde die Gattin dessen, dessen Wunsch durch günstiges Schicksal erfüllt wurde: Śantanus, des Löwen unter den Königen, dessen Glanz dem des Götterkönigs gleichkam.
1.104.16
संभोगस्नेहचातुर्यैर्हावलास्यैर्मनोहरैः ।
राजानं रमयामास यथा रज्येत स प्रभुः ॥ १.१०४.१६ ॥
Mit der Kunst der Vereinigung und der Zuneigung, mit spielerischen Blicken und reizenden Bewegungen erfreute sie den König, damit jener Herr ihr zugetan würde.