மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.104.1
एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञः सस्मितं मृदु वल्गु च ।
यशस्विनी च साऽगच्छच्छान्तनोर्भूतये तदा ॥ १.१०४.१ ॥
அரசனின் இந்த மென்மையான, இனிய வார்த்தைகளைக் கேட்டு, புகழ்பெற்ற அவள் புன்னகையுடன் அப்போது சாந்தனுவின் நலனுக்காக அவரிடம் சென்றாள்.
1.104.2
सा तु दृष्ट्वा नृपश्रेष्ठं चरन्तं तीरमाश्रितम् ।
वसूनां समयं स्मृत्वाऽथाभ्यगच्छदनिन्दिता ॥ १.१०४.२ ॥
அந்தக் குற்றமற்றவள் ஆற்றங்கரையில் உலாவும் அரசர்களில் சிறந்தவனைக் கண்டு, வசுக்களின் ஒப்பந்தத்தை நினைவுகூர்ந்து பின்னர் அவனை அணுகினாள்.
1.104.3
प्रजार्थिनी राजपुत्रं शान्तनुं पृथिवीपतिम् ।
प्रतीपवचनं चापि संस्मृत्यैव स्वयं नृपम् ॥ १.१०४.३ ॥
மக்கட்பேறு வேண்டி, அரசன் சாந்தனுவை, பிரதீபனின் சொற்களையும் நினைவுகூர்ந்து, தானே அந்த அரசனிடம்...
1.104.4
कालोऽयमिति मत्वा सा वसूनां शापचोदिता ।
उवाच चैव राज्ञः सा ह्लादयन्ती मनो गिरा ॥ १.१०४.४ ॥
'இதுவே காலம்' என்று எண்ணி, வசுக்களின் சாபத்தால் தூண்டப்பட்டு, அவள் அரசனிடம் மனத்தை மகிழ்விக்கும் சொற்களால் பேசினாள்.
1.104.5
भविष्यामि महीपाल महिषी ते वशानुगा ।
न तु त्वं वा द्वितीयो वा ज्ञातुमिच्छेत्कथंचन ॥ १.१०४.५ ॥
ஓ மன்னா, நான் உன் கீழ்ப்படியும் பட்டத்தரசியாவேன்; ஆனால் நீயோ மற்றொருவனோ, எப்படியும் அறிய விரும்பக்கூடாது.
1.104.6
यत्तु कुर्यामहं राजञ्शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
न तद्वारयितव्याऽस्मि न वक्तव्या तथाऽप्रियम् ॥ १.१०४.६ ॥
ஓ அரசே, நான் எதைச் செய்தாலும், நன்மையோ தீமையோ, அதை நான் தடுக்கப்படக்கூடாது; அப்படி எனக்கு விரும்பத்தகாதது எதுவும் சொல்லப்படவும் கூடாது.
1.104.7
एवं हि वर्तमानेऽहं त्वयि वत्स्यामि पार्थिव ।
वारिता विप्रियं चोक्ता त्यजेयं त्वामसंशयम् ॥ १.१०४.७ ॥
அரசே, இவ்வாறு நடந்துகொள்ளும் வரை நான் உன்னுடன் வாழ்வேன். ஆனால் தடுக்கப்பட்டு அப்பிரியமான சொல் சொல்லப்பட்டால், சந்தேகமின்றி உன்னை விட்டுவிடுவேன்.
1.104.8
एष मे समयो राजन्भज मां त्वं यथेप्सितम् ।
अनुनीताऽस्मि ते पित्रा भर्ता मे त्वं भव प्रभो ॥ १.१०४.८ ॥
அரசே, இதுவே என் நிபந்தனை. நீ விரும்பியபடி என்னை ஏற்றுக்கொள். உன் தந்தை என்னை உனக்கு இணங்க வைத்தார்; பிரபுவே, நீ என் கணவனாக இரு.
1.104.9
तथेति सा यदा तूक्ता तदा भरतसत्तम ।
प्रहर्षमतुलं लेभे प्राप्य तं पार्थिवोत्तमम् ॥ १.१०४.९ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவள் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லப்பட்டபோது, அந்த உத்தம அரசனைப் பெற்று அளவற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்தாள்.
1.104.10
प्रतिज्ञाय तु तत्तस्यास्तथेति मनुजाधिपः ।
रथमारोप्य तां देवीं जगाम स तया सह ॥ १.१०४.१० ॥
அவளுடைய அந்த நிபந்தனையை 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஏற்றுக்கொண்டு, மனிதர்களின் அதிபதியான அரசன் அந்தத் தேவியை தேரில் ஏற்றிக்கொண்டு அவளுடன் சென்றான்.
1.104.11
सा च शान्तनुमभ्यागात्साक्षाल्लक्ष्मीरिवापरा ।
आसाद्य शान्तनुस्तां च बुभुजे कामतो वशी ॥ १.१०४.११ ॥
அவள் சாந்தனுவிடம் வந்தாள்; நேரில் வந்த மற்றொரு லட்சுமியைப் போல. சாந்தனு அவளை அடைந்து, காமத்தால் தூண்டப்பட்டும் தன்னை அடக்கிக்கொண்டு, அவளை அனுபவித்தான்.
1.104.12
न प्रष्टव्येति मन्वानो न स तां किंचिदूचिवान् ।
स तस्याः शीलवृत्तेन रूपौदार्यगुणेन च ॥ १.१०४.१२ ॥
'இவளிடம் எதுவும் கேட்கக்கூடாது' என்று எண்ணி அவன் அவளிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை. அவளுடைய நற்பண்பு, நடத்தை, அழகு மற்றும் உயர்ந்த குணங்களால் அவன் (அவளில் ஈடுபட்டிருந்தான்).
1.104.13
उपचारेण च रहस्तुतोष जगतीपतिः ।
स राजा परमप्रीतः परमस्त्रीप्रलालितः ॥ १.१०४.१३ ॥
பணிவிடையாலும் தனிமையிலும் அந்த உலகநாதன் மகிழ்ந்தான். அந்த அரசன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், சிறந்த பெண்ணால் கொஞ்சப்பட்டான்.
1.104.14
दिव्यरूपा हि सा देवी गङ्गा त्रिपथगामिनी ।
मानुषं विग्रहं कृत्वा श्रीमन्तं वरवर्णिनी ॥ १.१०४.१४ ॥
தெய்வீக உருவம் கொண்ட அந்த தேவி கங்கை, மூன்று பாதைகளில் ஓடுபவள், மனித உடல் எடுத்து, ஒளிர்ந்தவளும் சிறந்த நிறமுடையவளுமானாள்.
1.104.15
भाग्योपनतकामस्य भार्या चोपनताऽभवत् ।
शन्तनोर्नृपसिंहस्य देवराजसमद्युतेः ॥ १.१०४.१५ ॥
நல்லூழால் விருப்பம் நிறைவேறியவனுக்கு அவள் மனைவியாக வந்து சேர்ந்தாள் — சந்தனுவுக்கு, அரசர்களில் சிங்கமும் தேவேந்திரனுக்கு நிகரான ஒளியுடையவனுமான அவனுக்கு.
1.104.16
संभोगस्नेहचातुर्यैर्हावलास्यैर्मनोहरैः ।
राजानं रमयामास यथा रज्येत स प्रभुः ॥ १.१०४.१६ ॥
கூடலிலும் அன்பிலும் திறமையுடனும், சிரிப்பும் நடனமும் போன்ற மனதை ஈர்க்கும் அசைவுகளாலும் அவள் அரசனை மகிழ்வித்தாள்; அந்த அரசன் அவளிடம் பற்றுடையவனாகும்படி.