مهابهاراتا · أدهيايا 1.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.105.1
संवत्सरानृतून्मासान्बुबुधे न बहून्गतान् ।
रममाणस्तया सार्धं यथाकामं नरेश्वरः ॥ १.१०५.१ ॥
كان الملك يلهو معها ويعيش كما يشاء، فلم يدرك السنين والفصول والشهور الكثيرة التي مضت.
1.105.2
दिविष्ठान्मानुषांश्चैव भोगान्भुङ्क्ते स वै नृपः ।
आसाद्य शान्तनुः श्रीमान्मुमुदे योषितां वराम् ॥ १.१०५.२ ॥
كان ذلك الملك المجيد شانتانو يتمتع باللذات السماوية والبشرية، وإذ نال أفضل النساء فرح.
1.105.3
ऋतुकाले तु सा देवी दिव्यं गर्भमधारयत् ।
अष्टावजनयत्पुत्रांस्तस्मादमरसन्निभान् ॥ १.१०५.३ ॥
وفي وقت الحيض حملت تلك الإلهة حملاً إلهياً، فولدت ثمانية أبناء يشبهون الخالدين.
1.105.4
जातं जातं च सा पुत्रं क्षिपत्यम्यसि भारत ।
सूतके कण्ठमाक्रम्य तान्निनाय यमक्षयम् ॥ १.१०५.४ ॥
يا بهارتا، كانت تلقي كل ابن يولد في النار؛ وإذ تمسك بحلقه في حجرة الولادة، ترسله إلى مسكن ياما.
1.105.5
प्रीणाम्यहं त्वामित्युक्त्वा गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
तस्य तन्न प्रियं राज्ञः शान्तनोरभवत्तदा ॥ १.१०५.५ ॥
قالت: «إني أرضيك»، ثم غمرته في تيار الغانج؛ فلم يكن ذلك مرضياً للملك شانتانو حينئذ.
1.105.6
न च तां किंचनोवाच त्यागाद्भीतो महीपतिः ।
अमीमांस्या कर्मयोनिरागमश्चेति शान्तनुः ॥ १.१०५.६ ॥
خائفاً من تركها له، لم يقل الملك لها شيئاً؛ وقال شانتانو في نفسه: «إن الأثر الذي هو أصل الفعل لا يُسأل عنه».
1.105.7
स्मरन्पितृवचश्चैव नापृच्छत्पुत्रकिल्बिषम् ।
जाताञ्जातांश्च वै हन्ति सा स्त्री सप्त वरान्सुतान् ॥ १.१०५.७ ॥
وإذ تذكّر كلام أبيه، لم يسأل عن ذنب الابن. كانت تلك المرأة تقتل كل من يولد؛ قتلت سبعة أبناء فاضلين.
1.105.8
शान्तनुर्धर्मभङ्गाच्च नापृच्छत्तां कथंचन ।
अष्टमं तु जिघांसन्त्यां चुक्षुभे शान्तनोर्धृतिः ॥ १.१०५.८ ॥
وخشي شانتنو أن يخالف الدهرما، فلم يسألها بأي حال. ولكن لما همّت بقتل الثامن، اضطربت طمأنينة شانتنو.
1.105.9
अथैनामष्टमे पुत्रे जाते प्रहसतीमिव ।
उवाच राजा दुःखार्तः परीप्सन्पुत्रमात्मनः ॥ १.१०५.९ ॥
ثم لما وُلد الابن الثامن، خاطبها الملك، وقد أثقله الحزن ورغب في حماية ابنه، وهي كأنها تبتسم.
1.105.10
आलभन्तीं तदा दृष्ट्वा तां स कौरवनन्दनः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठो वाक्यं परमदुःखितः ॥ १.१०५.१० ॥
فلما رآها تحمل الطفل، قال لها فرح آل كورو، خير البهاراتا، وقد اشتد حزنه، هذه الكلمات.
1.105.11
मावधीः कस्य काऽसीति किं हिनत्सि सुतानिति ।
पुत्रघ्नि सुमहत्पापं संप्राप्तं ते सुगर्हितम् ॥ १.१०५.११ ॥
«لا تقتليه! لمن أنتِ، ومن أنتِ؟ لماذا تؤذين الأبناء؟» «يا قاتلة الأبناء، قد أصابك إثم عظيم جدًّا ومذموم للغاية.»
1.105.12
पुत्रकाम न ते हन्मि पुत्रं पुत्रवतां वर ।
जीर्णस्तु मम वासोऽयं यथा स समयः कृतः ॥ १.१०५.१२ ॥
«يا من تريد ابنًا! لن أقتل ابنك، يا خير من له أبناء. هذا ثوبي قد بلي، كما كان ذلك العهد الذي عُقد.»
1.105.13
अहं गङ्गा जह्नुसुता महर्षिगणसेविता ।
देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थमुषिताऽहं त्वया सह ॥ १.१०५.१३ ॥
أنا الغانغا، ابنة جاهنو، التي تخدمها جموع الحكماء العظام؛ من أجل إتمام عمل الآلهة سكنتُ معك.
1.105.14
इमेऽष्टौ वसवो देवा महाभागा महौजसः ।
वसिष्ठशापदोषेण मानुषत्वमुपागताः ॥ १.१०५.१४ ॥
هؤلاء الآلهة الثمانية الفاسو، المباركون العظماء ذوو القوة الكبيرة، صاروا إلى الولادة البشرية بسبب ذنب لعنة فاسيشتا.
1.105.15
तेषां जनयिता नान्यस्त्वदृते भुवि विद्यते ।
मद्विधा मानुषी धात्री लोके नास्तीह काचन ॥ १.१०५.१५ ॥
ليس لهم والد على الأرض غيرك، وليس في هذا العالم مرضعة بشرية مثلي.
1.105.16
तस्मात्तज्जननीहेतोर्मानुषत्वमुपागता ।
जनयित्वा वसूनष्टौ जिता लोकास्त्वयाऽक्षयाः ॥ १.१०५.१६ ॥
لذلك، من أجل ولادتهم، صرتُ إلى الولادة البشرية؛ وبإنجابك الفاسو الثمانية فزتَ بعوالم لا تفنى.
1.105.17
देवानां समयस्त्वेष वसूनां संश्रुतो मया ।
जातं जातं मोक्षयिष्ये जन्मतो मानुषादिति ॥ १.१०५.१७ ॥
هذا هو الاتفاق الذي عقدته مع الآلهة والفاسو: كل من يولد، سأحرره من الولادة ومن الوجود البشري.
1.105.18
तत्ते शापाद्विनिर्मुक्ता आपवस्य महात्मनः ।
स्वस्ति तेस्तु गमिष्यामि पुत्रं पाहि महाव्रतम् ॥ १.१०५.१८ ॥
فقد تحرروا إذن من لعنة آبافا العظيم النفس. ليكن لك السلام؛ إنني ذاهبة. احمِ الابن ذا النذر العظيم.