Mahābhārata · Adhyāya 1.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.105.1
संवत्सरानृतून्मासान्बुबुधे न बहून्गतान् ।
रममाणस्तया सार्धं यथाकामं नरेश्वरः ॥ १.१०५.१ ॥
Mit ihr sich erfreuend und nach Belieben lebend, bemerkte der Herr der Menschen die vielen vergangenen Jahre, Jahreszeiten und Monate nicht.
1.105.2
दिविष्ठान्मानुषांश्चैव भोगान्भुङ्क्ते स वै नृपः ।
आसाद्य शान्तनुः श्रीमान्मुमुदे योषितां वराम् ॥ १.१०५.२ ॥
Jener König, der glanzvolle Śāntanu, genoss himmlische und menschliche Freuden; als er die beste der Frauen gewonnen hatte, freute er sich.
1.105.3
ऋतुकाले तु सा देवी दिव्यं गर्भमधारयत् ।
अष्टावजनयत्पुत्रांस्तस्मादमरसन्निभान् ॥ १.१०५.३ ॥
Zur rechten Zeit trug jene Göttin einen göttlichen Keim, und sie gebar acht Söhne, den Unsterblichen gleich.
1.105.4
जातं जातं च सा पुत्रं क्षिपत्यम्यसि भारत ।
सूतके कण्ठमाक्रम्य तान्निनाय यमक्षयम् ॥ १.१०५.४ ॥
O Bhārata, jeden Sohn, sobald er geboren war, warf sie ins Feuer; ihn an der Kehle packend im Wochenbettzimmer, schickte sie sie zur Wohnstatt Yamas.
1.105.5
प्रीणाम्यहं त्वामित्युक्त्वा गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
तस्य तन्न प्रियं राज्ञः शान्तनोरभवत्तदा ॥ १.१०५.५ ॥
Mit den Worten „Ich gefalle dir“ tauchte sie ihn in die Strömung des Ganges; und das gefiel König Śāntanu damals nicht.
1.105.6
न च तां किंचनोवाच त्यागाद्भीतो महीपतिः ।
अमीमांस्या कर्मयोनिरागमश्चेति शान्तनुः ॥ १.१०५.६ ॥
Aus Furcht vor ihrer Verlassung sagte der Herrscher der Erde ihr nichts; Śāntanu dachte: „Die Überlieferung, der Ursprung des Handelns, ist nicht zu hinterfragen.“
1.105.7
स्मरन्पितृवचश्चैव नापृच्छत्पुत्रकिल्बिषम् ।
जाताञ्जातांश्च वै हन्ति सा स्त्री सप्त वरान्सुतान् ॥ १.१०५.७ ॥
Sich der Worte seines Vaters erinnernd, fragte er nicht nach der Schuld des Sohnes. Jene Frau tötete jeden Sohn, sobald er geboren war; sie tötete sieben vortreffliche Söhne.
1.105.8
शान्तनुर्धर्मभङ्गाच्च नापृच्छत्तां कथंचन ।
अष्टमं तु जिघांसन्त्यां चुक्षुभे शान्तनोर्धृतिः ॥ १.१०५.८ ॥
Śāntanu fragte sie aus Furcht, das dharma zu brechen, keineswegs. Als sie aber den achten töten wollte, geriet Śāntanus Fassung ins Wanken.
1.105.9
अथैनामष्टमे पुत्रे जाते प्रहसतीमिव ।
उवाच राजा दुःखार्तः परीप्सन्पुत्रमात्मनः ॥ १.१०५.९ ॥
Als dann der achte Sohn geboren war, sprach der König, von Kummer gequält und den eigenen Sohn schützen wollend, zu ihr, die gleichsam lächelte.
1.105.10
आलभन्तीं तदा दृष्ट्वा तां स कौरवनन्दनः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठो वाक्यं परमदुःखितः ॥ १.१०५.१० ॥
Als er sah, wie sie das Kind ergriff, sprach der Stolz des Kuru-Geschlechts, der Beste der Bharatas, tief betrübt diese Worte zu ihr.
1.105.11
मावधीः कस्य काऽसीति किं हिनत्सि सुतानिति ।
पुत्रघ्नि सुमहत्पापं संप्राप्तं ते सुगर्हितम् ॥ १.१०५.११ ॥
»Töte nicht! Wessen bist du, und wer bist du? Warum schadest du den Söhnen?« »Kindermörderin, eine sehr große und höchst verwerfliche Sünde ist über dich gekommen.«
1.105.12
पुत्रकाम न ते हन्मि पुत्रं पुत्रवतां वर ।
जीर्णस्तु मम वासोऽयं यथा स समयः कृतः ॥ १.१०५.१२ ॥
»Du Wunschbegehrender nach einem Sohn! Ich werde deinen Sohn nicht töten, Bester unter denen, die Söhne haben. Dieses mein Gewand ist abgetragen, so wie jene Abmachung getroffen wurde.«
1.105.13
अहं गङ्गा जह्नुसुता महर्षिगणसेविता ।
देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थमुषिताऽहं त्वया सह ॥ १.१०५.१३ ॥
Ich bin Gaṅgā, Tochter des Jahnu, von Scharen großer Weiser verehrt; um das Werk der Götter zu vollenden, habe ich bei dir gewohnt.
1.105.14
इमेऽष्टौ वसवो देवा महाभागा महौजसः ।
वसिष्ठशापदोषेण मानुषत्वमुपागताः ॥ १.१०५.१४ ॥
Diese acht Vasu-Götter, überaus glücklich und von großer Kraft, sind durch die Schuld von Vasiṣṭhas Fluch in die menschliche Geburt gekommen.
1.105.15
तेषां जनयिता नान्यस्त्वदृते भुवि विद्यते ।
मद्विधा मानुषी धात्री लोके नास्तीह काचन ॥ १.१०५.१५ ॥
Ihr Erzeuger auf Erden ist niemand außer dir, und in dieser Welt gibt es keine menschliche Amme wie mich.
1.105.16
तस्मात्तज्जननीहेतोर्मानुषत्वमुपागता ।
जनयित्वा वसूनष्टौ जिता लोकास्त्वयाऽक्षयाः ॥ १.१०५.१६ ॥
Darum bin ich um ihrer Geburt willen in die menschliche Geburt gekommen; indem du die acht Vasus gezeugt hast, hast du unvergängliche Welten gewonnen.
1.105.17
देवानां समयस्त्वेष वसूनां संश्रुतो मया ।
जातं जातं मोक्षयिष्ये जन्मतो मानुषादिति ॥ १.१०५.१७ ॥
Dies ist die Vereinbarung, die ich mit den Göttern und den Vasus getroffen habe: Jeden, der geboren wird, werde ich von der Geburt und dem menschlichen Dasein befreien.
1.105.18
तत्ते शापाद्विनिर्मुक्ता आपवस्य महात्मनः ।
स्वस्ति तेस्तु गमिष्यामि पुत्रं पाहि महाव्रतम् ॥ १.१०५.१८ ॥
So sind sie vom Fluch des großherzigen Āpava befreit. Mögest du wohlauf sein; ich gehe. Beschütze den Sohn mit dem großen Gelübde.