ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.105.1
संवत्सरानृतून्मासान्बुबुधे न बहून्गतान् ।
रममाणस्तया सार्धं यथाकामं नरेश्वरः ॥ १.१०५.१ ॥
ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುತ್ತ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬಾಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನರೇಶ್ವರನು, ಕಳೆದ ಅನೇಕ ವರ್ಷ, ಋತು, ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.
1.105.2
दिविष्ठान्मानुषांश्चैव भोगान्भुङ्क्ते स वै नृपः ।
आसाद्य शान्तनुः श्रीमान्मुमुदे योषितां वराम् ॥ १.१०५.२ ॥
ಆ ರಾಜ ಶ್ರೀಮಂತ ಶಾಂತನು ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನುಷ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು; ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
1.105.3
ऋतुकाले तु सा देवी दिव्यं गर्भमधारयत् ।
अष्टावजनयत्पुत्रांस्तस्मादमरसन्निभान् ॥ १.१०५.३ ॥
ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಿ ದಿವ್ಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು; ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಎಂಟು ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
1.105.4
जातं जातं च सा पुत्रं क्षिपत्यम्यसि भारत ।
सूतके कण्ठमाक्रम्य तान्निनाय यमक्षयम् ॥ १.१०५.४ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗನನ್ನೂ ಅವಳು ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಸೆದಳು; ಹೆರಿಗೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತು ಹಿಸುಕಿ ಅವರನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದಳು.
1.105.5
प्रीणाम्यहं त्वामित्युक्त्वा गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
तस्य तन्न प्रियं राज्ञः शान्तनोरभवत्तदा ॥ १.१०५.५ ॥
'ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳು ಗಂಗಾ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದಳು; ಅದು ಆಗ ರಾಜ ಶಾಂತನುವಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.105.6
न च तां किंचनोवाच त्यागाद्भीतो महीपतिः ।
अमीमांस्या कर्मयोनिरागमश्चेति शान्तनुः ॥ १.१०५.६ ॥
ಅವಳು ತ್ಯಜಿಸುವಳೆಂಬ ಭಯದಿಂದ ರಾಜ ಅವಳಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; 'ಕರ್ಮದ ಮೂಲವಾದ ಆಗಮ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗದ್ದು' ಎಂದು ಶಾಂತನು ಭಾವಿಸಿದನು.
1.105.7
स्मरन्पितृवचश्चैव नापृच्छत्पुत्रकिल्बिषम् ।
जाताञ्जातांश्च वै हन्ति सा स्त्री सप्त वरान्सुतान् ॥ १.१०५.७ ॥
ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ನೆನೆದು, ಮಗನ ಪಾಪದ ಕುರಿತು ಅವನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಕೊಂದಳು; ಏಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಕ್ಕಳನ್ನು (ಕೊಂದಳು).
1.105.8
शान्तनुर्धर्मभङ्गाच्च नापृच्छत्तां कथंचन ।
अष्टमं तु जिघांसन्त्यां चुक्षुभे शान्तनोर्धृतिः ॥ १.१०५.८ ॥
ಧರ್ಮಭಂಗದ ಭಯದಿಂದ ಶಂತನು ಅವಳನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಂಟನೆಯವನನ್ನು ಅವಳು ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ಶಂತನುವಿನ ಧೈರ್ಯ ಕಂಪಿಸಿತು.
1.105.9
अथैनामष्टमे पुत्रे जाते प्रहसतीमिव ।
उवाच राजा दुःखार्तः परीप्सन्पुत्रमात्मनः ॥ १.१०५.९ ॥
ನಂತರ ಎಂಟನೆಯ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ನಗುತ್ತಿರುವಂತಿದ್ದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಗೆ, ದುಃಖಪೀಡಿತನಾದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
1.105.10
आलभन्तीं तदा दृष्ट्वा तां स कौरवनन्दनः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठो वाक्यं परमदुःखितः ॥ १.१०५.१० ॥
ಆಗ ಆಕೆ (ಶಿಶುವನ್ನು) ಎತ್ತುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.105.11
मावधीः कस्य काऽसीति किं हिनत्सि सुतानिति ।
पुत्रघ्नि सुमहत्पापं संप्राप्तं ते सुगर्हितम् ॥ १.१०५.११ ॥
"ಕೊಲ್ಲಬೇಡ! ನೀನು ಯಾರವಳು, ಯಾರು? ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೀಯ?" "ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವಳೇ, ನಿನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ, ಅತ್ಯಂತ ನಿಂದನೀಯ ಪಾಪ ಬಂದೊದಗಿದೆ."
1.105.12
पुत्रकाम न ते हन्मि पुत्रं पुत्रवतां वर ।
जीर्णस्तु मम वासोऽयं यथा स समयः कृतः ॥ १.१०५.१२ ॥
"ಪುತ್ರಕಾಮನೇ! ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಪುತ್ರವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನನ್ನ ಈ ವಸ್ತ್ರ ಹಳೆಯದಾಗಿದೆ; ನಾವು ಮಾಡಿದ ಒಪ್ಪಂದದಂತೆಯೇ."
1.105.13
अहं गङ्गा जह्नुसुता महर्षिगणसेविता ।
देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थमुषिताऽहं त्वया सह ॥ १.१०५.१३ ॥
ನಾನು ಜಹ್ನುವಿನ ಮಗಳಾದ ಗಂಗೆ; ಮಹರ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು. ದೇವಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಿದ್ದೇನೆ.
1.105.14
इमेऽष्टौ वसवो देवा महाभागा महौजसः ।
वसिष्ठशापदोषेण मानुषत्वमुपागताः ॥ १.१०५.१४ ॥
ಈ ಎಂಟು ವಸುಗಳಾದ ದೇವತೆಗಳು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯರೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳೂ, ವಸಿಷ್ಠನ ಶಾಪದೋಷದಿಂದ ಮಾನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
1.105.15
तेषां जनयिता नान्यस्त्वदृते भुवि विद्यते ।
मद्विधा मानुषी धात्री लोके नास्तीह काचन ॥ १.१०५.१५ ॥
ಅವರ ತಂದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ನನ್ನಂತಹ ಮಾನುಷ ಧಾತ್ರಿಯೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ.
1.105.16
तस्मात्तज्जननीहेतोर्मानुषत्वमुपागता ।
जनयित्वा वसूनष्टौ जिता लोकास्त्वयाऽक्षयाः ॥ १.१०५.१६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಜನ್ಮದ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಮಾನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ಎಂಟು ವಸುಗಳನ್ನು ಹೆತ್ತು ನೀನು ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿರುವೆ.
1.105.17
देवानां समयस्त्वेष वसूनां संश्रुतो मया ।
जातं जातं मोक्षयिष्ये जन्मतो मानुषादिति ॥ १.१०५.१७ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ವಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಪ್ಪಂದ ಇದೇ: ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಜನ್ಮದಿಂದ, ಮಾನುಷ್ಯತ್ವದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವೆ.
1.105.18
तत्ते शापाद्विनिर्मुक्ता आपवस्य महात्मनः ।
स्वस्ति तेस्तु गमिष्यामि पुत्रं पाहि महाव्रतम् ॥ १.१०५.१८ ॥
ಹಾಗಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮ ಆಪವನ ಶಾಪದಿಂದ ಅವರು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಮಹಾವ್ರತನಾದ ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.