Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.105

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

1.105.1

संवत्सरानृतून्मासान्बुबुधे न बहून्गतान् ।
रममाणस्तया सार्धं यथाकामं नरेश्वरः ॥ १.१०५.१ ॥

ਉਸ ਨਾਲ ਰਮਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਂਦੇ ਉਸ ਨਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ, ਰੁੱਤਾਂ ਅਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਾ।

1.105.2

दिविष्ठान्मानुषांश्चैव भोगान्भुङ्क्ते स वै नृपः ।
आसाद्य शान्तनुः श्रीमान्मुमुदे योषितां वराम् ॥ १.१०५.२ ॥

ਉਹ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਿਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਭੋਗਦਾ ਸੀ; ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਅਨੰਦਿਤ ਹੋਇਆ।

1.105.3

ऋतुकाले तु सा देवी दिव्यं गर्भमधारयत् ।
अष्टावजनयत्पुत्रांस्तस्मादमरसन्निभान् ॥ १.१०५.३ ॥

ਰੁੱਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦਿਵ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਅੱਠ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ।

1.105.4

जातं जातं च सा पुत्रं क्षिपत्यम्यसि भारत ।
सूतके कण्ठमाक्रम्य तान्निनाय यमक्षयम् ॥ १.१०५.४ ॥

ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੰਮਿਆ ਹਰ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ; ਜਣੇਪੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਲਾ ਘੁੱਟ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।

1.105.5

प्रीणाम्यहं त्वामित्युक्त्वा गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
तस्य तन्न प्रियं राज्ञः शान्तनोरभवत्तदा ॥ १.१०५.५ ॥

'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਇਆ।

1.105.6

न च तां किंचनोवाच त्यागाद्भीतो महीपतिः ।
अमीमांस्या कर्मयोनिरागमश्चेति शान्तनुः ॥ १.१०५.६ ॥

ਤਿਆਗ ਦੇ ਡਰੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਕਿਹਾ; 'ਕਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਆਗਮ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ' ਇਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।

1.105.7

स्मरन्पितृवचश्चैव नापृच्छत्पुत्रकिल्बिषम् ।
जाताञ्जातांश्च वै हन्ति सा स्त्री सप्त वरान्सुतान् ॥ १.१०५.७ ॥

ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਪੁੱਤਰ-ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਜੋ ਜੋ ਜੰਮਦੇ, ਉਹੀ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ; ਸੱਤ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ (ਮਾਰਿਆ)।

1.105.8

शान्तनुर्धर्मभङ्गाच्च नापृच्छत्तां कथंचन ।
अष्टमं तु जिघांसन्त्यां चुक्षुभे शान्तनोर्धृतिः ॥ १.१०५.८ ॥

ਧਰਮ ਭੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਡਰੋਂ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਠਵੇਂ (ਪੁੱਤਰ) ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਧੀਰਜ ਡੋਲ ਗਿਆ।

1.105.9

अथैनामष्टमे पुत्रे जाते प्रहसतीमिव ।
उवाच राजा दुःखार्तः परीप्सन्पुत्रमात्मनः ॥ १.१०५.९ ॥

ਫਿਰ ਅੱਠਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਣ ਤੇ, ਹੱਸਦੀ ਵਰਗੀ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।

1.105.10

आलभन्तीं तदा दृष्ट्वा तां स कौरवनन्दनः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठो वाक्यं परमदुःखितः ॥ १.१०५.१० ॥

ਤਦ ਉਸਨੂੰ (ਬੱਚੇ ਨੂੰ) ਚੁੱਕਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ, ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲਿਆ।

1.105.11

मावधीः कस्य काऽसीति किं हिनत्सि सुतानिति ।
पुत्रघ्नि सुमहत्पापं संप्राप्तं ते सुगर्हितम् ॥ १.१०५.११ ॥

"ਨਾ ਮਾਰ! ਤੂੰ ਕਿਸਦੀ ਹੈਂ, ਕੌਣ ਹੈਂ? ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਾਰਦੀ ਹੈਂ?" "ਹੇ ਪੁੱਤਰ-ਘਾਤਿਨੀ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ, ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਪਾਪ ਆ ਪਿਆ ਹੈ।"

1.105.12

पुत्रकाम न ते हन्मि पुत्रं पुत्रवतां वर ।
जीर्णस्तु मम वासोऽयं यथा स समयः कृतः ॥ १.१०५.१२ ॥

"ਹੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗੀ, ਹੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ! ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਸਤਰ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।"

1.105.13

अहं गङ्गा जह्नुसुता महर्षिगणसेविता ।
देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थमुषिताऽहं त्वया सह ॥ १.१०५.१३ ॥

ਮੈਂ ਜਹ੍ਨੂ ਦੀ ਧੀ ਗੰਗਾ ਹਾਂ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ। ਦੇਵਕਾਰਜ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਸੀ ਹਾਂ।

1.105.14

इमेऽष्टौ वसवो देवा महाभागा महौजसः ।
वसिष्ठशापदोषेण मानुषत्वमुपागताः ॥ १.१०५.१४ ॥

ਇਹ ਅੱਠ ਵਸੂ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਭਾਗ ਅਤੇ ਮਹਾਤੇਜਸ਼ੀ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਾਰਨ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ।

1.105.15

तेषां जनयिता नान्यस्त्वदृते भुवि विद्यते ।
मद्विधा मानुषी धात्री लोके नास्तीह काचन ॥ १.१०५.१५ ॥

ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਮਨੁੱਖੀ ਧਾਤਰੀ ਵੀ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।

1.105.16

तस्मात्तज्जननीहेतोर्मानुषत्वमुपागता ।
जनयित्वा वसूनष्टौ जिता लोकास्त्वयाऽक्षयाः ॥ १.१०५.१६ ॥

ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਅੱਠ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ ਤੂੰ ਅਕਸ਼ਯ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।

1.105.17

देवानां समयस्त्वेष वसूनां संश्रुतो मया ।
जातं जातं मोक्षयिष्ये जन्मतो मानुषादिति ॥ १.१०५.१७ ॥

ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਇਹੀ ਇਕਰਾਰ ਹੈ: ਜਨਮੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗੀ।

1.105.18

तत्ते शापाद्विनिर्मुक्ता आपवस्य महात्मनः ।
स्वस्ति तेस्तु गमिष्यामि पुत्रं पाहि महाव्रतम् ॥ १.१०५.१८ ॥

ਇਸ ਲਈ ਮਹਾਤਮਾ ਆਪਵ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਤੇਰਾ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ। ਮਹਾਵਰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਂ।