മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.105.1
संवत्सरानृतून्मासान्बुबुधे न बहून्गतान् ।
रममाणस्तया सार्धं यथाकामं नरेश्वरः ॥ १.१०५.१ ॥
അവളോടൊപ്പം രമിച്ച്, ഇഷ്ടംപോലെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആ നരേശ്വരൻ, കഴിഞ്ഞുപോയ പല സംവത്സരങ്ങളെയും ഋതുക്കളെയും മാസങ്ങളെയും അറിഞ്ഞില്ല.
1.105.2
दिविष्ठान्मानुषांश्चैव भोगान्भुङ्क्ते स वै नृपः ।
आसाद्य शान्तनुः श्रीमान्मुमुदे योषितां वराम् ॥ १.१०५.२ ॥
ആ രാജാവായ ശ്രീമാൻ ശാന്തനു ദിവ്യവും മാനുഷവുമായ സുഖങ്ങളെല്ലാം അനുഭവിച്ചു; സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയെ നേടി സന്തോഷിച്ചു.
1.105.3
ऋतुकाले तु सा देवी दिव्यं गर्भमधारयत् ।
अष्टावजनयत्पुत्रांस्तस्मादमरसन्निभान् ॥ १.१०५.३ ॥
ഋതുകാലത്ത് ആ ദേവി ദിവ്യമായ ഗർഭം ധരിച്ചു; ദേവന്മാർക്കു തുല്യരായ എട്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.
1.105.4
जातं जातं च सा पुत्रं क्षिपत्यम्यसि भारत ।
सूतके कण्ठमाक्रम्य तान्निनाय यमक्षयम् ॥ १.१०५.४ ॥
ഭാരതാ, ജനിച്ച ഓരോ പുത്രനെയും അവൾ അഗ്നിയിൽ എറിഞ്ഞു; പ്രസവമുറിയിൽ കഴുത്തുഞെരിച്ച് അവരെ യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.
1.105.5
प्रीणाम्यहं त्वामित्युक्त्वा गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
तस्य तन्न प्रियं राज्ञः शान्तनोरभवत्तदा ॥ १.१०५.५ ॥
'നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞ് അവൾ ഗംഗാപ്രവാഹത്തിൽ മുക്കിക്കളഞ്ഞു; അത് അന്ന് രാജാവായ ശാന്തനുവിന് ഇഷ്ടമായില്ല.
1.105.6
न च तां किंचनोवाच त्यागाद्भीतो महीपतिः ।
अमीमांस्या कर्मयोनिरागमश्चेति शान्तनुः ॥ १.१०५.६ ॥
അവൾ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുമോ എന്ന ഭയത്താൽ രാജാവ് അവളോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; 'കർമ്മത്തിന്റെ ഉറവിടമായ ആഗമം ചോദ്യം ചെയ്യരുത്' എന്ന് ശാന്തനു കരുതി.
1.105.7
स्मरन्पितृवचश्चैव नापृच्छत्पुत्रकिल्बिषम् ।
जाताञ्जातांश्च वै हन्ति सा स्त्री सप्त वरान्सुतान् ॥ १.१०५.७ ॥
പിതാവിന്റെ വാക്ക് ഓർത്ത്, പുത്രപാപത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ ചോദിച്ചില്ല. ജനിച്ചവരെയെല്ലാം ആ സ്ത്രീ കൊന്നു; ഏഴ് ശ്രേഷ്ഠ പുത്രന്മാരെ (കൊന്നു).
1.105.8
शान्तनुर्धर्मभङ्गाच्च नापृच्छत्तां कथंचन ।
अष्टमं तु जिघांसन्त्यां चुक्षुभे शान्तनोर्धृतिः ॥ १.१०५.८ ॥
ധർമഭംഗം ഭയന്ന് ശാന്തനു അവളോട് ഒരു തരത്തിലും ചോദിച്ചില്ല. എന്നാൽ എട്ടാമനെ കൊല്ലാൻ അവൾ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ ശാന്തനുവിന്റെ ധൈര്യം ഇളകി.
1.105.9
अथैनामष्टमे पुत्रे जाते प्रहसतीमिव ।
उवाच राजा दुःखार्तः परीप्सन्पुत्रमात्मनः ॥ १.१०५.९ ॥
പിന്നെ എട്ടാമത്തെ പുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ചിരിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള അവളോട്, ദുഃഖാർത്തനായ രാജാവ് തന്റെ പുത്രനെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
1.105.10
आलभन्तीं तदा दृष्ट्वा तां स कौरवनन्दनः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठो वाक्यं परमदुःखितः ॥ १.१०५.१० ॥
അപ്പോൾ അവൾ (ശിശുവിനെ) എടുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, കുരുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായ, ഭരതശ്രേഷ്ഠൻ അതിദുഃഖിതനായി അവളോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.105.11
मावधीः कस्य काऽसीति किं हिनत्सि सुतानिति ।
पुत्रघ्नि सुमहत्पापं संप्राप्तं ते सुगर्हितम् ॥ १.१०५.११ ॥
"കൊല്ലരുത്! നീ ആരുടെയാണ്, ആരാണ്? എന്തിന് പുത്രന്മാരെ കൊല്ലുന്നു?" "പുത്രഘാതിനീ, നിനക്ക് അതിമഹത്തും അതിനിന്ദ്യവുമായ പാപം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു."
1.105.12
पुत्रकाम न ते हन्मि पुत्रं पुत्रवतां वर ।
जीर्णस्तु मम वासोऽयं यथा स समयः कृतः ॥ १.१०५.१२ ॥
"പുത്രകാമാ! നിന്റെ പുത്രനെ ഞാൻ കൊല്ലുകയില്ല, പുത്രവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ! എന്റെ ഈ വസ്ത്രം ജീർണിച്ചിരിക്കുന്നു; നാം ഉണ്ടാക്കിയ ആ കരാർ പോലെ."
1.105.13
अहं गङ्गा जह्नुसुता महर्षिगणसेविता ।
देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थमुषिताऽहं त्वया सह ॥ १.१०५.१३ ॥
ഞാൻ ജഹ്നുവിന്റെ പുത്രിയായ ഗംഗ; മഹർഷിഗണങ്ങളാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടവൾ. ദേവകാര്യസിദ്ധിക്കായി ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം വസിച്ചു.
1.105.14
इमेऽष्टौ वसवो देवा महाभागा महौजसः ।
वसिष्ठशापदोषेण मानुषत्वमुपागताः ॥ १.१०५.१४ ॥
മഹാഭാഗ്യരും മഹാതേജസ്വികളുമായ ഈ എട്ടു വസുദേവതകൾ വസിഷ്ഠശാപദോഷം കാരണം മാനുഷജന്മം പ്രാപിച്ചു.
1.105.15
तेषां जनयिता नान्यस्त्वदृते भुवि विद्यते ।
मद्विधा मानुषी धात्री लोके नास्तीह काचन ॥ १.१०५.१५ ॥
അവരുടെ പിതാവ് നിന്നല്ലാതെ ഭൂമിയിൽ മറ്റൊരാളില്ല; എന്നെപ്പോലൊരു മാനുഷ ധാത്രിയും ഈ ലോകത്ത് ഇവിടെ ആരുമില്ല.
1.105.16
तस्मात्तज्जननीहेतोर्मानुषत्वमुपागता ।
जनयित्वा वसूनष्टौ जिता लोकास्त्वयाऽक्षयाः ॥ १.१०५.१६ ॥
അതിനാൽ അവരുടെ ജനനഹേതുവായി ഞാൻ മാനുഷജന്മം പ്രാപിച്ചു. എട്ടു വസുക്കളെ പ്രസവിച്ച് നീ അക്ഷയലോകങ്ങൾ ജയിച്ചു.
1.105.17
देवानां समयस्त्वेष वसूनां संश्रुतो मया ।
जातं जातं मोक्षयिष्ये जन्मतो मानुषादिति ॥ १.१०५.१७ ॥
ദേവന്മാരുമായും വസുക്കളുമായും ഞാൻ ചെയ്ത കരാർ ഇതാണ്: ജനിച്ച ഓരോരുത്തരെയും ജന്മത്തിൽ നിന്നും മാനുഷത്വത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ മോചിപ്പിക്കും.
1.105.18
तत्ते शापाद्विनिर्मुक्ता आपवस्य महात्मनः ।
स्वस्ति तेस्तु गमिष्यामि पुत्रं पाहि महाव्रतम् ॥ १.१०५.१८ ॥
അതിനാൽ മഹാത്മാവായ ആപവന്റെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് അവർ മോചിതരായി. നിനക്ക് ശുഭം; ഞാൻ പോകുന്നു. മഹാവ്രതനായ പുത്രനെ സംരക്ഷിക്കുക.