Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

మహాభారతం · అధ్యాయం 1.105

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

1.105.1

संवत्सरानृतून्मासान्बुबुधे न बहून्गतान् ।
रममाणस्तया सार्धं यथाकामं नरेश्वरः ॥ १.१०५.१ ॥

ఆమెతో ఆనందిస్తూ, తన ఇష్టప్రకారం గడుపుతున్న ఆ రాజు, గడిచిపోయిన అనేక సంవత్సరాలను, ఋతువులను, మాసాలను గ్రహించలేదు.

1.105.2

दिविष्ठान्मानुषांश्चैव भोगान्भुङ्क्ते स वै नृपः ।
आसाद्य शान्तनुः श्रीमान्मुमुदे योषितां वराम् ॥ १.१०५.२ ॥

ఆ రాజు శ్రీమంతుడైన శాంతనుడు స్వర్గీయ, మానవ భోగాలన్నింటినీ అనుభవించాడు; స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలిని పొంది ఆనందించాడు.

1.105.3

ऋतुकाले तु सा देवी दिव्यं गर्भमधारयत् ।
अष्टावजनयत्पुत्रांस्तस्मादमरसन्निभान् ॥ १.१०५.३ ॥

ఋతుకాలంలో ఆ దేవి దివ్యమైన గర్భాన్ని ధరించింది; దేవతలతో సమానులైన ఎనిమిది మంది కుమారులను కన్నది.

1.105.4

जातं जातं च सा पुत्रं क्षिपत्यम्यसि भारत ।
सूतके कण्ठमाक्रम्य तान्निनाय यमक्षयम् ॥ १.१०५.४ ॥

ఓ భారతా, పుట్టిన ప్రతి కుమారుడినీ ఆమె అగ్నిలో పడవేసింది; ప్రసూతి గదిలో గొంతు నులిమి వారిని యమలోకానికి పంపింది.

1.105.5

प्रीणाम्यहं त्वामित्युक्त्वा गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
तस्य तन्न प्रियं राज्ञः शान्तनोरभवत्तदा ॥ १.१०५.५ ॥

'నిన్ను సంతోషపెడుతున్నాను' అని చెప్పి, ఆమె గంగా ప్రవాహంలో ముంచివేసింది; అది ఆ సమయంలో రాజు శాంతనునికి ప్రియంగా లేదు.

1.105.6

न च तां किंचनोवाच त्यागाद्भीतो महीपतिः ।
अमीमांस्या कर्मयोनिरागमश्चेति शान्तनुः ॥ १.१०५.६ ॥

ఆమె విడిచిపెడుతుందేమో అని భయపడి రాజు ఆమెతో ఏమీ అనలేదు; 'కర్మకు మూలమైన ఆగమం ప్రశ్నించరానిది' అని శాంతనుడు అనుకున్నాడు.

1.105.7

स्मरन्पितृवचश्चैव नापृच्छत्पुत्रकिल्बिषम् ।
जाताञ्जातांश्च वै हन्ति सा स्त्री सप्त वरान्सुतान् ॥ १.१०५.७ ॥

తండ్రి మాటను స్మరించి, కుమారుని పాపం గురించి అతడు అడగలేదు. పుట్టినవారినెల్లా ఆ స్త్రీ చంపింది; ఏడుగురు శ్రేష్ఠ పుత్రులను (చంపింది).

1.105.8

शान्तनुर्धर्मभङ्गाच्च नापृच्छत्तां कथंचन ।
अष्टमं तु जिघांसन्त्यां चुक्षुभे शान्तनोर्धृतिः ॥ १.१०५.८ ॥

ధర్మం భంగమవుతుందనే భయంతో శంతనుడు ఆమెను ఏ విధంగానూ అడగలేదు. కాని ఎనిమిదవ (పుత్రుడిని) ఆమె చంపబోయినప్పుడు, శంతనుని ధైర్యం కలత చెందింది.

1.105.9

अथैनामष्टमे पुत्रे जाते प्रहसतीमिव ।
उवाच राजा दुःखार्तः परीप्सन्पुत्रमात्मनः ॥ १.१०५.९ ॥

అనంతరం ఎనిమిదవ పుత్రుడు జన్మించినప్పుడు, నవ్వుతున్నట్లున్న ఆమెతో, దుఃఖపీడితుడైన రాజు తన కుమారుని రక్షించాలనే కోరికతో పలికాడు.

1.105.10

आलभन्तीं तदा दृष्ट्वा तां स कौरवनन्दनः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठो वाक्यं परमदुःखितः ॥ १.१०५.१० ॥

అప్పుడు ఆమె (శిశువును) పట్టుకోవడం చూసి, కురువంశానందుడు, భరతశ్రేష్ఠుడు, అత్యంత దుఃఖితుడై ఆమెతో ఈ మాటలు అన్నాడు.

1.105.11

मावधीः कस्य काऽसीति किं हिनत्सि सुतानिति ।
पुत्रघ्नि सुमहत्पापं संप्राप्तं ते सुगर्हितम् ॥ १.१०५.११ ॥

"చంపకు! నీవు ఎవరిదానవు, ఎవరవు? కుమారులను ఎందుకు హింసిస్తావు?" "పుత్రఘాతినీ, నీకు అత్యంత గొప్ప, అత్యంత నిందనీయమైన పాపం సంభవించింది."

1.105.12

पुत्रकाम न ते हन्मि पुत्रं पुत्रवतां वर ।
जीर्णस्तु मम वासोऽयं यथा स समयः कृतः ॥ १.१०५.१२ ॥

"పుత్రకాముడా! నీ కుమారుని నేను చంపను, పుత్రవంతులలో శ్రేష్ఠుడా! నా ఈ వస్త్రం జీర్ణమైపోయింది; ఆ ఒప్పందం జరిగినట్లే."

1.105.13

अहं गङ्गा जह्नुसुता महर्षिगणसेविता ।
देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थमुषिताऽहं त्वया सह ॥ १.१०५.१३ ॥

నేను జహ్ను కుమార్తె గంగను; మహర్షిగణాలచే సేవింపబడినదాన్ని. దేవకార్య సిద్ధి కోసం నీతో కలిసి నివసించాను.

1.105.14

इमेऽष्टौ वसवो देवा महाभागा महौजसः ।
वसिष्ठशापदोषेण मानुषत्वमुपागताः ॥ १.१०५.१४ ॥

ఈ ఎనిమిది మంది వసువులైన దేవతలు, మహాభాగ్యులు, మహాతేజస్వులు, వసిష్ఠుని శాప దోషం వల్ల మానుష జన్మను పొందారు.

1.105.15

तेषां जनयिता नान्यस्त्वदृते भुवि विद्यते ।
मद्विधा मानुषी धात्री लोके नास्तीह काचन ॥ १.१०५.१५ ॥

వారికి తండ్రి భూమిపై నీవు తప్ప మరొకడు లేడు; ఈ లోకంలో నా వంటి మానుష ధాత్రి ఎవరూ లేరు.

1.105.16

तस्मात्तज्जननीहेतोर्मानुषत्वमुपागता ।
जनयित्वा वसूनष्टौ जिता लोकास्त्वयाऽक्षयाः ॥ १.१०५.१६ ॥

అందుచేత వారి జన్మ హేతువుగా నేను మానుష జన్మను పొందాను. ఎనిమిది మంది వసువులను కని నీవు అక్షయ లోకాలను జయించావు.

1.105.17

देवानां समयस्त्वेष वसूनां संश्रुतो मया ।
जातं जातं मोक्षयिष्ये जन्मतो मानुषादिति ॥ १.१०५.१७ ॥

దేవతలతో, వసువులతో చేసిన ఒప్పందం ఇదే: పుట్టిన ప్రతి ఒక్కరినీ జన్మ నుండి, మానుష్యత్వం నుండి విడిపిస్తాను.

1.105.18

तत्ते शापाद्विनिर्मुक्ता आपवस्य महात्मनः ।
स्वस्ति तेस्तु गमिष्यामि पुत्रं पाहि महाव्रतम् ॥ १.१०५.१८ ॥

కాబట్టి మహాత్ముడైన ఆపవుని శాపం నుండి వారు విముక్తులయ్యారు. నీకు శుభం; నేను వెళ్తున్నాను. మహావ్రతుడైన కుమారుడిని కాపాడు.