મહાભારત · અધ્યાય 1.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.105.1
संवत्सरानृतून्मासान्बुबुधे न बहून्गतान् ।
रममाणस्तया सार्धं यथाकामं नरेश्वरः ॥ १.१०५.१ ॥
તેની સાથે રમતા, ઇચ્છા મુજબ રહેતા તે નરેશ્વરને, વીતી ગયેલાં ઘણાં વર્ષો, ઋતુઓ અને મહિનાઓનું ભાન રહ્યું નહીં.
1.105.2
दिविष्ठान्मानुषांश्चैव भोगान्भुङ्क्ते स वै नृपः ।
आसाद्य शान्तनुः श्रीमान्मुमुदे योषितां वराम् ॥ १.१०५.२ ॥
તે રાજા શ્રીમાન શાંતનુ દિવ્ય અને માનવ સર્વ ભોગો ભોગવતા હતા; સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ એવી તેને પામીને આનંદિત થયા.
1.105.3
ऋतुकाले तु सा देवी दिव्यं गर्भमधारयत् ।
अष्टावजनयत्पुत्रांस्तस्मादमरसन्निभान् ॥ १.१०५.३ ॥
ઋતુકાળે તે દેવીએ દિવ્ય ગર્ભ ધારણ કર્યો; દેવો સમાન આઠ પુત્રોને તેણે જન્મ આપ્યો.
1.105.4
जातं जातं च सा पुत्रं क्षिपत्यम्यसि भारत ।
सूतके कण्ठमाक्रम्य तान्निनाय यमक्षयम् ॥ १.१०५.४ ॥
હે ભારત, જન્મેલા દરેક પુત્રને તે અગ્નિમાં નાખી દેતી; પ્રસૂતિગૃહમાં ગળું દબાવીને તેમને યમલોકે મોકલતી.
1.105.5
प्रीणाम्यहं त्वामित्युक्त्वा गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
तस्य तन्न प्रियं राज्ञः शान्तनोरभवत्तदा ॥ १.१०५.५ ॥
'હું તને પ્રસન્ન કરું છું' એમ કહીને તેણે તેને ગંગાના પ્રવાહમાં ડુબાડી દીધો; તે રાજા શાંતનુને તે સમયે ગમ્યું નહીં.
1.105.6
न च तां किंचनोवाच त्यागाद्भीतो महीपतिः ।
अमीमांस्या कर्मयोनिरागमश्चेति शान्तनुः ॥ १.१०५.६ ॥
ત્યાગના ભયથી રાજાએ તેને કંઈ કહ્યું નહીં; 'કર્મનું મૂળ આગમ પ્રશ્ન ન કરવા યોગ્ય છે' એમ શાંતનુ માનતા હતા.
1.105.7
स्मरन्पितृवचश्चैव नापृच्छत्पुत्रकिल्बिषम् ।
जाताञ्जातांश्च वै हन्ति सा स्त्री सप्त वरान्सुतान् ॥ १.१०५.७ ॥
પિતાનું વચન સ્મરીને, પુત્રપાપ વિશે તેણે પૂછ્યું નહીં. જન્મેલાઓને જ એ સ્ત્રી મારતી; સાત શ્રેષ્ઠ પુત્રોને (મારી).
1.105.8
शान्तनुर्धर्मभङ्गाच्च नापृच्छत्तां कथंचन ।
अष्टमं तु जिघांसन्त्यां चुक्षुभे शान्तनोर्धृतिः ॥ १.१०५.८ ॥
ધર્મભંગના ભયથી શંતનુએ તેને કોઈ પણ રીતે પૂછ્યું નહીં. પરંતુ આઠમા (પુત્ર)ને મારવા તે તત્પર થઈ ત્યારે શંતનુની ધીરજ ડગમગી ગઈ.
1.105.9
अथैनामष्टमे पुत्रे जाते प्रहसतीमिव ।
उवाच राजा दुःखार्तः परीप्सन्पुत्रमात्मनः ॥ १.१०५.९ ॥
પછી આઠમો પુત્ર જન્મ્યો ત્યારે, હસતી હોય તેવી તે સ્ત્રીને, દુઃખથી પીડિત રાજાએ પોતાના પુત્રની રક્ષા ઇચ્છતાં કહ્યું.
1.105.10
आलभन्तीं तदा दृष्ट्वा तां स कौरवनन्दनः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठो वाक्यं परमदुःखितः ॥ १.१०५.१० ॥
ત્યારે તેને (શિશુને) ઊંચકતી જોઈને કુરુવંશના આનંદ, ભરતશ્રેષ્ઠ અત્યંત દુઃખી થઈને તેને આ વચન બોલ્યા.
1.105.11
मावधीः कस्य काऽसीति किं हिनत्सि सुतानिति ।
पुत्रघ्नि सुमहत्पापं संप्राप्तं ते सुगर्हितम् ॥ १.१०५.११ ॥
"મારીશ નહીં! તું કોની છે, કોણ છે? પુત્રોને શા માટે મારે છે?" "હે પુત્રઘાતિની, તારા પર અતિ મોટું, અતિ નિંદનીય પાપ આવી પડ્યું છે."
1.105.12
पुत्रकाम न ते हन्मि पुत्रं पुत्रवतां वर ।
जीर्णस्तु मम वासोऽयं यथा स समयः कृतः ॥ १.१०५.१२ ॥
"હે પુત્રકામી! હું તારા પુત્રને નહીં મારું, હે પુત્રવાનોમાં શ્રેષ્ઠ! મારું આ વસ્ત્ર જીર્ણ થઈ ગયું છે; જેમ તે કરાર થયો હતો."
1.105.13
अहं गङ्गा जह्नुसुता महर्षिगणसेविता ।
देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थमुषिताऽहं त्वया सह ॥ १.१०५.१३ ॥
હું જહ્નુની પુત્રી ગંગા છું, મહર્ષિગણો વડે સેવાયેલી. દેવકાર્યની સિદ્ધિ માટે હું તારી સાથે રહી છું.
1.105.14
इमेऽष्टौ वसवो देवा महाभागा महौजसः ।
वसिष्ठशापदोषेण मानुषत्वमुपागताः ॥ १.१०५.१४ ॥
આ આઠ વસુ દેવો, મહાભાગ્યવાન અને મહાતેજસ્વી, વસિષ્ઠના શાપના દોષથી મનુષ્યત્વ પામ્યા છે.
1.105.15
तेषां जनयिता नान्यस्त्वदृते भुवि विद्यते ।
मद्विधा मानुषी धात्री लोके नास्तीह काचन ॥ १.१०५.१५ ॥
તેમનો જનક પૃથ્વી પર તારા સિવાય બીજો કોઈ નથી; મારા જેવી માનવી ધાત્રી આ લોકમાં ક્યાંય નથી.
1.105.16
तस्मात्तज्जननीहेतोर्मानुषत्वमुपागता ।
जनयित्वा वसूनष्टौ जिता लोकास्त्वयाऽक्षयाः ॥ १.१०५.१६ ॥
તેથી તેમના જન્મના હેતુથી હું મનુષ્યજન્મ પામી છું. આઠ વસુઓને જન્મ આપીને તેં અક્ષય લોકો જીત્યા છે.
1.105.17
देवानां समयस्त्वेष वसूनां संश्रुतो मया ।
जातं जातं मोक्षयिष्ये जन्मतो मानुषादिति ॥ १.१०५.१७ ॥
દેવો અને વસુઓ સાથેનો મારો કરાર આ છે: જન્મેલા દરેકને હું જન્મથી, મનુષ્યત્વથી મુક્ત કરીશ.
1.105.18
तत्ते शापाद्विनिर्मुक्ता आपवस्य महात्मनः ।
स्वस्ति तेस्तु गमिष्यामि पुत्रं पाहि महाव्रतम् ॥ १.१०५.१८ ॥
તેથી મહાત્મા આપવના શાપથી તેઓ મુક્ત થયા છે. તારું કલ્યાણ થાઓ; હું જાઉં છું. મહાવ્રતી પુત્રનું રક્ષણ કરજે.