ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.105.1
संवत्सरानृतून्मासान्बुबुधे न बहून्गतान् ।
रममाणस्तया सार्धं यथाकामं नरेश्वरः ॥ १.१०५.१ ॥
ତା'ସହ ରମଣ କରି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରହୁଥିବା ସେ ନରେଶ୍ୱର, ଅତୀତ ବହୁ ବର୍ଷ, ଋତୁ ଓ ମାସ ଜାଣି ନ ଥିଲେ।
1.105.2
दिविष्ठान्मानुषांश्चैव भोगान्भुङ्क्ते स वै नृपः ।
आसाद्य शान्तनुः श्रीमान्मुमुदे योषितां वराम् ॥ १.१०५.२ ॥
ସେ ରାଜା ଶ୍ରୀମାନ ଶାନ୍ତନୁ ଦିବ୍ୟ ଓ ମାନବ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ; ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠାକୁ ପାଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
1.105.3
ऋतुकाले तु सा देवी दिव्यं गर्भमधारयत् ।
अष्टावजनयत्पुत्रांस्तस्मादमरसन्निभान् ॥ १.१०५.३ ॥
ଋତୁକାଳରେ ସେଇ ଦେବୀ ଦିବ୍ୟ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କଲେ; ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ଆଠ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
1.105.4
जातं जातं च सा पुत्रं क्षिपत्यम्यसि भारत ।
सूतके कण्ठमाक्रम्य तान्निनाय यमक्षयम् ॥ १.१०५.४ ॥
ହେ ଭାରତ, ଜନ୍ମିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁତ୍ରକୁ ସେ ଅଗ୍ନିରେ ପକାଉଥିଲେ; ସୂତିକା ଗୃହରେ ଗଳା ଚିପି ସେମାନଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଉଥିଲେ।
1.105.5
प्रीणाम्यहं त्वामित्युक्त्वा गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
तस्य तन्न प्रियं राज्ञः शान्तनोरभवत्तदा ॥ १.१०५.५ ॥
'ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଛି' ଏହା କହି ସେ ଗଙ୍ଗା ସ୍ରୋତରେ ବୁଡ଼ାଇଦେଲେ; ତାହା ସେତେବେଳେ ରାଜା ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଲାଗିଲା ନାହିଁ।
1.105.6
न च तां किंचनोवाच त्यागाद्भीतो महीपतिः ।
अमीमांस्या कर्मयोनिरागमश्चेति शान्तनुः ॥ १.१०५.६ ॥
ପରିତ୍ୟାଗର ଭୟରେ ରାଜା ତାଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ; 'କର୍ମର ମୂଳ ଆଗମ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ' ବୋଲି ଶାନ୍ତନୁ ଭାବିଲେ।
1.105.7
स्मरन्पितृवचश्चैव नापृच्छत्पुत्रकिल्बिषम् ।
जाताञ्जातांश्च वै हन्ति सा स्त्री सप्त वरान्सुतान् ॥ १.१०५.७ ॥
ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି ସେ ପୁତ୍ର-ପାପ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ ନାହିଁ। ଜନ୍ମିତ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ମାରିଦେଉଥିଲା; ସାତଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ (ମାରିଥିଲା)।
1.105.8
शान्तनुर्धर्मभङ्गाच्च नापृच्छत्तां कथंचन ।
अष्टमं तु जिघांसन्त्यां चुक्षुभे शान्तनोर्धृतिः ॥ १.१०५.८ ॥
ଧର୍ମଭଙ୍ଗ ଭୟରେ ଶାନ୍ତନୁ ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ପଚାରିଲେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଅଷ୍ଟମକୁ ମାରିବାକୁ ସେ ଉଦ୍ୟତ ହେବାରୁ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ବିଚଳିତ ହେଲା।
1.105.9
अथैनामष्टमे पुत्रे जाते प्रहसतीमिव ।
उवाच राजा दुःखार्तः परीप्सन्पुत्रमात्मनः ॥ १.१०५.९ ॥
ତା'ପରେ ଅଷ୍ଟମ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବାରୁ, ହସୁଥିବା ପରି ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ, ଦୁଃଖପୀଡ଼ିତ ରାଜା ନିଜ ପୁତ୍ରର ରକ୍ଷା ଇଚ୍ଛାରେ କହିଲେ।
1.105.10
आलभन्तीं तदा दृष्ट्वा तां स कौरवनन्दनः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठो वाक्यं परमदुःखितः ॥ १.१०५.१० ॥
ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ (ଶିଶୁକୁ) ଉଠାଉଥିବା ଦେଖି, କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.105.11
मावधीः कस्य काऽसीति किं हिनत्सि सुतानिति ।
पुत्रघ्नि सुमहत्पापं संप्राप्तं ते सुगर्हितम् ॥ १.१०५.११ ॥
"ମାର ନାହିଁ! ତୁ କାହାର, କିଏ ତୁ? କାହିଁକି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ମାରୁଛୁ?" "ହେ ପୁତ୍ରଘାତିନୀ, ତୋ ଉପରେ ଅତି ମହାନ, ଅତି ନିନ୍ଦନୀୟ ପାପ ଆସି ପଡ଼ିଛି।"
1.105.12
पुत्रकाम न ते हन्मि पुत्रं पुत्रवतां वर ।
जीर्णस्तु मम वासोऽयं यथा स समयः कृतः ॥ १.१०५.१२ ॥
"ହେ ପୁତ୍ରକାମୀ! ମୁଁ ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ମାରିବି ନାହିଁ, ହେ ପୁତ୍ରବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ! ମୋର ଏହି ବସ୍ତ୍ର ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି; ଯେପରି ସେହି ଚୁକ୍ତି ହୋଇଥିଲା।"
1.105.13
अहं गङ्गा जह्नुसुता महर्षिगणसेविता ।
देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थमुषिताऽहं त्वया सह ॥ १.१०५.१३ ॥
ମୁଁ ଜହ୍ନୁଙ୍କ କନ୍ୟା ଗଙ୍ଗା, ମହର୍ଷିଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା। ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ସହ ବାସ କରିଛି।
1.105.14
इमेऽष्टौ वसवो देवा महाभागा महौजसः ।
वसिष्ठशापदोषेण मानुषत्वमुपागताः ॥ १.१०५.१४ ॥
ଏହି ଅଷ୍ଟ ବସୁ ଦେବତା, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ଓ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଶାପଦୋଷରୁ ମନୁଷ୍ୟଜନ୍ମ ପାଇଛନ୍ତି।
1.105.15
तेषां जनयिता नान्यस्त्वदृते भुवि विद्यते ।
मद्विधा मानुषी धात्री लोके नास्तीह काचन ॥ १.१०५.१५ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଜନକ ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ନାହାନ୍ତି; ମୋ ପରି ମାନବୀ ଧାତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଏ ଲୋକରେ କେଉଁଠି ନାହିଁ।
1.105.16
तस्मात्तज्जननीहेतोर्मानुषत्वमुपागता ।
जनयित्वा वसूनष्टौ जिता लोकास्त्वयाऽक्षयाः ॥ १.१०५.१६ ॥
ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେତୁ ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟଜନ୍ମ ପାଇଛି। ଅଷ୍ଟ ବସୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ ଲୋକ ଜିତିଛ।
1.105.17
देवानां समयस्त्वेष वसूनां संश्रुतो मया ।
जातं जातं मोक्षयिष्ये जन्मतो मानुषादिति ॥ १.१०५.१७ ॥
ଦେବତା ଓ ବସୁମାନଙ୍କ ସହ ମୋର ଏହି ଚୁକ୍ତି: ଜନ୍ମିତ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ମୁଁ ଜନ୍ମରୁ, ମନୁଷ୍ୟତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ କରିବି।
1.105.18
तत्ते शापाद्विनिर्मुक्ता आपवस्य महात्मनः ।
स्वस्ति तेस्तु गमिष्यामि पुत्रं पाहि महाव्रतम् ॥ १.१०५.१८ ॥
ତେଣୁ ମହାତ୍ମା ଆପବଙ୍କ ଶାପରୁ ସେମାନେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ; ମୁଁ ଯାଉଛି। ମହାବ୍ରତୀ ପୁତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରିବ।