ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.117.1
ततः स मुनिशार्दूलस्तानुवाच तपोधनान् ।
दोषतः कं गमिष्यामि न हि मेऽन्योपराध्यति ॥ १.११७.१ ॥
ಆಗ ಆ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲನು ತಪೋಧನರಾದ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.117.2
तं दृष्ट्वा रक्षिणस्तत्र तथा बहुतिथेऽहनि ।
न्यवेदयंस्तथा राज्ञे यथावृत्तं नराधिप ॥ १.११७.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕಂಡ ಕಾವಲುಗಾರರು, ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನಡೆದಂತೆಯೇ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು, ಓ ನರಾಧಿಪ.
1.117.3
राजा च तमृषिं श्रुत्वा निष्क्रम्य सह मन्त्रिभिः ।
प्रसादयामास तदा शूलस्थमृषिसत्तमम् ॥ १.११७.३ ॥
ರಾಜನು ಆ ಋಷಿಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ಆಗ ಶೂಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
1.117.4
यन्मयाऽपकृतं मोहादज्ञानादृषिसत्तम ।
प्रसादये त्वां तत्राहं न मे त्वं क्रोद्धुमर्हसि ॥ १.११७.४ ॥
ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಮೋಹದಿಂದಲೂ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಲೂ ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಿಸಬಾರದು.
1.117.5
एवमुक्तस्ततो राज्ञा प्रसादमकरोन्मुनिः ।
कृतप्रसादं राजा तं ततः समवतारयत् ॥ १.११७.५ ॥
ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಮುನಿಯು ಆಗ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಿದನು; ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದ ಅವನನ್ನು ರಾಜನು ಆಗ ಇಳಿಸಿದನು.
1.117.6
अवतार्य च शूलाग्रात्तच्छूलं निश्चकर्ष ह ।
अशक्नुवंश्च निष्क्रष्टुं शूलं मूले स चिच्छिदे ॥ १.११७.६ ॥
ಅವನನ್ನು ಶೂಲಾಗ್ರದಿಂದ ಇಳಿಸಿ ಆ ಶೂಲವನ್ನು ಎಳೆದನು; ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಅದರ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
1.117.7
स तथान्तर्गतेनैव शूलेन व्यचरन्मुनिः ।
कण्ठपार्श्वान्तरस्थेन शङ्कुना मुनिराचत्।
पुष्पभाजनधारी स्यादिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.११७.७ ॥
ಹೀಗೆ ಒಳಗೆ ಚುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಶೂಲದೊಂದಿಗೆ ಮುನಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು. ಕತ್ತು ಮತ್ತು ಪಕ್ಕೆಲುಬುಗಳ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಮೊಳೆಯಿಂದ ಮುನಿ ನೋವಿಗೊಳಗಾದನು. ಹೂವಿನ ಬುಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತವನಂತೆ ಕಾಣಬಹುದೇನೋ ಎಂದು ಅವನು ಚಿಂತೆಗೊಂಡನು.
1.117.8
स चातितपसा लोकान्विजिग्ये दुर्लभान्परैः ॥ १.११७.८ ॥
ಅವನು ಅತಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಇತರರಿಗೆ ದುರ್ಲಭವಾದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದನು.
1.117.9
अणीमाण्डव्य इति च ततो लोकेषु गीयते ।
स गत्वा सदनं विप्रो धर्मस्य परमार्थवित् ॥ १.११७.९ ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಅಣೀಮಾಂಡವ್ಯ ಎಂದು ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮದ ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಆ ವಿಪ್ರನು ಧರ್ಮದ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
1.117.10
आसनस्थं ततो धर्मं दृष्ट्वोपालभत प्रभुम् ।
किं नु तद्दुष्कृतं कर्म मया कृतमजानता ॥ १.११७.१० ॥
ನಂತರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಧರ್ಮನನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಪ್ರಭುವನ್ನು ದೂಷಿಸಿದನು: 'ತಿಳಿಯದೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮ ಯಾವುದು?'
1.117.11
यस्येयं फलनिर्वृत्तिरीदृश्यासादिता मया ।
शीघ्रमाचक्ष्व मे तत्त्वं पश्य मे तपसो बलम् ॥ १.११७.११ ॥
'ನನಗೆ ಇಂತಹ ಫಲ ಯಾರಿಂದ ದೊರೆಯಿತೋ ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳು. ನನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲವನ್ನು ನೋಡು.'
1.117.12
पतङ्गिकानां पुच्छेषु त्वयेषीका प्रवेशिता ।
कर्मणस्तस्य ते प्राप्तं फलमेतत्तपोधन ॥ १.११७.१२ ॥
'ಓ ತಪೋಧನ! ನೀನು ಪತಂಗಗಳ ಬಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದ್ದೆ. ಆ ಕರ್ಮದ ಫಲವೇ ನಿನಗೆ ಇದು ದೊರೆತಿದೆ.'
1.117.13
स्वल्पमेव यथा दत्तं दानं बहुगुणं भवेत् ।
अधर्म एवं विप्रर्षे बहुदुःखफलप्रदः ॥ १.११७.१३ ॥
ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಕೊಟ್ಟ ದಾನವೂ ಬಹು ಗುಣವನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ, ಹೇ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ, ಅಧರ್ಮವೂ ಬಹು ದುಃಖಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
1.117.14
कस्मिन्काले मया तत्तु कृतं ब्रूहि यथातथम् ।
तेनोक्तं धर्मराजेन बालभावे त्वया कृतम् ॥ १.११७.१४ ॥
ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು? ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಿ. ಆಗ ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.'
1.117.15
बालो हि द्वादशाद्वर्षाज्जन्मतो यत्करिष्यति ।
न भविष्यत्यधर्मोऽत्र न प्रज्ञास्यति वै दिशः ॥ १.११७.१५ ॥
ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಬಾಲಕನು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮವಿಲ್ಲ; ಅವನು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಯನು.
1.117.16
अल्पेऽपराधेऽपि महान्मम दण्डस्त्वया धृतः ।
गरीयान्ब्राह्मणवधः सर्वभूतवधादपि ॥ १.११७.१६ ॥
ಸಣ್ಣ ಅಪರಾಧಕ್ಕೂ ನೀನು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ದಂಡ ವಿಧಿಸಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ವಧೆ ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಗಳ ವಧೆಗಿಂತಲೂ ಭಾರವಾದುದು.
1.117.17
शूद्रयोनावतो धर्म मानुषः संभविष्यसि ।
मर्यादां स्थापयाम्यद्य लोके कर्मफलोदयाम् ॥ १.११७.१७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಧರ್ಮನೇ, ನೀನು ಶೂದ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುವೆ. ಇಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಫಲದ ಉದಯದ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.117.18
आ चतुर्दशकाद्वर्षान्न भविष्यति पातकम् ।
परतः कुर्वतामेव दोष एव भविष्यति ॥ १.११७.१८ ॥
ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಪಾತಕವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ನಂತರ ಮಾಡುವವರಿಗೇ ದೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
1.117.19
एतेन त्वपराधेन शापात्तस्य महात्मनः ।
धर्मो विदुररूपेण शूद्रयोनावजायत ॥ १.११७.१९ ॥
ಈ ಅಪರಾಧದಿಂದ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಶಾಪದಿಂದ, ಧರ್ಮವು ವಿದುರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿತು.
1.117.20
धर्मे चार्थे च कुशलो लोभक्रोधविवर्जितः ।
दीर्घदर्शी शमपरः कुरूणां च हिते रतः ॥ १.११७.२० ॥
ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕುಶಲನಾದ, ಲೋಭ ಕ್ರೋಧರಹಿತನಾದ, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ, ಶಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ, ಕುರುಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನು.