Mahābhārata · Adhyāya 1.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.117.1
ततः स मुनिशार्दूलस्तानुवाच तपोधनान् ।
दोषतः कं गमिष्यामि न हि मेऽन्योपराध्यति ॥ १.११७.१ ॥
Da sprach jener Tiger unter den Weisen zu jenen, deren Reichtum die Askese ist.
1.117.2
तं दृष्ट्वा रक्षिणस्तत्र तथा बहुतिथेऽहनि ।
न्यवेदयंस्तथा राज्ञे यथावृत्तं नराधिप ॥ १.११७.२ ॥
Als die Wächter ihn dort sahen, meldeten sie dem König nach vielen Tagen genau, wie es sich zugetragen hatte, o Herr der Menschen.
1.117.3
राजा च तमृषिं श्रुत्वा निष्क्रम्य सह मन्त्रिभिः ।
प्रसादयामास तदा शूलस्थमृषिसत्तमम् ॥ १.११७.३ ॥
Der König, der von jenem Weisen gehört hatte, ging mit seinen Ministern hinaus und besänftigte den besten der Weisen, der auf dem Pfahl stand.
1.117.4
यन्मयाऽपकृतं मोहादज्ञानादृषिसत्तम ।
प्रसादये त्वां तत्राहं न मे त्वं क्रोद्धुमर्हसि ॥ १.११७.४ ॥
O bester der Weisen, für das Unrecht, das ich aus Verblendung und Unwissenheit begangen habe, besänftige ich dich; du solltest nicht zornig auf mich sein.
1.117.5
एवमुक्तस्ततो राज्ञा प्रसादमकरोन्मुनिः ।
कृतप्रसादं राजा तं ततः समवतारयत् ॥ १.११७.५ ॥
So angesprochen, gewährte der Weise dann Gunst; vom Weisen begünstigt, ließ ihn der König dann herabnehmen.
1.117.6
अवतार्य च शूलाग्रात्तच्छूलं निश्चकर्ष ह ।
अशक्नुवंश्च निष्क्रष्टुं शूलं मूले स चिच्छिदे ॥ १.११७.६ ॥
Nachdem er ihn von der Spitze des Pfahls herabgenommen hatte, zog er den Pfahl; da er ihn nicht herausziehen konnte, schnitt er ihn an der Wurzel ab.
1.117.7
स तथान्तर्गतेनैव शूलेन व्यचरन्मुनिः ।
कण्ठपार्श्वान्तरस्थेन शङ्कुना मुनिराचत्।
पुष्पभाजनधारी स्यादिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.११७.७ ॥
So wanderte der Weise mit dem in ihm steckenden Pfahl umher; der Dorn zwischen Kehle und Seite schmerzte ihn, und er sorgte sich, man könnte ihn für einen Träger eines Blumenkorbes halten.
1.117.8
स चातितपसा लोकान्विजिग्ये दुर्लभान्परैः ॥ १.११७.८ ॥
Und durch äußerste Askese eroberte er Welten, die andere nur schwer erreichen.
1.117.9
अणीमाण्डव्य इति च ततो लोकेषु गीयते ।
स गत्वा सदनं विप्रो धर्मस्य परमार्थवित् ॥ १.११७.९ ॥
Seitdem wird er in den Welten als Aṇīmāṇḍavya besungen. Jener Brahmane, Kenner des höchsten Sinnes des Dharma, ging zur Wohnstatt des Dharma.
1.117.10
आसनस्थं ततो धर्मं दृष्ट्वोपालभत प्रभुम् ।
किं नु तद्दुष्कृतं कर्म मया कृतमजानता ॥ १.११७.१० ॥
Als er Dharma auf seinem Thron sitzen sah, machte er dem Herrn Vorwürfe: »Welche böse Tat habe ich unwissentlich begangen?«
1.117.11
यस्येयं फलनिर्वृत्तिरीदृश्यासादिता मया ।
शीघ्रमाचक्ष्व मे तत्त्वं पश्य मे तपसो बलम् ॥ १.११७.११ ॥
»Sag mir schnell die Wahrheit, durch wen mir diese Frucht zuteilwurde. Sieh die Kraft meiner Askese!«
1.117.12
पतङ्गिकानां पुच्छेषु त्वयेषीका प्रवेशिता ।
कर्मणस्तस्य ते प्राप्तं फलमेतत्तपोधन ॥ १.११७.१२ ॥
»O Schatz der Askese, du hast einem Schmetterling einen Halm in den Schwanz gesteckt. Die Frucht dieser Tat ist dir zuteilgeworden.«
1.117.13
स्वल्पमेव यथा दत्तं दानं बहुगुणं भवेत् ।
अधर्म एवं विप्रर्षे बहुदुःखफलप्रदः ॥ १.११७.१३ ॥
So wie eine kleine Gabe von großem Verdienst wird, so, o Weiser unter den Brahmanen, bringt Adharma Früchte großen Leidens.
1.117.14
कस्मिन्काले मया तत्तु कृतं ब्रूहि यथातथम् ।
तेनोक्तं धर्मराजेन बालभावे त्वया कृतम् ॥ १.११७.१४ ॥
"Zu welcher Zeit habe ich das getan? Sag es mir genau, wie es war." Da sprach der König der Gerechtigkeit: "Du hast es in deiner Kindheit getan."
1.117.15
बालो हि द्वादशाद्वर्षाज्जन्मतो यत्करिष्यति ।
न भविष्यत्यधर्मोऽत्र न प्रज्ञास्यति वै दिशः ॥ १.११७.१५ ॥
Ein Kind, das von der Geburt bis zum zwölften Lebensjahr etwas tut, begeht hier kein Unrecht, denn es kennt nicht einmal die Himmelsrichtungen.
1.117.16
अल्पेऽपराधेऽपि महान्मम दण्डस्त्वया धृतः ।
गरीयान्ब्राह्मणवधः सर्वभूतवधादपि ॥ १.११७.१६ ॥
Für ein geringes Vergehen hast du mir eine große Strafe auferlegt. Die Tötung eines Brahmanen wiegt schwerer als die Tötung aller Wesen.
1.117.17
शूद्रयोनावतो धर्म मानुषः संभविष्यसि ।
मर्यादां स्थापयाम्यद्य लोके कर्मफलोदयाम् ॥ १.११७.१७ ॥
Darum, o Dharma, wirst du als Mensch im Schoß eines Śūdra geboren werden. Heute begründe ich in der Welt die Ordnung des Hervortretens der Handlungsfrucht.
1.117.18
आ चतुर्दशकाद्वर्षान्न भविष्यति पातकम् ।
परतः कुर्वतामेव दोष एव भविष्यति ॥ १.११७.१८ ॥
Bis zum vierzehnten Lebensjahr wird es keine Sünde geben. Danach wird die Schuld nur auf jene fallen, die handeln.
1.117.19
एतेन त्वपराधेन शापात्तस्य महात्मनः ।
धर्मो विदुररूपेण शूद्रयोनावजायत ॥ १.११७.१९ ॥
Durch dieses Vergehen und durch den Fluch jenes Großherzigen wurde Dharma in Gestalt Vidurās im Schoß einer Śūdra geboren.
1.117.20
धर्मे चार्थे च कुशलो लोभक्रोधविवर्जितः ।
दीर्घदर्शी शमपरः कुरूणां च हिते रतः ॥ १.११७.२० ॥
Kundig in Dharma und im weltlichen Nutzen, frei von Gier und Zorn, weitsichtig, dem Frieden zugewandt und am Wohl der Kurus erfreut.