മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.117.1
ततः स मुनिशार्दूलस्तानुवाच तपोधनान् ।
दोषतः कं गमिष्यामि न हि मेऽन्योपराध्यति ॥ १.११७.१ ॥
അപ്പോൾ ആ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ തപസ്സുതന്നെ ധനമായ അവരോട് പറഞ്ഞു.
1.117.2
तं दृष्ट्वा रक्षिणस्तत्र तथा बहुतिथेऽहनि ।
न्यवेदयंस्तथा राज्ञे यथावृत्तं नराधिप ॥ १.११७.२ ॥
അവിടെ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട കാവൽക്കാർ, ഏറെ ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം നടന്നതുപോലെ രാജാവിനെ അറിയിച്ചു, ഹേ നരാധിപാ.
1.117.3
राजा च तमृषिं श्रुत्वा निष्क्रम्य सह मन्त्रिभिः ।
प्रसादयामास तदा शूलस्थमृषिसत्तमम् ॥ १.११७.३ ॥
രാജാവ് ആ ഋഷിയെക്കുറിച്ച് കേട്ട് മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം പുറത്തുപോയി, അപ്പോൾ ശൂലത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ആ ഋഷിശ്രേഷ്ഠനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു.
1.117.4
यन्मयाऽपकृतं मोहादज्ञानादृषिसत्तम ।
प्रसादये त्वां तत्राहं न मे त्वं क्रोद्धुमर्हसि ॥ १.११७.४ ॥
ഋഷിശ്രേഷ്ഠാ, മോഹംകൊണ്ടും അജ്ഞാനംകൊണ്ടും ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് ഞാൻ അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങ് എന്നോട് കോപിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
1.117.5
एवमुक्तस्ततो राज्ञा प्रसादमकरोन्मुनिः ।
कृतप्रसादं राजा तं ततः समवतारयत् ॥ १.११७.५ ॥
രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മുനി അനുഗ്രഹം ചെയ്തു; അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച അദ്ദേഹത്തെ രാജാവ് അപ്പോൾ ഇറക്കി.
1.117.6
अवतार्य च शूलाग्रात्तच्छूलं निश्चकर्ष ह ।
अशक्नुवंश्च निष्क्रष्टुं शूलं मूले स चिच्छिदे ॥ १.११७.६ ॥
അദ്ദേഹത്തെ ശൂലാഗ്രത്തിൽനിന്ന് ഇറക്കി ആ ശൂലം വലിച്ചെടുത്തു; അത് പൂർണ്ണമായി പുറത്തെടുക്കാനാകാതെ അതിന്റെ അടിയിൽ വെട്ടിമുറിച്ചു.
1.117.7
स तथान्तर्गतेनैव शूलेन व्यचरन्मुनिः ।
कण्ठपार्श्वान्तरस्थेन शङ्कुना मुनिराचत्।
पुष्पभाजनधारी स्यादिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.११७.७ ॥
ഇങ്ങനെ ഉള്ളിൽ തറച്ച ശൂലവുമായി മുനി അലഞ്ഞു. കഴുത്തിനും വാരിയെല്ലിനും ഇടയിലുള്ള ആണിയാൽ മുനി വേദനിച്ചു. പൂക്കുട്ട വഹിക്കുന്നവനെന്ന് തോന്നുമോ എന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തയിലാണ്ടു.
1.117.8
स चातितपसा लोकान्विजिग्ये दुर्लभान्परैः ॥ १.११७.८ ॥
അദ്ദേഹം അതിതപസ്സിനാൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് ദുർലഭമായ ലോകങ്ങളെ ജയിച്ചു.
1.117.9
अणीमाण्डव्य इति च ततो लोकेषु गीयते ।
स गत्वा सदनं विप्रो धर्मस्य परमार्थवित् ॥ १.११७.९ ॥
അതിനുശേഷം ലോകങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം അണീമാണ്ഡവ്യൻ എന്ന് പാടപ്പെടുന്നു. ധർമ്മത്തിന്റെ പരമാർത്ഥം അറിയുന്ന ആ ബ്രാഹ്മണൻ ധർമ്മന്റെ ഭവനത്തിൽ ചെന്നു.
1.117.10
आसनस्थं ततो धर्मं दृष्ट्वोपालभत प्रभुम् ।
किं नु तद्दुष्कृतं कर्म मया कृतमजानता ॥ १.११७.१० ॥
പിന്നെ ആസനത്തിലിരിക്കുന്ന ധർമ്മനെ കണ്ട് അദ്ദേഹം പ്രഭുവിനെ ശാസിച്ചു: 'അറിയാതെ ഞാൻ ചെയ്ത ആ ദുഷ്കർമ്മം ഏതാണ്?'
1.117.11
यस्येयं फलनिर्वृत्तिरीदृश्यासादिता मया ।
शीघ्रमाचक्ष्व मे तत्त्वं पश्य मे तपसो बलम् ॥ १.११७.११ ॥
'എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ഫലം ആരാൽ ലഭിച്ചുവോ ആ സത്യം വേഗം പറയൂ. എന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി കാണൂ.'
1.117.12
पतङ्गिकानां पुच्छेषु त्वयेषीका प्रवेशिता ।
कर्मणस्तस्य ते प्राप्तं फलमेतत्तपोधन ॥ १.११७.१२ ॥
'ഹേ തപോധനാ! നീ പതംഗികളുടെ വാലുകളിൽ ഈർക്കിൽ കയറ്റി. ആ കർമ്മത്തിന്റെ ഫലമാണ് നിനക്ക് ഇത് ലഭിച്ചത്.'
1.117.13
स्वल्पमेव यथा दत्तं दानं बहुगुणं भवेत् ।
अधर्म एवं विप्रर्षे बहुदुःखफलप्रदः ॥ १.११७.१३ ॥
അല്പമായി നൽകിയ ദാനവും വലിയ ഗുണം നൽകുന്നതുപോലെ, വിപ്രർഷേ, അധർമ്മവും വലിയ ദുഃഖഫലം നൽകുന്നു.
1.117.14
कस्मिन्काले मया तत्तु कृतं ब्रूहि यथातथम् ।
तेनोक्तं धर्मराजेन बालभावे त्वया कृतम् ॥ १.११७.१४ ॥
ഏത് കാലത്താണ് ഞാൻ അത് ചെയ്തത്? യഥാർത്ഥമായി പറയൂ. അതിന് ധർമ്മരാജൻ പറഞ്ഞു: 'നീ ബാല്യത്തിൽ അത് ചെയ്തു.'
1.117.15
बालो हि द्वादशाद्वर्षाज्जन्मतो यत्करिष्यति ।
न भविष्यत्यधर्मोऽत्र न प्रज्ञास्यति वै दिशः ॥ १.११७.१५ ॥
ജനനം മുതൽ പന്ത്രണ്ട് വയസ്സുവരെ ബാലൻ ചെയ്യുന്നതിൽ അധർമ്മമില്ല; അവൻ ദിശകൾ പോലും അറിയുന്നില്ല.
1.117.16
अल्पेऽपराधेऽपि महान्मम दण्डस्त्वया धृतः ।
गरीयान्ब्राह्मणवधः सर्वभूतवधादपि ॥ १.११७.१६ ॥
ചെറിയ അപരാധത്തിനും നീ എനിക്ക് വലിയ ശിക്ഷ നൽകി. ബ്രാഹ്മണവധം സർവ്വഭൂതവധത്തെക്കാളും ഗുരുതരമാണ്.
1.117.17
शूद्रयोनावतो धर्म मानुषः संभविष्यसि ।
मर्यादां स्थापयाम्यद्य लोके कर्मफलोदयाम् ॥ १.११७.१७ ॥
അതിനാൽ, ധർമ്മമേ, നീ ശൂദ്രയോനിയിൽ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും. ഇന്ന് ലോകത്തിൽ കർമ്മഫലോദയത്തിന്റെ മര്യാദ ഞാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
1.117.18
आ चतुर्दशकाद्वर्षान्न भविष्यति पातकम् ।
परतः कुर्वतामेव दोष एव भविष्यति ॥ १.११७.१८ ॥
പതിനാലു വയസ്സുവരെ പാപമുണ്ടാകില്ല. അതിനുശേഷം ചെയ്യുന്നവർക്ക് തന്നെയാണ് ദോഷം.
1.117.19
एतेन त्वपराधेन शापात्तस्य महात्मनः ।
धर्मो विदुररूपेण शूद्रयोनावजायत ॥ १.११७.१९ ॥
ഈ അപരാധത്താലും ആ മഹാത്മാവിന്റെ ശാപത്താലും ധർമ്മം വിദുരരൂപത്തിൽ ശൂദ്രയോനിയിൽ ജനിച്ചു.
1.117.20
धर्मे चार्थे च कुशलो लोभक्रोधविवर्जितः ।
दीर्घदर्शी शमपरः कुरूणां च हिते रतः ॥ १.११७.२० ॥
ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും നിപുണനായ, ലോഭക്രോധരഹിതനായ, ദീർഘദർശിയായ, ശമപരനായ, കുരുക്കളുടെ ഹിതത്തിൽ രമിക്കുന്നവനായിരുന്നു.