มหาภารตะ · อัธยายะ 1.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.117.1
ततः स मुनिशार्दूलस्तानुवाच तपोधनान् ।
दोषतः कं गमिष्यामि न हि मेऽन्योपराध्यति ॥ १.११७.१ ॥
จากนั้น มุนีผู้เป็นเสือในหมู่ฤๅษีได้กล่าวแก่บรรดาผู้มีตบะเป็นทรัพย์นั้น ว่าข้าพเจ้าจะไปเพราะความผิดอะไร เพราะข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดต่อผู้ใดเลย
1.117.2
तं दृष्ट्वा रक्षिणस्तत्र तथा बहुतिथेऽहनि ।
न्यवेदयंस्तथा राज्ञे यथावृत्तं नराधिप ॥ १.११७.२ ॥
เมื่อพวกผู้คุมเห็นท่านอยู่ที่นั่น หลังจากผ่านไปหลายวัน พวกเขาก็รายงานแก่พระราชาตามที่เกิดขึ้นจริงทุกประการ ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์
1.117.3
राजा च तमृषिं श्रुत्वा निष्क्रम्य सह मन्त्रिभिः ।
प्रसादयामास तदा शूलस्थमृषिसत्तमम् ॥ १.११७.३ ॥
พระราชาทรงได้ยินเรื่องฤๅษีนั้น จึงเสด็จออกไปพร้อมด้วยเหล่าเสนามนตรี และทรงขอขมาฤๅษีผู้ประเสริฐที่ยังคงยืนอยู่บนหลาวนั้น
1.117.4
यन्मयाऽपकृतं मोहादज्ञानादृषिसत्तम ।
प्रसादये त्वां तत्राहं न मे त्वं क्रोद्धुमर्हसि ॥ १.११७.४ ॥
ข้าแต่ฤๅษีผู้ประเสริฐ ความผิดที่ข้าพเจ้าได้ทำลงด้วยความหลงและความไม่รู้ ข้าพเจ้าขอขมาท่าน ขอท่านอย่าโกรธข้าพเจ้าเลย
1.117.5
एवमुक्तस्ततो राज्ञा प्रसादमकरोन्मुनिः ।
कृतप्रसादं राजा तं ततः समवतारयत् ॥ १.११७.५ ॥
เมื่อพระราชาตรัสดังนี้ ฤๅษีก็ทรงเมตตาให้อภัย พระราชาเมื่อได้รับความเมตตาจากฤๅษีแล้ว จึงให้ฤๅษีลงมาจากหลาวนั้น
1.117.6
अवतार्य च शूलाग्रात्तच्छूलं निश्चकर्ष ह ।
अशक्नुवंश्च निष्क्रष्टुं शूलं मूले स चिच्छिदे ॥ १.११७.६ ॥
เมื่อทรงให้ฤๅษีลงมาจากปลายหลาวแล้ว ก็ทรงดึงหลาวนั้น แต่ดึงไม่ออก จึงทรงตัดหลาวนั้นที่โคนแทน
1.117.7
स तथान्तर्गतेनैव शूलेन व्यचरन्मुनिः ।
कण्ठपार्श्वान्तरस्थेन शङ्कुना मुनिराचत्।
पुष्पभाजनधारी स्यादिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.११७.७ ॥
ฤๅษีจึงเดินไปพร้อมกับหลาวที่ยังค้างอยู่ในร่างกาย หลาวที่ปักอยู่ระหว่างคอและลำตัวทำให้เจ็บปวด ฤๅษีจึงกังวลว่าผู้คนอาจเข้าใจว่าท่านเป็นผู้ถือตะกร้าดอกไม้
1.117.8
स चातितपसा लोकान्विजिग्ये दुर्लभान्परैः ॥ १.११७.८ ॥
และด้วยตบะอันยิ่งใหญ่ ท่านได้ชนะโลกทั้งหลายที่ผู้อื่นบรรลุได้ยาก
1.117.9
अणीमाण्डव्य इति च ततो लोकेषु गीयते ।
स गत्वा सदनं विप्रो धर्मस्य परमार्थवित् ॥ १.११७.९ ॥
ตั้งแต่นั้นมา ท่านจึงถูกขานนามในโลกว่า อณีมาณฑัพยะ พราหมณ์ผู้รู้ความหมายสูงสุดของธรรมนั้น ได้ไปยังที่อยู่ของธรรม
1.117.10
आसनस्थं ततो धर्मं दृष्ट्वोपालभत प्रभुम् ।
किं नु तद्दुष्कृतं कर्म मया कृतमजानता ॥ १.११७.१० ॥
เมื่อเห็นพระธรรมประทับอยู่บนอาสนะ ท่านก็ตำหนิพระผู้เป็นเจ้า ว่าข้าพเจ้าได้ทำกรรมชั่วอะไรไปโดยไม่รู้ตัวหรือ
1.117.11
यस्येयं फलनिर्वृत्तिरीदृश्यासादिता मया ।
शीघ्रमाचक्ष्व मे तत्त्वं पश्य मे तपसो बलम् ॥ १.११७.११ ॥
ขอท่านบอกข้าพเจ้าโดยเร็วถึงความจริงว่า ผลนี้เกิดจากการกระทำของผู้ใด จงดูกำลังแห่งตบะของข้าพเจ้าเถิด
1.117.12
पतङ्गिकानां पुच्छेषु त्वयेषीका प्रवेशिता ।
कर्मणस्तस्य ते प्राप्तं फलमेतत्तपोधन ॥ १.११७.१२ ॥
ข้าแต่ผู้มีตบะเป็นทรัพย์ ท่านได้เอาก้านอ้อสอดเข้าไปในหางของแมลงเม่าทั้งหลาย ผลนี้จึงได้เกิดแก่ท่านจากกรรมนั้น
1.117.13
स्वल्पमेव यथा दत्तं दानं बहुगुणं भवेत् ।
अधर्म एवं विप्रर्षे बहुदुःखफलप्रदः ॥ १.११७.१३ ॥
ดังที่การให้ทานแม้เพียงเล็กน้อยย่อมมีผลมากมาย ข้าแต่ฤๅษีในหมู่พราหมณ์ อธรรมก็ย่อมให้ผลเป็นทุกข์อันใหญ่หลวงฉันนั้น
1.117.14
कस्मिन्काले मया तत्तु कृतं ब्रूहि यथातथम् ।
तेनोक्तं धर्मराजेन बालभावे त्वया कृतम् ॥ १.११७.१४ ॥
ข้าพเจ้าทำสิ่งนั้นเมื่อไรกัน จงบอกข้าพเจ้าตามที่เป็นจริง พระธรรมราชาจึงตรัสตอบท่านว่า ท่านได้ทำสิ่งนั้นในวัยเด็ก
1.117.15
बालो हि द्वादशाद्वर्षाज्जन्मतो यत्करिष्यति ।
न भविष्यत्यधर्मोऽत्र न प्रज्ञास्यति वै दिशः ॥ १.११७.१५ ॥
เด็กที่ยังไม่ถึงสิบสองปี ตั้งแต่เกิด สิ่งที่เขาทำในที่นี้ไม่เป็นอธรรม เพราะเขายังไม่รู้จักทิศทั้งหลายเลย
1.117.16
अल्पेऽपराधेऽपि महान्मम दण्डस्त्वया धृतः ।
गरीयान्ब्राह्मणवधः सर्वभूतवधादपि ॥ १.११७.१६ ॥
ท่านได้ลงโทษข้าพเจ้าอย่างรุนแรง ทั้งที่ความผิดเพียงเล็กน้อย การฆ่าพราหมณ์ร้ายแรงยิ่งกว่าการฆ่าสัตว์ทั้งปวง
1.117.17
शूद्रयोनावतो धर्म मानुषः संभविष्यसि ।
मर्यादां स्थापयाम्यद्य लोके कर्मफलोदयाम् ॥ १.११७.१७ ॥
ดังนั้น ข้าแต่ธรรม ท่านจะเกิดเป็นมนุษย์ในครรภ์ของศูทร วันนี้เราจะตั้งขอบเขตในโลกให้ผลของกรรมเกิดขึ้นตามที่ควร
1.117.18
आ चतुर्दशकाद्वर्षान्न भविष्यति पातकम् ।
परतः कुर्वतामेव दोष एव भविष्यति ॥ १.११७.१८ ॥
จนถึงอายุสิบสี่ปี จะไม่มีบาป หลังจากนั้น โทษจะตกเฉพาะแก่ผู้ที่กระทำเท่านั้น
1.117.19
एतेन त्वपराधेन शापात्तस्य महात्मनः ।
धर्मो विदुररूपेण शूद्रयोनावजायत ॥ १.११७.१९ ॥
ด้วยความผิดนี้เอง และด้วยคำสาปของผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ผู้นั้น พระธรรมจึงได้เกิดในครรภ์ศูทรในร่างของวิทุระ
1.117.20
धर्मे चार्थे च कुशलो लोभक्रोधविवर्जितः ।
दीर्घदर्शी शमपरः कुरूणां च हिते रतः ॥ १.११७.२० ॥
เป็นผู้ชำนาญในธรรมและในผลประโยชน์ทางโลก ปราศจากความโลภและความโกรธ มองการณ์ไกล มุ่งความสงบ และยินดีในความเจริญของชาวกุรุ