ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.17.1
एतस्मिन्नेव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन ।
अपश्यतां समायान्तमुच्चैः श्रवसमन्तिकात् ॥ १.१७.१ ॥
ହେ ତପୋଧନ, ସେହି ସମୟରେ ତୁମ ଦୁଇ ଭଗିନୀ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
1.17.2
यं तु देवगणाः सर्वे हृष्टरूपमपूजयन् ।
मथ्यमानेऽमृते जातमश्वरत्नमनुत्तमम् ॥ १.१७.२ ॥
ଅମୃତ ମନ୍ଥନ ସମୟରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ହର୍ଷିତ ମୁଖରେ ପୂଜିଥିବା ସେହି ଅନୁତ୍ତମ ଅଶ୍ୱରତ୍ନ।
1.17.3
अमोघबलमश्वानामुत्तमं जविनां वरम् ।
श्रीमन्तमजरं दिव्यं सर्वलक्षणपूजितम् ॥ १.१७.३ ॥
ଅମୋଘ ବଳଶାଳୀ, ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ, ଦ୍ରୁତଗାମୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରୀମନ୍ତ, ଅଜର, ଦିବ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଶୁଭଲକ୍ଷଣରେ ପୂଜିତ।
1.17.4
कथं तदमृतं देवैर्मथितं क्व च शंस मे ।
कारणं चात्र मथने संजातममृतात्परम्
यत्र जज्ञे महावीर्यः सोऽश्वराजो महाद्युतिः ॥ १.१७.४ ॥
ଦେବତାମାନେ ସେହି ଅମୃତକୁ କିପରି ମଥିଲେ ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ। ଅମୃତ ବ୍ୟତୀତ ଏହି ମନ୍ଥନରୁ ଆଉ କ'ଣ ଜନ୍ମିଲା, ତାର କାରଣ କ'ଣ, ଏବଂ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ମହାଦ୍ୟୁତି ସେହି ଅଶ୍ୱରାଜ କେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମିଲେ ତାହା ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତୁ।
1.17.5
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १.१७.५ ॥
ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଅଚଳ, ଅନୁପମ ତେଜରାଶି ମେରୁ, ନିଜର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଜ୍ୱଳ ଶିଖରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭାକୁ ମଧ୍ୟ ଢାଙ୍କି ଦେଉଥିଲା।
1.17.6
कनकाभरणं चित्रं देवगन्धर्वसेवितम् ।
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ॥ १.१७.६ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ, ବିଚିତ୍ର, ଦେବ-ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ଅପ୍ରମେୟ, ଅଧର୍ମବହୁଳ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅଦମ୍ୟ।
1.17.7
व्यालैरावारितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ।
नाकमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रयेण महागिरिम् ॥ १.१७.७ ॥
ଭୟଙ୍କର ସର୍ପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ, ଦିବ୍ୟ ଔଷଧିରେ ଆଲୋକିତ, ଉଚ୍ଚତାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆବୃତ କରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ମହାପର୍ବତ।
1.17.8
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ।
नानापतगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ॥ १.१७.८ ॥
ମନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗମ୍ୟ, ନଦୀ ଓ ବୃକ୍ଷରେ ଯୁକ୍ତ, ନାନା ପକ୍ଷୀ ଝାଁକର ଅତି ମନୋହର ସ୍ୱରରେ ନିନାଦିତ।
1.17.9
तस्य शृङ्गमुपारुह्य बहुरत्नाचितं शुभम् ।
अनन्तकल्पमद्वन्द्वं सुराः सर्वे महौजसः ॥ १.१७.९ ॥
ବହୁ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଭ, ଅନନ୍ତ ପ୍ରକାରର, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରହିତ ସେହି ଶିଖରରେ ଆରୋହଣ କରି ସମସ୍ତ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଦେବତା।
1.17.10
ते मन्त्रयितुमारब्धास्तत्रासीना दिवौकसः ।
अमृताय समागम्य तपोनियमसंयुताः ॥ १.१७.१० ॥
ସେଠାରେ ବସିଥିବା ସେହି ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ଦେବତାମାନେ, ତପ ଓ ନିୟମରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଅମୃତ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପରାମର୍ଶ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
1.17.11
तत्र नारायणो देवो ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ।
चिन्तयत्सु सुरेष्वेवं मन्त्रयत्सु च सर्वशः ॥ १.१७.११ ॥
ସେଠାରେ ଦେବ ନାରାୟଣ, ଦେବତାମାନେ ଏହିପରି ଚିନ୍ତା ଓ ସର୍ବଥା ପରାମର୍ଶ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
1.17.12
देवैरसुरसङ्घैश्च मथ्यतां कलशोदधिः ।
भविष्यत्यमृतं तत्र मथ्यमाने महोदधौ ॥ १.१७.१२ ॥
ଦେବତା ଓ ଅସୁରଗଣ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀରସାଗର ମନ୍ଥନ ହେଉ; ସେହି ମହାସାଗର ମଥିତ ହେଲେ ସେଠାରେ ଅମୃତ ହେବ।
1.17.13
सर्वौषधीः समावाप्य सर्वरत्नानि चैव ह ।
मन्थध्वयुदधिं देवा वेत्स्यध्वममृतं ततः ॥ १.१७.१३ ॥
ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଓ ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଆଣି, ହେ ଦେବତାମାନେ, ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ କର; ତା'ପରେ ତୁମେମାନେ ଅମୃତ ପାଇବ।