Mahābhārata · Adhyāya 1.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.17.1
एतस्मिन्नेव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन ।
अपश्यतां समायान्तमुच्चैः श्रवसमन्तिकात् ॥ १.१७.१ ॥
O Schatz der Askese, zu eben dieser Zeit sahen deine beiden Schwestern Uccaiḥśravas näherkommen.
1.17.2
यं तु देवगणाः सर्वे हृष्टरूपमपूजयन् ।
मथ्यमानेऽमृते जातमश्वरत्नमनुत्तमम् ॥ १.१७.२ ॥
Jenes unvergleichliche Juwel unter den Pferden, geboren beim Quirlen des Nektars, das alle Götterscharen mit freudigen Gesichtern ehrten.
1.17.3
अमोघबलमश्वानामुत्तमं जविनां वरम् ।
श्रीमन्तमजरं दिव्यं सर्वलक्षणपूजितम् ॥ १.१७.३ ॥
Von unfehlbarer Kraft, das beste der Pferde, der erste der Schnellen, glanzvoll, unalternd, göttlich, geehrt wegen all seiner glückverheißenden Zeichen.
1.17.4
कथं तदमृतं देवैर्मथितं क्व च शंस मे ।
कारणं चात्र मथने संजातममृतात्परम्
यत्र जज्ञे महावीर्यः सोऽश्वराजो महाद्युतिः ॥ १.१७.४ ॥
Sage mir, wie die Götter jenen Nektar quirlten, was außer dem Nektar bei dem Quirlen entstand, was die Ursache war und wo jener Pferdekönig von großer Kraft und Glanz geboren wurde.
1.17.5
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १.१७.५ ॥
Der Berg Meru, flammend, unbeweglich, ein Haufen unvergleichlichen Glanzes, der mit seinen goldenen, leuchtenden Gipfeln den Glanz der Sonne überstrahlte.
1.17.6
कनकाभरणं चित्रं देवगन्धर्वसेवितम् ।
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ॥ १.१७.६ ॥
Mit Gold geschmückt, wunderbar, von Göttern und Gandharvas umdient, unermesslich, für Menschen voller Unrecht unantastbar.
1.17.7
व्यालैरावारितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ।
नाकमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रयेण महागिरिम् ॥ १.१७.७ ॥
Von schrecklichen Schlangen umgeben, von göttlichen Kräutern erleuchtet, stand jener große Berg da und verdeckte mit seiner Höhe den Himmel.
1.17.8
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ।
नानापतगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ॥ १.१७.८ ॥
Selbst für den Geist anderer unzugänglich, mit Flüssen und Bäumen versehen, widerhallend vom bezaubernden Gesang vieler Vogelschwärme.
1.17.9
तस्य शृङ्गमुपारुह्य बहुरत्नाचितं शुभम् ।
अनन्तकल्पमद्वन्द्वं सुराः सर्वे महौजसः ॥ १.१७.९ ॥
Auf seinen Gipfel gestiegen, der voller vieler Juwelen, verheißungsvoll, von unendlicher Vielfalt und frei von Gegensätzen war, alle Götter von großer Kraft.
1.17.10
ते मन्त्रयितुमारब्धास्तत्रासीना दिवौकसः ।
अमृताय समागम्य तपोनियमसंयुताः ॥ १.१७.१० ॥
Jene Himmelsbewohner, dort sitzend und mit Askese und Disziplin begabt, versammelten sich um des Nektars willen und begannen zu beraten.
1.17.11
तत्र नारायणो देवो ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ।
चिन्तयत्सु सुरेष्वेवं मन्त्रयत्सु च सर्वशः ॥ १.१७.११ ॥
Dort sprach der Gott Nārāyaṇa dies zu Brahmā, während die Götter so nachdachten und von allen Seiten beratschlagten.
1.17.12
देवैरसुरसङ्घैश्च मथ्यतां कलशोदधिः ।
भविष्यत्यमृतं तत्र मथ्यमाने महोदधौ ॥ १.१७.१२ ॥
Der Milchozean soll von den Göttern und den Scharen der Asuras gequirlt werden; wenn jener große Ozean gequirlt wird, wird dort Nektar entstehen.
1.17.13
सर्वौषधीः समावाप्य सर्वरत्नानि चैव ह ।
मन्थध्वयुदधिं देवा वेत्स्यध्वममृतं ततः ॥ १.१७.१३ ॥
Nachdem ihr alle Kräuter und alle Juwelen gesammelt habt, quirlt den Ozean, ihr Götter; dann werdet ihr das Amṛta, den Nektar der Unsterblichkeit, erlangen.