மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.17.1
एतस्मिन्नेव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन ।
अपश्यतां समायान्तमुच्चैः श्रवसमन्तिकात् ॥ १.१७.१ ॥
தவத்தின் செல்வனே, அதே காலத்தில் உன் இரு சகோதரிகளும் அருகில் வந்துகொண்டிருந்த உச்சைஃஶ்ரவஸைக் கண்டனர்.
1.17.2
यं तु देवगणाः सर्वे हृष्टरूपमपूजयन् ।
मथ्यमानेऽमृते जातमश्वरत्नमनुत्तमम् ॥ १.१७.२ ॥
அமிர்தம் கடையப்பட்டபோது தோன்றிய, எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் போற்றிய அந்த ஒப்பற்ற குதிரை-ரத்தினம்.
1.17.3
अमोघबलमश्वानामुत्तमं जविनां वरम् ।
श्रीमन्तमजरं दिव्यं सर्वलक्षणपूजितम् ॥ १.१७.३ ॥
தவறாத வலிமையுடையது, குதிரைகளில் சிறந்தது, விரைந்து ஓடுபவர்களில் உயர்ந்தது, பொலிவுடையது, முதுமையற்றது, தெய்வீகமானது, எல்லா சுபலட்சணங்களாலும் போற்றப்பட்டது.
1.17.4
कथं तदमृतं देवैर्मथितं क्व च शंस मे ।
कारणं चात्र मथने संजातममृतात्परम्
यत्र जज्ञे महावीर्यः सोऽश्वराजो महाद्युतिः ॥ १.१७.४ ॥
தேவர்கள் அந்த அமிர்தத்தை எவ்வாறு கடைந்தனர், அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள். அமிர்தத்தைத் தவிர இந்தக் கடைதலில் வேறு எது தோன்றியது, அதன் காரணம் என்ன, அதனால் மாபெரும் ஆற்றலும் மகா ஒளியும் கொண்ட அந்த அஸ்வராஜன் எங்கே பிறந்தான் என்பதையும் சொல்லுங்கள்.
1.17.5
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १.१७.५ ॥
ஒளிவீசிக்கொண்டிருந்த, அசையாத, ஒப்பற்ற ஒளிக்குவியலான மேருவை, தன் பொன்னொளிர் சிகரங்களால் சூரியனின் பிரகாசத்தையும் மங்கச்செய்து கொண்டிருந்தது.
1.17.6
कनकाभरणं चित्रं देवगन्धर्वसेवितम् ।
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ॥ १.१७.६ ॥
பொன் அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, அற்புதமான, தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவிக்கும், அளவிடமுடியாத, அதர்மம் மிகுந்த மனிதர்களால் அணுக முடியாத (மேரு).
1.17.7
व्यालैरावारितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ।
नाकमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रयेण महागिरिम् ॥ १.१७.७ ॥
பயங்கரமான பாம்புகளால் சூழப்பட்டு, தெய்வீக மூலிகைகளால் ஒளிர்ந்து, உயரத்தில் சொர்க்கத்தை மறைத்து நிற்கும் அந்த மகாபர்வதம்.
1.17.8
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ।
नानापतगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ॥ १.१७.८ ॥
மனத்தாலும் பிறரால் அணுக முடியாத, ஆறுகளும் மரங்களும் கொண்ட, பல பறவைக் கூட்டங்களின் மனங்கவரும் ஒலியால் எதிரொலிக்கும் அது.
1.17.9
तस्य शृङ्गमुपारुह्य बहुरत्नाचितं शुभम् ।
अनन्तकल्पमद्वन्द्वं सुराः सर्वे महौजसः ॥ १.१७.९ ॥
பல ரத்தினங்களால் நிறைந்த, மங்களமான, முடிவற்ற வகைகளைக் கொண்ட, இருமைகளற்ற அதன் சிகரத்தில் ஏறி, மகாபலம் பொருந்திய அனைத்து தேவர்களும்.
1.17.10
ते मन्त्रयितुमारब्धास्तत्रासीना दिवौकसः ।
अमृताय समागम्य तपोनियमसंयुताः ॥ १.१७.१० ॥
அங்கு அமர்ந்திருந்த அந்த விண்ணுலகவாசிகள், தவமும் நியமங்களும் கொண்டவர்களாய், அமிர்தத்திற்காக ஒன்றுகூடி ஆலோசிக்கத் தொடங்கினர்.
1.17.11
तत्र नारायणो देवो ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ।
चिन्तयत्सु सुरेष्वेवं मन्त्रयत्सु च सर्वशः ॥ १.१७.११ ॥
அங்கு தேவன் நாராயணன், தேவர்கள் இவ்வாறு சிந்தித்தும் முழுமையாக ஆலோசித்தும் கொண்டிருக்கையில், பிரம்மனிடம் இதைச் சொன்னார்.
1.17.12
देवैरसुरसङ्घैश्च मथ्यतां कलशोदधिः ।
भविष्यत्यमृतं तत्र मथ्यमाने महोदधौ ॥ १.१७.१२ ॥
தேவர்களும் அசுரக் கூட்டங்களும் சேர்ந்து பாற்கடலைக் கடையட்டும்; அந்த மகாசமுத்திரம் கடையப்படுகையில் அமிர்தம் உண்டாகும்.
1.17.13
सर्वौषधीः समावाप्य सर्वरत्नानि चैव ह ।
मन्थध्वयुदधिं देवा वेत्स्यध्वममृतं ततः ॥ १.१७.१३ ॥
எல்லா மூலிகைகளையும் எல்லா ரத்தினங்களையும் கொண்டு வந்து, தேவர்களே, கடலைக் கடையுங்கள்; அதன் பின் அமிர்தத்தைப் பெறுவீர்கள்.