മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.17.1
एतस्मिन्नेव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन ।
अपश्यतां समायान्तमुच्चैः श्रवसमन्तिकात् ॥ १.१७.१ ॥
തപോധനാ, ആ സമയത്തുതന്നെ നിന്റെ രണ്ട് സഹോദരിമാർ അടുത്തേക്ക് വരുന്ന ഉച്ചൈഃശ്രവസ്സിനെ കണ്ടു.
1.17.2
यं तु देवगणाः सर्वे हृष्टरूपमपूजयन् ।
मथ्यमानेऽमृते जातमश्वरत्नमनुत्तमम् ॥ १.१७.२ ॥
അമൃത് കടഞ്ഞപ്പോൾ ജനിച്ച, എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ ആദരിച്ച ആ അനുത്തമമായ അശ്വരത്നം.
1.17.3
अमोघबलमश्वानामुत्तमं जविनां वरम् ।
श्रीमन्तमजरं दिव्यं सर्वलक्षणपूजितम् ॥ १.१७.३ ॥
ഒരിക്കലും പാഴാകാത്ത ബലമുള്ളത്, കുതിരകളിൽ ഉത്തമം, വേഗമുള്ളവരിൽ ശ്രേഷ്ഠം, തേജസ്വി, ജരയില്ലാത്തത്, ദിവ്യം, സകല ശുഭലക്ഷണങ്ങളാലും ആദരിക്കപ്പെട്ടത്.
1.17.4
कथं तदमृतं देवैर्मथितं क्व च शंस मे ।
कारणं चात्र मथने संजातममृतात्परम्
यत्र जज्ञे महावीर्यः सोऽश्वराजो महाद्युतिः ॥ १.१७.४ ॥
ദേവന്മാർ ആ അമൃത് എങ്ങനെ കടഞ്ഞു എന്ന് എന്നോട് പറയൂ. അമൃതിനു പുറമേ ഈ കടയലിൽ മറ്റെന്ത് ഉണ്ടായി, അതിന്റെ കാരണമെന്ത്, മഹാവീര്യനും മഹാതേജസ്വിയുമായ ആ അശ്വരാജൻ എവിടെ ജനിച്ചു എന്നും പറയൂ.
1.17.5
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १.१७.५ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന, ഇളകാത്ത, അനുപമമായ തേജോരാശിയായ മേരു, തന്റെ സ്വർണ്ണശോഭയുള്ള ശിഖരങ്ങളാൽ സൂര്യന്റെ പ്രഭയെയും മറികടന്നു.
1.17.6
कनकाभरणं चित्रं देवगन्धर्वसेवितम् ।
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ॥ १.१७.६ ॥
സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, അദ്ഭുതകരമായ, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്ന, അളക്കാനാകാത്ത, അധർമ്മം നിറഞ്ഞ ജനങ്ങൾക്ക് അജേയമായ.
1.17.7
व्यालैरावारितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ।
नाकमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रयेण महागिरिम् ॥ १.१७.७ ॥
ഭയങ്കരമായ സർപ്പങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും ദിവ്യ ഔഷധങ്ങളാൽ പ്രകാശിച്ചും ഉയരത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തെ മറച്ചുനിൽക്കുന്ന ആ മഹാപർവതം.
1.17.8
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ।
नानापतगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ॥ १.१७.८ ॥
മനസ്സിനാൽ പോലും മറ്റുള്ളവർക്ക് എത്താനാവാത്ത, നദികളും വൃക്ഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ, നാനാവിധ പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളുടെ അതിമനോഹര ശബ്ദത്താൽ മുഴങ്ങുന്ന.
1.17.9
तस्य शृङ्गमुपारुह्य बहुरत्नाचितं शुभम् ।
अनन्तकल्पमद्वन्द्वं सुराः सर्वे महौजसः ॥ १.१७.९ ॥
അനേകം രത്നങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ, മംഗളമായ, അനന്തമായ വൈവിധ്യമുള്ള, ദ്വന്ദ്വരഹിതമായ അതിന്റെ ശിഖരത്തിൽ കയറി, മഹാതേജസ്വികളായ സകല ദേവന്മാരും.
1.17.10
ते मन्त्रयितुमारब्धास्तत्रासीना दिवौकसः ।
अमृताय समागम्य तपोनियमसंयुताः ॥ १.१७.१० ॥
അവിടെ ഇരുന്ന ആ സ്വർഗ്ഗവാസികൾ, തപസ്സും നിയമങ്ങളും പാലിച്ചവരായി, അമൃതത്തിനായി ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് ആലോചന തുടങ്ങി.
1.17.11
तत्र नारायणो देवो ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ।
चिन्तयत्सु सुरेष्वेवं मन्त्रयत्सु च सर्वशः ॥ १.१७.११ ॥
അവിടെ ദേവനായ നാരായണൻ, ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുകയും എല്ലാവിധത്തിലും ആലോചിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
1.17.12
देवैरसुरसङ्घैश्च मथ्यतां कलशोदधिः ।
भविष्यत्यमृतं तत्र मथ्यमाने महोदधौ ॥ १.१७.१२ ॥
ദേവന്മാരും അസുരസംഘങ്ങളും ചേർന്ന് പാലാഴി കടയട്ടെ; ആ മഹാസമുദ്രം കടയപ്പെടുമ്പോൾ അമൃതം ഉണ്ടാകും.
1.17.13
सर्वौषधीः समावाप्य सर्वरत्नानि चैव ह ।
मन्थध्वयुदधिं देवा वेत्स्यध्वममृतं ततः ॥ १.१७.१३ ॥
എല്ലാ ഔഷധങ്ങളും എല്ലാ രത്നങ്ങളും കൊണ്ടുവന്ന്, ദേവന്മാരേ, സമുദ്രത്തെ കടയുവിൻ; അതിനുശേഷം നിങ്ങൾക്ക് അമൃത് ലഭിക്കും.