మహాభారతం · అధ్యాయం 1.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.17.1
एतस्मिन्नेव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन ।
अपश्यतां समायान्तमुच्चैः श्रवसमन्तिकात् ॥ १.१७.१ ॥
తపోధనా, ఆ సమయంలోనే నీ ఇద్దరు సోదరీమణులు సమీపంగా వస్తున్న ఉచ్చైఃశ్రవసును చూశారు.
1.17.2
यं तु देवगणाः सर्वे हृष्टरूपमपूजयन् ।
मथ्यमानेऽमृते जातमश्वरत्नमनुत्तमम् ॥ १.१७.२ ॥
అమృతం మథించబడినప్పుడు పుట్టిన, దేవగణాలన్నీ సంతోషంగా పూజించిన ఆ అనుత్తమమైన అశ్వరత్నం.
1.17.3
अमोघबलमश्वानामुत्तमं जविनां वरम् ।
श्रीमन्तमजरं दिव्यं सर्वलक्षणपूजितम् ॥ १.१७.३ ॥
వ్యర్థం కాని బలం కలది, గుర్రాలలో ఉత్తమమైనది, వేగవంతులలో శ్రేష్ఠమైనది, తేజోవంతమైనది, జరలేనిది, దివ్యమైనది, అన్ని శుభలక్షణాలతో పూజితమైనది.
1.17.4
कथं तदमृतं देवैर्मथितं क्व च शंस मे ।
कारणं चात्र मथने संजातममृतात्परम्
यत्र जज्ञे महावीर्यः सोऽश्वराजो महाद्युतिः ॥ १.१७.४ ॥
దేవతలు ఆ అమృతాన్ని ఎలా మథించారో నాకు చెప్పండి. అమృతం కాకుండా ఈ మథనంలో మరేది పుట్టింది, దానికి కారణమేమిటి, ఎక్కడ మహా వీర్యవంతుడూ మహాతేజస్వి అయిన ఆ అశ్వరాజు జన్మించాడో చెప్పండి.
1.17.5
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १.१७.५ ॥
ప్రకాశిస్తూ, చలించని, అనుపమ తేజోరాశి అయిన మేరువు, తన బంగారు కాంతివంతమైన శిఖరాలతో సూర్యుని ప్రభను కూడా మించిపోతూ ఉండినది.
1.17.6
कनकाभरणं चित्रं देवगन्धर्वसेवितम् ।
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ॥ १.१७.६ ॥
బంగారు ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన, అద్భుతమైన, దేవతలు గంధర్వులు సేవించే, అపరిమితమైన, అధర్మ బహులులైన జనులకు అందనిది.
1.17.7
व्यालैरावारितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ।
नाकमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रयेण महागिरिम् ॥ १.१७.७ ॥
భయంకరమైన సర్పాలతో చుట్టబడి, దివ్య ఓషధులతో ప్రకాశిస్తూ, ఎత్తులో స్వర్గాన్ని కప్పుతూ నిలిచిన ఆ మహాపర్వతం.
1.17.8
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ।
नानापतगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ॥ १.१७.८ ॥
మనసుతో కూడా ఇతరులకు అందనిది, నదులు వృక్షాలతో కూడినది, అనేక పక్షుల గుంపుల అతిమనోహర ధ్వనులతో మారుమోగుతున్నది.
1.17.9
तस्य शृङ्गमुपारुह्य बहुरत्नाचितं शुभम् ।
अनन्तकल्पमद्वन्द्वं सुराः सर्वे महौजसः ॥ १.१७.९ ॥
అనేక రత్నాలతో నిండి, శుభమైన, అనంత విధాలైన, ద్వంద్వరహితమైన దాని శిఖరాన్ని ఎక్కి, మహాతేజస్వులైన దేవతలందరూ.
1.17.10
ते मन्त्रयितुमारब्धास्तत्रासीना दिवौकसः ।
अमृताय समागम्य तपोनियमसंयुताः ॥ १.१७.१० ॥
అక్కడ కూర్చున్న ఆ దివ్యలోకవాసులు, తపస్సు నియమాలతో కూడినవారై, అమృతం కోసం సమావేశమై ఆలోచించడం మొదలుపెట్టారు.
1.17.11
तत्र नारायणो देवो ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ।
चिन्तयत्सु सुरेष्वेवं मन्त्रयत्सु च सर्वशः ॥ १.१७.११ ॥
అప్పుడు దేవుడు నారాయణుడు, దేవతలు ఈ విధంగా ఆలోచిస్తూ, అన్ని విధాలుగా చర్చిస్తూ ఉండగా, బ్రహ్మతో ఇలా అన్నాడు.
1.17.12
देवैरसुरसङ्घैश्च मथ्यतां कलशोदधिः ।
भविष्यत्यमृतं तत्र मथ्यमाने महोदधौ ॥ १.१७.१२ ॥
దేవతలు, అసుర సమూహాలు కలిసి పాలసముద్రాన్ని మథించాలి; ఆ మహాసముద్రం మథించబడితే అమృతం లభిస్తుంది.
1.17.13
सर्वौषधीः समावाप्य सर्वरत्नानि चैव ह ।
मन्थध्वयुदधिं देवा वेत्स्यध्वममृतं ततः ॥ १.१७.१३ ॥
అన్ని ఓషధులను, సమస్త రత్నాలను తెచ్చి, దేవతలారా, సముద్రాన్ని మథించండి; అప్పుడు మీకు అమృతం లభిస్తుంది.