Mahābhārata · Adhyāya 1.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.184.1
वसत्सु तेषु प्रच्छन्नं पाण्डवेषु महात्मसु ।
आजगामाथ तान्द्रष्टुं व्यासः सत्यवतीसुतः ॥ १.१८४.१ ॥
Mientras aquellos magnánimos Pāṇḍavas vivían allí en secreto, Vyāsa, hijo de Satyavatī, vino a verlos.
1.184.2
तमागतमभिप्रेक्ष्य प्रत्युद्गम्य परन्तपाः ।
प्रणिपत्याभिवाद्यैनं तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ १.१८४.२ ॥
Al verlo llegar, los Pāṇḍavas, abrasadores de enemigos, salieron a su encuentro, se inclinaron, le rindieron homenaje y se quedaron de pie con las palmas juntas.
1.184.3
समनुज्ञाप्य तान्सर्वानासीनान्मुनिरब्रवीत् ।
प्रच्छन्नं पूजितः पार्थैः प्रीतिपूर्वमिदं वचः ॥ १.१८४.३ ॥
Tras permitir que todos se sentaran, el sabio, honrado por los hijos de Pṛthā en su disfraz, pronunció estas palabras con afecto.
1.184.4
अपि धर्मेण वर्तध्वं शास्त्रेण च परन्तपाः ।
अपि विप्रेषु पूजा वः पूजार्हेषु न हीयते ॥ १.१८४.४ ॥
¿Os conducís según el dharma y las escrituras, abrasadores de enemigos? ¿Y vuestra reverencia hacia los brahmanes y hacia los dignos de honor no ha disminuido?
1.184.5
अथ धर्मार्थवद्वाक्यमुक्त्वा स भगवानृषिः ।
विचित्राश्च कथास्तास्ताः पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ १.१८४.५ ॥
Tras pronunciar estas palabras llenas de dharma y de sabiduría sobre la prosperidad, el bienaventurado sabio, relatando de nuevo muchas historias maravillosas, dijo lo siguiente.
1.184.6
आसीत्तपोवने काचिदृषेः कन्या महात्मनः ।
विलग्नमध्या सुश्रोणी सुभ्रूः सर्वगुणान्विता ॥ १.१८४.६ ॥
En un ermitaño de bosque había una hija de un sabio magnánimo, de cintura esbelta, caderas hermosas, cejas bellas, dotada de todas las buenas cualidades.
1.184.7
कर्मभिः स्वकृतैः सा तु दुर्भगा समपद्यत ।
नाध्यगच्छत्पतिं सा तु कन्या रूपवती सती ॥ १.१८४.७ ॥
Por las acciones que ella misma había hecho, se volvió desdichada; aquella doncella, hermosa y virtuosa, no logró obtener marido.
1.184.8
तपस्तप्तुमथारेभे पत्यर्थमसुखा ततः ।
तोषयामास तपसा सा किलोग्रेण शङ्करम् ॥ १.१८४.८ ॥
Entonces, afligida por no tener marido, comenzó a practicar austeridades y con fiero tapas complació a Śaṅkara.
1.184.9
तस्याः स भगवांस्तुष्टस्तामुवाच यशस्विनीम् ।
वरं वरय भद्रं ते वरदोऽस्मीति शङ्करः ॥ १.१८४.९ ॥
Complacido con ella, el bienaventurado Śaṅkara dijo a aquella gloriosa mujer: 'Que te vaya bien; elige un don, pues soy el otorgador de dones.'
1.184.10
अथेश्वरमुवाचेदमात्मनः सा वचो हितम् ।
पतिं सर्वगुणोपेतमिच्छामीति पुनःपुनः ॥ १.१८४.१० ॥
Entonces dijo al Señor estas palabras que la beneficiaban: 'Deseo un marido dotado de todas las virtudes', repitiéndolo una y otra vez.
1.184.11
तामथ प्रत्युवाचेदमीशानो वदतां वरः ।
पञ्च ते पतयो भद्रे भविष्यन्तीति भारताः ॥ १.१८४.११ ॥
Entonces Īśāna, el mejor de los oradores, le respondió: 'Oh afortunada, tendrás cinco esposos, oh Bhāratas.'
1.184.12
एवमुक्ता ततः कन्या देवं वरदमब्रवीत् ।
एकमिच्छाम्यहं देव त्वत्प्रसादात्पतिं प्रभो ॥ १.१८४.१२ ॥
Así interpelada, la doncella dijo al dios que concede dones: 'Oh dios, oh Señor, por tu gracia deseo un solo esposo.'
1.184.13
पुनरेवाब्रवीद्देव इदं वचनमुत्तमम् ।
पञ्चकृत्वस्त्वया ह्युक्तः पतिं देहीत्यहं पुनः ॥ १.१८४.१३ ॥
El dios habló de nuevo estas excelentes palabras: "Cinco veces me has dicho: 'Dame un esposo', por eso te lo repito."
1.184.14
देहमन्यं गतायास्ते यथोक्तं तद्भविष्यति ।
द्रुपदस्य कुले जज्ञे सा कन्या देवरूपिणी ॥ १.१८४.१४ ॥
"Cuando hayas tomado otro cuerpo, sucederá lo que se ha dicho." Aquella doncella de forma divina nació en la familia de Drupada.
1.184.15
निर्दिष्टा भवतां पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता ।
पाञ्चालनगरे तस्मान्निवसध्वं महाबलाः।
सुखिनस्तामनुप्राप्य भविष्यथ न संशयः ॥ १.१८४.१५ ॥
"Vuestra esposa designada es Kṛṣṇā, la hija de Pṛṣata, sin reproche. Por tanto, oh poderosos, habitad en la ciudad de Pāñcāla; habiéndola obtenido seréis felices, sin duda."
1.184.16
एवमुक्त्वा महाभागः पाण्डवान्स पितामहः ।
पार्थानामन्त्र्य कुन्तीं च प्रातिष्ठत महातपाः ॥ १.१८४.१६ ॥
Habiendo dicho esto, aquel gran bienaventurado y asceta, el abuelo, se despidió de los Pāṇḍavas y de Kuntī y partió.