ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.195
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.195.1
नाहं गृह्णामि वस्ताता दृष्टीर्नास्मि रुषान्विता ।
अयं तु भार्गवो नूनमूरुजः कुपितोऽद्य वः ॥ १.१९५.१ ॥
ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନମାନେ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ନେଉନାହିଁ, ମୁଁ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଭାର୍ଗବ ଊରୁଜ ନିଶ୍ଚୟ ଆଜି ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ କୁପିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
1.195.2
तेन चक्षूंषि वस्ताता व्यक्तं कोपान्महात्मना ।
स्मरता निहतान्बन्धूनादत्तानि न संशयः ॥ १.१९५.२ ॥
ହେ ପ୍ରିୟମାନେ, ସେହି ମହାତ୍ମା କ୍ରୋଧରେ, ନିହତ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମମାନଙ୍କ ଆଖି ହରଣ କରିଛନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
1.195.3
गर्भानपि यदा यूयं भृगूणां घ्नत पुत्रकाः ।
तदायमूरुणा गर्भो मया वर्षशतं धृतः ॥ १.१९५.३ ॥
ପୁତ୍ରମାନେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେମାନେ ଭୃଗୁମାନଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରୁଥିଲ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଗର୍ଭକୁ ମୁଁ ଊରୁରେ ଶହେ ବର୍ଷ ଧାରଣ କରିଥିଲି।
1.195.4
षडङ्गश्चाखिलो वेद इमं गर्भस्थमेव ह ।
विवेश भृगुवंशस्य भूयः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१९५.४ ॥
ଷଡଙ୍ଗ ସହିତ ସମସ୍ତ ବେଦ ଏହି ଗର୍ଭସ୍ଥଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା; ଭୃଗୁବଂଶର ପ୍ରିୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ପୁନର୍ବାର।
1.195.5
सोऽयं पितृवधाद्व्यक्तं क्रोधाद्वो हन्तुमिच्छति ।
तेजसा तस्य दिव्येन चक्षूंषि मुषितानि वः ॥ १.१९५.५ ॥
ସେ ପିତାଙ୍କ ବଧ ହେତୁ କ୍ରୋଧରେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ତୁମମାନଙ୍କ ଆଖି ହରଣ ହୋଇଛି।
1.195.6
तमेव यूयं याचध्वमौर्वं मम सुतोत्तमम् ।
अयं वः प्रणिपातेन तुष्टो दृष्टीः प्रदास्यति ॥ १.१९५.६ ॥
ମୋ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ଔର୍ବଙ୍କ ପାଖରେ ହିଁ ତୁମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ତୁମେ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତୁମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେବେ।
1.195.7
एवमुक्तास्ततः सर्वे राजानस्ते तमूरुजम् ।
ऊचुः प्रसीदेति तदा प्रसादं च चकार सः ॥ १.१९५.७ ॥
ଏପରି କୁହାଗଲେ ସେହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଊରୁଜ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ"। ତେବେ ସେ କୃପା କଲେ।
1.195.8
अनेनैव च विख्यातो नाम्ना लोकेषु सत्तमः ।
स और्व इति विप्रर्षिरूरुं भित्त्वा व्यजायत ॥ १.१९५.८ ॥
ଏହି କାରଣରୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ "ଔର୍ବ" ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିପ୍ର ଋଷି ଊରୁ ଚିରି ଜନ୍ମିଲେ।
1.195.9
चक्षूंषि प्रतिलभ्याथ प्रतिजग्मुस्ततो नृपाः ।
भार्गवस्तु मुनिर्मेने सर्वलोकपराभवम् ॥ १.१९५.९ ॥
ଅନନ୍ତର ରାଜାମାନେ ଚକ୍ଷୁ ପୁନର୍ଲାଭ କରି ଫେରିଗଲେ। କିନ୍ତୁ ଭୃଗୁବଂଶୀୟ ମୁନି ସମସ୍ତ ଲୋକର ପରାଭବକୁ ହିଁ ସ୍ଥିର କଲେ।
1.195.10
स चक्रे तात लोकानां विनाशाय मतिं तदा ।
सर्वेषामेव कार्त्स्न्येन मनः प्रवणमात्मनः ॥ १.१९५.१० ॥
ହେ ବତ୍ସ! ସେତେବେଳେ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ କଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ମନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଢଳିଥିଲା।
1.195.11
इच्छन्नपचितिं कर्तुं भृगूणां भृगुनन्दनः ।
सर्वलोकविनाशाय तपसा सहतैधितः ॥ १.१९५.११ ॥
ଭୃଗୁବଂଶୀୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶୋଧ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଭୃଗୁପୁତ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକର ବିନାଶ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା ସହିତ (କ୍ରୋଧରେ) ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲେ।
1.195.12
तापयामास ताँल्लोकान्सदेवासुरमानुषान् ।
तपसोग्रेण महता नन्दयिष्यन्पितामहान् ॥ १.१९५.१२ ॥
ସେ ଦେବତା, ଅସୁର, ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିଜର ଉଗ୍ର ଓ ମହାନ ତପସ୍ୟାରେ ତପ୍ତ କଲେ—ପିତାମହମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି।
1.195.13
ततस्तं पितरस्तात विज्ञाय कुलनन्दनम् ।
पितृलोकादुपागम्य सर्व ऊचुरिदं वचः ॥ १.१९५.१३ ॥
ସେତେବେଳେ ପିତୃଗଣ, ହେ ପୁତ୍ର, କୁଳାନନ୍ଦନ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ପିତୃଲୋକରୁ ଆସି ସମସ୍ତେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.195.14
और्व दृष्टः प्रभावस्ते तपसोग्रस्य पुत्रक ।
प्रसादं कुरु लोकानां नियच्छ क्रोधमात्मनः ॥ १.१९५.१४ ॥
ହେ ଔର୍ବ, ତୁମର ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାର ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଗଲା। ହେ ପୁତ୍ର, ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା କର, ନିଜ କ୍ରୋଧକୁ ସଂଯତ କର।
1.195.15
नानीशैर्हि तदा तात भृगुभिर्भावितात्मभिः ।
वधो ह्युपेक्षितः सर्वैः क्षत्रियाणां विहिंसताम् ॥ १.१९५.१५ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ସେତେବେଳେ ଆତ୍ମସଂଯମୀ ଭୃଗୁମାନେ ରୋକି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ହିଂସା କରୁଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ବଧକୁ ସମସ୍ତେ ଉପେକ୍ଷା କଲେ।
1.195.16
आयुषा विप्रकृष्टेन यदा नः खेद आविशत् ।
तदाऽस्माभिर्वधस्तात क्षत्रियैरीप्सितः स्वयम् ॥ १.१९५.१६ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଘେରିଲା, ସେତେବେଳେ ଆମେ ନିଜେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ବଧ ଇଚ୍ଛା କଲୁ।
1.195.17
निखातं यच्च वै वित्तं केनचिद्गृगुवेश्मनि ।
वैरायैव तदा न्यस्तं क्षत्रियान्कोपयिष्णुभिः ॥ १.१९५.१७ ॥
ଭୃଗୁଙ୍କ ଘରେ କେହି ପୋତିଥିବା ଧନ, ସେତେବେଳେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକମାନେ ଶତ୍ରୁତା ପାଇଁ ହିଁ ରଖିଥିଲେ।
1.195.18
किं हि वित्तेन नः कार्यं स्वर्गेप्सूनां द्विजोत्तम ।
यदस्माकं धनाध्यक्षः प्रभूतं धनमाहरत् ॥ १.१९५.१८ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ସ୍ୱର୍ଗ ଇଚ୍ଛୁକ ଆମକୁ ଧନରେ କ'ଣ ପ୍ରୟୋଜନ? କାରଣ ଆମର ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଆଣି ରଖିଛନ୍ତି।
1.195.19
यदा तु मृत्युरादातुं न नः शक्नोति सर्वशः ।
तदाऽस्माभिरयं दृष्ट उपायस्तात संमतः ॥ १.१९५.१९ ॥
ଯେତେବେଳେ ମୃତ୍ୟୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଆମକୁ ଧରିପାରେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ହେ ତାତ, ଆମେ ଦେଖିଥିବା ଏହି ଉପାୟ ସମ୍ମତ।
1.195.20
आत्महा च पुमांस्तात न लोकाँल्लभते शुभान् ।
ततोऽस्माभिः समीक्ष्यैवं नात्मनात्मा निपातितः ॥ १.१९५.२० ॥
ହେ ତାତ, ଆତ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ମଣିଷ ଶୁଭ ଲୋକ ଲାଭ କରେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଏହା ଭଲ ଭାବେ ବିଚାର କରି ଆମେ ନିଜେ ନିଜକୁ ନଷ୍ଟ କରିନାହୁଁ।
1.195.21
न चैतन्नः प्रियं तात यदिदं कर्तुमिच्छसि ।
नियच्छेदं मनः पापात्सर्वलोकपराभवात् ॥ १.१९५.२१ ॥
ହେ ତାତ, ତୁମେ ଯାହା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ ତାହା ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ନୁହେଁ। ଏହି ପାପରୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ପରାଭବରୁ ତୁମ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର।
1.195.22
मा वधीः क्षत्रियांस्तात न लोकान्सप्त पुत्रक ।
दूषयन्तं तपस्तेजः क्रोधमुत्पतितं जहि ॥ १.१९५.२२ ॥
ହେ ତାତ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ବଧ କର ନାହିଁ, ସପ୍ତ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ହେ ପୁତ୍ର, ତପର ତେଜକୁ ଦୂଷିତ କରୁଥିବା ଉଠିଥିବା କ୍ରୋଧ ତ୍ୟାଗ କର।