ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.207
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.207.1
धृष्टद्युमनस्तु पाञ्चाल्यः पृष्ठतः कुरुनन्दनौ ।
अन्वगच्छत्तदा यान्तौ भार्गवस्य निवेशने ॥ १.२०७.१ ॥
ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಆಗ, ಭಾರ್ಗವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕುರುವಂಶದ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
1.207.2
सोज्ञायमानः पुरुषानवधाय समन्ततः ।
स्वयमारान्निलीनोऽभूद्भार्गवस्य निवेशने ॥ १.२०७.२ ॥
ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಜನರಿಂದ ಗುರುತಿಸದಂತೆ ಮರೆಮಾಚಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಾ, ಭಾರ್ಗವನ ಮನೆಯ ಬಳಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಅಡಗಿ ನಿಂತನು.
1.207.3
सायं च भीमस्तु रिपुप्रमाथी ।
जिष्णुर्यमौ चापि महानुभावौ।
भैक्षं चरित्वा तु युधिष्ठिराय ।
निवेदयांचक्रुरदीनसत्वाः ॥ १.२०७.३ ॥
ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ, ಮಹಾ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಅವಳಿಗಳು ಸಹ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ, ದೀನತೆ ಇಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.
1.207.4
ततस्तु कुन्ती द्रुपदात्मजां ता-
मुवाच काले वचनं वदान्या।
ततोऽग्रमादाय कुरुष्व भद्रे ।
बलिं च विप्राय च देहि भिक्षाम् ॥ १.२०७.४ ॥
ಆಗ ಉದಾರ ಮನಸ್ಸಿನ ಕುಂತಿ ದ್ರುಪದನ ಮಗಳಿಗೆ ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು: 'ಮಂಗಳೆಯೇ, ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು; ಬಲಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡು.'
1.207.5
ये चान्नमिच्छन्ति ददस्व तेभ्यः ।
परिश्रिता ये परितो मनुष्याः।
ततश्च शेषं प्रविभज्य शीघ्र-
मर्धं चतुर्णां मम चात्मनश्च ॥ १.२०७.५ ॥
ಆಹಾರ ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಕೊಡು; ಸುತ್ತಲೂ ಸೇರಿರುವ ಜನರಿಗೂ ಕೊಡು; ನಂತರ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹಂಚಿ, ಅರ್ಧ ನಾಲ್ವರಿಗೂ, ಅರ್ಧ ನನಗೂ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೂ ಇಡು.
1.207.6
अर्धं तु भीमाय च देहि भद्रे ।
य एष नागर्षभतुल्यरूपः।
गौरो युवा संहननोपपन्न ।
एषो हि वीरो बहुभुक् सदैव ॥ १.२०७.६ ॥
ಅರ್ಧವನ್ನು ಭೀಮನಿಗೆ ಕೊಡು, ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ. ಆನೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಂತಿರುವ ರೂಪ, ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಮೈಬಣ್ಣ, ಯೌವನ ಮತ್ತು ದೃಢ ದೇಹವುಳ್ಳ ಇವನು — ಈ ವೀರ ಸದಾ ಬಹಳ ತಿನ್ನುವವನು.
1.207.7
सा हृष्टरूपैव तु राजपुत्री ।
तस्या वचः साध्वविशङ्कमाना।
यथावदुक्तं प्रचकार साध्वी ।
ते चापि सर्वे बुभुजुस्तदन्नम् ॥ १.२०७.७ ॥
ಆ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಸಂತೋಷದ ಮುಖದವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಮಾತನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಒಪ್ಪಿ, ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಆ ಸಾಧ್ವಿ ಮಾಡಿದಳು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಂಡರು.
1.207.8
कुशैस्तु भूमौ शयनं चकार ।
माद्रीपुत्रः सहदेवस्तपस्वी।
अथात्मकीयान्यजिनानि सर्वे ।
संस्तीर्य वीराः सुषुपुर्धरण्याम् ॥ १.२०७.८ ॥
ನಂತರ ಕುಶ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹಾಸಿಗೆ ಮಾಡಿದನು. ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗ ತಪಸ್ವಿ ಸಹದೇವ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹಾಸಿ, ಆ ವೀರರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದರು.
1.207.9
अगस्त्यकान्तामभितो दिशं तु ।
शिरांसि तेषां कुरुसत्तमानाम्।
कुन्ती पुरस्तात्तु बभूव तेषां ।
पादान्तरे चाथ बभूव कृष्णा ॥ १.२०७.९ ॥
ಅಗಸ್ತ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಆ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರ ತಲೆಗಳಿದ್ದವು. ಕುಂತಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ಇದ್ದಳು, ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಕೃಷ್ಣೆ ಇದ್ದಳು.
1.207.10
अशेत भूमौ सह पाण्डुपुत्रैः ।
पादोपधानीव कृता कुशेषु।
न तत्र दुःखं मनसापि तस्या ।
न चावमेने कुरुपुङ्गवांस्तान् ॥ १.२०७.१० ॥
ಆಕೆ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದಳು; ಕುಶ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಾಲ ದಿಂಬಿನಂತೆ ಇದ್ದಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಆಕೆಗೆ ದುಃಖವಿರಲಿಲ್ಲ; ಆ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಆಕೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.207.11
ते तत्र शूराः कथयांबभूवुः ।
कथा विचित्राः पृतनाधिकाराः।
अस्त्राणि दिव्यानि रथांश्च नागान् ।
खड्गान्गदाश्चापि परश्वधांश्च ॥ १.२०७.११ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ವೀರರು ಸೇನಾಧಿಕಾರದ ಕುರಿತ ವಿಚಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳತೊಡಗಿದರು—ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳು, ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಗದೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಡುಗೊಡಲಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ.
1.207.12
तेषां कथास्ताः परिकीर्त्यमानाः ।
पाञ्चालराजस्य सुतस्तदानीम्।
सुश्राव कृष्णां च तदा निषण्णां ।
ते चापि सर्वे ददृशुर्मनुष्याः ॥ १.२०७.१२ ॥
ಅವರ ಆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪಾಂಚಾಲರಾಜನ ಮಗ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣೆಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಕೇಳಿದನು; ಆ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದರು.
1.207.13
धृष्टद्युम्नो राजपुत्रस्तु सर्वं ।
वृत्तं तेषां कथितं चैव रात्रौ।
सर्वं राज्ञे द्रुपदायाखिलेन ।
निवेदयिष्यंस्त्वरितो जगाम ॥ १.२०७.१३ ॥
ರಾಜಕುಮಾರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ರಾತ್ರಿ ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅದನ್ನು ರಾಜ ದ್ರುಪದನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟನು.
1.207.14
पाञ्चालराजस्तु विषण्णरूप-
स्तान्पाण्डवानप्रतिविन्दमानः।
धृष्टद्युम्नं पर्यपृच्छन्महात्मा ।
क्व सा गता केन नीता च कृष्णा ॥ १.२०७.१४ ॥
ಪಾಂಚಾಲರಾಜನು ವಿಷಣ್ಣ ಮುಖದವನಾಗಿ, ಆ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಕೇಳಿದನು—'ಕೃಷ್ಣೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಳು? ಆಕೆಯನ್ನು ಯಾರು ಕರೆದೊಯ್ದರು?'
1.207.15
कच्चिन्न शूद्रेण न हीनजेन ।
वैश्येन वा करदेनोपपन्ना।
कच्चित्पदं मूर्ध्नि न पङ्कदिग्धं ।
कच्चिन्न माला पतिता श्मशाने ॥ १.२०७.१५ ॥
ಒಂದುವೇಳೆ ಆಕೆಯು ಶೂದ್ರನೊಂದಿಗೋ, ಕೀಳು ಜಾತಿಯವನೊಂದಿಗೋ, ಅಥವಾ ತೆರಿಗೆ ಕೊಡುವ ವೈಶ್ಯನೊಂದಿಗೋ ಸೇರಿಹೋದಳೇ? ಒಂದುವೇಳೆ ಕೆಸರಿನಿಂದ ಲೇಪಿತ ಪಾದವು ಆಕೆಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತೇ? ಒಂದುವೇಳೆ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಮಾಲೆ ಬಿದ್ದಿತೇ?
1.207.16
कच्चित्स वर्णप्रवरो मनुष्य ।
उद्रिक्तवर्णोऽप्युत एव कच्चित्।
कच्चिन्न वामो मम मूर्ध्नि पादः ।
कृष्णाभिमर्शेन कृतोऽद्य पुत्र ॥ १.२०७.१६ ॥
ಅವನು ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮನುಷ್ಯನೇ, ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ವರ್ಣದವನೇ? ಇಂದು ಕೃಷ್ಣೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟ ನನ್ನ ಎಡಗಾಲು ಅಲ್ಲವೇ, ಮಗನೇ?
1.207.17
कच्चिन्न तप्स्ये परमप्रतीतः ।
संयुज्य पार्थेन नरर्षभेण।
वदस्व तत्त्वेन महानुभाव ।
कोऽसौ विजेता दुहितुर्ममाद्य ॥ १.२०७.१७ ॥
ಪರಮ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿರುವ ನಾನು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಮಹಾನುಭಾವನೇ, ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳು, ಇಂದು ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನು ಯಾರು?
1.207.18
विचित्रवीर्यस्य सुतस्य कच्चि-
त्कुरुप्रवीरस्य ध्रियन्ति पुत्राः।
कच्चित्तु पार्थेन यवीयसाऽध्य ।
धनुर्गृहीतं निहतं च लक्ष्यम् ॥ १.२०७.१८ ॥
ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಮಗನ, ಕುರುವೀರನ ಪುತ್ರರು ಜೀವಂತರಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಇಂದು ಕಿರಿಯವನಾದ ಪಾರ್ಥನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದಿದ್ದಾನೆಯೇ?