مہابھارت · ادھیائے 1.207
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.207.1
धृष्टद्युमनस्तु पाञ्चाल्यः पृष्ठतः कुरुनन्दनौ ।
अन्वगच्छत्तदा यान्तौ भार्गवस्य निवेशने ॥ १.२०७.१ ॥
پانچال کا شہزادہ دھرشٹدیومن اُس وقت بھارگو کی رہائش گاہ کی طرف جاتے ہوئے کُرو خاندان کے دونوں فرزندوں کے پیچھے چلا۔
1.207.2
सोज्ञायमानः पुरुषानवधाय समन्ततः ।
स्वयमारान्निलीनोऽभूद्भार्गवस्य निवेशने ॥ १.२०७.२ ॥
وہ لوگوں کی نظروں سے خود کو چھپائے ہوئے، ہر طرف احتیاط سے نگاہ رکھتے ہوئے، بھارگو کی رہائش کے قریب دور سے خود چھپ کر کھڑا ہو گیا۔
1.207.3
सायं च भीमस्तु रिपुप्रमाथी ।
जिष्णुर्यमौ चापि महानुभावौ।
भैक्षं चरित्वा तु युधिष्ठिराय ।
निवेदयांचक्रुरदीनसत्वाः ॥ १.२०७.३ ॥
شام کو دشمنوں کو کچلنے والے بھیم، ارجن اور عظیم الشان جڑواں بھائی بھی بھیک مانگ کر، بے خوف دل کے ساتھ یدھشٹھر کے سامنے پیش کرتے ہوئے بولے۔
1.207.4
ततस्तु कुन्ती द्रुपदात्मजां ता-
मुवाच काले वचनं वदान्या।
ततोऽग्रमादाय कुरुष्व भद्रे ।
बलिं च विप्राय च देहि भिक्षाम् ॥ १.२०७.४ ॥
تب سخی کُنتی نے دروپد کی بیٹی سے مناسب وقت پر یہ الفاظ کہے: 'اے نیک بخت، پہلے حصہ لے کر پکاؤ؛ بلی اور برہمن کو بھیک دو۔'
1.207.5
ये चान्नमिच्छन्ति ददस्व तेभ्यः ।
परिश्रिता ये परितो मनुष्याः।
ततश्च शेषं प्रविभज्य शीघ्र-
मर्धं चतुर्णां मम चात्मनश्च ॥ १.२०७.५ ॥
جو کھانا چاہتے ہیں انہیں دو؛ جو چاروں طرف جمع ہیں ان لوگوں کو بھی دو؛ پھر بقیہ جلدی سے بانٹ کر آدھا چاروں کے لیے اور آدھا میرے اور اپنے لیے رکھو۔
1.207.6
अर्धं तु भीमाय च देहि भद्रे ।
य एष नागर्षभतुल्यरूपः।
गौरो युवा संहननोपपन्न ।
एषो हि वीरो बहुभुक् सदैव ॥ १.२०७.६ ॥
آدھا بھیم کو دو، اے نیک بخت۔ جو یہ ہاتھیوں کے سردار جیسی شکل والا، گورا، جوان اور مضبوط جسم والا ہے، یہ بہادر ہمیشہ بہت کھانے والا ہے۔
1.207.7
सा हृष्टरूपैव तु राजपुत्री ।
तस्या वचः साध्वविशङ्कमाना।
यथावदुक्तं प्रचकार साध्वी ।
ते चापि सर्वे बुभुजुस्तदन्नम् ॥ १.२०७.७ ॥
وہ شاہزادی خوش چہرے والی ہی تھی۔ اس کی بات کو بغیر شک کے، ٹھیک ٹھیک مان کر، اس نیک بی بی نے ویسا ہی کیا جیسا کہا گیا تھا۔ اور وہ سب وہ کھانا کھانے لگے۔
1.207.8
कुशैस्तु भूमौ शयनं चकार ।
माद्रीपुत्रः सहदेवस्तपस्वी।
अथात्मकीयान्यजिनानि सर्वे ।
संस्तीर्य वीराः सुषुपुर्धरण्याम् ॥ १.२०७.८ ॥
پھر کُشا گھاس سے زمین پر بستر بنایا۔ مادری کے بیٹے تپسوی سہدیو نے اور اپنے اپنے ہرن کی کھالیں بچھا کر، ان بہادروں نے زمین پر گہری نیند سو لی۔
1.207.9
अगस्त्यकान्तामभितो दिशं तु ।
शिरांसि तेषां कुरुसत्तमानाम्।
कुन्ती पुरस्तात्तु बभूव तेषां ।
पादान्तरे चाथ बभूव कृष्णा ॥ १.२०७.९ ॥
اگستیہ ستارے کی سمت میں ان کُرو سرداروں کے سر تھے۔ کُنتی ان کے سامنے کی جانب تھی، اور پیروں کی طرف کرشنا تھی۔
1.207.10
अशेत भूमौ सह पाण्डुपुत्रैः ।
पादोपधानीव कृता कुशेषु।
न तत्र दुःखं मनसापि तस्या ।
न चावमेने कुरुपुङ्गवांस्तान् ॥ १.२०७.१० ॥
وہ پانڈو کے بیٹوں کے ساتھ زمین پر لیٹی، گویا کُشا گھاس پر پاؤں کا تکیہ بنایا گیا ہو۔ وہاں اس کے دل میں بھی دکھ نہ تھا، اور اس نے ان کُرو سرداروں کو حقیر نہ جانا۔
1.207.11
ते तत्र शूराः कथयांबभूवुः ।
कथा विचित्राः पृतनाधिकाराः।
अस्त्राणि दिव्यानि रथांश्च नागान् ।
खड्गान्गदाश्चापि परश्वधांश्च ॥ १.२०७.११ ॥
وہاں وہ سورما لشکر کی سرداری سے متعلق عجیب کہانیاں سنانے لگے—دیویہ ہتھیاروں، رتھوں، ہاتھیوں، تلواروں، گرزوں اور کلہاڑیوں کے بارے میں۔
1.207.12
तेषां कथास्ताः परिकीर्त्यमानाः ।
पाञ्चालराजस्य सुतस्तदानीम्।
सुश्राव कृष्णां च तदा निषण्णां ।
ते चापि सर्वे ददृशुर्मनुष्याः ॥ १.२०७.१२ ॥
ان کی وہ کہانیاں سنائی جا رہی تھیں، تب پانچال کے راجا کے بیٹے نے وہاں بیٹھی کرشنا کے بارے میں بھی سنا؛ اور وہ سب لوگ اسے دیکھ رہے تھے۔
1.207.13
धृष्टद्युम्नो राजपुत्रस्तु सर्वं ।
वृत्तं तेषां कथितं चैव रात्रौ।
सर्वं राज्ञे द्रुपदायाखिलेन ।
निवेदयिष्यंस्त्वरितो जगाम ॥ १.२०७.१३ ॥
شہزادہ دھرشٹدیومن نے رات کو ان کا سارا قصہ سنا؛ اور راجا دروپد کو سب کچھ پوری طرح بتانے کے لیے وہ جلدی سے چلا گیا۔
1.207.14
पाञ्चालराजस्तु विषण्णरूप-
स्तान्पाण्डवानप्रतिविन्दमानः।
धृष्टद्युम्नं पर्यपृच्छन्महात्मा ।
क्व सा गता केन नीता च कृष्णा ॥ १.२०७.१४ ॥
پانچال کا راجا غمگین صورت تھا؛ ان پانڈوؤں کو نہ پاکر اس مہاتما نے دھرشٹدیومن سے پوچھا—'کرشنا کہاں گئی؟ اسے کس نے لے لیا؟'
1.207.15
कच्चिन्न शूद्रेण न हीनजेन ।
वैश्येन वा करदेनोपपन्ना।
कच्चित्पदं मूर्ध्नि न पङ्कदिग्धं ।
कच्चिन्न माला पतिता श्मशाने ॥ १.२०७.१५ ॥
کہیں وہ کسی شودر سے، یا کسی نیچ ذات والے سے، یا خراج دینے والے ویشیہ سے تو نہیں مل گئی؟ کہیں کیچڑ میں لتھڑا ہوا پاؤں اس کے سر پر تو نہیں پڑا؟ کہیں شمشان میں اس کی مالا تو نہیں گر گئی؟
1.207.16
कच्चित्स वर्णप्रवरो मनुष्य ।
उद्रिक्तवर्णोऽप्युत एव कच्चित्।
कच्चिन्न वामो मम मूर्ध्नि पादः ।
कृष्णाभिमर्शेन कृतोऽद्य पुत्र ॥ १.२०७.१६ ॥
کیا وہ انسان ورنوں میں افضل ہے، یا اعلیٰ ورن کا ہے؟ کیا آج کرشنا کے چھونے سے میرے سر پر رکھا گیا میرا بایاں پاؤں نہیں، بیٹے؟
1.207.17
कच्चिन्न तप्स्ये परमप्रतीतः ।
संयुज्य पार्थेन नरर्षभेण।
वदस्व तत्त्वेन महानुभाव ।
कोऽसौ विजेता दुहितुर्ममाद्य ॥ १.२०७.१७ ॥
کیا میں بے حد خوش ہو کر بھی غمگین نہ ہوں گا، نرشریشٹھ پارتھ سے ملاپ ہو کر؟ اے مہانبھاو، سچ سچ بتاؤ، آج میری بیٹی کو کس نے جیتا ہے؟
1.207.18
विचित्रवीर्यस्य सुतस्य कच्चि-
त्कुरुप्रवीरस्य ध्रियन्ति पुत्राः।
कच्चित्तु पार्थेन यवीयसाऽध्य ।
धनुर्गृहीतं निहतं च लक्ष्यम् ॥ १.२०७.१८ ॥
کیا وچتروِیریہ کے بیٹے، کورو کے سورما کے فرزند زندہ ہیں؟ کیا آج چھوٹے پارتھ نے کمان اٹھا کر نشانہ مار دیا ہے؟