മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.207
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.207.1
धृष्टद्युमनस्तु पाञ्चाल्यः पृष्ठतः कुरुनन्दनौ ।
अन्वगच्छत्तदा यान्तौ भार्गवस्य निवेशने ॥ १.२०७.१ ॥
പാഞ്ചാലനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ അപ്പോൾ ഭാർഗവന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്ന കുരുവംശത്തിലെ ഇരു പുത്രന്മാരെ പിന്തുടർന്നു.
1.207.2
सोज्ञायमानः पुरुषानवधाय समन्ततः ।
स्वयमारान्निलीनोऽभूद्भार्गवस्य निवेशने ॥ १.२०७.२ ॥
ആരും തിരിച്ചറിയാതെ തന്നെത്തന്നെ മറച്ച്, ചുറ്റും ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട്, ഭാർഗവന്റെ ഭവനത്തിനടുത്ത് അകലെ അവൻ സ്വയം ഒളിച്ചുനിന്നു.
1.207.3
सायं च भीमस्तु रिपुप्रमाथी ।
जिष्णुर्यमौ चापि महानुभावौ।
भैक्षं चरित्वा तु युधिष्ठिराय ।
निवेदयांचक्रुरदीनसत्वाः ॥ १.२०७.३ ॥
വൈകുന്നേരം ശത്രുക്കളെ മർദ്ദിക്കുന്ന ഭീമനും അർജുനനും മഹാപ്രഭാവരായ ഇരട്ടകളും ഭിക്ഷ യാചിച്ച് നിർഭയമായ മനസ്സോടെ യുധിഷ്ഠിരനു സമർപ്പിച്ചു.
1.207.4
ततस्तु कुन्ती द्रुपदात्मजां ता-
मुवाच काले वचनं वदान्या।
ततोऽग्रमादाय कुरुष्व भद्रे ।
बलिं च विप्राय च देहि भिक्षाम् ॥ १.२०७.४ ॥
അപ്പോൾ ഉദാരമതിയായ കുന്തി ദ്രുപദപുത്രിയോട് യഥാസമയം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'മംഗളവതീ, ആദ്യഭാഗം എടുത്ത് പാകം ചെയ്യൂ; ബലിയും ബ്രാഹ്മണന് ഭിക്ഷയും നൽകൂ.'
1.207.5
ये चान्नमिच्छन्ति ददस्व तेभ्यः ।
परिश्रिता ये परितो मनुष्याः।
ततश्च शेषं प्रविभज्य शीघ्र-
मर्धं चतुर्णां मम चात्मनश्च ॥ १.२०७.५ ॥
ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് കൊടുക്കൂ; ചുറ്റും കൂടിയിരിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കും കൊടുക്കൂ; പിന്നെ ശേഷിച്ചത് വേഗം വിഭജിച്ച്, പകുതി നാലുപേർക്കും പകുതി എനിക്കും എന്നിലേക്കും വയ്ക്കൂ.
1.207.6
अर्धं तु भीमाय च देहि भद्रे ।
य एष नागर्षभतुल्यरूपः।
गौरो युवा संहननोपपन्न ।
एषो हि वीरो बहुभुक् सदैव ॥ १.२०७.६ ॥
പകുതി ഭീമന് കൊടുക്കൂ, ഭദ്രേ. ആനകളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്റെ രൂപമുള്ള, വെളുത്ത നിറമുള്ള, യുവാവായ, ദൃഢശരീരനായ ഇവൻ — ഈ വീരൻ എപ്പോഴും വളരെ കഴിക്കുന്നവനാണ്.
1.207.7
सा हृष्टरूपैव तु राजपुत्री ।
तस्या वचः साध्वविशङ्कमाना।
यथावदुक्तं प्रचकार साध्वी ।
ते चापि सर्वे बुभुजुस्तदन्नम् ॥ १.२०७.७ ॥
ആ രാജപുത്രി സന്തോഷമുഖിയായിരുന്നു. സംശയമില്ലാതെ അവളുടെ വാക്ക് യഥാവിധി സ്വീകരിച്ച്, സാധ്വി പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തു. അവരെല്ലാവരും ആ അന്നം ഭക്ഷിച്ചു.
1.207.8
कुशैस्तु भूमौ शयनं चकार ।
माद्रीपुत्रः सहदेवस्तपस्वी।
अथात्मकीयान्यजिनानि सर्वे ।
संस्तीर्य वीराः सुषुपुर्धरण्याम् ॥ १.२०७.८ ॥
പിന്നെ കുശപ്പുല്ലുകൊണ്ട് നിലത്ത് കിടക്ക ഒരുക്കി. മാദ്രിയുടെ പുത്രനായ തപസ്വി സഹദേവൻ, തങ്ങളുടെ മാൻതോലുകളെല്ലാം വിരിച്ച്, ആ വീരന്മാർ നിലത്ത് സുഖമായി ഉറങ്ങി.
1.207.9
अगस्त्यकान्तामभितो दिशं तु ।
शिरांसि तेषां कुरुसत्तमानाम्।
कुन्ती पुरस्तात्तु बभूव तेषां ।
पादान्तरे चाथ बभूव कृष्णा ॥ १.२०७.९ ॥
അഗസ്ത്യനക്ഷത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേക്ക് ആ കുരുശ്രേഷ്ഠരുടെ തലകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുന്തി അവരുടെ മുന്നിൽ, പാദങ്ങൾക്കിടയിൽ കൃഷ്ണ ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.207.10
अशेत भूमौ सह पाण्डुपुत्रैः ।
पादोपधानीव कृता कुशेषु।
न तत्र दुःखं मनसापि तस्या ।
न चावमेने कुरुपुङ्गवांस्तान् ॥ १.२०७.१० ॥
അവൾ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരോടൊപ്പം നിലത്ത് കിടന്നു; കുശപ്പുല്ലിൽ കാലിന് തലയണയെന്നപോലെ. അവിടെ മനസ്സിൽപ്പോലും അവൾക്ക് ദുഃഖമുണ്ടായില്ല; ആ കുരുശ്രേഷ്ഠന്മാരെ അവൾ അവമതിച്ചതുമില്ല.
1.207.11
ते तत्र शूराः कथयांबभूवुः ।
कथा विचित्राः पृतनाधिकाराः।
अस्त्राणि दिव्यानि रथांश्च नागान् ।
खड्गान्गदाश्चापि परश्वधांश्च ॥ १.२०७.११ ॥
അവിടെ ആ വീരന്മാർ സേനാധികാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിത്രകഥകൾ പറയാൻ തുടങ്ങി—ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ, രഥങ്ങൾ, ആനകൾ, വാളുകൾ, ഗദകൾ, മഴുവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച്.
1.207.12
तेषां कथास्ताः परिकीर्त्यमानाः ।
पाञ्चालराजस्य सुतस्तदानीम्।
सुश्राव कृष्णां च तदा निषण्णां ।
ते चापि सर्वे ददृशुर्मनुष्याः ॥ १.२०७.१२ ॥
അവരുടെ ആ കഥകൾ പറയപ്പെടുമ്പോൾ പാഞ്ചാലരാജപുത്രൻ അവിടെ ഇരിക്കുന്ന കൃഷ്ണയെയും കേട്ടു; ആ മനുഷ്യരെല്ലാം അവളെ കണ്ടു.
1.207.13
धृष्टद्युम्नो राजपुत्रस्तु सर्वं ।
वृत्तं तेषां कथितं चैव रात्रौ।
सर्वं राज्ञे द्रुपदायाखिलेन ।
निवेदयिष्यंस्त्वरितो जगाम ॥ १.२०७.१३ ॥
രാജകുമാരനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ രാത്രിയിൽ അവരുടെ വൃത്താന്തമെല്ലാം കേട്ടു; ദ്രുപദരാജാവിനോട് എല്ലാം പൂർണമായി അറിയിക്കാൻ അദ്ദേഹം വേഗം പോയി.
1.207.14
पाञ्चालराजस्तु विषण्णरूप-
स्तान्पाण्डवानप्रतिविन्दमानः।
धृष्टद्युम्नं पर्यपृच्छन्महात्मा ।
क्व सा गता केन नीता च कृष्णा ॥ १.२०७.१४ ॥
പാഞ്ചാലരാജാവ് വിഷാദമുഖനായി, ആ പാണ്ഡവരെ കാണാതെ, മഹാത്മാവ് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനോട് ചോദിച്ചു—'കൃഷ്ണ എവിടെ പോയി? ആരാണ് അവളെ കൊണ്ടുപോയത്?'
1.207.15
कच्चिन्न शूद्रेण न हीनजेन ।
वैश्येन वा करदेनोपपन्ना।
कच्चित्पदं मूर्ध्नि न पङ्कदिग्धं ।
कच्चिन्न माला पतिता श्मशाने ॥ १.२०७.१५ ॥
ഒരുപക്ഷേ അവൾ ശൂദ്രനോടോ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരനോടോ, അല്ലെങ്കിൽ കരം കൊടുക്കുന്ന വൈശ്യനോടോ ചേർന്നുപോയോ? ഒരുപക്ഷേ ചേറുപുരണ്ട ഒരു പാദം അവളുടെ തലയിൽ പതിച്ചോ? ഒരുപക്ഷേ ശ്മശാനത്തിൽ അവളുടെ മാല വീണുപോയോ?
1.207.16
कच्चित्स वर्णप्रवरो मनुष्य ।
उद्रिक्तवर्णोऽप्युत एव कच्चित्।
कच्चिन्न वामो मम मूर्ध्नि पादः ।
कृष्णाभिमर्शेन कृतोऽद्य पुत्र ॥ १.२०७.१६ ॥
അവൻ വർണങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മനുഷ്യനാണോ, അല്ലെങ്കിൽ ഉത്തമവർണത്തിൽപ്പെട്ടവനോ? ഇന്ന് കൃഷ്ണയുടെ സ്പർശത്താൽ എന്റെ തലയിൽ വെച്ച എന്റെ ഇടതുകാൽ അല്ലേ, മകനേ?
1.207.17
कच्चिन्न तप्स्ये परमप्रतीतः ।
संयुज्य पार्थेन नरर्षभेण।
वदस्व तत्त्वेन महानुभाव ।
कोऽसौ विजेता दुहितुर्ममाद्य ॥ १.२०७.१७ ॥
പരമ സന്തോഷത്തിലിരിക്കുന്ന ഞാൻ, നരശ്രേഷ്ഠനായ പാർത്ഥനുമായി ചേർന്നിട്ടും ദുഃഖിക്കില്ലേ? മഹാനുഭാവാ, സത്യമായി പറയൂ, ഇന്ന് എന്റെ മകളെ ജയിച്ചവൻ ആരാണ്?
1.207.18
विचित्रवीर्यस्य सुतस्य कच्चि-
त्कुरुप्रवीरस्य ध्रियन्ति पुत्राः।
कच्चित्तु पार्थेन यवीयसाऽध्य ।
धनुर्गृहीतं निहतं च लक्ष्यम् ॥ १.२०७.१८ ॥
വിചിത്രവീര്യന്റെ പുത്രനായ കുരുവീരന്റെ മക്കൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവോ? ഇന്ന് ഇളയവനായ പാർത്ഥൻ വില്ലെടുത്ത് ലക്ഷ്യം വീഴ്ത്തിയോ?