മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.231.1
ततो देवर्षयः सर्वे सिद्धाश्च परमर्षयः ।
जग्मुस्तदा परमार्तिं दृष्ट्वा तत्कदनं महत् ॥ १.२३१.१ ॥
അപ്പോൾ ദേവർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും പരമർഷിമാരും ആ മഹാനാശം കണ്ട് അതിയായ ദുഃഖത്തോടെ അവിടേക്കു പോയി.
1.231.2
तेऽभिजग्मुर्जितक्रोधा जितात्मानो जितेन्द्रियाः ।
पितामहस्य भनं जगतः कृपया तदा ॥ १.२३१.२ ॥
ക്രോധം ജയിച്ചവരും ആത്മസംയമം ഉള്ളവരും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവരുമായ അവർ ലോകത്തോടുള്ള കരുണയാൽ അപ്പോൾ പിതാമഹന്റെ ഭവനത്തിലെത്തി.
1.231.3
ततो ददृशुरासीनं सह देवैः पितामहम् ।
सिद्धैर्ब्रह्मर्षिभिश्चैव समन्तात्परिवारितम् ॥ १.२३१.३ ॥
പിന്നെ അവർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന പിതാമഹനെ കണ്ടു; സിദ്ധന്മാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും ചുറ്റും അദ്ദേഹത്തെ വലയം ചെയ്തിരുന്നു.
1.231.4
तत्र देवो महादेवस्तत्राग्निर्वायुना सह ।
चन्द्रादित्यौ च शक्रश्च पारमेष्ठ्यास्तथर्षयः ॥ १.२३१.४ ॥
അവിടെ ദേവനായ മഹാദേവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; വായുവോടൊപ്പം അഗ്നിയും; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഇന്ദ്രനും പാരമേഷ്ഠ്യ ഋഷിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.231.5
वैखानसा वालखिल्या वानप्रस्था मरीचिपाः ।
अजाश्चैवाविमूढाश्च तेजोगर्भास्तपस्विनः ॥ १.२३१.५ ॥
വൈഖാനസന്മാരും വാലഖില്യന്മാരും വാനപ്രസ്ഥന്മാരും മരീചിപന്മാരും അജന്മാരും അവിമൂഢന്മാരും തേജോഗർഭരായ തപസ്വികളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.231.6
ऋषयः सर्व एवैते पितामहमुपागमन् ।
ततोऽभिगम्य ते दीनाः सर्व एव महर्षयः ॥ १.२३१.६ ॥
ഈ ഋഷിമാരെല്ലാം പിതാമഹന്റെ അടുത്തെത്തി; പിന്നീട് ദുഃഖിതരായ ആ മഹർഷിമാരെല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരികിൽ ചെന്നു.
1.231.7
सुन्दोपसुन्दयौः कर्म सर्वमेव शशंसिरे ।
यथा हृतं यथा चैव कृतं येन क्रमेण च ॥ १.२३१.७ ॥
സുന്ദനും ഉപസുന്ദനും ചെയ്ത എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും അവർ വിവരിച്ചു — എങ്ങനെ കവർന്നു, എങ്ങനെ എന്തു ചെയ്തു, ഏത് ക്രമത്തിൽ എന്നിവ.
1.231.8
न्यवेदयंस्ततः सर्वमखिलेन पितामहे ।
ततो देवगणाः सर्वे ते चैव परमर्षयः ॥ १.२३१.८ ॥
അപ്പോൾ അവർ എല്ലാം പൂർണ്ണമായി പിതാമഹനെ അറിയിച്ചു. പിന്നെ ദേവഗണങ്ങളെല്ലാം, ആ പരമഋഷിമാരും.
1.231.9
तमेवार्थं पुरस्कृत्य पितामहमचोदयन् ।
ततः पितामहः श्रुत्वा सर्वेषां तद्वचस्तदा ॥ १.२३१.९ ॥
ആ കാര്യം മുന്നിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് അവർ പിതാമഹനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ പിതാമഹൻ അവരെല്ലാവരുടെയും ആ വാക്ക് കേട്ട്...
1.231.10
मुहूर्तमिव संचिन्त्य कर्तव्यस्य च निश्चयम् ।
तयोर्वधं समुद्दिश्य विश्वकर्माणमाह्वयत् ॥ १.२३१.१० ॥
ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച്, ചെയ്യേണ്ടത് നിശ്ചയിച്ച്, ആ ഇരുവരുടെയും വധം ലക്ഷ്യമാക്കി വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചു.
1.231.11
दृष्ट्वा च विश्वकर्माणं व्यादिदेश पितामहः ।
सृज्यतां प्रार्थनीयैका प्रमदेति महातपाः ॥ १.२३१.११ ॥
വിശ്വകർമ്മാവിനെ കണ്ട് മഹാതപസ്വിയായ പിതാമഹൻ കല്പിച്ചു — "ആഗ്രഹിക്കത്തക്ക ഒരു സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിക്കുക" എന്ന്.
1.231.12
पितामहं नमस्कृत्य तद्वाक्यमभिनन्द्य च ।
निर्ममे योषितं दिव्यां चिन्तयित्वा पुनःपुनः ॥ १.२३१.१२ ॥
പിതാമഹനെ നമസ്കരിച്ച്, ആ വാക്ക് അംഗീകരിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിച്ച് അവൻ ഒരു ദിവ്യസ്ത്രീയെ നിർമ്മിച്ചു.
1.231.13
त्रिषु लोकेषु यत्किंचिद्भूतं स्थावरजङ्गमम् ।
समानयद्दर्शनीयं तत्तदत्र स विश्ववित् ॥ १.२३१.१३ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ള സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളായ ഏതു ഭൂതങ്ങളിലും കാണാൻ യോഗ്യമായതെല്ലാം സർവജ്ഞനായ അവിടുന്ന് അവിടെ ശേഖരിച്ചു.
1.231.14
कोटिशश्चैव रत्नानि तस्या गात्रे न्यवेशत् ।
तां रत्नसङ्घातमयीमसृजद्देवरूपिणीम् ॥ १.२३१.१४ ॥
കോടി കണക്കിന് രത്നങ്ങൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പതിപ്പിച്ചു; രത്നസമൂഹങ്ങളാൽ നിർമിതയും ദേവരൂപിണിയുമായ അവളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
1.231.15
सा प्रयत्नेन महता निर्मिता विश्वकर्मणा ।
त्रिषु लोकेषु नारीणां रूपेणाप्रतिमाभवत् ॥ १.२३१.१५ ॥
വിശ്വകർമാവ് മഹാപ്രയത്നത്താൽ അവളെ നിർമിച്ചു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളിൽ അവൾ രൂപത്തിൽ അതുല്യയായി.
1.231.16
न तस्याः सूक्ष्ममप्यस्ति यद्गात्रे रूपसंपदा ।
नियुक्ता यत्र वा दृष्टिर्न सज्जति निरीक्षताम् ॥ १.२३१.१६ ॥
അവളുടെ ശരീരത്തിൽ രൂപസമ്പത്തു കാരണം, നോക്കുന്നവരുടെ ദൃഷ്ടി പതിയാത്ത ഒരു സൂക്ഷ്മഭാഗം പോലുമില്ലായിരുന്നു.
1.231.17
सा विग्रहवतीव श्रीः कामरूपा वपुष्मती ।
पितामहमुपातिष्ठत्किं करोमीति चाब्रवीत् ॥ १.२३१.१७ ॥
അവൾ ശരീരം ധരിച്ച ശ്രീദേവിയെപ്പോലെയായിരുന്നു, ഇച്ഛാനുസാരം രൂപം ധരിക്കുന്നവളും സുന്ദരശരീരിണിയും. അവൾ പിതാമഹന്റെ അരികിലെത്തി, "ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്നു ചോദിച്ചു.
1.231.18
प्रीतो भूत्वा स दृष्ट्वैव प्रीत्या चास्यै वरं ददौ ।
कान्तत्वं सर्वभूतानां साश्रियानुत्तमं वपुः ॥ १.२३१.१८ ॥
അവളെ കണ്ടമാത്രയിൽ അവിടുന്ന് സന്തോഷിച്ചു; സ്നേഹത്തോടെ അവൾക്കു വരം നൽകി: സർവഭൂതങ്ങൾക്കും പ്രിയമാകുന്ന ഗുണവും അതുല്യമായ ശോഭയുള്ള ശരീരവും.
1.231.19
सा तेन वरदानेन कर्तुश्च क्रियया तदा ।
जहार सर्वभूतानां चक्षूंषि च मनांसि च ॥ १.२३१.१९ ॥
ആ വരദാനത്താലും സ്രഷ്ടാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാലും അവൾ അപ്പോൾ സർവഭൂതങ്ങളുടെയും കണ്ണുകളെയും മനസ്സുകളെയും കവർന്നു.
1.231.20
तिलंतिलं समानीय रत्नानां यद्विनिर्मिता ।
तिलोत्तमेति तत्तस्या नाम चक्रे पितामहः ॥ १.२३१.२० ॥
രത്നങ്ങളുടെ ഓരോ തരി തരിയായി ശേഖരിച്ച് നിർമ്മിച്ച അവൾക്ക് പിതാമഹൻ 'തിലോത്തമ' എന്ന് പേരിട്ടു.
1.231.21
ब्रह्माणं सा नमस्कृत्य प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ।
किं कार्यं मयि भूतेश येनास्म्यद्येह निर्मिता ॥ १.२३१.२१ ॥
അവൾ ബ്രഹ്മാവിനെ നമസ്കരിച്ച് കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: 'ഭൂതേശാ, എനിക്ക് ചെയ്യേണ്ട കാര്യമെന്താണ്? അതിനായാണോ ഇന്ന് ഞാൻ ഇവിടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്?'
1.231.22
गच्छ सुन्दोपसुन्दाभ्यामसुराभ्यां तिलोत्तमे ।
प्रार्थनीयेन रूपेण कुरु भद्रे प्रलोभनम् ॥ १.२३१.२२ ॥
തിലോത്തമേ, സുന്ദനും ഉപസുന്ദനുമെന്ന രണ്ട് അസുരന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ. ഭദ്രേ, ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന രൂപത്താൽ അവരെ പ്രലോഭിപ്പിക്കൂ.
1.231.23
त्वत्कृते दर्शादेव रूपसंपत्कृतेन वै ।
विरोधः स्याद्यथा ताभ्यामन्योन्येन तथा कुरु ॥ १.२३१.२३ ॥
നിന്നെ കാണുന്നതിനാൽത്തന്നെ, നിന്റെ രൂപസമ്പത്തിനാൽ, അവർ തമ്മിൽ വിരോധമുണ്ടാകുംവിധം ചെയ്യൂ.
1.231.24
सा तथेति प्रतिज्ञाय नमस्कृत्य पितामहम् ।
चकार मण्डलं तत्र विबुधानां प्रदक्षिणम् ॥ १.२३१.२४ ॥
'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്ത്, പിതാമഹനെ നമസ്കരിച്ച്, അവിടെ ദേവന്മാർക്ക് പ്രദക്ഷിണം വെക്കുന്ന മണ്ഡലം അവൾ രചിച്ചു.
1.231.25
प्राङ्मुखो भगवानास्ते दक्षिणेन महेश्वरः ।
देवाश्चैवोत्तरेणासन्सर्वतस्त्वृषयोऽभवन् ॥ १.२३१.२५ ॥
ഭഗവാൻ കിഴക്കോട്ടു മുഖമാക്കി ഇരുന്നു; തെക്കുഭാഗത്ത് മഹേശ്വരനും വടക്കുഭാഗത്ത് ദേവന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു; എല്ലായിടത്തും ഋഷിമാരുണ്ടായി.
1.231.26
कुर्वन्त्यां तु तदा तत्र मण्डलं तत्प्रदक्षिणम् ।
इन्द्रः स्थाणुश्च भगवान्धैर्येण तु परिच्युतौ ॥ १.२३१.२६ ॥
അവർ അവിടെ ആ മണ്ഡലപ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇന്ദ്രനും ഭഗവാൻ സ്ഥാണുവും ധൈര്യത്തിൽനിന്ന് വീണുപോയി.
1.231.27
द्रष्टुकामस्य चात्यर्थं गतायां पार्श्वतस्तथा ।
अन्यदञ्चितपद्माक्षं दक्षिणं निःसृतं मुखम् ॥ १.२३१.२७ ॥
കാണാനുള്ള അതിയായ ആഗ്രഹത്തോടെ പാർശ്വത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ, താമരക്കണ്ണുകളുള്ള മറ്റൊരു മുഖം തെക്കുഭാഗത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
1.231.28
पृष्ठतः परिवर्तन्त्यां पश्चिमं निःसृतं मुखम् ।
गतायां चोत्तरं पार्श्वमुत्तरं निःसृतं मुखम् ॥ १.२३१.२८ ॥
പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേക്ക് ഒരു മുഖം പുറപ്പെട്ടു; ഉത്തരപാർശ്വത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ വടക്കുഭാഗത്തേക്ക് ഒരു മുഖം പുറപ്പെട്ടു.
1.231.29
महेन्द्रस्यापि नेत्राणां पृष्ठतः पार्श्वतोग्रतः ।
रक्तान्तानां विशालानां सहस्रं सर्वतोऽभवत् ॥ १.२३१.२९ ॥
മഹേന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളും പിന്നിലും പാർശ്വങ്ങളിലും മുന്നിലും ചുവന്ന അരികുകളോടെ വിശാലമായി എല്ലായിടത്തുമായി ആയിരമായി.
1.231.30
एवं चतुर्मुखः स्थाणुर्महादेवोऽभवत्पुरा ।
तथा सहस्रनेत्रश्च बभूव बलसूदनः ॥ १.२३१.३० ॥
ഇങ്ങനെ പണ്ട് സ്ഥാണുവായ മഹാദേവൻ നാലുമുഖമുള്ളവനായി; ബലസൂദനനായ ഇന്ദ്രൻ ആയിരം കണ്ണുകളുള്ളവനുമായി.
1.231.31
तथा देवनिकायानां महर्षीणां च सर्वशः ।
मुखानि चाभ्यवर्तन्त येन याति तिलोत्तमा ॥ १.२३१.३१ ॥
അതുപോലെ ദേവസമൂഹങ്ങളുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും മുഖങ്ങളെല്ലാം തിലോത്തമ പോകുന്ന ദിക്കിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
1.231.32
तस्या गात्रे निपतिता दृष्टिस्तेषां महात्मनाम् ।
सर्वेषामेव भूयिष्ठमृते देवं पितामहम् ॥ १.२३१.३२ ॥
ആ മഹാത്മാക്കളുടെ ദൃഷ്ടി, എല്ലാവരുടെയും ദൃഷ്ടി മിക്കവാറും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പതിഞ്ഞു; ദേവനായ പിതാമഹനെയൊഴികെ.
1.231.33
गच्छन्त्यां तु तया सर्वे देवाश्च परमर्षयः ।
कृतमित्येव तत्कार्यं मेनिरे रूपसंपदा ॥ १.२३१.३३ ॥
അവൾ പോകുമ്പോൾതന്നെ ദേവന്മാരും പരമർഷിമാരും എല്ലാവരും അവളുടെ രൂപസമ്പത്തിനാൽ ആ കാര്യം നിറവേറി എന്നു കരുതി.
1.231.34
तिलोत्तमायां तस्यां तु गतायां लोकभावनः ।
कृतं कार्यमिति श्रीमानब्रवीच्च पितामहः।
सर्वान्विसर्जयामास देवानृषिगणांश्च तान् ॥ १.२३१.३४ ॥
തിലോത്തമ പോയശേഷം, ലോകപാലകനായ ശ്രീമാനായ പിതാമഹൻ 'കാര്യം നിറവേറി' എന്നു പറഞ്ഞ് ദേവന്മാരെയും ഋഷിഗണങ്ങളെയും എല്ലാവരെയും യാത്രയാക്കി.