مهابهاراتا · أدهيايا 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.1
तत आहूय पुत्रं स्वं जरत्कारुर्भुजंगमा ।
वासुकेर्नागराजस्य वचनादिदमब्रवीत् ॥ १.५४.१ ॥
فدعت جاراتكارو ابنها وقالت هذا بقول ملك الثعابين فاسوكي.
1.54.2
अहं तव पितुः पुत्र भ्रात्रा दत्ता निमित्ततः ।
कालः स चायं संप्राप्तस्तत्कुरुष्व यथातथम् ॥ १.५४.२ ॥
يا بني، لقد أعطاني أخي لوالدك لغرض ما، وقد جاء ذلك الوقت الآن، فافعل بما ينبغي.
1.54.3
किंनिमित्तं मम पितुर्दत्ता त्वं मातुलेन मे ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन श्रुत्वा कर्ताऽस्मि तत्तथा ॥ १.५४.३ ॥
لأي غرض أعطاك خالي لأبي؟ أخبرني بالحق، فإذا سمعت فسأفعل ذلك.
1.54.4
तत आचष्ट सा तस्मै बान्धवानां हितैषिणी ।
भगिनी नागराजस्य जरत्कारुरविक्लबा ॥ १.५४.४ ॥
فقالت له جاراتكارو، أخت ملك الثعابين، حريصةً على خير ذويها، دون تردد.
1.54.5
पन्नगानामशेषाणां माता कद्रूरिति श्रुता ।
तया शप्ता रुषितया सुता यस्मान्निबोध तत् ॥ १.५४.५ ॥
تُعرف كدرو بأنها أم جميع الثعابين؛ فغاضبةً لعنتهم، فاسمع السبب.
1.54.6
उच्चैः श्रवाः सोऽश्वराजो यन्मिथ्या न कृतो मम ।
विनतार्थाय पणिते दासभावाय पुत्रकाः ॥ १.५४.६ ॥
ذلك الفرس الملك أوتشايحشرافاس، الذي لم أجعله كاذبًا، جُعل رهانًا للعبودية من أجل فينتا، يا أبنائي.
1.54.7
जनमेजयस्य वो यज्ञे धक्ष्यत्यनिलसारथिः ।
तत्र पञ्चत्वमापन्नाः प्रेतलोकं गमिष्यथ ॥ १.५४.७ ॥
في قربان جانامеджая سيحرقكم النار التي سائقها الريح؛ وهناك، إذ تبلغون الموت، ستمضون إلى عالم الأموات.
1.54.8
तां च शप्तवतीं देवः साक्षाल्लोकपितामहः ।
एवमस्त्विति तद्वाक्यं प्रोवाचानु मुमोद च ॥ १.५४.८ ॥
فقال لها، وقد لعنت، الإله نفسه جَدُّ العوالم: «ليكن كذلك»، ووافق على قولها وفرح.
1.54.9
वासुकिश्चापि तच्छ्रुत्वा पितामहवचस्तदा ।
अमृते मथिते तात देवाञ्छरणमीयिवान् ॥ १.५४.९ ॥
يا بني، وفاسوكي أيضاً، لما سمع كلام الجد حينئذ، حين مُخض الأمرِتا، لجأ إلى الآلهة.
1.54.10
सिद्धार्थाश्च सुराः सर्वे प्राप्यामृतमनुत्तमम् ।
भ्रातरं मे पुरस्कृत्य पितामहमुपागमन् ॥ १.५४.१० ॥
فذهب جميع الآلهة، وقد أنجزوا مقصدهم ونالوا الأمرتا الأسمى، إلى الجد، وقد قدّموا أخي أمامهم.
1.54.11
ते तं प्रसादयामासुः सुराः सर्वेऽब्जसंभवम् ।
राज्ञा वासुकिना सार्धं शापोऽसौन भवेदिति ॥ १.५४.११ ॥
فاسترضى جميع الآلهة المولود من اللوتس، وقالوا مع الملك فاسوكي: «ليكن هذا اللعن غير واقع.»
1.54.12
वासुकिर्नागराजोऽयं दुःखितो ज्ञातिकारणात् ।
अभिशापः स मातुस्तु भगवन्न भवेत्कथम् ॥ १.५४.१२ ॥
إن ملك النّاغات فاسوكي هذا حزين بسبب ذويه. أيها الجليل، كيف لا يقع لعن الأم؟
1.54.13
जरत्कारुर्जरत्कारुं यां भार्यां समवाप्स्यति ।
तत्र जातो द्विजः शापान्मोक्षयिष्यति पन्नगान् ॥ १.५४.१३ ॥
سيحصل الحكيم جاراتكارو على الزوجة المسماة جاراتكارو؛ وسيحرر البراهمي المولود منها الثعابين من اللعنة.
1.54.14
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं वासुकिः पन्नगोत्तमः ।
प्रादान्माममरप्रख्य तव पित्रे महात्मने ॥ १.५४.१४ ॥
وبعد أن سمع واسوكي، خير الثعابين، هذه الكلمات، أعطاني، يا من تماثل الخالدين، لأبيك العظيم النفس.
1.54.15
प्रागेवानागते काले तस्मात्त्व मय्यजायथाः ।
अयं स कालः संप्राप्तो भयान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ १.५४.१५ ॥
قبل الوقت المقدّر وُلدتَ فيّ. وقد حان ذلك الوقت الآن؛ فعليك أن تنقذنا من الخوف.
1.54.16
भ्रातरं चापि मे तस्मात्त्रातुमर्हसि पावकात् ।
न मोघं तु कृतं तत्स्याद्यदहं तव धीमते।
पित्रे दत्ता विमोक्षार्थं कथं वा पुत्र मन्यसे ॥ १.५४.१६ ॥
فلذلك عليك أن تنقذ أخي أيضًا من النار. فليكن ما أُعطيتُه لأبيك الحكيم من أجل التحرير غير ضائع. يا بني، كيف ترى هذا؟
1.54.17
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सास्तीको मातरं तदा ।
अब्रवीद्दुःखसंतप्तं वासुकिं जीवयन्निव ॥ १.५४.१७ ॥
فلما خُوطب بذلك قال آستيكا: «ليكن كذلك»، ثم كلّم أمّه واسوكي المعذّبة بالحزن، كأنه يبعث فيها الحياة.
1.54.18
अहं त्वां मोक्षयिष्यामि वासुके पन्नगोत्तम ।
तस्माच्छापान्महासत्त्व सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.५४.१८ ॥
سأحررك، يا واسوكي، خير الثعابين، من تلك اللعنة، يا عظيم النفس؛ هذا أقوله لك بالحق.
1.54.19
भव स्वस्थमना नाग न हि ते विद्यते भयम् ।
प्रयतिष्ये तथा राजन्यथा श्रेयो भविष्यति ॥ १.५४.१९ ॥
كن هادئ النفس أيها الثعبان، فلا خوف عليك. أيها الملك، سأسعى حتى يأتي الخير.
1.54.20
न मे वागनृतं प्राह स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ।
तं वै नृपवरं गत्वा दीक्षितं जनमेजयम् ॥ १.५४.२० ॥
لم ينطق لساني بالكذب قط، ولا حتى في المزاح، فكيف يقول خلاف ذلك؟ وإذ أذهب إلى ذلك الملك الأفضل، جانامejaya الذي هو في طقوس التكريس...
1.54.21
वाग्भिर्मङ्गलयुक्ताभिस्तोषयिष्येऽद्य मातुल ।
यथा स यज्ञो नृपतेर्निवत्रिष्यति सत्तम ॥ १.५४.२१ ॥
أيها العم، سأرضيه اليوم بكلمات مفعمة بالخير، حتى يُصرف عن الملك ذلك القربان، يا أفضل الأخيار.
1.54.22
स संभावय नागेन्द्र मयि सर्वं महामते ।
न ते मयि मनो जातु मिथ्या भवितुमर्हति ॥ १.५४.२२ ॥
صدّقني في كل شيء أيها سيد الثعابين، يا عظيم العقل؛ فلا يليق بقلبك أن يكون كاذبًا في شأني.
1.54.23
आस्तीक परिघूर्णामि हृदयं मे विदीर्यते ।
दिशो न प्रतिजानामि ब्रह्मदण्डनिपीडितः ॥ १.५४.२३ ॥
يا آستيكا، إني أترنح ويتمزق قلبي؛ وقد أنهكتني عصا لعنة البراهمة، فلا أميّز الجهات.
1.54.24
न सन्तापस्त्वया कार्यः कथंचित्पन्नगोत्तम ।
प्रदीप्ताग्नेः समुत्पन्नं नाशयिष्यामि ते भयम् ॥ १.५४.२४ ॥
لا تدع الهمّ يصيبك بأي حال، أيها أفضل الثعابين؛ سأزيل الخوف الذي نشأ فيك من النار المشتعلة.
1.54.25
ब्रह्मदण्डं महाघोरं कालाग्निसमतेजसम् ।
नाशयिष्यामि माऽत्र त्वं भयंकार्षीः कथंचन ॥ १.५४.२५ ॥
سأُبطل البراهمادندا الرهيبة، المساوية في بريقها لنار الزمن. لا تخف هنا بأي حال.
1.54.26
ततः स वासुकेर्घोरमपनीय मनोज्वरम् ।
आधाय चात्मनोऽङ्गेषु जगाम त्वरितो भृशम् ॥ १.५४.२६ ॥
ثم أزال حمى الذهن المرعبة عن فاسوكي، ووضعها في أعضائه، ومضى مسرعًا جدًا.
1.54.27
जनमेजयस्य तं यज्ञं सर्वैः समुदितं गुणैः ।
मोक्षाय भुजगेन्द्राणामास्तीको द्विजसत्तमः ॥ १.५४.२७ ॥
إلى تلك القربان الذي لجانامجايا، المتحلي بكل الفضائل، جاء آستيكا، أفضل المولودين مرتين، لتحرير ملوك الثعابين.
1.54.28
स गत्वाऽपश्यदास्तीको यज्ञायतनमुत्तमम् ।
वृतं सदस्यैर्बहुभिः सूर्यवह्निसमप्रभैः ॥ १.५४.२८ ॥
ذهب آستيكا إلى هناك فرأى قاعة القربان الفاخرة، محاطة بكثير من أعضاء المجلس الذين يضاهي إشراقهم الشمس والنار.
1.54.29
स तत्र वारितो द्वास्थैः प्रविशन्द्विजसत्तमः ।
अभितुष्टाव तं यज्ञं प्रवेशार्थी परंतपः ॥ १.५४.२९ ॥
هناك، وقد أوقفه البوابون، أراد أفضل المولودين مرتين، المعذّب للأعداء، أن يدخل فأثنى على ذلك القربان.
1.54.30
स प्राप्य यज्ञायतनं वरिष्ठं ।
द्विजोत्तमः पुण्यकृतां वरिष्ठः।
तुष्टाव राजानमनन्तकीर्ति-
मृत्विक्सदस्यांश्च तथैव चाग्निम् ॥ १.५४.३० ॥
وصل ذلك أفضل المولودين مرتين، وأرفع أهل الفضل، إلى القاعة الفاخرة للقربان، فأثنى على الملك ذي الشهرة اللامتناهية، وعلى الكهنة وأعضاء المجلس، وكذلك على النار.