Mahābhārata · Adhyāya 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.1
तत आहूय पुत्रं स्वं जरत्कारुर्भुजंगमा ।
वासुकेर्नागराजस्य वचनादिदमब्रवीत् ॥ १.५४.१ ॥
Dann rief Jaratkāru ihren eigenen Sohn und sprach auf das Wort des Schlangenkönigs Vāsuki diese Worte.
1.54.2
अहं तव पितुः पुत्र भ्रात्रा दत्ता निमित्ततः ।
कालः स चायं संप्राप्तस्तत्कुरुष्व यथातथम् ॥ १.५४.२ ॥
Ich wurde deinem Vater, Sohn, von meinem Bruder zu einem bestimmten Zweck gegeben; diese Zeit ist nun gekommen, also handle wie es richtig ist.
1.54.3
किंनिमित्तं मम पितुर्दत्ता त्वं मातुलेन मे ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन श्रुत्वा कर्ताऽस्मि तत्तथा ॥ १.५४.३ ॥
Zu welchem Zweck hat mein Onkel mütterlicherseits dich meinem Vater gegeben? Sag es mir wahrheitsgemäß; habe ich es gehört, werde ich so handeln.
1.54.4
तत आचष्ट सा तस्मै बान्धवानां हितैषिणी ।
भगिनी नागराजस्य जरत्कारुरविक्लबा ॥ १.५४.४ ॥
Dann sprach Jaratkāru, die Schwester des Schlangenkönigs, das Wohl ihrer Verwandten wünschend, unerschrocken zu ihm.
1.54.5
पन्नगानामशेषाणां माता कद्रूरिति श्रुता ।
तया शप्ता रुषितया सुता यस्मान्निबोध तत् ॥ १.५४.५ ॥
Kadrū ist als Mutter aller Schlangen bekannt; im Zorn verfluchte sie sie, höre also den Grund.
1.54.6
उच्चैः श्रवाः सोऽश्वराजो यन्मिथ्या न कृतो मम ।
विनतार्थाय पणिते दासभावाय पुत्रकाः ॥ १.५४.६ ॥
Jener Pferdekönig Uccaiḥśravas, den ich nicht falsch machte, wurde um Vinatās willen als Einsatz für Knechtschaft gesetzt, o Söhne.
1.54.7
जनमेजयस्य वो यज्ञे धक्ष्यत्यनिलसारथिः ।
तत्र पञ्चत्वमापन्नाः प्रेतलोकं गमिष्यथ ॥ १.५४.७ ॥
Beim Opfer Janamejayas wird das Feuer, dessen Wagenlenker der Wind ist, euch verbrennen; dort werdet ihr dem Tod anheimfallen und in die Welt der Toten gehen.
1.54.8
तां च शप्तवतीं देवः साक्षाल्लोकपितामहः ।
एवमस्त्विति तद्वाक्यं प्रोवाचानु मुमोद च ॥ १.५४.८ ॥
Zu ihr, die verflucht hatte, sprach der Gott selbst, der Urgroßvater der Welten: "Es sei so", billigte ihre Worte und freute sich.
1.54.9
वासुकिश्चापि तच्छ्रुत्वा पितामहवचस्तदा ।
अमृते मथिते तात देवाञ्छरणमीयिवान् ॥ १.५४.९ ॥
Lieber Sohn, auch Vāsuki hörte damals die Worte des Urgroßvaters und suchte, als der Nektar gequirlt wurde, Zuflucht bei den Göttern.
1.54.10
सिद्धार्थाश्च सुराः सर्वे प्राप्यामृतमनुत्तमम् ।
भ्रातरं मे पुरस्कृत्य पितामहमुपागमन् ॥ १.५४.१० ॥
Alle Götter gingen, nachdem sie ihr Ziel erreicht und den höchsten Nektar erlangt hatten, zum Urgroßvater, meinen Bruder vorangestellt.
1.54.11
ते तं प्रसादयामासुः सुराः सर्वेऽब्जसंभवम् ।
राज्ञा वासुकिना सार्धं शापोऽसौन भवेदिति ॥ १.५४.११ ॥
Alle Götter besänftigten den Lotosgeborenen und sprachen mit König Vāsuki: "Möge dieser Fluch nicht eintreten."
1.54.12
वासुकिर्नागराजोऽयं दुःखितो ज्ञातिकारणात् ।
अभिशापः स मातुस्तु भगवन्न भवेत्कथम् ॥ १.५४.१२ ॥
Dieser König der Nāgas, Vāsuki, ist seiner Verwandten wegen betrübt. Ehrwürdiger, wie könnte fluch der Mutter nicht eintreten?
1.54.13
जरत्कारुर्जरत्कारुं यां भार्यां समवाप्स्यति ।
तत्र जातो द्विजः शापान्मोक्षयिष्यति पन्नगान् ॥ १.५४.१३ ॥
Der Weise Jaratkāru wird die Gattin namens Jaratkārū erlangen; der von ihr geborene Dvija wird die Schlangen vom Fluch befreien.
1.54.14
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं वासुकिः पन्नगोत्तमः ।
प्रादान्माममरप्रख्य तव पित्रे महात्मने ॥ १.५४.१४ ॥
Als Vāsuki, der beste der Schlangen, diese Worte hörte, gab er mich, o du den Unsterblichen Gleichende, deinem großherzigen Vater.
1.54.15
प्रागेवानागते काले तस्मात्त्व मय्यजायथाः ।
अयं स कालः संप्राप्तो भयान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ १.५४.१५ ॥
Vor der bestimmten Zeit wurdest du in mir geboren. Diese Zeit ist nun gekommen; du solltest uns vor der Furcht retten.
1.54.16
भ्रातरं चापि मे तस्मात्त्रातुमर्हसि पावकात् ।
न मोघं तु कृतं तत्स्याद्यदहं तव धीमते।
पित्रे दत्ता विमोक्षार्थं कथं वा पुत्र मन्यसे ॥ १.५४.१६ ॥
Deshalb solltest du auch meinen Bruder vor dem Feuer retten. Möge das, was deinem weisen Vater zur Befreiung gegeben wurde, nicht vergeblich sein. Sohn, wie denkst du darüber?
1.54.17
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सास्तीको मातरं तदा ।
अब्रवीद्दुःखसंतप्तं वासुकिं जीवयन्निव ॥ १.५४.१७ ॥
So angesprochen sprach Āstīka: »So sei es« und wandte sich dann an seine Mutter Vāsuki, die vom Kummer gequält war, als wollte er sie wieder beleben.
1.54.18
अहं त्वां मोक्षयिष्यामि वासुके पन्नगोत्तम ।
तस्माच्छापान्महासत्त्व सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.५४.१८ ॥
Ich werde dich befreien, o Vāsuki, bester der Schlangen, von jenem Fluch, o Großherziger; dies sage ich dir in Wahrheit.
1.54.19
भव स्वस्थमना नाग न हि ते विद्यते भयम् ।
प्रयतिष्ये तथा राजन्यथा श्रेयो भविष्यति ॥ १.५४.१९ ॥
Sei gelassenen Sinnes, o Schlange; du hast keine Furcht. O König, ich will mich bemühen, damit das Heil eintritt.
1.54.20
न मे वागनृतं प्राह स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ।
तं वै नृपवरं गत्वा दीक्षितं जनमेजयम् ॥ १.५४.२० ॥
Meine Rede hat nie Unwahrheit gesprochen, nicht einmal im Scherz; wie sollte sie es anders tun? Nachdem ich zu jenem besten der Könige, dem geweihten Janamejaya, gegangen bin...
1.54.21
वाग्भिर्मङ्गलयुक्ताभिस्तोषयिष्येऽद्य मातुल ।
यथा स यज्ञो नृपतेर्निवत्रिष्यति सत्तम ॥ १.५४.२१ ॥
Mit glückverheißenden Worten will ich ihn jetzt erfreuen, o Oheim, damit das Opfer des Königs umgekehrt werde, o Bester der Guten.
1.54.22
स संभावय नागेन्द्र मयि सर्वं महामते ।
न ते मयि मनो जातु मिथ्या भवितुमर्हति ॥ १.५४.२२ ॥
Vertraue mir in allem, o Herr der Schlangen, o Großgesinnter; dein Sinn soll niemals in Bezug auf mich irrig sein.
1.54.23
आस्तीक परिघूर्णामि हृदयं मे विदीर्यते ।
दिशो न प्रतिजानामि ब्रह्मदण्डनिपीडितः ॥ १.५४.२३ ॥
O Āstīka, ich taumele, mein Herz wird zerrissen; von der Brahmanen-Fluchrute niedergedrückt, erkenne ich die Richtungen nicht.
1.54.24
न सन्तापस्त्वया कार्यः कथंचित्पन्नगोत्तम ।
प्रदीप्ताग्नेः समुत्पन्नं नाशयिष्यामि ते भयम् ॥ १.५४.२४ ॥
Du sollst dich auf keinerlei Weise grämen, o Bester der Schlangen; ich werde die Furcht vernichten, die dir aus dem lodernden Feuer erwachsen ist.
1.54.25
ब्रह्मदण्डं महाघोरं कालाग्निसमतेजसम् ।
नाशयिष्यामि माऽत्र त्वं भयंकार्षीः कथंचन ॥ १.५४.२५ ॥
Ich werde den schrecklichen brahmadaṇḍa vernichten, der an Glanz dem Feuer der Zeit gleicht. Fürchte dich hier auf keine Weise.
1.54.26
ततः स वासुकेर्घोरमपनीय मनोज्वरम् ।
आधाय चात्मनोऽङ्गेषु जगाम त्वरितो भृशम् ॥ १.५४.२६ ॥
Dann entfernte er das schreckliche Geistesfieber Vāsukis, legte es in seine eigenen Glieder und ging sehr rasch davon.
1.54.27
जनमेजयस्य तं यज्ञं सर्वैः समुदितं गुणैः ।
मोक्षाय भुजगेन्द्राणामास्तीको द्विजसत्तमः ॥ १.५४.२७ ॥
Zu jenem Opfer Janamejayas, das mit allen Vorzügen ausgestattet war, kam Āstīka, der beste der Zweimalgeborenen, zur Befreiung der Schlangenherren.
1.54.28
स गत्वाऽपश्यदास्तीको यज्ञायतनमुत्तमम् ।
वृतं सदस्यैर्बहुभिः सूर्यवह्निसमप्रभैः ॥ १.५४.२८ ॥
Dorthin gegangen, sah Āstīka den vortrefflichen Opferplatz, umgeben von vielen Mitgliedern der Versammlung, deren Glanz dem der Sonne und des Feuers gleichkam.
1.54.29
स तत्र वारितो द्वास्थैः प्रविशन्द्विजसत्तमः ।
अभितुष्टाव तं यज्ञं प्रवेशार्थी परंतपः ॥ १.५४.२९ ॥
Dort von den Torwächtern aufgehalten, pries der Beste der Zweimalgeborenen, der eintreten wollte und Feinde quälte, jenes Opfer.
1.54.30
स प्राप्य यज्ञायतनं वरिष्ठं ।
द्विजोत्तमः पुण्यकृतां वरिष्ठः।
तुष्टाव राजानमनन्तकीर्ति-
मृत्विक्सदस्यांश्च तथैव चाग्निम् ॥ १.५४.३० ॥
Dieser Beste der Zweimalgeborenen, der Vorzüglichste unter den Verdienstvollen, erreichte den vortrefflichen Opferplatz und pries den König von unendlichem Ruhm, die Priester und Versammlungsmitglieder, ebenso das Feuer.