மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.1
तत आहूय पुत्रं स्वं जरत्कारुर्भुजंगमा ।
वासुकेर्नागराजस्य वचनादिदमब्रवीत् ॥ १.५४.१ ॥
பின்னர் ஜரத்காரு தன் மகனை அழைத்து, நாகராஜன் வாசுகியின் சொல்படி இவ்வாறு கூறினாள்.
1.54.2
अहं तव पितुः पुत्र भ्रात्रा दत्ता निमित्ततः ।
कालः स चायं संप्राप्तस्तत्कुरुष्व यथातथम् ॥ १.५४.२ ॥
மகனே, உன் தந்தைக்காக உன் சகோதரனால் ஒரு நோக்கத்திற்காக நான் கொடுக்கப்பட்டேன்; அந்தக் காலம் இப்போது வந்துவிட்டது, ஆகவே உரியபடி செய்.
1.54.3
किंनिमित्तं मम पितुर्दत्ता त्वं मातुलेन मे ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन श्रुत्वा कर्ताऽस्मि तत्तथा ॥ १.५४.३ ॥
என் தந்தைக்காக மாமன் உன்னை எந்த நோக்கத்திற்காகக் கொடுத்தார்? அதை உண்மையாக எனக்குச் சொல்; கேட்ட பின் அவ்வாறே செய்வேன்.
1.54.4
तत आचष्ट सा तस्मै बान्धवानां हितैषिणी ।
भगिनी नागराजस्य जरत्कारुरविक्लबा ॥ १.५४.४ ॥
பின்னர் உறவினர்களின் நலத்தை விரும்பிய, நாகராஜனின் சகோதரி ஜரத்காரு அஞ்சாமல் அவனிடம் கூறினாள்.
1.54.5
पन्नगानामशेषाणां माता कद्रूरिति श्रुता ।
तया शप्ता रुषितया सुता यस्मान्निबोध तत् ॥ १.५४.५ ॥
எல்லா பாம்புகளின் தாய் கத்ரு என்று அறியப்பட்டவள்; கோபமடைந்து அவள் சபித்தாள், அதன் காரணத்தை இப்போது கேள்.
1.54.6
उच्चैः श्रवाः सोऽश्वराजो यन्मिथ्या न कृतो मम ।
विनतार्थाय पणिते दासभावाय पुत्रकाः ॥ १.५४.६ ॥
உச்சைஶ்ரவஸ் என்ற அந்த குதிரை அரசனை நான் பொய்யாக்கவில்லை; வினதையின் பொருட்டு, அடிமைத்தனத்தின் பந்தயமாக வைக்கப்பட்டது, மகன்களே.
1.54.7
जनमेजयस्य वो यज्ञे धक्ष्यत्यनिलसारथिः ।
तत्र पञ्चत्वमापन्नाः प्रेतलोकं गमिष्यथ ॥ १.५४.७ ॥
ஜனமேஜயனின் யாகத்தில் வாயுவை தேரோட்டியாகக் கொண்ட அக்னி உங்களை எரிக்கும்; அங்கே மரணமடைந்து நீங்கள் பிரேதலோகம் செல்வீர்கள்.
1.54.8
तां च शप्तवतीं देवः साक्षाल्लोकपितामहः ।
एवमस्त्विति तद्वाक्यं प्रोवाचानु मुमोद च ॥ १.५४.८ ॥
அவளைச் சபித்தவளாக இருந்த நேரடியாக உலகப் பிதாமகனான தேவர், "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று அவ்வார்த்தையை ஏற்று மகிழ்ந்தார்.
1.54.9
वासुकिश्चापि तच्छ्रुत्वा पितामहवचस्तदा ।
अमृते मथिते तात देवाञ्छरणमीयिवान् ॥ १.५४.९ ॥
அப்பனே! வாசுகியும் அப்போது பிதாமகரின் அவ்வார்த்தையைக் கேட்டு, அமிர்தம் கடையப்பட்ட போது தேவர்களிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான்.
1.54.10
सिद्धार्थाश्च सुराः सर्वे प्राप्यामृतमनुत्तमम् ।
भ्रातरं मे पुरस्कृत्य पितामहमुपागमन् ॥ १.५४.१० ॥
எல்லா தேவர்களும் காரியம் சித்தியடைந்து, உயர்ந்த அமிர்தத்தைப் பெற்று, என் சகோதரனை முன்னிறுத்தி பிதாமகரிடம் சென்றனர்.
1.54.11
ते तं प्रसादयामासुः सुराः सर्वेऽब्जसंभवम् ।
राज्ञा वासुकिना सार्धं शापोऽसौन भवेदिति ॥ १.५४.११ ॥
எல்லா தேவர்களும் தாமரையில் பிறந்தவரை (பிரம்மாவை) மகிழ்வித்தனர்; அரசன் வாசுகியுடன் சேர்ந்து, "இந்தச் சாபம் நிகழாமல் இருக்கட்டும்" என்றனர்.
1.54.12
वासुकिर्नागराजोऽयं दुःखितो ज्ञातिकारणात् ।
अभिशापः स मातुस्तु भगवन्न भवेत्कथम् ॥ १.५४.१२ ॥
இந்த நாகராஜன் வாசுகி தன் உறவினர்களின் காரணமாக துக்கமடைந்துள்ளான். பகவானே! தாயின் அந்தச் சாபம் எப்படி இல்லாமல் போகும்?
1.54.13
जरत्कारुर्जरत्कारुं यां भार्यां समवाप्स्यति ।
तत्र जातो द्विजः शापान्मोक्षयिष्यति पन्नगान् ॥ १.५४.१३ ॥
ஜரத்காரு என்ற பெயருடைய முனிவன் ஜரத்காரு என்ற பெயருடைய எந்த மனைவியை அடைவானோ, அவளிடம் பிறந்த துவிஜன் சாபத்திலிருந்து நாகங்களை விடுவிப்பான்.
1.54.14
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं वासुकिः पन्नगोत्तमः ।
प्रादान्माममरप्रख्य तव पित्रे महात्मने ॥ १.५४.१४ ॥
இச்சொல்லைக் கேட்டு நாகர்களில் சிறந்த வாசுகி, தேவர்களுக்கு நிகரானவனே, உன் மகாத்மாவான தந்தைக்கு என்னை அளித்தான்.
1.54.15
प्रागेवानागते काले तस्मात्त्व मय्यजायथाः ।
अयं स कालः संप्राप्तो भयान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ १.५४.१५ ॥
காலம் வருவதற்கு முன்பே நீ என்னிடம் பிறந்தாய். அந்தக் காலம் இப்போது வந்துவிட்டது; எங்களை அச்சத்திலிருந்து காப்பாற்றுவது உனக்குரியது.
1.54.16
भ्रातरं चापि मे तस्मात्त्रातुमर्हसि पावकात् ।
न मोघं तु कृतं तत्स्याद्यदहं तव धीमते।
पित्रे दत्ता विमोक्षार्थं कथं वा पुत्र मन्यसे ॥ १.५४.१६ ॥
ஆகவே என் சகோதரனையும் நெருப்பிலிருந்து காப்பாற்றுவது உனக்குரியது. அறிவுள்ளவனே, உன் தந்தைக்கு விடுதலைக்காக நான் கொடுக்கப்பட்டது வீணாகக் கூடாது. மகனே, இதை நீ எப்படி நினைக்கிறாய்?
1.54.17
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सास्तीको मातरं तदा ।
अब्रवीद्दुःखसंतप्तं वासुकिं जीवयन्निव ॥ १.५४.१७ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டு, 'அப்படியே' என்று கூறிய ஆஸ்தீகன், துயரால் வாடிய தாய் வாசுகியிடம் பேசினான்; அவளுக்கு உயிர் அளிப்பவன் போல.
1.54.18
अहं त्वां मोक्षयिष्यामि वासुके पन्नगोत्तम ।
तस्माच्छापान्महासत्त्व सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.५४.१८ ॥
நான் உன்னை விடுவிப்பேன், வாசுகியே, நாகர்களில் சிறந்தவனே. அந்தச் சாபத்திலிருந்து, மகாசத்துவனே; இதை உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
1.54.19
भव स्वस्थमना नाग न हि ते विद्यते भयम् ।
प्रयतिष्ये तथा राजन्यथा श्रेयो भविष्यति ॥ १.५४.१९ ॥
நாகனே, அமைதியான மனதுடன் இரு; உனக்கு எந்த பயமும் இல்லை. அரசனே, நன்மை உண்டாகும்படி நான் முயற்சி செய்வேன்.
1.54.20
न मे वागनृतं प्राह स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ।
तं वै नृपवरं गत्वा दीक्षितं जनमेजयम् ॥ १.५४.२० ॥
என் வாக்கு விளையாட்டிலும் பொய் சொன்னதில்லை; இல்லையெனில் எப்படி வேறு சொல்லும்? அந்த சிறந்த அரசன் ஜனமேஜயனிடம், தீட்சை பெற்றவனிடம், சென்று...
1.54.21
वाग्भिर्मङ्गलयुक्ताभिस्तोषयिष्येऽद्य मातुल ।
यथा स यज्ञो नृपतेर्निवत्रिष्यति सत्तम ॥ १.५४.२१ ॥
மாமா, இன்று மங்களமான சொற்களால் அவரை மகிழ்விப்பேன்; அரசனின் அந்த யாகம் நின்று விடும்படி, சத்தமே.
1.54.22
स संभावय नागेन्द्र मयि सर्वं महामते ।
न ते मयि मनो जातु मिथ्या भवितुमर्हति ॥ १.५४.२२ ॥
நாகராஜனே, மஹாமதியே, என்னிடம் அனைத்தையும் நம்பு; உன் மனம் என்னைப் பற்றி ஒருபோதும் பொய்யாக இருக்கத் தகாது.
1.54.23
आस्तीक परिघूर्णामि हृदयं मे विदीर्यते ।
दिशो न प्रतिजानामि ब्रह्मदण्डनिपीडितः ॥ १.५४.२३ ॥
ஆஸ்திகனே, நான் சுழல்கிறேன், என் இதயம் பிளக்கிறது; பிரம்மதண்டத்தால் துன்புறும் எனக்குத் திசைகள் தெரியவில்லை.
1.54.24
न सन्तापस्त्वया कार्यः कथंचित्पन्नगोत्तम ।
प्रदीप्ताग्नेः समुत्पन्नं नाशयिष्यामि ते भयम् ॥ १.५४.२४ ॥
பன்னகசிரேஷ்டனே, எந்த வகையிலும் நீ வருந்தாதே; எரியும் நெருப்பிலிருந்து எழுந்த உன் பயத்தை நான் அழிப்பேன்.
1.54.25
ब्रह्मदण्डं महाघोरं कालाग्निसमतेजसम् ।
नाशयिष्यामि माऽत्र त्वं भयंकार्षीः कथंचन ॥ १.५४.२५ ॥
பிரம்மதண்டம், மிகவும் கொடியதும் காலாக்னிக்குச் சமமான ஒளியுடையதுமான அதனை நான் அழிப்பேன். இங்கு நீ எவ்விதத்திலும் அச்சம் கொள்ளாதே.
1.54.26
ततः स वासुकेर्घोरमपनीय मनोज्वरम् ।
आधाय चात्मनोऽङ्गेषु जगाम त्वरितो भृशम् ॥ १.५४.२६ ॥
பின்னர் அவர் வாசுகியின் கொடிய மனத்துயரை அகற்றி, அதைத் தம் உடல் உறுப்புகளில் ஏற்றுக்கொண்டு மிக விரைவாகச் சென்றார்.
1.54.27
जनमेजयस्य तं यज्ञं सर्वैः समुदितं गुणैः ।
मोक्षाय भुजगेन्द्राणामास्तीको द्विजसत्तमः ॥ १.५४.२७ ॥
ஜனமேஜயனின் அந்த யாகத்திற்கு, எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்ததாக இருந்த அதற்கு, நாக மன்னர்களை விடுவிப்பதற்காக, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரான ஆஸ்தீகர் வந்தார்.
1.54.28
स गत्वाऽपश्यदास्तीको यज्ञायतनमुत्तमम् ।
वृतं सदस्यैर्बहुभिः सूर्यवह्निसमप्रभैः ॥ १.५४.२८ ॥
ஆஸ்தீகர் சென்று, சூரியனுக்கும் அக்னிக்கும் சமமான ஒளியுடைய பல சபையோர்களால் சூழப்பட்ட அந்த உயர்ந்த யாகசாலையைக் கண்டார்.
1.54.29
स तत्र वारितो द्वास्थैः प्रविशन्द्विजसत्तमः ।
अभितुष्टाव तं यज्ञं प्रवेशार्थी परंतपः ॥ १.५४.२९ ॥
அங்கே வாயிற்காவலர்களால் தடுக்கப்பட்ட அவர், நுழைய விரும்பிய சிறந்த இருபிறப்பாளர் — எதிரிகளை வதைப்பவர் — அந்த யாகத்தைப் போற்றினார்.
1.54.30
स प्राप्य यज्ञायतनं वरिष्ठं ।
द्विजोत्तमः पुण्यकृतां वरिष्ठः।
तुष्टाव राजानमनन्तकीर्ति-
मृत्विक्सदस्यांश्च तथैव चाग्निम् ॥ १.५४.३० ॥
அவர், இருபிறப்பாளர்களில் உயர்ந்தவர், புண்ணியம் செய்தவர்களில் சிறந்தவர், உயர்ந்த யாகசாலையை அடைந்து, அளவற்ற புகழுடைய மன்னரையும், ருத்விக்குகளையும் சபையோரையும், அவ்வாறே அக்னியையும் போற்றினார்.