مهابهاراتا · أدهيايا 10.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.8.1
तथा प्रयाते शिबिरं द्रोणपुत्रे महारथे ।
कच्चित्कृपश्च भोजश्च भयार्तौ न व्यवर्तताम् ॥ १०.८.१ ॥
أولم يعُد كريبا وبهوجا، المتألمان من الخوف، حين مضى ابن دْرونا العظيم المركبة إلى المعسكر؟
10.8.2
कच्चिन्न वारितौ क्षुद्रौ रक्षिभिर्नोपलक्षितौ ।
असह्यमिति मन्वानौ न निवृत्तौ महारथौ ॥ १०.८.२ ॥
أولم يُمنع ذانك الحقيران، العظيما المركبة، من قِبل الحراس ولم يُلحظا؟ أولم يعودا، ظانَّيْن: «هذا لا يُحتمل»؟
10.8.3
कच्चिदुन्मथ्य शिबिरं हत्वा सोमकपाण्डवान् ।
कृता प्रतिज्ञा सफला कच्चित्सञ्जय सा निशि ॥ १०.८.३ ॥
يا سنجايا، أَتَمّ نذرُه بعد أن أحدث الاضطراب في المعسكر ليلاً وقتل السوماكيين والباندافيين؟
10.8.4
दुर्योधनस्य पदवीं कच्चित्परमिकां रणे ।
गत्वातिष्ठदसौ द्रौणिः कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १०.८.४ ॥
أَبَقِيَ ذلك ابن دْرونا ثابتاً، بعد أن بلغ في المعركة المقام الأسمى لدُرْيودهانا وأتمّ عملاً شديد الصعوبة؟
10.8.5
धृष्टद्युम्नशिखण्डिभ्यां द्रौपद्याश्च सुतैः किल ।
सञ्छन्ना मेदिनी सुप्तैर्निहतैः पाण्डुसैनिकैः ॥ १०.८.५ ॥
أَغُطّيَت الأرضُ بجنود الباندافا النائمين، القتلى على أيدي دهريشطديومنا وشيخاندين وأبناء دروبادي؟
10.8.6
पाञ्चालैर्वा विनिहतैः शयानै रुधिरोक्षितैः ।
कच्चिन्महीतलं छन्नं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ १०.८.६ ॥
أَمْ غُطّيَت سطحُ الأرض بالقتلى على أيدي البانتشالا، المضرّجين بالدماء؟ أخبِرْني بذلك يا سنجايا.
10.8.7
पाञ्चालैर्निहतौ वीरौ कच्चित्तु स्वपतां क्षितौ ।
कच्चित्ताभ्यां कृतं कर्म तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ १०.८.७ ॥
يا سانجايا، هل ذانك البطلان اللذان قتلهما البانتشالا يرقدان على الأرض؟ أخبرني بالعمل الذي أنجزاه.
10.8.8
तस्मिन्प्रयाते शिबिरं द्रोणपुत्रे महात्मनि ।
कृपश्च कृतवर्मा च द्रौणिमेवाभ्यवर्तताम् ॥ १०.८.८ ॥
لما مضى ابن دrona العظيم النفس نحو المعسكر، تبعه كريبا وكريتافارمان، ابن درونا نفسه.
10.8.9
अश्वत्थामा तु तौ दृष्ट्वा यत्नवन्तौ महारथौ ।
प्रहृष्टः शनकै राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.८.९ ॥
فلما رأى أشفاثامان ذينك المحاربين العظيمين المتحمسين فرح، وقال، يا ملك، بهدوء هذه الكلمات.
10.8.10
यत्तौ भवन्तौ पर्याप्तौ सर्वक्षत्रस्य नाशने ।
किम्पुनर्योधशेषस्य प्रसुप्तस्य विशेषतः ॥ १०.८.१० ॥
أنتما قادران على إبادة جميع المحاربين؛ فكيف بالجنود الباقين، ولا سيما وهم نيام؟
10.8.11
अहं प्रवेक्ष्ये शिबिरं चरिष्यामि च कालवत् ।
यथा न कश्चिदपि वां जीवन्मुच्येत मानवः।
तथा भवद्ध्यां कार्यं स्यादिति मे निश्चिता मतिः ॥ १०.८.११ ॥
سأدخل المعسكر وأتجول كالموت، حتى لا ينجو منه إنسان حي؛ وعليكما أن تفعلا مثل ذلك. هذا هو عزمي الراسخ.
10.8.12
इत्युक्त्वा प्राविशद्द्रौणिः पार्थानां शिबिरं महत् ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य विहाय भयमात्मनः ॥ १०.८.१२ ॥
وبعد أن قال ذلك دخل ابن درونا معسكر الباندافا العظيم؛ لا من الباب، بل بالهجوم عليه، متخليًا عن خوفه.
10.8.13
स प्रविश्य महाबाहुरुद्देशज्ञश्च तस्य ह ।
द्रौणिः परमसङ्क्रुद्धस्तेजसा प्रज्वलन्निव।
ततः पर्यचरत्सर्वं सम्प्रसुप्तं जनं निशि ॥ १०.८.१३ ॥
فدخل ذلك ذو الذراعين القويتين، إذ كان عارفًا بالمكان. وكان ابن درونا شديد الغضب، متوهجًا كأنه مشتعل بنوره، يتجول ليلًا بين جميع الناس النائمين نومًا عميقًا.
10.8.14
धृष्टद्युम्नस्य निलयं शनकैरभ्युपागमत् ॥ १०.८.१४ ॥
اقترب ببطء من مسكن دهرشتاديومنا.
10.8.15
ते तु कृत्वा महत्कर्म श्रान्ताश्च बलवद्रणे ।
प्रसुप्ता वै सुविश्वस्ताः स्वसैन्यपरिवारिताः ॥ १०.८.१५ ॥
لقد أنجزوا عملًا عظيمًا وكانوا متعبين من المعركة الشديدة، وكانوا نائمين نومًا عميقًا، مطمئنين تمامًا، محاطين بجيشهم.
10.8.16
अथ प्रविश्य तद्वेश्म धृष्टद्युम्नस्य भारत ।
पाञ्चाल्यं शयने द्रौणिरपश्यत्सुप्तमन्तिकात् ॥ १०.८.१६ ॥
ثم، يا بهاراتا، دخل ابن درونا مسكن دهرشتاديومنا، فرأى أمير الباناتشالا نائمًا على فراشه قريبًا منه.
10.8.17
क्षौमावदाते महति स्पर्द्व्यास्तरणसंवृते ।
माल्यप्रवरसंयुक्ते धूपैश्चूर्णैश्च वासिते ॥ १०.८.१७ ॥
على فراش كبير، أبيض ناصع بالكتان، مغطى بأغطية فاخرة، مزين بأكاليل ممتازة، ومعطر بالبخور والمساحيق العطرة.
10.8.18
तं शयानं महात्मानं विस्रब्धमकुतोभयम् ।
अपोथयत पादेन शयनस्थं महीपते ॥ १०.८.१८ ॥
ذلك العظيم النفس، المطمئن الذي كان مستلقيًا لا يخشى شيئًا، ركله بقدمه، يا سيد الأرض، وهو مستلقٍ على الفراش.
10.8.19
सम्बुध्य चरणस्पर्शादुत्थाय रणदुर्मदः ।
अभ्यजानादमेयात्मा द्रोणपुत्रं महारथम् ॥ १०.८.१९ ॥
استيقظ من لمسة قدم، ثملاً بالحرب، فعرف ذو النفس الأعظم المحارب العظيم، ابن دروناتشاريا.
10.8.20
तमुत्पतन्तं शयनादश्वत्थामा महाबलः ।
केशेष्वालभ्य पाणिभ्यां निष्पिपेष महीतले ॥ १०.८.२० ॥
وحين قفز من فراشه أمسكه أشفاتهامان العظيم القوة بشعره بكلتا يديه وضغطه على الأرض.
10.8.21
स बलात्तेन निष्पिष्टः साध्वसेन च भारत ।
अभ्याक्रान्तश्च निद्रान्धो नाशकच्चेष्टितुं तदा ॥ १०.८.२१ ॥
يا بهاراتا، لقد أُخضع بقوته، وأعمى الخوف والنوم، فلم يستطع الحركة حينئذ.
10.8.22
निष्पिष्य तु ततो भूमौ पाञ्चाल्यं द्रौणिरञ्जसा ।
धनुषो ज्यां विमुच्याशु क्रूरबुद्धिरमर्षणः ॥ १०.८.२२ ॥
ثم، بعد أن أطبق بسرعة على أمير البانشالا في الأرض، أطلق ابن دروناتشاريا، القاسي القلب، العاجز عن احتمال الإهانة، وتر قوسه فورًا.
10.8.23
तस्य कण्ठेऽथ बद्ध्वा तां त्वरितः क्रोधमूर्च्छितः ।
द्रौणिः क्रूरं मनः कृत्वा पाञ्चाल्यमवधीत्तदा ॥ १०.८.२३ ॥
ثم ربط الحبل حول عنقه، وابن دروناتشاريا مغشيٌّ عليه من الغضب، فاتخذ قلبًا قاسيًا وقتل أمير البانشالا على الفور.
10.8.24
तमाक्रम्य पदा राजन्कण्ठे चोरसि पादयोः ।
तदन्तं विस्फुरन्तं च पशुमारममारयत् ॥ १०.८.२४ ॥
أيها الملك، ضغط عليه بقدمه، وصعد على عنقه وصدره وقدميه، فذبحه كما تُذبح البهيمة، وهو يتلوى حتى نهايته.
10.8.25
स वार्यमाणस्तरसा बलाद्बलवता बली ।
तुदन्नखैस्तु स द्रौणिं नातिव्यक्तमुदाहरत् ॥ १०.८.२५ ॥
وقد أمسكه القوي بالقوة، فمزّق بأظافره، ولم يتكلم بوضوح مع ابن درونا.
10.8.26
आचार्यपुत्र शस्त्रेण जहि मां मा चिरं कृथाः ।
त्वत्कृते सुकृतां लोकान्गच्छेयं द्विपदांवर ॥ १०.८.२६ ॥
يا ابن المعلم، اضربني بسلاحك ولا تتأخر. بسببك أبلغ عوالم الصالحين، يا خير البشر.
10.8.27
एवमुक्त्वा तु वचनं विरराम परन्तपः ।
सुतः पाञ्चालराजस्य आक्रान्तो बलिना भृशम् ॥ १०.८.२७ ॥
وبعد أن قال ذلك، سكت ابن ملك البانچالا، محرق الأعداء، وقد أثقله القوي إثقالًا شديدًا.
10.8.28
तस्याव्यक्तां तु तां वचं संश्रुत्य द्रौणिरब्रवीत् ।
आचार्यघातिनां लोका न सन्ति कुलपांसन।
तस्माच्छस्त्रेण निधनं न त्वमर्हसि दुर्मते ॥ १०.८.२८ ॥
ولما سمع ابن درونا كلماته الغامضة قال: «ليس لقاتلي المعلمين عوالم. فلذلك لا تستحق الموت بالسلاح، يا مدنّس العائلة، يا سيئ النية.»
10.8.29
नृशंसेनातिवृत्तेन त्वया मे निहतः पिता ।
तस्मात्त्वमपि वध्यश्च नृशंसेन नृशंसकृत् ॥ १०.८.२९ ॥
«أنت، القاسي المتجاوز للحد، قتلتَ أبي. لذلك أنت أيضًا يجب أن تُقتل، يا صانع القسوة، على يد القاسي.»
10.8.30
एवं ब्रुवाणस्तं वीरं सिंहो मत्तमिव द्विपम् ।
मर्मस्वभ्यवधीत्क्रुद्धः पादघातैः सुदारुणैः ॥ १०.८.३० ॥
وبينما كان البطل يتكلم هكذا، ضربه الأسد الغاضب في مقاتله بركلات قدم شديدة الهول، كما يضرب الأسد فيلًا هائجًا.
10.8.31
तस्य वीरस्य शब्देन मार्यमाणस्य वेश्मनि ।
अबुध्यन्त महाराज स्त्रियो ये चास्य रक्षिणः ॥ १०.८.३१ ॥
أيها الملك العظيم، عند صوت ذلك البطل وهو يُقتل في الدار، استيقظت نساؤه وحراسه الذين كانوا يحرسونه.
10.8.32
ते दृष्ट्वा धर्षयन्तं तमतिमानुषविक्रमम् ।
भूतमित्यध्यवस्यन्तो न स्म प्रव्याहरन्भयात् ॥ १०.८.३२ ॥
لما رأوه يهاجمهم بشجاعة فوق البشر، ظنّوه شبحًا، ومن الخوف لم ينطقوا بكلمة.
10.8.33
तं तु तेनाभ्युपायेन गमयित्वा यमक्षयम् ।
अध्यतिष्ठत तेजस्वी रथं प्राप्य सुदर्शनम् ॥ १०.८.३३ ॥
ولكنه بعد أن أرسلهم إلى مملكة يما بتلك الحيلة، صعد المتألق عربة تُدعى سُدرشنا.
10.8.34
स तस्य भवनाद्राजन्निष्क्रम्यानादयन्दिशः ।
रथेन शिबिरं प्रायाज्जिघांसुर्द्विषतो बली ॥ १०.८.३४ ॥
أيها الملك، خرج ذلك القوي من تلك الدار، ملأ الجهات بصيحته، وسار بالعربة نحو المعسكر راغبًا في قتل أعدائه.
10.8.35
अपक्रान्ते ततस्तस्मिन्द्रोणपुत्रे महारथे ।
सहितैः रक्षिभिः सर्वैः प्राणेदुर्योषितस्तदा ॥ १०.८.३५ ॥
ثم لما انصرف ذلك الرامي العظيم، ابن درونا، أخذت النساء مع جميع الحراس ينتحبن بصوت عال.
10.8.36
राजानं निहतं दृष्ट्वा भृशं शोकपरायणाः ।
व्याक्रोशन्क्षत्रियाः सर्वे धृष्टद्युम्नस्य भारत ॥ १०.८.३६ ॥
يا بهارata، لما رأى جميع الكشاتريا الملك قتيلًا، وقد غرقوا في حزن شديد، صاحوا بصوت عالٍ على دهريشتادويومنا.
10.8.37
तासां तु तेन शब्देन समीपे क्षत्रियर्षभाः ।
सम्भ्रान्ताः समनह्यन्त किमेतदिति चाब्रुवन् ॥ १०.८.३७ ॥
وعند ذلك الصراخ، تسلّح أشدّ محاربي الكشتريا قربًا منهم، مذعورين، وقالوا: «ما هذا؟»
10.8.38
स्त्रियस्तु राजन्वित्रस्ता भारद्वाजं निरीक्ष्य ताः ।
अब्रुन्दीनकण्ठेन क्षिप्रमाद्रवतेति वै ॥ १०.८.३८ ॥
أيها الملك، نظرت إليه النساء المرتعبات، ابن بهارادفاجا، وقلن بصوت حزين: «اهرب بسرعة!»
10.8.39
राक्षसो वा मनुष्यो वा नैनं जानीम कोन्वयम् ।
हत्वा पाञ्चालराजानं रथमारुह्य तिष्ठति ॥ १०.८.३९ ॥
لا نعلم إن كان راكشسا أم إنسانا، هذا الذي قتل ملك الپانچالا وهو واقف على عربة.
10.8.40
ततस्ते योधमुख्यास्तं सहसा पर्यवारयन् ।
स तानापततः सर्वान्रुद्रास्त्रेण व्यपोथयत् ॥ १०.८.४० ॥
عندئذ طوّقه فجأة أولئك الأبطال الأوائل. فصرع بسلاح رودرا جميع من اندفع نحوه.
10.8.41
धृष्टद्युम्नं च हत्वा स तांश्चैवास्य पदानुगान् ।
अपश्यच्छयने सुप्तमुत्तमौजसमन्तिके ॥ १०.८.४१ ॥
وبعد أن قتل دهريشطدييومنا وأتباعه، رأى أوتاماوجاس نائمًا على فراش قريب.
10.8.42
तमप्याक्रम्य पादेन कण्ठे चोरसि तेजसा ।
तथैव मारयामास विनर्दन्तमरिन्दमम् ॥ १०.८.४२ ॥
وبعد أن ضغط عليه بقدمه، ضرب بقوته عنقه وصدره، وقتل بالمثل ذلك القاهر للأعداء الذي كان يزأر.
10.8.43
युधामन्युश्च विक्रान्तो मत्वा तं राक्षसं स्म सः ।
गदामुद्यम्य वेगेन हृदि द्रौणिमताडयत् ॥ १०.८.४३ ॥
فَظَنَّ يُدهامانيو الشجاع أنه ذلك الراكشاسا، فرفع عصاه بقوة وضرب درونيّ في صدره.
10.8.44
गदाप्रहाराभिहतो नाचलद्द्रौणिराहवे ।
तमभिद्रुत्य वेगेन क्षितौ चैनमपातयत् ॥ १०.८.४४ ॥
ولم يتزحزح درونيّ في القتال وقد أصابته ضربة العصا؛ فانقضّ عليه بسرعة وألقاه على الأرض.
10.8.45
विस्फुरन्तं च पशुवत्तथैवैनममारयत् ।
तथा स वीरो हत्वा तं ततोऽन्यान्समुपाद्रवत् ॥ १०.८.४५ ॥
وكما تُذبح الماشية، قتله وهو يتلوّى؛ ثم انقضّ ذلك البطل بعد أن قتله على الآخرين.
10.8.46
संसुप्तानेव राजेन्द्र तत्र तत्र महारथान् ।
पाञ्चालवीरानाक्रम्य क्रुद्धो न्यहनदन्तिके।
स्फुरतो वेपमानांश्च शमितेव पशून्मखे ॥ १०.८.४६ ॥
يا سيد الملوك، لقد انقضّ غاضبًا على الكبار أصحاب العربات المحاربين من البانشالا وهم نيام، فقتل هنا وهناك من كان قريبًا منه، وقتل المرتعشين المتلوّين كما تُذبح الذبائح في الطقس.
10.8.47
ततो निस्त्रिंशमादाय जघानान्यान्पृथक्पृथक् ।
भागशो विचरन्मार्गानसियुद्वविशारदः ॥ १०.८.४७ ॥
ثم أخذ السيف فضرب الآخرين واحدًا واحدًا، جائلًا فرقًا فرقًا على سبلٍ شتى، بارعًا في فنون السيف.
10.8.48
तथैव गुल्मे सम्प्रेक्ष्य शयानान्मध्यगौल्मिकान् ।
श्रान्तान्व्यस्तायुधान्सर्वानसिनैव व्यपोथयत् ॥ १०.८.४८ ॥
وكذلك، لما رأى في المعسكر حرّاس الوسط نائمين مرهقين، وأسلحتهم متناثرة، ضربهم جميعًا بالسيف وحده فقتلهم.
10.8.49
योधानश्वान्द्विपांश्चैव प्राच्छिनत्स वरासिना ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः कालसृष्ट इवान्तकः ॥ १०.८.४९ ॥
بسيفه الممتاز قطع الجنود والخيول والفيلة. وكان جسده كله مبللاً بالدم، كأنه أنتكا الذي أرسله الزمن.
10.8.50
विस्फुरद्भिश्च तैर्द्रौणिर्निस्त्रिंशस्योद्यमेन च ।
अवक्षेपेण चैवासेस्त्रिधा रक्तोक्षितोऽभवत् ॥ १०.८.५० ॥
من الأجساد المتلوية، ومن رفع السيف وإنزاله، صار ابن درونا مرشوشاً بالدم من ثلاث جهات.
10.8.51
तस्य लोहितरक्तस्य दीप्तखङ्गस्य युध्यतः ।
अमानुष इवाकारो बभौ परमभीषणः ॥ १०.८.५१ ॥
بدت هيئته، محمرة بالدم وهو يقاتل بسيف متوهج، غير بشرية وفائقة الرهبة.
10.8.52
ये त्वजाग्रन्त कौरव्य तेऽपि शब्देन मोहिताः ।
वीक्षमाणास्तु ते तत्र द्रौणिं दृष्ट्वा प्रविव्यथुः ॥ १०.८.५२ ॥
يا كوروي، الذين كانوا مستيقظين أيضاً حيّرهم الصوت، ولما نظروا هناك ورأوا ابن درونا، اضطربوا اضطراباً شديداً.
10.8.53
तद्रूपं तस्य ते दृष्ट्वा क्षत्रियाः शत्रुकर्शनम् ।
राक्षसं मन्यमानास्तं नयनानि न्यमीलयन् ॥ १०.८.५३ ॥
ولما رأى المحاربون، مُذلّو أعدائهم، تلك الهيئة، حسبوه راكشاسا فأغمضوا أعينهم.
10.8.54
स घोररूपो व्यचरत्कालवच्छिबिरे तदा ।
अपश्यद्द्रौपदीपुत्रानवशिष्टांश्च सोमकान् ॥ १०.८.५४ ॥
وتجول في المعسكر حينها بهيئته الرهيبة كالزمن، فرأى أبناء دروباتي الباقين والسومكيين.
10.8.55
तेन शब्देन वित्रस्ता धनुर्हस्ता महारथाः ।
धृष्टद्युम्नं हतं श्रुत्वा द्रौपदेया विशाम्पते।
अवाकिरञ्शरव्रातैर्भारद्वाजमभीतवत् ॥ १०.८.५५ ॥
ارتاع المحاربون الكبار على العربات، وقِيسيّهم في أيديهم، إذ سمعوا أن دْهِرِشْطَدْيُمْنَ قد قُتل، يا سيّد الشعوب، فأمطر أبناء دراوباديّ بهراوات— بل بوابل من السهام— على بهاردفاجا (أشفاتثاما) كأنهم لا يخافون.
10.8.56
ततस्तेन निनादेन सम्प्रबुद्धाः प्रभद्रकाः ।
शिलीमुखैः शिखण्डी च द्रोणपुत्रं समार्दयन् ॥ १०.८.५६ ॥
فعندئذ ضغط البرابهاداكا، وقد أيقظهم ذلك الزئير تماماً، مع شيخانDin، بالسهام شديداً على ابن درونا (أشفاتثاما).
10.8.57
भारद्वाजः स तान्दृष्ट्वा शरवर्षाणि वर्षतः ।
ननाद बलवन्नादं जिघांसुस्तान्महारथान् ॥ १०.८.५७ ॥
رأى بهاردفاجا (أشفاتثاما) أولئك وهم يمطرون وابلاً من السهام، فزأر بقوة راغباً في قتل أولئك المحاربين الكبار على العربات.
10.8.58
ततः परमसङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
अवरुह्य रथोपस्थात्त्वरमाणोऽभिदुद्रुवे ॥ १०.८.५८ ॥
ثم، وقد اشتد غضبه جداً متذكراً مقتل أبيه، نزل من مقعد العربة واندفع إلى الأمام مسرعاً.
10.8.59
सहस्रचन्द्रविमलं गृहीत्वा चर्म संयुगे ।
खङ्गं च विमलं दिव्यं जातरूपपरिष्कृतम्।
द्रौपदेयानभिद्रुत्य खङ्गेन व्यधमद्बली ॥ १०.८.५९ ॥
وفي المعركة، أخذ ترساً يلمع كألف قمر وسيفاً إلهياً نقياً مزيناً بالذهب، فانقض على أبناء دراوباديّ، وبالسيف ضربهم فأسقطهم، ذلك القوي.
10.8.60
ततः स नरशार्दूलः प्रतिविन्ध्यं महाहवे ।
कुक्षिदेशेऽवधीद्राजन्स हतो न्यपतद्भुवि ॥ १०.८.६० ॥
فعندئذ ضرب ذلك النمر بين الرجال برَتيفيندهيا في بطنه في المعركة الكبرى، أيها الملك؛ فقُتل وسقط على الأرض.
10.8.61
प्रासेन विद्ध्वा द्रौणिं तु सुतसोमः प्रतापवान् ।
पुनश्चासिं समुद्यम्य द्रोणपुत्रमुपाद्रवत् ॥ १०.८.६१ ॥
بعد أن طعن الشجاع سوتاسوما درونيّ بالرمح، رفع سيفه مجددًا وانقضّ على ابن درونا.
10.8.62
सुतसोमस्य सासिं तं बाहुं छित्त्वा नरर्षभ ।
पुनरप्याहनत्पार्श्वे स भिन्नहृदयोऽपतत् ॥ १०.८.६२ ॥
يا ثور الرجال! قطع درونيّ ذلك الذراع لسوتاسوما مع سيفه، ثم ضربه مجددًا في جانبه، فسقط وقد اخترق قلبه.
10.8.63
नाकुलिस्तु शतानीको रथचक्रेण वीर्यवान् ।
दोर्भ्यामुत्क्षिप्य वेगेन वक्षस्येनमताडयत् ॥ १०.८.६३ ॥
رفع شتانيكا، ابن ناكولا الشجاع، الدرونيّ بذراعيه باستخدام عجلة عربة وضربه بقوة على صدره.
10.8.64
अताडयच्छतानीकं मुक्तचक्रं द्विजस्तु सः ।
स विह्वलो ययौ भूमिं ततोऽस्यापाहरच्छिरः ॥ १०.८.६४ ॥
ضرب الدفيجا (درونيّ) شتانيكا بعد أن أطلق القرص؛ فسقط إلى الأرض مذهولًا، ثم قُطع رأسه.
10.8.65
श्रुतकर्मा तु परिघं घोरं गृह्य दुरासदम् ।
अताडयत्समुद्यम्य वेगेन द्रौणिमुत्स्मयन् ॥ १०.८.६५ ॥
أمسك شروتاكارمان بعمود حديدي مرعب لا يُقهر، ورفعه بقوة وضرب درونيّ وهو يبتسم بسعة.
10.8.66
स तु तं श्रुतकर्माणमास्ये जघ्ने वरासिना ।
स हतो न्यपतद्भूमौ विमूर्धा विकृताननः ॥ १०.८.६६ ॥
ضرب شروتاكارمان على وجهه بسيف جيد، فقُتل وسقط على الأرض بلا رأس ووجه مشوّه.
10.8.67
तेन शब्देन वीरस्तु श्रुतकीर्तिरबुध्यत ।
अश्वत्थामानमासाद्य शरवर्षैरवाकिरत् ॥ १०.८.६७ ॥
بذلك الصوت استيقظ البطل شروتاكيرتي، فاقترب من أشفاتّهامان وغطّاه بوابل من السهام.
10.8.68
शरैराच्छादितस्तेन द्रोणपुत्रो महारथः ।
अदृश्यत महाराज श्वाविच्छललतो यथा ॥ १०.८.६८ ॥
وقد غُطّي بسهامه، بدا ابن درونا، القائد العظيم، أيها الملك العظيم، كنيص مغطّى بالأشواك.
10.8.69
तस्यापि शरवर्षाणि चर्मणा प्रतिवार्य सः ।
सकुण्डलं शिरः कायाद्वाजमानमपाहरत् ॥ १०.८.६९ ॥
ودفع بترسه أيضاً وابل سهامه، ثم قطع من الجسد رأسه المتلألئ مع قرطيه.
10.8.70
ततो भीष्मनिहन्तारं सह सर्वैः प्रभद्रकैः ।
आहनत्सर्वतो वीरं नानाप्रहरणैर्बलात् ॥ १०.८.७० ॥
ثم ضربوا ذلك البطل، قاتل بهيشما، من كل جانب بأسلحة شتى بقوة، مع جميع البرابهادراكا.
10.8.71
शिलीमुखेन चाप्येनं भ्रुवोर्मध्ये समार्पयत् ॥ १०.८.७१ ॥
وبسهم واحد أصابه أيضاً بين حاجبيه.
10.8.72
स तु क्रोधसमाविष्टो द्रोणपुत्रो महाबलः ।
शिखण्डिनं समासाद्य द्विधा चिच्छेद सोसिना ॥ १०.८.७२ ॥
ثم اقترب ابن درونا القوي، المملوء غضباً، من شيخندين وقطعه نصفين بسيفه.
10.8.73
शिखण्डिनं ततो हत्वा क्रोधाविष्टः परन्तपः ।
प्रभद्रकगणान्सर्वानभिदुद्राव वेगवान् ॥ १०.८.७३ ॥
ثم قتل شيخانდين، مُعذِّب الأعداء، المملوء بالغضب، فاندفع بسرعة نحو جميع جيوش البراباداراكا.
10.8.74
यच्च शिष्टं विराटस्य बलं तु भृशमाद्रवत् ।
द्रुपदस्य च पुत्राणां पौत्राणां सुहृदामपि।
चकार कदनं घोरं दृष्ट्वा तत्र महाबलः ॥ १०.८.७४ ॥
ولما رأى بقية جيش فيراتا وجيوش أبناء دروبادا وأحفاده وحلفائه تفرّ فراراً شديداً، أنزل ذلك المهيب هناك مذبحة رهيبة.
10.8.75
अन्यानन्यांश्च पुरुषानभिसृत्याभिसृत्य च ।
न्यकृन्तदसिना द्रौणिरसिमार्गविशारदः ॥ १०.८.७५ ॥
فاقترب ابن درونا، البارع في فنون السيف، من رجال آخرين مرة بعد أخرى، فقطعهم بسيفه.
10.8.76
कालीं रक्तास्यनयनां रक्तमाल्यानुलेपनाम् ।
रक्ताम्बरधरां घोरां पाशहस्तां कुटुम्बिनीम् ॥ १०.८.७६ ॥
كالي ذات الوجه والعينين الحمراوين، المتزينة بالأكاليل والمراهم الحمراء، المرتدية ثياباً حمراء، المرعبة، القابضة على حبل بيدها، ربة البيت.
10.8.77
ददृशुः कालरात्रिं ते स्मयमानामिव स्थिताम् ।
नराश्वकुञ्जरान्पाशैर्बद्धा घोरैः प्रतस्थुषीम् ॥ १०.८.७७ ॥
رأوا ليلة الموت واقفةً كأنها تبتسم، تمضي وهي تربط الرجال والخيول والفيلة بالحبال المرعبة.
10.8.78
वहन्तीं विविधान्प्रेतान्पाशबद्वान्विमूर्धजान् ।
तथैव च सदा राजन्न्यस्तशस्त्रान्महारथान् ॥ १०.८.७८ ॥
كانت تحمل أرواحاً شتى مقيدة بالحبال، شعورها منتثرة؛ وكذلك، أيها الملك، كبار الفرسان الذين ألقوا سلاحهم.
10.8.79
स्वप्ने सुप्तान्नयन्तीं तां रात्रिष्वन्यासु मारिष ।
ददृशुर्योधमुख्यास्ते घ्नन्तं द्रौणिं च नित्यदा ॥ १०.८.७९ ॥
أيها السيد، رأى الأبطال الكبار في أحلامهم تلك المرأة تحمل النائمين، وفي ليالٍ أخرى رأوا ابن دروna يضرب دائماً.
10.8.80
यतः प्रभृति सङ्ग्रामः कुरुपाण्डवसेनयोः ।
ततः प्रभृति तां कन्यामपश्यन्द्रौणिमेव च ॥ १०.८.८० ॥
منذ أن بدأت المعركة بين جيشي الكورو والبانداڤا، منذ ذلك الحين رأوا تلك العذراء وكذلك ابن دروna.
10.8.81
तांस्तु दैवहतान्पूर्वं पश्चाद्द्रौणिर्व्यपातयत् ।
त्रासयन्सर्वभूतानि विनदन्भैरवान्रवान् ॥ १०.८.८१ ॥
أولئك الذين ضربهم القدر أولاً، أسقطهم ابن دروna بعد ذلك، مرعباً كل الكائنات، صارخاً بصيحات رهيبة.
10.8.82
तदनुस्मृत्य ते वीरा दर्शनं पूर्वकालिकम् ।
इदं तदित्यमन्यन्त दैवेनोपनिपीडिताः ॥ १०.८.८२ ॥
تذكّر أولئك الأبطال ذلك المشهد القديم، وقد أنهكهم القدر، فظنوا أن هذا هو ذاك بعينه.
10.8.83
ततस्तेन निनादेन प्रत्यबुध्यन्त धन्विनः ।
शिबिरे पाण्डवेयानां शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.८.८३ ॥
فاستيقظ حينها بذلك الدوي مئات وآلاف من الرماة في معسكر أبناء پاندو.
10.8.84
सोऽच्छिनत्कस्यचित्पदौ जघनं चैव कस्यचित् ।
कांश्चिद्बिभेदपार्श्वेषु कालसृष्ट इवान्तकः ॥ १०.८.८४ ॥
قطع أقدام بعضهم، وخصر آخرين، وطعن بعضاً في جانبيه، كالموت الذي خلقه الزمن.
10.8.85
अत्युग्रप्रतिपिष्टैश्च नदद्भिश्च भृशोत्कटैः ।
गजाश्वमथितैश्चान्यैर्मही कीर्णाऽभवत्प्रभो ॥ १०.८.८५ ॥
المسحوقون بعنف شديد، والصارخون والأشداء جدًا، وآخرون داستهم الفيلة والخيل، أيها السيد، امتلأت الأرض بهم.
10.8.86
क्रोशतां किमिदं कोऽयं कः शब्दः किन्नु किं कृतम् ।
पाञ्चालानां तथा द्रौणिरन्तकः समपद्यत ॥ १०.८.८६ ॥
ما هذا بين الصارخين؟ من هذا؟ أيّ صوت هذا؟ ماذا جرى؟ وصار ابن درونا للبانچالا كالموت.
10.8.87
अपेतशस्त्रसन्नाहान्सन्नद्वान्पाण्डुसृञ्जयान् ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय द्रौणिः प्रहरतां वरः ॥ १०.८.८७ ॥
أرسل ابن درونا، أفضل المحاربين، البانداڤا والسرنجايا، المجرّدين من السلاح والدروع أو المدرّعين، إلى مملكة الموت.
10.8.88
ततस्तच्छस्त्रवित्रस्ता भयादभ्यपतन्नराः ।
निद्रान्धा नष्टसंज्ञाश्च तत्रतत्र निपेतिरे ॥ १०.८.८८ ॥
فاندفع الناس مذعورين من السلاح، فأعمى النوم أبصارهم وفقدوا وعيهم، فسقطوا هنا وهناك.
10.8.89
ऊरुस्तम्भगृहीताश्च कश्मलाभिहतौजसः ।
विनदन्तो भृशं त्रस्ता निरैक्षन्त परस्परम् ॥ १०.८.८९ ॥
أخذهم خدر الفخذين، وأوهنت قوتهم الغشية، فصرخوا بشدة وارتعبوا، ونظر بعضهم إلى بعض.
10.8.90
ततो रथं पुनर्द्रौणिरास्थितो भीमदर्शनः ।
धनुष्पाणिः शरैरन्यान्प्रैषयद्वै यमक्षयम् ॥ १०.८.९० ॥
ثم صعد ابن درونا، المرعب المنظر، عربته ثانية والقوس في يده، فأرسل بسهامه الآخرين إلى مسكن ياما.
10.8.91
पुनरुत्पततश्चापि दूरादपि नरोत्तमान् ।
शूरान्सम्पततश्चान्यान्कालरात्र्यै न्यवेदयत् ॥ १०.८.९१ ॥
الذين نهضوا من جديد، وأفاضل الرجال القادمون من بعيد، والأبطال الآخرون المندفعون إلى الأمام، سلّمهم إلى ليلة الموت كالاراتري.
10.8.92
तथैव स्यन्दनाग्रेण प्रमथन्स व्यरोचत ।
शरवर्षैश्च विविधैरवर्षच्छात्रवांस्ततः ॥ १०.८.९२ ॥
وهكذا، سحقاً بمقدمة عربته، تألّق؛ ثم أمطر الأعداء بوابل من السهام المتنوعة.
10.8.93
पुनश्च सुविचित्रेण शतचन्द्रेण चर्मणा ।
तेन चाकाशवर्णेन तथाचरत सोऽसिना ॥ १०.८.९३ ॥
ومرة أخرى، بدرعه ذي المائة هلال البديع التلوين وبذلك السيف لون السماء، تحرك على هذا النحو.
10.8.94
तथा स शिबिरं तेषां द्रौणिराहवदुर्मदः ।
व्यक्षोभयत राजेन्द्र महाह्दमिव द्विपः ॥ १०.८.९४ ॥
هكذا، ابن درونا المتعجرف في القتال، أربك معسكرهم تماماً، يا سيد الملوك، كما يحرك الفيل بحيرة عظيمة.
10.8.95
उत्पेतुस्तेन शब्देन योधा राजन्विचेतसः ।
निद्रार्ताश्च भयार्ताश्च व्यधावन्त ततस्ततः ॥ १०.८.९५ ॥
عند ذلك الصوت، أيها الملك، نهض المحاربون مرتبكين؛ مثقلين بالنوم والخوف، راحوا يركضون هنا وهناك.
10.8.96
विस्वरं चुक्रुशुश्चान्ये बह्वबद्वं तथाऽवदन् ।
न च स्म प्रत्यपद्यन्त शस्त्राणि वसनानि च ॥ १०.८.९६ ॥
وصرخ آخرون صراخاً نشازاً، وتكلموا كلاماً غير مترابط؛ ولم يجدوا أسلحتهم ولا ثيابهم.
10.8.97
विमुक्तकेशाश्चाप्यन्ये नाभ्यजानन्परस्परम् ।
उत्पतन्तोऽपतञ्श्रान्ताः केचित्तत्राभ्रमंस्तदा।
पुरीषमसृजन्केचित्केचिन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ॥ १०.८.९७ ॥
وكان بعضهم ناشرين شعورهم لا يعرف أحدهم الآخر. كان بعضهم يقفز ثم يسقط، ومنهكين يتجولون هناك. فمنهم من أفرغ برازه، ومنهم من سال بوله.
10.8.98
बन्धनानि च राजेन्द्र सञ्छिद्य तुरगा द्विपाः ।
समं पर्यपतंश्चान्ये कुर्वन्तो महदाकुलम् ॥ १०.८.९८ ॥
يا سيد الملوك، قطعت الخيول والفيلة أربطتها وانطلقت معاً تجري، وآخرون أحدثوا فوضى عظيمة.
10.8.99
तत्र केचिन्नरा भीता व्यलीयन्त महीतले ।
तथैव तान्निपतितानपिंषन्गजवाजिनः ॥ १०.८.९९ ॥
هناك اختبأ بعض الرجال مرعوبين على الأرض، وكذلك داست الفيلة والخيول الذين سقطوا.
10.8.100
तस्मिंस्तथा वर्तमाने रक्षांसि पुरुषर्षभ ।
हृष्टानि व्यनदन्नुच्चैर्मुदा युक्तानि सत्तम ॥ १०.८.१०० ॥
يا ثور الرجال، وفيما كان هذا يجري، زأرت الراكشاسات مبتهجة ممتلئة فرحاً بصوت عالٍ، يا أفضل الأخيار.
10.8.101
स शब्दः प्रेरितो राजन्भूतसङ्घैर्मुदा युतैः ।
अपूरयद्दिशः सर्वा दिवं चातिमहान्स्वनः ॥ १०.८.१०१ ॥
يا ملك، إن ذلك الصوت الذي أثارته جموع الكائنات الممتلئة فرحاً ملأ كل الجهات والسماء؛ كان هديراً عظيماً للغاية.
10.8.102
तेषामार्तरवं श्रुत्वा वित्रस्ता गजवाजिनः ।
मुक्ताः पर्यपतन्राजन्मृद्गन्तः शिबिरे जनम् ॥ १०.८.१०२ ॥
ولما سمعت الفيلة والخيول المذعورة صراخهم المؤلم انفلتت، يا ملك، وانطلقت تطأ الناس في المعسكر.
10.8.103
तैस्तत्र परिधावद्भिश्चरणोदीरितं रजः ।
अकरोच्छिबिरे तेषां रजन्यां द्विगुणं तमः ॥ १०.८.१०३ ॥
غبار أقدامهم وهم يركضون هناك ضاعف ظلمة المعسكر في تلك الليلة.
10.8.104
तस्मिंस्तमसि सञ्जाते प्रमूढाः सर्वतो जनाः ।
नाजानन्पितरः पुत्रान्भ्रातॄन्भ्रातर एव च ॥ १०.८.१०४ ॥
لما حلّ ذلك الظلام، ارتبك الناس من كل جانب ارتباكًا تامًا؛ فلم يعرف الآباء أبناءهم، ولا الإخوة إخوتهم.
10.8.105
गजो राजानतिक्रम्य निर्मनुष्या हया हयान् ।
अताडयंस्तथाऽभञ्जंस्तथाऽमृद्गंश्च भारत ॥ १०.८.१०५ ॥
يا بهارata، داست الفيلة الملوك ومضت؛ وضربت الخيول بلا فرسان خيولًا أخرى وكسرتها وسحقتها.
10.8.106
ते भग्नाः प्रपतन्ति स्म मृद्रन्तश्च परस्परम् ।
न्यपातयंस्तथा चान्यान्पातयित्वा तदाऽपिषन् ॥ १०.८.१०६ ॥
انهاروا وهم محطّمون، يدوسون بعضهم بعضًا؛ وأسقطوا آخرين، ثم سحقوهم في الحال.
10.8.107
विचेतसः सनिद्राश्च तमसा चावृता नराः ।
जघ्रुः स्वानेव तत्राथ कालेनैव प्रचोदिताः ॥ १०.८.१०७ ॥
فالتائهون النائمون المحاطون بالظلام ضربوا هناك أهلهم أنفسهم، كأنما دفعهم الزمن نفسه.
10.8.108
त्यक्त्वाद्वाराणि च द्वास्थास्तथागुल्मानिगौल्मिकाः ।
प्राद्रवन्त यथाशक्ति कांदिशीका विचेतसः ॥ १०.८.१०८ ॥
تركوا الأبواب، فهرب البوابون، وكذلك حراس المواقع، مذعورين، يجرون بكل ما أوتوا من قوة.
10.8.109
विप्रनष्टाश्च तेऽन्योन्यं नाजानन्तस्तथा विभो ।
क्रोशन्तस्तात पुत्रेति दैवोपहतचेतसः ॥ १०.८.१०९ ॥
أيها القدير، تبعثروا ولم يعرف بعضهم بعضًا، يصرخون: «يا أبي! يا بني!»، وقد أصيبت عقولهم بالقدر.
10.8.110
पलायतां दिशस्तेषां स्वानप्युत्सृज्य बान्धवान् ।
गोत्रनामभिरन्योन्यमाक्रन्दन्त ततो जनाः ॥ १०.८.११० ॥
هاربين في كل الاتجاهات، تاركين حتى أقاربهم، كان الناس ينادون بعضهم بعضًا باسم العشيرة والاسم.
10.8.111
हाहाकारं च कुर्वाणाः पृथिव्यां शेरते परे ।
तान्बुद्धा रणमध्येऽसौ द्रोणपुत्रो व्यपोथयत् ॥ १०.८.१११ ॥
كان آخرون مطروحين على الأرض يصرخون «واحسرتاه!». ولما رآهم ابن درونا في وسط المعركة، سحقهم.
10.8.112
तत्रापरे वध्यमाना मुहुर्महुरचेतसः ।
शिबिरान्निष्पतन्ति स्म क्षत्रिया भयपीडिताः ॥ १०.८.११२ ॥
وهناك كان آخرون يُقتلون مرارًا، وقد اضطربت عقولهم، فاندفع المحاربون المعذَّبون بالخوف خارج المعسكر.
10.8.113
तांस्तु निष्पतितांस्त्रस्ताञ्शिबिराज्जीवितैषिणः ।
कृतवर्मा कृपश्चैव द्वारदेशे निजघ्नतुः ॥ १०.८.११३ ॥
ولما اندفع أولئك المرعوبون خارج المعسكر، لا يبتغون إلا النجاة بأرواحهم، ضربهم كريتافارمان وكريبا عند البوابة.
10.8.114
विसस्तयन्त्रकवचान्मुक्तकेशान्कृताञ्जलीन् ।
वेपमानान्क्षितौ भीतान्त्रैव कांश्चिदमुच्यताम् ॥ १०.८.११४ ॥
وقد أرخوا دروعهم وأحزمتهم، ونشروا شعورهم، وضموا أكفهم، يرتعدون مذعورين على الأرض — فأُطلق سراح بعضهم.
10.8.115
नामुच्यत तयोः कश्चिन्निष्क्रान्तः शिबिराद्बहिः ।
कृपश्चैव महाराज हार्दिक्यश्चैव दुर्मतिः। ॥ १०.८.११५ ॥
أيها الملك العظيم، لم ينجُ أيٌّ من ذينك الاثنين — كربا ولا هارديكيا ذو النية الخبيثة — بالخروج من المعسكر.
10.8.116
भूयश्चैव चिकीर्षन्तौ द्रौणपुत्रस्य तौ प्रियम् ।
त्रिषु देशेषु ददतुः शिबिरस्य हुताशनम् ॥ १०.८.११६ ॥
ثم، راغبَين في إرضاء ابن درونا، أشعل الاثنان النار في المعسكر في ثلاثة أماكن.
10.8.117
ततः प्रकाशे शिबिरे खङ्गेन पितृनन्दनः ।
अश्वत्थामा महाराज व्यचरत्कृतहस्तवत् ॥ १०.८.११७ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، في المعسكر المضيء، تنقّل أشفاتهامان، ابن أبيه، بالسيف كمن هو ماهر باليدين.
10.8.118
कांश्चिदापततो वीरानपरांश्चैव धावतः ।
व्ययोजयत खङ्गेन प्राणैर्द्विजवरोत्तमः ॥ १०.८.११८ ॥
بعض الأبطال الذين اندفعوا نحوه، وآخرون كانوا يفرون، أرسلهم ذلك الأفضل بين المولودين مرتين من الحياة بسيفه.
10.8.119
कांश्चिद्योधान्स खङ्गेन मध्ये सञ्छिद्य वीर्यवान् ।
अशातयद्द्रोणपुत्रः संरब्धस्तिलकाण्डवत् ॥ १०.८.११९ ॥
بعض المحاربين قطعهم ابن درونا الشجاع، مغتاظًا، من الوسط بسيفه، فسقطوا كسيقان السمسم.
10.8.120
निनदद्भिर्भृशायस्तैर्नराश्वद्विरदोत्तमैः ।
पतितैरभवत्कीर्णा मेदिनी भरतर्षभ ॥ १०.८.१२० ॥
بالرجال الأفضل المسلحين بالحديد الزائرين، والخيول والفيلة الساقطة، أيها الثور بين البهاراتا، اكتست الأرض.
10.8.121
मानुषाणां सहस्रेषु हतेषु पतितेषु च ।
उदतिष्ठन्कबन्धानि बहून्युत्थाय चापतन् ॥ १०.८.१२१ ॥
وعندما قُتل آلاف الرجال وسقطوا، كانت جثث كثيرة بلا رؤوس تنهض ثم تسقط ثانية.
10.8.122
सायुधान्साङ्गदान्बाहून्विचकर्त शिरांसि च ।
हस्तिहस्तोपमानूरून्हस्तान्पादांश्च भारत ॥ १०.८.१२२ ॥
يا بهاراتا، قطع الأذرع بأسلحتها وأساورها، والرؤوس، والأفخاذ كخراطيم الفيلة، والأيدي والأقدام.
10.8.123
पृष्ठच्छिन्नान्पार्श्वच्छिन्नाञ्शिरश्छिन्नांस्तथापरान् ।
स महात्माकरोद्द्रौणिः कांश्चिच्चापि पराङ्मुखान् ॥ १०.८.१२३ ॥
جعل ابن درونا العظيم بعضهم مقطوعي الظهور، وبعضهم مقطوعي الجوانب، ومقطوعي الرؤوس، وآخرين، وبعضاً منهم وقد ولّوا ظهورهم.
10.8.124
मध्यदेशे नरानन्यांश्चिच्छेदान्यांश्च कर्णतः ।
अंसदेशे निहत्यान्यान्काये प्रावेशयच्छिरः ॥ १०.८.१२४ ॥
قطع بعض الرجال من الوسط، وبعضهم من جهة الأذنين، وأسقط آخرين بضربة في الكتف، ودفع رؤوسهم إلى داخل أجسادهم.
10.8.125
एवं हि बहुभिः शस्त्रैर्घ्नतोऽपि बलवत्तरान् ।
तमसा रजनी घोरा बभौ दारुणदर्शना ॥ १०.८.१२५ ॥
وهكذا، فيما كان يُسقط حتى الأشدّاء بأسلحة كثيرة، أضاءت الليلة الرهيبة المغمورة بالظلام بمنظر مروّع.
10.8.126
किञ्चित्प्राणैश्च पुरुषैर्हतैश्चान्यैः सहस्रशः ।
बहुना च गजाश्वेन भूतभूद्भीमदर्शना ॥ १०.८.१२६ ॥
وبعض الرجال ما زالوا أحياء، وآلاف آخرون قتلى، وكثير من الفيلة والخيل، فبدت تلك الليلة المملوءة بالكائنات، المرعبة المنظر، مفزعة.
10.8.127
यक्षरक्षःसमाकीर्णे रथाश्वद्विपदारुणे ।
क्रुद्धेन द्रोणपुत्रेण सञ्छिन्नाः प्रापतन्भुवि।
भ्रातॄनन्ये पितॄनन्ये पुत्रानन्ये विचुक्रुशुः ॥ १०.८.१२७ ॥
في ساحة مليئة بالياكشا والراكشاسا، مرعبة بالعربات والخيول والفيلة، سقط على الأرض المقطوعون بيد ابن درونا الغاضب، وصرخ بعضهم على إخوتهم، وبعضهم على آبائهم، وبعضهم على أبنائهم.
10.8.128
केचिदूचुर्न तत्क्रुद्धैर्धार्तराष्ट्रैः कृतं रणे ।
यत्कृतं नः प्रसुप्तानां रक्षोभिः क्रूग्कर्मभिः।
असान्निध्याद्वि पार्थानामिदं वः कदनं कृतम् ॥ १०.८.१२८ ॥
قال بعضهم: 'هذا لم يفعله في المعركة الدهارتاراشترا الغاضبون، بل فعله الراكشاسا ذوو الأفعال القاسية بنا نحن النائمين. ولأن البانداويين كانوا غائبين، وقعت هذه المذبحة عليكم.'
10.8.129
न चासुरैर्न गन्धर्वैर्न यक्षैर्न च राक्षसैः ।
शक्यो विजेतुं कौन्तेयो नेता यस्य जनार्दनः।
ब्रह्मण्यः मत्यवाग्दान्तः सर्वभूतानुकम्पकः ॥ १०.८.१२९ ॥
لا يُغلب ابن كونتي، الذي قائده جاناردانا، لا بالأسورا ولا بالغاندهارفا ولا باليكشا ولا بالراكشاسا. فهو وفيّ للبراهمة، صادق القول، ضابط لنفسه، رحيم بجميع الكائنات.
10.8.130
न च सुप्तं प्रमत्तं वा न्यस्तशस्त्रं कृताञ्जलिम् ।
धावन्तं मुक्तकेशं वा हन्ति पार्थो धनञ्जयः ॥ १०.८.१३० ॥
لا يقتل بارثا دهانانجايا النائم، أو الغافل، أو من ألقى سلاحه، أو من ضم كفيه، أو الهارب، أو من انفرد شعره.
10.8.131
तदिदं नः कृतं घोरं रक्षोभिः क्रूरकर्मभिः ।
इति लालप्यमानाः स्म शेरते बहवो जनाः ॥ १०.८.१३१ ॥
'هذا الفظيع فعله بنا الراكشاسا ذوو الأفعال القاسية.' وهكذا كانوا يندبون، وكثيرون منهم يرقدون هناك.
10.8.132
स्तनतां च मनुष्याणामपरेषां च कूजताम् ।
ततो मुहूर्तात्प्राशाम्यत्स शब्दस्तुमुलो महान् ॥ १०.८.१३२ ॥
وخفّ بعد لحظة ذلك الضجيج العظيم من أنين الناس وصراخ الآخرين.
10.8.133
शोणितव्यतिषिक्तायां वसुधायां च भूमिप ।
तद्रजस्तुमुलं घोरं क्षणेनान्तरधीयत ॥ १०.८.१३३ ॥
يا سيد الأرض، ذلك الغبار الرهيب الصاخب المتصاعد من الأرض المبللة بالدماء اختفى في لحظة.
10.8.134
स चेष्टमानानुद्विग्नान्निरुत्साहान्सहस्रशः ।
न्यपातयन्नरान्क्रुद्वः पशून्पशुपतिर्यथा ॥ १०.८.१३४ ॥
وقد ثار غضبه فأسقط آلاف الرجال المتخبطين المضطربين الفاقدين للعزيمة، كما يُسقط باشوباتي البهائم.
10.8.135
अन्योन्यं सम्परिष्वज्य शयानाञ्जीवतोऽपरान् ।
संलीनान्युध्यमानांश्च सर्वान्द्रौणिरपोथयत् ॥ १०.८.१३५ ॥
وسحق ابن دروna جميعهم: الذين كانوا مستلقين متعانقين، والآخرين الأحياء، والمختبئين، والمقاتلين.
10.8.136
ब्रह्ममाना हुताशेन वध्यमानाश्च तेन ते ।
परस्परं तदा योधाननयद्यमसादनम् ॥ १०.८.१३६ ॥
وكانوا يصرخون وهم يحترقون بالنار ويُقتلون على يده؛ فأرسل المحاربين، بعضهم ببعض، إلى مقر يama.
10.8.137
तस्या रजन्यास्त्वर्धेन पाण्डवानां महद्बलम् ।
गमयामास राजेन्द्र द्रौणिर्यमनिवेशनम् ॥ १०.८.१३७ ॥
يا سيد الملوك، في نصف تلك الليلة فقط أرسل ابن دروna جيش الباندافا العظيم إلى مقر يama.
10.8.138
निशाचराणां सत्वानां रात्रिः सा हर्षवर्धिनी ।
आसीन्नरगजाश्वानां रौद्री क्षयकरी भृशम् ॥ १०.८.१३८ ॥
كانت تلك الليلة تزيد فرح الكائنات الجوالة في الليل، أما للرجال والفيلة والخيل فكانت مرعبة وشديدة الهلاك.
10.8.139
तत्रादृश्यन्त रक्षांसि पिशाचाश्च पृथग्विधाः ।
खादन्तो नरमांसानि पिबन्तः शोणितानि च ॥ १०.८.१३९ ॥
وظهر هناك رَاكشاسات وبِيشاتشات من أنواع شتى، يأكلون لحوم البشر ويشربون الدماء.
10.8.140
करालाः पिङ्गला रौद्राः शैलदन्ता रजस्वलाः ।
जटिला भीमवक्त्राश्च पञ्चपादा महोदराः ॥ १०.८.१४० ॥
كانت مرعبة، صفراء، شرسة، أنيابها كالجبال، مغبرة الأجساد، مجعّدة الشعور، فظيعة الوجوه، لها خمس أرجل وبطون عظيمة.
10.8.141
पञ्चादङ्गुलयो रूक्षा विरूपा भैरवस्वनाः ।
गजाननाश्च हस्वाश्च नीलवर्णा बिभीषणाः ॥ १०.८.१४१ ॥
كانت لها خمسة أصابع، خشنة مشوهة الخلقة، ذات أصوات مرعبة؛ بعضها ذو وجوه فيلة، وبعضها قصير، أزرق اللون، رهيب.
10.8.142
सपुत्रदाराः सुक्रूराः सुदुर्दर्शाः सुनिर्घृणाः ।
विविधानि च रूपाणि तत्रादृश्यन्त रक्षसाम् ॥ १०.८.१४२ ॥
ومعهم أبناؤهم ونساؤهم، شديدو القسوة، مروّعو المنظر، عديمو الرحمة، ظهر الرَّاكشاسات هناك بأشكال شتى.
10.8.143
पीत्वा च शोणितं हृष्टाः प्रानृत्यन्गणशोऽपरे ।
इदं परमिदं मेध्यमिदं स्वाद्विति चाब्रुवन् ॥ १०.८.१४३ ॥
وشرب آخرون الدماء فابتهجوا، ورقصوا جماعات قائلين: "هذا أعلى، هذا طاهر، هذا حلو."
10.8.144
मेदोमज्जास्थिरक्तानां मांसानां च भृशाशिताः ।
परे मांसानि खादन्तः क्रव्यादा मांसजीविनः ॥ १०.८.१४४ ॥
وآخرون يلتهمون بشراهة الشحم والنخاع والعظام والدم واللحم، يأكلون اللحم، والرّاكشاسا آكلو اللحوم الذين يعيشون على اللحم.
10.8.145
वसाश्चैवापरे पीत्वा पर्यधावन्विकुक्षिकाः ।
नानावक्त्रास्तथा रौद्राः क्रव्यादाः पिशिताशनाः ॥ १०.८.१४५ ॥
وآخرون شربوا الشحم، بطونهم منتفخة، ذوو وجوه شتى ومرعبون، راحت الرّاكشاسا آكلة اللحوم تجري وهي تأكل اللحم.
10.8.146
अयुतानि च तत्रासन्प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
रक्षसां घोररूपाणां महतां क्रुरकर्मणाम् ॥ १०.८.१४६ ॥
كان هناك عشرات الآلاف ومئات الآلاف والملايين من الرّاكشاسا العظماء ذوي الهيئات المرعبة والأفعال القاسية.
10.8.147
मुदितानां वितृप्तानां तस्मिन्महति वैशसे ।
समेतानि बहून्यासन्भूतानि च जनाधिप। ॥ १०.८.१४७ ॥
يا سيد الناس، في تلك المذبحة العظيمة اجتمعت هناك كائنات كثيرة، مبتهجة ومكتفية.
10.8.148
एवंविधा हि सा रात्रिः सोमकानां जनक्षये ।
प्रसुप्तानां प्रमत्तानामासीत्सुभृशदारुणा ॥ १०.८.१४८ ॥
كانت تلك الليلة بهذا الشكل في هلاك شعب السوماكا؛ شديدة الرعب لمن كانوا نياماً وغافلين.
10.8.149
असंशयं हि कालस्य पर्यायो दुरतिक्रमः ।
तादृशा निहता यत्र कृत्वाऽस्माकं जनक्षयम् ॥ १०.८.१४९ ॥
بلا شك، دورة الزمن لا تُقهر؛ حيث قُتل أمثال هؤلاء بعد أن أحدثوا هلاك شعبنا.
10.8.150
प्रागेव सुमहत्कर्म द्रौणिरेतन्महारथः ।
नाकरोदीदृशं कस्मान्मत्पुत्रविजये धृतः ॥ १०.८.१५० ॥
لماذا لم يصنع ابن دروَنا، ذلك الفارس العظيم، مثل هذا العمل العظيم من قبل، وقد كان عازمًا على نصر أبنائي؟
10.8.151
अथ कस्माद्वते क्षत्रे कर्मेदं कृतवानसौ ।
द्रोणपुत्रो महात्मा स तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १०.८.१५१ ॥
فلماذا فعل ابن دروَنا ذو النفس الكريمة، المختار لحرب الكشاتريا، هذا الفعل؟ ينبغي لك أن تخبرني بذلك.
10.8.152
तेषां नूनं भयान्नासौ कृतवान्कुरुनन्दन ।
असान्निध्याद्धि पार्थानां केशवस्य च धीमतः।
सात्यकेश्चापि कर्मेदं द्रोमपुत्रेण साधितम् ॥ १०.८.१५२ ॥
يا فرح الكورو، لعله لم يفعل ذلك خوفًا منهم؛ وإنما أنجز ابن دروَنا هذا العمل لغياب البانداويين والحكيم كيشفا وساتياكي.
10.8.153
को हि तेषां समक्षं तान्हन्यादपि मरुत्पतिः ।
एतदीदृशकं वृत्तं राजन्सुप्तजने विभो ॥ १०.८.१५३ ॥
أيها الملك، من كان يستطيع قتلهم في حضورهم، ولا حتى إندرا سيد المارُتا؟ أيها القدير، جرى مثل هذا الفعل بين أناس نيام.
10.8.154
ततो जनक्षयं कृत्वा पाण्डवानां महात्ययम् ।
प्रत्यूषकाले शिबिरात्प्रतिगन्तुमियेष सः ॥ १०.८.१५४ ॥
ثم بعد أن أحدث دمارًا عظيمًا وقتلًا للناس بين البانداويين، أراد أن يعود من المعسكر عند الفجر.
10.8.155
नृशोणितावसिक्तस्य द्रौणेरासीदसित्सरुः ।
पाणिना सह संश्लिष्ट एकीभूत इव प्रभो ॥ १०.८.१५५ ॥
أيها السيد، لصق مقبض سيف ابن دروَنا، المبلل بدم البشر، بيده كأنهما صارا واحدًا.
10.8.156
स निःशेषानरीन्कृत्वा विरराम निशाक्षये ।
युगान्ते सर्वभूतानि भस्म कृत्वेव पावकः ॥ १०.८.१५६ ॥
بعد أن أفنى الأعداء جميعًا، توقف عند انقضاء الليل، كما تتوقف النار في نهاية الدهر بعد أن تحيل جميع الكائنات رمادًا.
10.8.157
यथाप्रतिज्ञं तत्कर्म कृत्वा द्रौणायनिः प्रभो ।
दुर्गमां पदवीं गच्छन्पितुरासीद्गतज्वरः ॥ १०.८.१५७ ॥
أيها السيد، بعد أن أنجز ذلك الفعل وفق نذره، سار ابن درونا على الطريق الوعرة وقد تحرر من حزن أبيه.
10.8.158
यथैव संसुप्तजने शिबिरे प्राविशन्निशि ।
तथैव हत्वा निःशब्दो निश्चक्राम नरर्षभः ॥ १०.८.१५८ ॥
كما دخل المعسكر ليلًا حيث ينام الناس، هكذا خرج ثور الرجال بعد القتل في صمت.
10.8.159
निष्क्रम्य शिबिरात्तस्मात्ताभ्यां सङ्गम्य वीर्यवान् ।
आचख्यौ कर्म तत्सर्वं हृष्टः संहर्षयन्विभो ॥ १०.८.१५९ ॥
خرج من ذلك المعسكر، والتقى بالاثنين، فرحًا يُحمّسهما، وروى لهما عمله كله، أيها السيد.
10.8.160
तावथाचख्यतुस्तस्मै प्रियं प्रियकरौ तदा ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव विनिकृत्तान्सहस्रशः ॥ १०.८.१६० ॥
فأخبراه حينئذ، وكانا يسرانه، بالخبر السار: أن البانشالا والسرنجايا قد قُطعوا بالآلاف.
10.8.161
प्रीत्या चोच्चैरुद्रक्रोशंस्तथैवास्फोटयंस्तलान् ।
दिष्ट्यादिष्ट्येति चान्योन्यं समेत्योचुर्महारथाः ॥ १०.८.१६१ ॥
وفي فرحهم صرخوا بأعلى أصواتهم وصفقوا بأكفهم، والتقى الفرسان العظام بعضهم بعضًا وقالوا: «يا للحظ! يا للحظ!»
10.8.162
पर्यष्वजत्ततो द्रौणिस्ताभ्यां सम्प्रतिनन्दितः ।
इदं हर्षात्तु सुमहदाददे वाक्यमुत्तमम् ॥ १०.८.१६२ ॥
ثم احتضن ابنُ دْرونا الاثنين، وقد سُرّ بهما، وقال بفرح هذه الكلمات الفضلى جدًا.
10.8.163
पाञ्चाला निहताः सर्वे द्रौपदेयाश्च सर्वशः ।
सोमका मत्स्यशेषाश्च सर्वे विनिहता मया ॥ १०.८.१६३ ॥
الباناتشالا، وجميع أبناء دراوبادي، والسوماكا وبقايا الماتسيا — قد قُتل جميعهم قتلًا تامًا على يدي.
10.8.164
इदानीं कृतकृत्याः स्म याम तत्रैव मा चिरम् ।
यदि जीवति नो राजा तस्मै शंसामहे प्रियम् ॥ १०.८.१६४ ॥
الآن وقد أنجزنا مهمتنا، فلنذهب إلى هناك دون إبطاء. فإن كان ملكنا حيًّا، فلنبشّره بهذا الخبر السار.