Mahābhārata · Adhyāya 10.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.8.1
तथा प्रयाते शिबिरं द्रोणपुत्रे महारथे ।
कच्चित्कृपश्च भोजश्च भयार्तौ न व्यवर्तताम् ॥ १०.८.१ ॥
Als der große Wagenkämpfer, Droṇas Sohn, so zum Lager gegangen war, kehrten da nicht Kṛpa und Bhoja, von Furcht gequält, um?
10.8.2
कच्चिन्न वारितौ क्षुद्रौ रक्षिभिर्नोपलक्षितौ ।
असह्यमिति मन्वानौ न निवृत्तौ महारथौ ॥ १०.८.२ ॥
Wurden jene beiden niederträchtigen großen Wagenkämpfer nicht von den Wachen aufgehalten, nicht bemerkt? Kehrten sie nicht um, in dem Gedanken: »Das ist unerträglich«?
10.8.3
कच्चिदुन्मथ्य शिबिरं हत्वा सोमकपाण्डवान् ।
कृता प्रतिज्ञा सफला कच्चित्सञ्जय सा निशि ॥ १०.८.३ ॥
O Sañjaya, wurde sein Gelübde erfüllt, nachdem er nachts das Lager aufgewühlt und die Somakas und Pāṇḍavas erschlagen hatte?
10.8.4
दुर्योधनस्य पदवीं कच्चित्परमिकां रणे ।
गत्वातिष्ठदसौ द्रौणिः कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १०.८.४ ॥
Stand jener Sohn Droṇas, nachdem er im Kampf die höchste Stellung Duryodhanas erreicht und eine äußerst schwere Tat vollbracht hatte, aufrecht?
10.8.5
धृष्टद्युम्नशिखण्डिभ्यां द्रौपद्याश्च सुतैः किल ।
सञ्छन्ना मेदिनी सुप्तैर्निहतैः पाण्डुसैनिकैः ॥ १०.८.५ ॥
Ist die Erde von den schlafenden Pāṇḍava-Kriegern bedeckt, die von Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin und Draupadīs Söhnen erschlagen wurden?
10.8.6
पाञ्चालैर्वा विनिहतैः शयानै रुधिरोक्षितैः ।
कच्चिन्महीतलं छन्नं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ १०.८.६ ॥
Oder ist die Oberfläche der Erde von den von den Pāñcālas Erschlagenen bedeckt, die blutbesudelt daliegen? Sag mir das, o Sañjaya.
10.8.7
पाञ्चालैर्निहतौ वीरौ कच्चित्तु स्वपतां क्षितौ ।
कच्चित्ताभ्यां कृतं कर्म तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ १०.८.७ ॥
O Sañjaya, liegen jene beiden Helden, von den Pañcālas erschlagen, schlafend auf der Erde? Erzähle mir die Tat, die sie vollbracht haben.
10.8.8
तस्मिन्प्रयाते शिबिरं द्रोणपुत्रे महात्मनि ।
कृपश्च कृतवर्मा च द्रौणिमेवाभ्यवर्तताम् ॥ १०.८.८ ॥
Als der großmütige Sohn Droṇas zum Lager aufgebrochen war, folgten Kṛpa und Kṛtavarman eben dem Sohn Droṇas.
10.8.9
अश्वत्थामा तु तौ दृष्ट्वा यत्नवन्तौ महारथौ ।
प्रहृष्टः शनकै राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.८.९ ॥
Als Aśvatthāman jene beiden eifrigen großen Wagenkämpfer sah, freute er sich, und, o König, sprach langsam diese Worte.
10.8.10
यत्तौ भवन्तौ पर्याप्तौ सर्वक्षत्रस्य नाशने ।
किम्पुनर्योधशेषस्य प्रसुप्तस्य विशेषतः ॥ १०.८.१० ॥
Ihr beide seid fähig, alle Krieger zu vernichten; um wie viel mehr dann die übrigen Kämpfer, zumal sie schlafen.
10.8.11
अहं प्रवेक्ष्ये शिबिरं चरिष्यामि च कालवत् ।
यथा न कश्चिदपि वां जीवन्मुच्येत मानवः।
तथा भवद्ध्यां कार्यं स्यादिति मे निश्चिता मतिः ॥ १०.८.११ ॥
Ich werde in das Lager eintreten und wie der Tod umherschreiten, damit kein einziger lebender Mann entkommt; und ihr beide sollt ebenso verfahren. Das ist mein fester Entschluss.
10.8.12
इत्युक्त्वा प्राविशद्द्रौणिः पार्थानां शिबिरं महत् ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य विहाय भयमात्मनः ॥ १०.८.१२ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, betrat der Sohn Droṇas das große Lager der Pāṇḍavas; nicht durch das Tor, sondern durch Angriff, indem er seine eigene Furcht abwarf.
10.8.13
स प्रविश्य महाबाहुरुद्देशज्ञश्च तस्य ह ।
द्रौणिः परमसङ्क्रुद्धस्तेजसा प्रज्वलन्निव।
ततः पर्यचरत्सर्वं सम्प्रसुप्तं जनं निशि ॥ १०.८.१३ ॥
Der Starkarmige, den Ort kennend, trat hinein. Droṇas Sohn, hochgradig erzürnt und wie in seiner eigenen Glut brennend, ging nachts umher unter allen tief schlafenden Menschen.
10.8.14
धृष्टद्युम्नस्य निलयं शनकैरभ्युपागमत् ॥ १०.८.१४ ॥
Er näherte sich langsam der Wohnung Dhṛṣṭadyumnas.
10.8.15
ते तु कृत्वा महत्कर्म श्रान्ताश्च बलवद्रणे ।
प्रसुप्ता वै सुविश्वस्ताः स्वसैन्यपरिवारिताः ॥ १०.८.१५ ॥
Sie hatten eine große Tat vollbracht und lagen, vom heftigen Kampf erschöpft, tief schlafend da, völlig beruhigt und von ihrem eigenen Heer umgeben.
10.8.16
अथ प्रविश्य तद्वेश्म धृष्टद्युम्नस्य भारत ।
पाञ्चाल्यं शयने द्रौणिरपश्यत्सुप्तमन्तिकात् ॥ १०.८.१६ ॥
Dann, o Bhārata, trat Droṇas Sohn in das Haus Dhṛṣṭadyumnas ein und sah den Pāñcāla-Prinzen in der Nähe auf seinem Lager schlafen.
10.8.17
क्षौमावदाते महति स्पर्द्व्यास्तरणसंवृते ।
माल्यप्रवरसंयुक्ते धूपैश्चूर्णैश्च वासिते ॥ १०.८.१७ ॥
auf einem großen Lager, strahlend weiß von Leinen, bedeckt mit prächtigen Decken, geschmückt mit vortrefflichen Girlanden und duftend von Weihrauch und wohlriechenden Pulvern.
10.8.18
तं शयानं महात्मानं विस्रब्धमकुतोभयम् ।
अपोथयत पादेन शयनस्थं महीपते ॥ १०.८.१८ ॥
Den Großherzigen, der dort arglos und furchtlos lag, stieß er mit dem Fuß, o Herr der Erde, während er auf dem Lager ruhte.
10.8.19
सम्बुध्य चरणस्पर्शादुत्थाय रणदुर्मदः ।
अभ्यजानादमेयात्मा द्रोणपुत्रं महारथम् ॥ १०.८.१९ ॥
Vom Berühren eines Fußes erwacht, vom Kampfrausch berauscht, erkannte der an Seele Unermessliche den großen Wagenkämpfer, Droṇas Sohn.
10.8.20
तमुत्पतन्तं शयनादश्वत्थामा महाबलः ।
केशेष्वालभ्य पाणिभ्यां निष्पिपेष महीतले ॥ १०.८.२० ॥
Als er sich vom Lager emporschnellte, packte ihn der gewaltige Aśvatthāman mit beiden Händen an den Haaren und drückte ihn zu Boden.
10.8.21
स बलात्तेन निष्पिष्टः साध्वसेन च भारत ।
अभ्याक्रान्तश्च निद्रान्धो नाशकच्चेष्टितुं तदा ॥ १०.८.२१ ॥
Von seiner Gewalt niedergedrückt, o Bhārata, vom Schrecken und Schlaf geblendet, vermochte er sich damals nicht zu regen.
10.8.22
निष्पिष्य तु ततो भूमौ पाञ्चाल्यं द्रौणिरञ्जसा ।
धनुषो ज्यां विमुच्याशु क्रूरबुद्धिरमर्षणः ॥ १०.८.२२ ॥
Dann, den Prinzen von Pāñcāla rasch zu Boden drückend, löste Droṇas Sohn, grausamen Sinnes und unduldsam gegen Kränkung, sogleich die Bogensehne.
10.8.23
तस्य कण्ठेऽथ बद्ध्वा तां त्वरितः क्रोधमूर्च्छितः ।
द्रौणिः क्रूरं मनः कृत्वा पाञ्चाल्यमवधीत्तदा ॥ १०.८.२३ ॥
Dann band er ihm die Schnur um den Hals; Droṇas Sohn, vom Zorn betäubt und mit grausamem Herzen, tötete den Prinzen von Pāñcāla rasch.
10.8.24
तमाक्रम्य पदा राजन्कण्ठे चोरसि पादयोः ।
तदन्तं विस्फुरन्तं च पशुमारममारयत् ॥ १०.८.२४ ॥
O König, ihn mit dem Fuß niederdrückend, auf seine Kehle, Brust und Füße steigend, schlachtete er ihn wie ein Tier, während er sich bis zu seinem Ende wand.
10.8.25
स वार्यमाणस्तरसा बलाद्बलवता बली ।
तुदन्नखैस्तु स द्रौणिं नातिव्यक्तमुदाहरत् ॥ १०.८.२५ ॥
Obwohl der Starke ihn gewaltsam festhielt, zerfleischte er ihn mit seinen Nägeln und sprach nicht deutlich zu Droṇas Sohn.
10.8.26
आचार्यपुत्र शस्त्रेण जहि मां मा चिरं कृथाः ।
त्वत्कृते सुकृतां लोकान्गच्छेयं द्विपदांवर ॥ १०.८.२६ ॥
Sohn des Lehrers, schlage mich mit deiner Waffe nieder und zögere nicht. Durch dich möge ich die Welten der Rechtschaffenen erreichen, Bester der Menschen.
10.8.27
एवमुक्त्वा तु वचनं विरराम परन्तपः ।
सुतः पाञ्चालराजस्य आक्रान्तो बलिना भृशम् ॥ १०.८.२७ ॥
So gesprochen, verstummte der Sohn des Pañcāla-Königs, der Feindeverbrenner, schwer bedrängt vom Starken.
10.8.28
तस्याव्यक्तां तु तां वचं संश्रुत्य द्रौणिरब्रवीत् ।
आचार्यघातिनां लोका न सन्ति कुलपांसन।
तस्माच्छस्त्रेण निधनं न त्वमर्हसि दुर्मते ॥ १०.८.२८ ॥
Als er seine undeutlichen Worte hörte, sprach Droṇas Sohn: 'Für Lehrermörder gibt es keine Welten. Darum verdienst du nicht den Tod durch die Waffe, du Schande deines Geschlechts, du Übelgesinnter.'
10.8.29
नृशंसेनातिवृत्तेन त्वया मे निहतः पिता ।
तस्मात्त्वमपि वध्यश्च नृशंसेन नृशंसकृत् ॥ १०.८.२९ ॥
'Du Grausamer und Maßlose hast meinen Vater erschlagen. Darum bist auch du zu töten, Täter der Grausamkeit, durch den Grausamen.'
10.8.30
एवं ब्रुवाणस्तं वीरं सिंहो मत्तमिव द्विपम् ।
मर्मस्वभ्यवधीत्क्रुद्धः पादघातैः सुदारुणैः ॥ १०.८.३० ॥
Während der Held so sprach, schlug ihn der erzürnte Löwe mit furchtbaren Fußtritten an die Lebenspunkte, wie ein Löwe einen wütenden Elefanten.
10.8.31
तस्य वीरस्य शब्देन मार्यमाणस्य वेश्मनि ।
अबुध्यन्त महाराज स्त्रियो ये चास्य रक्षिणः ॥ १०.८.३१ ॥
Großer König, beim Lärm des in dem Hause erschlagenen Helden erwachten die Frauen und die Wächter, die ihn beschützten.
10.8.32
ते दृष्ट्वा धर्षयन्तं तमतिमानुषविक्रमम् ।
भूतमित्यध्यवस्यन्तो न स्म प्रव्याहरन्भयात् ॥ १०.८.३२ ॥
Als sie ihn mit übermenschlicher Tapferkeit angreifen sahen, hielten sie ihn für einen Geist und wagten vor Furcht nicht einmal zu rufen.
10.8.33
तं तु तेनाभ्युपायेन गमयित्वा यमक्षयम् ।
अध्यतिष्ठत तेजस्वी रथं प्राप्य सुदर्शनम् ॥ १०.८.३३ ॥
Doch nachdem er sie durch jene List in Yamas Reich geschickt hatte, bestieg der strahlende Held den Wagen namens Sudarśana.
10.8.34
स तस्य भवनाद्राजन्निष्क्रम्यानादयन्दिशः ।
रथेन शिबिरं प्रायाज्जिघांसुर्द्विषतो बली ॥ १०.८.३४ ॥
O König, der Mächtige verließ jenes Haus, erfüllte die Himmelsrichtungen mit seinem Lärm und fuhr im Wagen zum Lager, begierig, seine Feinde zu erschlagen.
10.8.35
अपक्रान्ते ततस्तस्मिन्द्रोणपुत्रे महारथे ।
सहितैः रक्षिभिः सर्वैः प्राणेदुर्योषितस्तदा ॥ १०.८.३५ ॥
Als nun der große Wagenkämpfer, der Sohn Droṇas, sich entfernt hatte, klagten die Frauen zusammen mit allen Wächtern laut.
10.8.36
राजानं निहतं दृष्ट्वा भृशं शोकपरायणाः ।
व्याक्रोशन्क्षत्रियाः सर्वे धृष्टद्युम्नस्य भारत ॥ १०.८.३६ ॥
O Bhārata, als sie den König erschlagen sahen, schrien alle Kṣatriyas, in tiefe Trauer versunken, laut gegen Dhṛṣṭadyumna.
10.8.37
तासां तु तेन शब्देन समीपे क्षत्रियर्षभाः ।
सम्भ्रान्ताः समनह्यन्त किमेतदिति चाब्रुवन् ॥ १०.८.३७ ॥
Bei diesem Geschrei rüsteten sich die besten Krieger in der Nähe, erschrocken, und sprachen: "Was ist das?"
10.8.38
स्त्रियस्तु राजन्वित्रस्ता भारद्वाजं निरीक्ष्य ताः ।
अब्रुन्दीनकण्ठेन क्षिप्रमाद्रवतेति वै ॥ १०.८.३८ ॥
O König, die verängstigten Frauen sahen den Sohn des Bhāradvāja an und sprachen mit kläglicher Stimme: "Flieh schnell!"
10.8.39
राक्षसो वा मनुष्यो वा नैनं जानीम कोन्वयम् ।
हत्वा पाञ्चालराजानं रथमारुह्य तिष्ठति ॥ १०.८.३९ ॥
Wir wissen nicht, ob er ein Dämon oder ein Mensch ist, dieser, der den König der Pāñcālas erschlagen hat und nun auf einem Wagen steht.
10.8.40
ततस्ते योधमुख्यास्तं सहसा पर्यवारयन् ।
स तानापततः सर्वान्रुद्रास्त्रेण व्यपोथयत् ॥ १०.८.४० ॥
Da umzingelten ihn jene vornehmen Krieger plötzlich. Er streckte alle nieder, die auf ihn zustürmten, mit der Rudra-Waffe.
10.8.41
धृष्टद्युम्नं च हत्वा स तांश्चैवास्य पदानुगान् ।
अपश्यच्छयने सुप्तमुत्तमौजसमन्तिके ॥ १०.८.४१ ॥
Nachdem er Dhṛṣṭadyumna und auch seine Gefolgsleute erschlagen hatte, sah er Uttamaujas auf einem Lager in der Nähe schlafen.
10.8.42
तमप्याक्रम्य पादेन कण्ठे चोरसि तेजसा ।
तथैव मारयामास विनर्दन्तमरिन्दमम् ॥ १०.८.४२ ॥
Ihn mit dem Fuß niederdrückend und mit seiner Kraft an Kehle und Brust treffend, tötete er ebenso den brüllenden Bezwinger der Feinde.
10.8.43
युधामन्युश्च विक्रान्तो मत्वा तं राक्षसं स्म सः ।
गदामुद्यम्य वेगेन हृदि द्रौणिमताडयत् ॥ १०.८.४३ ॥
Auch Yudhāmanyu, tapfer, hielt ihn für jenen Rākṣasa, hob seine Keule und schlug mit Wucht auf Drauṇis Brust.
10.8.44
गदाप्रहाराभिहतो नाचलद्द्रौणिराहवे ।
तमभिद्रुत्य वेगेन क्षितौ चैनमपातयत् ॥ १०.८.४४ ॥
Vom Keulenschlag getroffen, wankte Drauṇi im Kampf nicht; schnell auf ihn zustürzend, warf er ihn zu Boden.
10.8.45
विस्फुरन्तं च पशुवत्तथैवैनममारयत् ।
तथा स वीरो हत्वा तं ततोऽन्यान्समुपाद्रवत् ॥ १०.८.४५ ॥
Wie ein Tier tötete er ihn, während er zuckte; dann stürzte sich der Held, nachdem er ihn erschlagen hatte, auf die anderen.
10.8.46
संसुप्तानेव राजेन्द्र तत्र तत्र महारथान् ।
पाञ्चालवीरानाक्रम्य क्रुद्धो न्यहनदन्तिके।
स्फुरतो वेपमानांश्च शमितेव पशून्मखे ॥ १०.८.४६ ॥
O Herr der Könige, mit Zorn über die schlafenden großen Wagenkämpfer, die Pāñcāla-Helden, herfallend, tötete er hier und dort die Nächsten; und er tötete die Zuckenden, Zitternden, wie man Opfertiere im Ritual schlachtet.
10.8.47
ततो निस्त्रिंशमादाय जघानान्यान्पृथक्पृथक् ।
भागशो विचरन्मार्गानसियुद्वविशारदः ॥ १०.८.४७ ॥
Dann nahm er das Schwert und erschlug die anderen einzeln, wanderte in Abschnitten auf verschiedenen Wegen umher, erfahren im Schwertkampf.
10.8.48
तथैव गुल्मे सम्प्रेक्ष्य शयानान्मध्यगौल्मिकान् ।
श्रान्तान्व्यस्तायुधान्सर्वानसिनैव व्यपोथयत् ॥ १०.८.४८ ॥
Ebenso, als er im Lager die mittleren Wachen erschöpft schlafend liegen sah, die Waffen verstreut, schlug er sie alle nieder, nur mit dem Schwert.
10.8.49
योधानश्वान्द्विपांश्चैव प्राच्छिनत्स वरासिना ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः कालसृष्ट इवान्तकः ॥ १०.८.४९ ॥
Mit seinem vortrefflichen Schwert hieb er Krieger, Pferde und Elefanten nieder. Am ganzen Körper mit Blut bespritzt, glich er Antaka, gesandt von der Zeit.
10.8.50
विस्फुरद्भिश्च तैर्द्रौणिर्निस्त्रिंशस्योद्यमेन च ।
अवक्षेपेण चैवासेस्त्रिधा रक्तोक्षितोऽभवत् ॥ १०.८.५० ॥
Durch die zuckenden Leiber, durch das Heben und das Niedersausen des Schwertes wurde Droṇas Sohn dreifach mit Blut besprengt.
10.8.51
तस्य लोहितरक्तस्य दीप्तखङ्गस्य युध्यतः ।
अमानुष इवाकारो बभौ परमभीषणः ॥ १०.८.५१ ॥
Seine Gestalt, blutrot und kämpfend mit flammendem Schwert, leuchtete übermenschlich und überaus schrecklich.
10.8.52
ये त्वजाग्रन्त कौरव्य तेऽपि शब्देन मोहिताः ।
वीक्षमाणास्तु ते तत्र द्रौणिं दृष्ट्वा प्रविव्यथुः ॥ १०.८.५२ ॥
O Kaurava, auch die Wachenden wurden vom Lärm verwirrt; als sie dorthin blickten und Droṇas Sohn sahen, wurden sie heftig erschüttert.
10.8.53
तद्रूपं तस्य ते दृष्ट्वा क्षत्रियाः शत्रुकर्शनम् ।
राक्षसं मन्यमानास्तं नयनानि न्यमीलयन् ॥ १०.८.५३ ॥
Als sie seine Gestalt sahen, hielten die Krieger, Peiniger ihrer Feinde, ihn für einen Rākṣasa und schlossen die Augen.
10.8.54
स घोररूपो व्यचरत्कालवच्छिबिरे तदा ।
अपश्यद्द्रौपदीपुत्रानवशिष्टांश्च सोमकान् ॥ १०.८.५४ ॥
In seiner furchtbaren Gestalt streifte er damals wie die Zeit durch das Lager und erblickte die übrigen Söhne Draupadīs und die Somaka.
10.8.55
तेन शब्देन वित्रस्ता धनुर्हस्ता महारथाः ।
धृष्टद्युम्नं हतं श्रुत्वा द्रौपदेया विशाम्पते।
अवाकिरञ्शरव्रातैर्भारद्वाजमभीतवत् ॥ १०.८.५५ ॥
Von jenem Lärm erschreckt, hielten die großen Wagenkämpfer ihre Bögen bereit; als sie hörten, dass Dhṛṣṭadyumna erschlagen war, o Herr der Völker, überschütteten die Söhne Draupadīs Bhāradvāja (Aśvatthāman) mit Pfeilschauern, als ob sie furchtlos wären.
10.8.56
ततस्तेन निनादेन सम्प्रबुद्धाः प्रभद्रकाः ।
शिलीमुखैः शिखण्डी च द्रोणपुत्रं समार्दयन् ॥ १०.८.५६ ॥
Da bedrängten die vom Gebrüll völlig aufgeweckten Prabhadrakas und Śikhaṇḍin den Sohn Droṇas (Aśvatthāman) heftig mit Pfeilen.
10.8.57
भारद्वाजः स तान्दृष्ट्वा शरवर्षाणि वर्षतः ।
ननाद बलवन्नादं जिघांसुस्तान्महारथान् ॥ १०.८.५७ ॥
Bhāradvāja (Aśvatthāman), der sie Pfeilschauer herabregnen sah, brüllte gewaltig, begierig, jene großen Wagenkämpfer zu erschlagen.
10.8.58
ततः परमसङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
अवरुह्य रथोपस्थात्त्वरमाणोऽभिदुद्रुवे ॥ १०.८.५८ ॥
Dann, aufs Äußerste erzürnt und sich des Todes seines Vaters erinnernd, stieg er vom Wagensitz herab und stürmte eilig vorwärts.
10.8.59
सहस्रचन्द्रविमलं गृहीत्वा चर्म संयुगे ।
खङ्गं च विमलं दिव्यं जातरूपपरिष्कृतम्।
द्रौपदेयानभिद्रुत्य खङ्गेन व्यधमद्बली ॥ १०.८.५९ ॥
Im Kampf einen Schild, so hell wie tausend Monde, und ein makelloses, göttliches, mit Gold verziertes Schwert ergreifend, stürzte er sich auf die Söhne Draupadīs und schlug sie mit dem Schwert nieder, der Starke.
10.8.60
ततः स नरशार्दूलः प्रतिविन्ध्यं महाहवे ।
कुक्षिदेशेऽवधीद्राजन्स हतो न्यपतद्भुवि ॥ १०.८.६० ॥
Da traf jener Tiger unter den Menschen Prativindhya im großen Kampf in den Bauch, o König; er wurde erschlagen und stürzte zu Boden.
10.8.61
प्रासेन विद्ध्वा द्रौणिं तु सुतसोमः प्रतापवान् ।
पुनश्चासिं समुद्यम्य द्रोणपुत्रमुपाद्रवत् ॥ १०.८.६१ ॥
Nachdem der tapfere Sutasoma Drauṇi mit einem Speer durchbohrt hatte, hob er erneut sein Schwert und stürzte sich auf den Sohn Droṇas.
10.8.62
सुतसोमस्य सासिं तं बाहुं छित्त्वा नरर्षभ ।
पुनरप्याहनत्पार्श्वे स भिन्नहृदयोऽपतत् ॥ १०.८.६२ ॥
O Stier unter den Menschen! Drauṇi schlug Sutasoma samt dem Schwert den Arm ab und traf ihn dann erneut an der Seite; mit durchbohrtem Herzen stürzte er.
10.8.63
नाकुलिस्तु शतानीको रथचक्रेण वीर्यवान् ।
दोर्भ्यामुत्क्षिप्य वेगेन वक्षस्येनमताडयत् ॥ १०.८.६३ ॥
Śatānīka, der Sohn Nakulas, tapfer, hob ihn mit beiden Armen mit einem Wagenrad empor und schlug ihn mit Wucht auf die Brust.
10.8.64
अताडयच्छतानीकं मुक्तचक्रं द्विजस्तु सः ।
स विह्वलो ययौ भूमिं ततोऽस्यापाहरच्छिरः ॥ १०.८.६४ ॥
Der Zweigeborene (Drauṇi) schleuderte den Diskus und traf Śatānīka; verwirrt sank er zu Boden, und dann wurde ihm der Kopf abgeschlagen.
10.8.65
श्रुतकर्मा तु परिघं घोरं गृह्य दुरासदम् ।
अताडयत्समुद्यम्य वेगेन द्रौणिमुत्स्मयन् ॥ १०.८.६५ ॥
Śrutakarman ergriff eine schreckliche, unbezwingbare eiserne Keule, hob sie mit Wucht hoch und schlug Drauṇi, breit lächelnd.
10.8.66
स तु तं श्रुतकर्माणमास्ये जघ्ने वरासिना ।
स हतो न्यपतद्भूमौ विमूर्धा विकृताननः ॥ १०.८.६६ ॥
Er schlug Śrutakarman mit einem prächtigen Schwert ins Gesicht; erschlagen, kopflos, mit entstelltem Antlitz, stürzte er zu Boden.
10.8.67
तेन शब्देन वीरस्तु श्रुतकीर्तिरबुध्यत ।
अश्वत्थामानमासाद्य शरवर्षैरवाकिरत् ॥ १०.८.६७ ॥
Bei diesem Geräusch erwachte der Held Śrutakīrti; er trat an Aśvatthāman heran und überschüttete ihn mit einem Pfeilregen.
10.8.68
शरैराच्छादितस्तेन द्रोणपुत्रो महारथः ।
अदृश्यत महाराज श्वाविच्छललतो यथा ॥ १०.८.६८ ॥
Von seinen Pfeilen bedeckt erschien der große Wagenkämpfer, Droṇas Sohn, o großer König, wie ein mit Stacheln bedecktes Stachelschwein.
10.8.69
तस्यापि शरवर्षाणि चर्मणा प्रतिवार्य सः ।
सकुण्डलं शिरः कायाद्वाजमानमपाहरत् ॥ १०.८.६९ ॥
Auch seinen Pfeilregen mit dem Schild abwehrend, trennte er ihm den glänzenden Kopf mit den Ohrringen vom Körper.
10.8.70
ततो भीष्मनिहन्तारं सह सर्वैः प्रभद्रकैः ।
आहनत्सर्वतो वीरं नानाप्रहरणैर्बलात् ॥ १०.८.७० ॥
Dann schlugen alle Prabhadrakas zusammen den Helden, den Töter Bhīṣmas, von allen Seiten mit verschiedenen Waffen gewaltsam.
10.8.71
शिलीमुखेन चाप्येनं भ्रुवोर्मध्ये समार्पयत् ॥ १०.८.७१ ॥
Und mit einem Pfeil traf er ihn auch zwischen den Augenbrauen.
10.8.72
स तु क्रोधसमाविष्टो द्रोणपुत्रो महाबलः ।
शिखण्डिनं समासाद्य द्विधा चिच्छेद सोसिना ॥ १०.८.७२ ॥
Da trat der mächtige Sohn Droṇas, von Zorn erfüllt, an Śikhaṇḍin heran und hieb ihn mit dem Schwert in zwei Teile.
10.8.73
शिखण्डिनं ततो हत्वा क्रोधाविष्टः परन्तपः ।
प्रभद्रकगणान्सर्वानभिदुद्राव वेगवान् ॥ १०.८.७३ ॥
Nachdem er Śikhaṇḍin erschlagen hatte, stürzte sich der Feindeplager-Quäler, von Zorn erfüllt, schnell auf alle Scharen der Prabhadrakas.
10.8.74
यच्च शिष्टं विराटस्य बलं तु भृशमाद्रवत् ।
द्रुपदस्य च पुत्राणां पौत्राणां सुहृदामपि।
चकार कदनं घोरं दृष्ट्वा तत्र महाबलः ॥ १०.८.७४ ॥
Als er sah, wie der Rest von Virāṭas Heer und auch die Scharen von Drupadas Söhnen, Enkeln und Verbündeten stark flohen, richtete der Mächtige dort ein schreckliches Gemetzel an.
10.8.75
अन्यानन्यांश्च पुरुषानभिसृत्याभिसृत्य च ।
न्यकृन्तदसिना द्रौणिरसिमार्गविशारदः ॥ १०.८.७५ ॥
Immer wieder andere Männer angreifend, schlug der Sohn Droṇas, geschickt in den Wegen des Schwertes, sie mit seinem Schwert nieder.
10.8.76
कालीं रक्तास्यनयनां रक्तमाल्यानुलेपनाम् ।
रक्ताम्बरधरां घोरां पाशहस्तां कुटुम्बिनीम् ॥ १०.८.७६ ॥
Kālī, mit rotem Antlitz und roten Augen, mit roten Girlanden und Salben geschmückt, rot gekleidet, schrecklich, einen Strick in der Hand, die Hausherrin.
10.8.77
ददृशुः कालरात्रिं ते स्मयमानामिव स्थिताम् ।
नराश्वकुञ्जरान्पाशैर्बद्धा घोरैः प्रतस्थुषीम् ॥ १०.८.७७ ॥
Sie sahen die Todesnacht stehen, als lächelte sie, und wie sie aufbrach, Menschen, Pferde und Elefanten mit schrecklichen Schlingen bindend.
10.8.78
वहन्तीं विविधान्प्रेतान्पाशबद्वान्विमूर्धजान् ।
तथैव च सदा राजन्न्यस्तशस्त्रान्महारथान् ॥ १०.८.७८ ॥
Sie trug verschiedene Geister, mit Schlingen gebunden, das Haar zerzaust; und ebenso, o König, die großen Wagenkämpfer, die ihre Waffen niedergelegt hatten.
10.8.79
स्वप्ने सुप्तान्नयन्तीं तां रात्रिष्वन्यासु मारिष ।
ददृशुर्योधमुख्यास्ते घ्नन्तं द्रौणिं च नित्यदा ॥ १०.८.७९ ॥
O Herr, im Traum sahen die führenden Krieger sie die Schlafenden fortführen, und in anderen Nächten sahen sie stets den Sohn Droṇas schlagen.
10.8.80
यतः प्रभृति सङ्ग्रामः कुरुपाण्डवसेनयोः ।
ततः प्रभृति तां कन्यामपश्यन्द्रौणिमेव च ॥ १०.८.८० ॥
Von dem Zeitpunkt an, als die Schlacht zwischen den Heeren der Kurus und Pāṇḍavas begann, sahen sie von da an jene Jungfrau und ebenso den Sohn Droṇas.
10.8.81
तांस्तु दैवहतान्पूर्वं पश्चाद्द्रौणिर्व्यपातयत् ।
त्रासयन्सर्वभूतानि विनदन्भैरवान्रवान् ॥ १०.८.८१ ॥
Jene, die zuvor vom Schicksal erschlagen waren, streckte der Sohn Droṇas danach nieder, alle Wesen in Schrecken versetzend, mit furchtbaren Schreien brüllend.
10.8.82
तदनुस्मृत्य ते वीरा दर्शनं पूर्वकालिकम् ।
इदं तदित्यमन्यन्त दैवेनोपनिपीडिताः ॥ १०.८.८२ ॥
Jene Erscheinung der Vorzeit erinnernd, dachten jene vom Schicksal bedrängten Helden: »Das ist sie.«
10.8.83
ततस्तेन निनादेन प्रत्यबुध्यन्त धन्विनः ।
शिबिरे पाण्डवेयानां शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.८.८३ ॥
Da erwachten durch jenes Getöse im Lager der Pāṇḍavas hunderte und tausende Bogenschützen.
10.8.84
सोऽच्छिनत्कस्यचित्पदौ जघनं चैव कस्यचित् ।
कांश्चिद्बिभेदपार्श्वेषु कालसृष्ट इवान्तकः ॥ १०.८.८४ ॥
Er trennte dem einen die Füße, dem anderen die Hüften ab, und durchbohrte andere an den Seiten, wie der von der Zeit geschaffene Tod.
10.8.85
अत्युग्रप्रतिपिष्टैश्च नदद्भिश्च भृशोत्कटैः ।
गजाश्वमथितैश्चान्यैर्मही कीर्णाऽभवत्प्रभो ॥ १०.८.८५ ॥
Von äußerster Gewalt zerschmettert, brüllend und überaus wild, und andere von Elefanten und Pferden zertrampelt, o Herr, war die Erde übersät.
10.8.86
क्रोशतां किमिदं कोऽयं कः शब्दः किन्नु किं कृतम् ।
पाञ्चालानां तथा द्रौणिरन्तकः समपद्यत ॥ १०.८.८६ ॥
Was ist das unter den Schreienden? Wer ist dieser? Welcher Lärm ist das? Was ist geschehen? Und für die Pāñcālas wurde Droṇas Sohn zum Tod.
10.8.87
अपेतशस्त्रसन्नाहान्सन्नद्वान्पाण्डुसृञ्जयान् ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय द्रौणिः प्रहरतां वरः ॥ १०.८.८७ ॥
Die Pāṇḍavas und Sṛñjayas, ihrer Waffen und Rüstungen beraubt oder noch gepanzert, schickte Droṇas Sohn, der beste der Kämpfer, ins Reich des Todes.
10.8.88
ततस्तच्छस्त्रवित्रस्ता भयादभ्यपतन्नराः ।
निद्रान्धा नष्टसंज्ञाश्च तत्रतत्र निपेतिरे ॥ १०.८.८८ ॥
Da stürzten die von den Waffen verängstigten Männer in Furcht umher; vom Schlaf geblendet und bewusstlos fielen sie hier und dort nieder.
10.8.89
ऊरुस्तम्भगृहीताश्च कश्मलाभिहतौजसः ।
विनदन्तो भृशं त्रस्ता निरैक्षन्त परस्परम् ॥ १०.८.८९ ॥
Von Lähmung der Schenkel gepackt, ihre Kraft durch Verwirrung niedergeschlagen, laut schreiend und verängstigt, blickten sie einander an.
10.8.90
ततो रथं पुनर्द्रौणिरास्थितो भीमदर्शनः ।
धनुष्पाणिः शरैरन्यान्प्रैषयद्वै यमक्षयम् ॥ १०.८.९० ॥
Dann bestieg Droṇas Sohn, furchterregend anzusehen, wieder seinen Streitwagen, den Bogen in der Hand, und schickte mit seinen Pfeilen die anderen in Yamas Reich.
10.8.91
पुनरुत्पततश्चापि दूरादपि नरोत्तमान् ।
शूरान्सम्पततश्चान्यान्कालरात्र्यै न्यवेदयत् ॥ १०.८.९१ ॥
Die sich wieder erhoben, die besten der Männer, die selbst aus der Ferne heranstürmten, und die anderen Helden, die vorwärtsdrängten, überließ er der Todesnacht Kālarātri.
10.8.92
तथैव स्यन्दनाग्रेण प्रमथन्स व्यरोचत ।
शरवर्षैश्च विविधैरवर्षच्छात्रवांस्ततः ॥ १०.८.९२ ॥
So leuchtete er, indem er mit der Vorderseite seines Wagens zermalmte; dann regnete er mit mannigfachen Pfeilschauern auf die Feinde herab.
10.8.93
पुनश्च सुविचित्रेण शतचन्द्रेण चर्मणा ।
तेन चाकाशवर्णेन तथाचरत सोऽसिना ॥ १०.८.९३ ॥
Und wieder, mit seinem äußerst bunten Hundertmondschild und jenem himmelfarbenen Schwert, bewegte er sich auf gleiche Weise.
10.8.94
तथा स शिबिरं तेषां द्रौणिराहवदुर्मदः ।
व्यक्षोभयत राजेन्द्र महाह्दमिव द्विपः ॥ १०.८.९४ ॥
So erschütterte Droṇas Sohn, im Kampf übermütig, ihr Lager vollständig, o Herr der Könige, wie ein Elefant einen großen See aufwühlt.
10.8.95
उत्पेतुस्तेन शब्देन योधा राजन्विचेतसः ।
निद्रार्ताश्च भयार्ताश्च व्यधावन्त ततस्ततः ॥ १०.८.९५ ॥
Bei jenem Lärm, o König, fuhren die Krieger verwirrt auf; von Schlaf und Angst gequält, liefen sie hierhin und dorthin.
10.8.96
विस्वरं चुक्रुशुश्चान्ये बह्वबद्वं तथाऽवदन् ।
न च स्म प्रत्यपद्यन्त शस्त्राणि वसनानि च ॥ १०.८.९६ ॥
Andere schrien misstönend und redeten vieles Zusammenhanglose; und sie fanden weder ihre Waffen noch ihre Kleider.
10.8.97
विमुक्तकेशाश्चाप्यन्ये नाभ्यजानन्परस्परम् ।
उत्पतन्तोऽपतञ्श्रान्ताः केचित्तत्राभ्रमंस्तदा।
पुरीषमसृजन्केचित्केचिन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ॥ १०.८.९७ ॥
Einige, mit gelösten Haaren, erkannten einander nicht. Manche sprangen auf und fielen wieder, und erschöpft irrten sie dort umher. Einige entleerten ihren Kot, andere ließen Urin fließen.
10.8.98
बन्धनानि च राजेन्द्र सञ्छिद्य तुरगा द्विपाः ।
समं पर्यपतंश्चान्ये कुर्वन्तो महदाकुलम् ॥ १०.८.९८ ॥
O Herr der Könige, die Fesseln zerschneidend, stürmten Pferde und Elefanten gemeinsam davon, und andere verursachten große Verwirrung.
10.8.99
तत्र केचिन्नरा भीता व्यलीयन्त महीतले ।
तथैव तान्निपतितानपिंषन्गजवाजिनः ॥ १०.८.९९ ॥
Dort verbargen sich einige Männer vor Schrecken auf dem Boden; und ebenso zertrampelten Elefanten und Pferde die Gefallenen.
10.8.100
तस्मिंस्तथा वर्तमाने रक्षांसि पुरुषर्षभ ।
हृष्टानि व्यनदन्नुच्चैर्मुदा युक्तानि सत्तम ॥ १०.८.१०० ॥
O Stier unter den Männern, während dies geschah, brüllten die Rākṣasas, erfreut und voller Freude, laut auf, o Bester der Guten.
10.8.101
स शब्दः प्रेरितो राजन्भूतसङ्घैर्मुदा युतैः ।
अपूरयद्दिशः सर्वा दिवं चातिमहान्स्वनः ॥ १०.८.१०१ ॥
O König, von Scharen der Wesen voller Freude angetrieben, erfüllte jener Laut alle Himmelsrichtungen und den Himmel — es war ein gewaltig großes Tosen.
10.8.102
तेषामार्तरवं श्रुत्वा वित्रस्ता गजवाजिनः ।
मुक्ताः पर्यपतन्राजन्मृद्गन्तः शिबिरे जनम् ॥ १०.८.१०२ ॥
Als sie ihr Angstgeschrei hörten, rissen sich die verängstigten Elefanten und Pferde los und stürmten, o König, im Lager umher und zertrampelten die Menschen.
10.8.103
तैस्तत्र परिधावद्भिश्चरणोदीरितं रजः ।
अकरोच्छिबिरे तेषां रजन्यां द्विगुणं तमः ॥ १०.८.१०३ ॥
Der Staub, den ihre Füße beim Umherlaufen aufwirbelten, verdoppelte in jener Nacht die Finsternis im Lager.
10.8.104
तस्मिंस्तमसि सञ्जाते प्रमूढाः सर्वतो जनाः ।
नाजानन्पितरः पुत्रान्भ्रातॄन्भ्रातर एव च ॥ १०.८.१०४ ॥
Als jene Finsternis hereingebrochen war, waren die Menschen ringsum völlig verwirrt; Väter erkannten ihre Söhne nicht, und Brüder ihre Brüder nicht.
10.8.105
गजो राजानतिक्रम्य निर्मनुष्या हया हयान् ।
अताडयंस्तथाऽभञ्जंस्तथाऽमृद्गंश्च भारत ॥ १०.८.१०५ ॥
O Bhārata, die Elefanten zogen die Könige niedertrampelnd weiter; die Pferde ohne Reiter schlugen auf andere Pferde ein, brachen sie und zermalmten sie.
10.8.106
ते भग्नाः प्रपतन्ति स्म मृद्रन्तश्च परस्परम् ।
न्यपातयंस्तथा चान्यान्पातयित्वा तदाऽपिषन् ॥ १०.८.१०६ ॥
Zerschlagen stürzten sie und zertraten einander; auch andere warfen sie nieder, und nachdem sie diese niedergeworfen hatten, zermalmten sie sie auf der Stelle.
10.8.107
विचेतसः सनिद्राश्च तमसा चावृता नराः ।
जघ्रुः स्वानेव तत्राथ कालेनैव प्रचोदिताः ॥ १०.८.१०७ ॥
Verwirrt, schlaftrunken und von Finsternis umhüllt, schlugen die Männer dort auf die Ihren ein, als trieben sie Zeit und Schicksal selbst an.
10.8.108
त्यक्त्वाद्वाराणि च द्वास्थास्तथागुल्मानिगौल्मिकाः ।
प्राद्रवन्त यथाशक्ति कांदिशीका विचेतसः ॥ १०.८.१०८ ॥
Die Torwächter verließen ihre Tore, ebenso die Wächter der Posten, verwirrt; sie flohen, so schnell ihre Kraft es erlaubte.
10.8.109
विप्रनष्टाश्च तेऽन्योन्यं नाजानन्तस्तथा विभो ।
क्रोशन्तस्तात पुत्रेति दैवोपहतचेतसः ॥ १०.८.१०९ ॥
O Mächtiger, zerstreut und einander nicht erkennend, riefen sie: »Vater! Sohn!«, die Sinne vom Schicksal geschlagen.
10.8.110
पलायतां दिशस्तेषां स्वानप्युत्सृज्य बान्धवान् ।
गोत्रनामभिरन्योन्यमाक्रन्दन्त ततो जनाः ॥ १०.८.११० ॥
Auf der Flucht in alle Richtungen, selbst die eigenen Verwandten zurücklassend, riefen die Menschen einander bei Geschlecht und Namen.
10.8.111
हाहाकारं च कुर्वाणाः पृथिव्यां शेरते परे ।
तान्बुद्धा रणमध्येऽसौ द्रोणपुत्रो व्यपोथयत् ॥ १०.८.१११ ॥
Andere lagen am Boden und klagten »Wehe!«. Als Droṇas Sohn sie mitten im Kampf bemerkte, zerschmetterte er sie.
10.8.112
तत्रापरे वध्यमाना मुहुर्महुरचेतसः ।
शिबिरान्निष्पतन्ति स्म क्षत्रिया भयपीडिताः ॥ १०.८.११२ ॥
Dort wurden andere immer wieder erschlagen; verwirrten Sinnes stürzten die von Furcht geplagten Krieger aus dem Lager.
10.8.113
तांस्तु निष्पतितांस्त्रस्ताञ्शिबिराज्जीवितैषिणः ।
कृतवर्मा कृपश्चैव द्वारदेशे निजघ्नतुः ॥ १०.८.११३ ॥
Als jene verängstigten Männer aus dem Lager stürzten, allein auf ihr Leben bedacht, erschlugen Kṛtavarman und Kṛpa sie am Tor.
10.8.114
विसस्तयन्त्रकवचान्मुक्तकेशान्कृताञ्जलीन् ।
वेपमानान्क्षितौ भीतान्त्रैव कांश्चिदमुच्यताम् ॥ १०.८.११४ ॥
Mit gelockerten Rüstungen und Riemen, aufgelösten Haaren, gefalteten Händen, zitternd und verängstigt am Boden — einige von ihnen wurden verschont.
10.8.115
नामुच्यत तयोः कश्चिन्निष्क्रान्तः शिबिराद्बहिः ।
कृपश्चैव महाराज हार्दिक्यश्चैव दुर्मतिः। ॥ १०.८.११५ ॥
O großer König, keiner dieser beiden – Kṛpa und der böse Hārdikya – entkam, indem er aus dem Lager hinausging.
10.8.116
भूयश्चैव चिकीर्षन्तौ द्रौणपुत्रस्य तौ प्रियम् ।
त्रिषु देशेषु ददतुः शिबिरस्य हुताशनम् ॥ १०.८.११६ ॥
Und wiederum, dem Sohn Droṇas gefällig sein wollend, legten die beiden an drei Stellen des Lagers Feuer.
10.8.117
ततः प्रकाशे शिबिरे खङ्गेन पितृनन्दनः ।
अश्वत्थामा महाराज व्यचरत्कृतहस्तवत् ॥ १०.८.११७ ॥
Dann, o großer König, bewegte sich im erleuchteten Lager Aśvatthāman, der Sohn seines Vaters, mit dem Schwert wie einer, der geschickt mit den Händen ist.
10.8.118
कांश्चिदापततो वीरानपरांश्चैव धावतः ।
व्ययोजयत खङ्गेन प्राणैर्द्विजवरोत्तमः ॥ १०.८.११८ ॥
Einige Helden, die auf ihn losstürmten, und andere, die flohen, ließ jener Vorzügliche unter den Zweimalgeborenen mit dem Schwert aus dem Leben scheiden.
10.8.119
कांश्चिद्योधान्स खङ्गेन मध्ये सञ्छिद्य वीर्यवान् ।
अशातयद्द्रोणपुत्रः संरब्धस्तिलकाण्डवत् ॥ १०.८.११९ ॥
Einige Krieger zerschnitt der mächtige Sohn Droṇas, von Zorn entbrannt, mit dem Schwert in der Mitte, und sie fielen wie Sesamstängel.
10.8.120
निनदद्भिर्भृशायस्तैर्नराश्वद्विरदोत्तमैः ।
पतितैरभवत्कीर्णा मेदिनी भरतर्षभ ॥ १०.८.१२० ॥
Durch die brüllenden, eisengerüsteten besten Männer, die gefallenen Pferde und Elefanten, o Stier der Bharatas, wurde die Erde bedeckt.
10.8.121
मानुषाणां सहस्रेषु हतेषु पतितेषु च ।
उदतिष्ठन्कबन्धानि बहून्युत्थाय चापतन् ॥ १०.८.१२१ ॥
Als Tausende von Menschen erschlagen und gefallen waren, erhoben sich viele kopflose Rümpfe, und fielen wieder nieder.
10.8.122
सायुधान्साङ्गदान्बाहून्विचकर्त शिरांसि च ।
हस्तिहस्तोपमानूरून्हस्तान्पादांश्च भारत ॥ १०.८.१२२ ॥
O Bhārata, er hieb Arme mit Waffen und Armreifen ab, Köpfe, Schenkel gleich Elefantenrüsseln, Hände und Füße.
10.8.123
पृष्ठच्छिन्नान्पार्श्वच्छिन्नाञ्शिरश्छिन्नांस्तथापरान् ।
स महात्माकरोद्द्रौणिः कांश्चिच्चापि पराङ्मुखान् ॥ १०.८.१२३ ॥
Der großherzige Sohn Droṇas machte einige am Rücken Getroffene, einige an der Seite Getroffene, einige mit abgeschlagenem Kopf, andere, und einige, die sich abgewandt hatten, ebenso.
10.8.124
मध्यदेशे नरानन्यांश्चिच्छेदान्यांश्च कर्णतः ।
अंसदेशे निहत्यान्यान्काये प्रावेशयच्छिरः ॥ १०.८.१२४ ॥
Einige schnitt er in der Mitte durch, andere an den Ohren, und nachdem er andere an der Schulter erschlagen hatte, trieb er ihre Köpfe in den Rumpf.
10.8.125
एवं हि बहुभिः शस्त्रैर्घ्नतोऽपि बलवत्तरान् ।
तमसा रजनी घोरा बभौ दारुणदर्शना ॥ १०.८.१२५ ॥
So, während er selbst die Stärksten mit vielen Waffen erschlug, leuchtete die schreckliche Nacht, von Finsternis umhüllt, mit furchtbarem Anblick.
10.8.126
किञ्चित्प्राणैश्च पुरुषैर्हतैश्चान्यैः सहस्रशः ।
बहुना च गजाश्वेन भूतभूद्भीमदर्शना ॥ १०.८.१२६ ॥
Mit einigen noch atmenden Männern, mit Tausenden anderen Erschlagenen und mit vielen Elefanten und Pferden erschien jene Nacht, voller Lebewesen und furchtbar anzusehen, als schrecklich.
10.8.127
यक्षरक्षःसमाकीर्णे रथाश्वद्विपदारुणे ।
क्रुद्धेन द्रोणपुत्रेण सञ्छिन्नाः प्रापतन्भुवि।
भ्रातॄनन्ये पितॄनन्ये पुत्रानन्ये विचुक्रुशुः ॥ १०.८.१२७ ॥
Erfüllt von Yakṣas und Rākṣasas, furchtbar durch Wagen, Pferde und Elefanten, fielen die vom zornigen Sohn Droṇas Zerhauenen zu Boden. Die einen klagten um ihre Brüder, die anderen um ihre Väter, wieder andere um ihre Söhne.
10.8.128
केचिदूचुर्न तत्क्रुद्धैर्धार्तराष्ट्रैः कृतं रणे ।
यत्कृतं नः प्रसुप्तानां रक्षोभिः क्रूग्कर्मभिः।
असान्निध्याद्वि पार्थानामिदं वः कदनं कृतम् ॥ १०.८.१२८ ॥
Einige sagten: 'Dies haben nicht die zornigen Dhārtarāṣṭras im Kampf getan. Was uns Schlafenden angetan wurde, haben die grausam handelnden Rākṣasas getan. Durch die Abwesenheit der Pārthas wurde euch dieses Gemetzel zugefügt.'
10.8.129
न चासुरैर्न गन्धर्वैर्न यक्षैर्न च राक्षसैः ।
शक्यो विजेतुं कौन्तेयो नेता यस्य जनार्दनः।
ब्रह्मण्यः मत्यवाग्दान्तः सर्वभूतानुकम्पकः ॥ १०.८.१२९ ॥
Weder von Asuras, noch von Gandharvas, noch von Yakṣas, noch von Rākṣasas ist der Sohn Kuntīs zu besiegen, dessen Führer Janārdana ist. Er ist den Brahmanen ergeben, wahrhaftig im Wort, selbstbeherrscht und mitfühlend gegenüber allen Wesen.
10.8.130
न च सुप्तं प्रमत्तं वा न्यस्तशस्त्रं कृताञ्जलिम् ।
धावन्तं मुक्तकेशं वा हन्ति पार्थो धनञ्जयः ॥ १०.८.१३० ॥
Der Pārtha Dhanañjaya tötet nicht den Schlafenden, den Unachtsamen, den, der seine Waffen niedergelegt hat, den mit gefalteten Händen, den Fliehenden oder den mit gelösten Haaren.
10.8.131
तदिदं नः कृतं घोरं रक्षोभिः क्रूरकर्मभिः ।
इति लालप्यमानाः स्म शेरते बहवो जनाः ॥ १०.८.१३१ ॥
'Dieses Entsetzliche hat uns angetan, was grausam handelnde Rākṣasas taten.' So klagend lagen viele dort.
10.8.132
स्तनतां च मनुष्याणामपरेषां च कूजताम् ।
ततो मुहूर्तात्प्राशाम्यत्स शब्दस्तुमुलो महान् ॥ १०.८.१३२ ॥
Der gewaltige Tumult der stöhnenden Menschen und der anderen Schreienden verebbte nach einem Augenblick.
10.8.133
शोणितव्यतिषिक्तायां वसुधायां च भूमिप ।
तद्रजस्तुमुलं घोरं क्षणेनान्तरधीयत ॥ १०.८.१३३ ॥
O Herrscher der Erde, jener furchtbare, tosende Staub, der sich vom blutgetränkten Boden erhob, verschwand im Nu.
10.8.134
स चेष्टमानानुद्विग्नान्निरुत्साहान्सहस्रशः ।
न्यपातयन्नरान्क्रुद्वः पशून्पशुपतिर्यथा ॥ १०.८.१३४ ॥
Zornentbrannt streckte er Tausende von Männern nieder, die zappelten, aufgewühlt und mutlos waren, so wie Paśupati das Vieh niederstreckt.
10.8.135
अन्योन्यं सम्परिष्वज्य शयानाञ्जीवतोऽपरान् ।
संलीनान्युध्यमानांश्च सर्वान्द्रौणिरपोथयत् ॥ १०.८.१३५ ॥
Der Sohn Droṇas zermalmte sie alle: die einander umschlungen Daliegenden, die anderen, noch Lebenden, die Verborgenen und die noch Kämpfenden.
10.8.136
ब्रह्ममाना हुताशेन वध्यमानाश्च तेन ते ।
परस्परं तदा योधाननयद्यमसादनम् ॥ १०.८.१३६ ॥
Vom Feuer verbrannt und von ihm erschlagen, schrien sie; dann schickte er die Krieger, einer durch den anderen, in Yamas Wohnstätte.
10.8.137
तस्या रजन्यास्त्वर्धेन पाण्डवानां महद्बलम् ।
गमयामास राजेन्द्र द्रौणिर्यमनिवेशनम् ॥ १०.८.१३७ ॥
O Herr der Könige, in nur der Hälfte jener Nacht sandte der Sohn Droṇas das gewaltige Heer der Pāṇḍavas in Yamas Wohnstätte.
10.8.138
निशाचराणां सत्वानां रात्रिः सा हर्षवर्धिनी ।
आसीन्नरगजाश्वानां रौद्री क्षयकरी भृशम् ॥ १०.८.१३८ ॥
Für die nachts umherstreifenden Wesen mehrte jene Nacht die Freude; für Menschen, Elefanten und Pferde aber war sie schrecklich und von gewaltiger Vernichtung.
10.8.139
तत्रादृश्यन्त रक्षांसि पिशाचाश्च पृथग्विधाः ।
खादन्तो नरमांसानि पिबन्तः शोणितानि च ॥ १०.८.१३९ ॥
Dort erschienen Rakshasas und Pishachas verschiedener Art, die Menschenfleisch aßen und Blut tranken.
10.8.140
करालाः पिङ्गला रौद्राः शैलदन्ता रजस्वलाः ।
जटिला भीमवक्त्राश्च पञ्चपादा महोदराः ॥ १०.८.१४० ॥
Sie waren furchterregend, gelbbraun und grausig, mit Zähnen wie Berge, staubbedeckt, verfilzthaarig, mit schrecklichen Gesichtern, fünf Füßen und dicken Bäuchen.
10.8.141
पञ्चादङ्गुलयो रूक्षा विरूपा भैरवस्वनाः ।
गजाननाश्च हस्वाश्च नीलवर्णा बिभीषणाः ॥ १०.८.१४१ ॥
Sie hatten fünf Finger, waren rau, missgestaltet und hatten furchterregende Stimmen; manche hatten Elefantengesichter, andere waren klein, dunkelblau und schrecklich.
10.8.142
सपुत्रदाराः सुक्रूराः सुदुर्दर्शाः सुनिर्घृणाः ।
विविधानि च रूपाणि तत्रादृश्यन्त रक्षसाम् ॥ १०.८.१४२ ॥
Mit Söhnen und Frauen, äußerst grausam, kaum anzusehen und völlig erbarmungslos, erschienen dort die Rakshasas in vielerlei Gestalt.
10.8.143
पीत्वा च शोणितं हृष्टाः प्रानृत्यन्गणशोऽपरे ।
इदं परमिदं मेध्यमिदं स्वाद्विति चाब्रुवन् ॥ १०.८.१४३ ॥
Nachdem sie Blut getrunken hatten, tanzten andere entzückt in Scharen und sprachen: »Dies ist das Höchste, dies ist rein, dies ist süß.«
10.8.144
मेदोमज्जास्थिरक्तानां मांसानां च भृशाशिताः ।
परे मांसानि खादन्तः क्रव्यादा मांसजीविनः ॥ १०.८.१४४ ॥
Andere, gierig Fett, Mark, Knochen, Blut und Fleisch verschlingend, Fleisch essend, fleischfressende Dämonen, die von Fleisch leben.
10.8.145
वसाश्चैवापरे पीत्वा पर्यधावन्विकुक्षिकाः ।
नानावक्त्रास्तथा रौद्राः क्रव्यादाः पिशिताशनाः ॥ १०.८.१४५ ॥
Andere, Fett trinkend, mit geschwollenen Bäuchen, vielgesichtig und schrecklich, fleischfressende Dämonen rannten umher und aßen Fleisch.
10.8.146
अयुतानि च तत्रासन्प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
रक्षसां घोररूपाणां महतां क्रुरकर्मणाम् ॥ १०.८.१४६ ॥
Es gab Zehntausende, Hunderttausende und Millionen großer Dämonen von schrecklicher Gestalt und grausamen Taten.
10.8.147
मुदितानां वितृप्तानां तस्मिन्महति वैशसे ।
समेतानि बहून्यासन्भूतानि च जनाधिप। ॥ १०.८.१४७ ॥
O Herr der Menschen, bei jenem großen Gemetzel versammelten sich dort viele Wesen, fröhlich und gesättigt.
10.8.148
एवंविधा हि सा रात्रिः सोमकानां जनक्षये ।
प्रसुप्तानां प्रमत्तानामासीत्सुभृशदारुणा ॥ १०.८.१४८ ॥
So war jene Nacht bei der Vernichtung des Volkes der Somakas: überaus schrecklich für die Schlafenden und Unachtsamen.
10.8.149
असंशयं हि कालस्य पर्यायो दुरतिक्रमः ।
तादृशा निहता यत्र कृत्वाऽस्माकं जनक्षयम् ॥ १०.८.१४९ ॥
Ohne Zweifel ist der Lauf der Zeit schwer zu überwinden: Dort wurden solche Männer erschlagen, nachdem sie die Vernichtung unseres Volkes bewirkt hatten.
10.8.150
प्रागेव सुमहत्कर्म द्रौणिरेतन्महारथः ।
नाकरोदीदृशं कस्मान्मत्पुत्रविजये धृतः ॥ १०.८.१५० ॥
Warum hat dieser große Wagenkämpfer, der Sohn Droṇas, nicht schon viel früher eine so große Tat vollbracht, da er doch entschlossen war, für den Sieg meiner Söhne zu kämpfen?
10.8.151
अथ कस्माद्वते क्षत्रे कर्मेदं कृतवानसौ ।
द्रोणपुत्रो महात्मा स तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १०.८.१५१ ॥
Warum hat dann dieser hochherzige Sohn Droṇas, der für den Krieg der Krieger auserwählt war, diese Tat vollbracht? Du solltest es mir sagen.
10.8.152
तेषां नूनं भयान्नासौ कृतवान्कुरुनन्दन ।
असान्निध्याद्धि पार्थानां केशवस्य च धीमतः।
सात्यकेश्चापि कर्मेदं द्रोमपुत्रेण साधितम् ॥ १०.८.१५२ ॥
O Freude der Kurus, gewiss hat er es aus Furcht vor ihnen nicht getan; nur weil die Pārthas, der weise Keśava und Sātyaki abwesend waren, vollbrachte der Sohn Droṇas diese Tat.
10.8.153
को हि तेषां समक्षं तान्हन्यादपि मरुत्पतिः ।
एतदीदृशकं वृत्तं राजन्सुप्तजने विभो ॥ १०.८.१५३ ॥
O König, wer könnte sie in ihrer Gegenwart töten, nicht einmal Indra, der Herr der Marut? O Mächtiger, solch ein Verhalten geschah unter schlafenden Menschen.
10.8.154
ततो जनक्षयं कृत्वा पाण्डवानां महात्ययम् ।
प्रत्यूषकाले शिबिरात्प्रतिगन्तुमियेष सः ॥ १०.८.१५४ ॥
Dann, nachdem er unter den Pāṇḍava großes Verderben und Menschenschlachten angerichtet hatte, wollte er bei Tagesanbruch aus dem Lager zurückkehren.
10.8.155
नृशोणितावसिक्तस्य द्रौणेरासीदसित्सरुः ।
पाणिना सह संश्लिष्ट एकीभूत इव प्रभो ॥ १०.८.१५५ ॥
O Herr, der Griff des Schwertes des Sohnes Droṇas, von Menschenblut getränkt, klebte an seiner Hand, als seien beide eins geworden.
10.8.156
स निःशेषानरीन्कृत्वा विरराम निशाक्षये ।
युगान्ते सर्वभूतानि भस्म कृत्वेव पावकः ॥ १०.८.१५६ ॥
Nachdem er die Feinde vollständig vernichtet hatte, hielt er am Ende der Nacht inne, wie am Ende eines Weltalters das Feuer, nachdem es alle Wesen zu Asche gemacht hat.
10.8.157
यथाप्रतिज्ञं तत्कर्म कृत्वा द्रौणायनिः प्रभो ।
दुर्गमां पदवीं गच्छन्पितुरासीद्गतज्वरः ॥ १०.८.१५७ ॥
O Herr, nachdem der Sohn Droṇas diese Tat seinem Gelübde gemäß vollbracht hatte, war er, auf dem schweren Pfad wandelnd, von der Trauer seines Vaters befreit.
10.8.158
यथैव संसुप्तजने शिबिरे प्राविशन्निशि ।
तथैव हत्वा निःशब्दो निश्चक्राम नरर्षभः ॥ १०.८.१५८ ॥
So wie er nachts in das Lager eingedrungen war, wo die Leute tief schliefen, so verließ der Stier unter den Männern es nach dem Töten schweigend.
10.8.159
निष्क्रम्य शिबिरात्तस्मात्ताभ्यां सङ्गम्य वीर्यवान् ।
आचख्यौ कर्म तत्सर्वं हृष्टः संहर्षयन्विभो ॥ १०.८.१५९ ॥
Aus dem Lager hervorgetreten, traf der Mächtige jene beiden, und voll Freude sie anspornend, erzählte er ihnen seine ganze Tat, o Herr.
10.8.160
तावथाचख्यतुस्तस्मै प्रियं प्रियकरौ तदा ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव विनिकृत्तान्सहस्रशः ॥ १०.८.१६० ॥
Da berichteten jene beiden, die ihm Freude bereiteten, die erfreuliche Nachricht, dass die Pāñcālas und die Sṛñjayas zu Tausenden niedergehauen worden seien.
10.8.161
प्रीत्या चोच्चैरुद्रक्रोशंस्तथैवास्फोटयंस्तलान् ।
दिष्ट्यादिष्ट्येति चान्योन्यं समेत्योचुर्महारथाः ॥ १०.८.१६१ ॥
Vor Freude schrien sie laut und klatschten in die Hände; einander begegnend sagten die großen Wagenkämpfer: »Glück! Glück!«
10.8.162
पर्यष्वजत्ततो द्रौणिस्ताभ्यां सम्प्रतिनन्दितः ।
इदं हर्षात्तु सुमहदाददे वाक्यमुत्तमम् ॥ १०.८.१६२ ॥
Da umarmte der Sohn Droṇas, von den beiden erfreut, sie und sprach aus Freude diese überaus vortrefflichen Worte.
10.8.163
पाञ्चाला निहताः सर्वे द्रौपदेयाश्च सर्वशः ।
सोमका मत्स्यशेषाश्च सर्वे विनिहता मया ॥ १०.८.१६३ ॥
Die Pāñcālas, alle Söhne Draupadīs, die Somakas und die übriggebliebenen Matsyas — sie alle wurden von mir vollständig erschlagen.
10.8.164
इदानीं कृतकृत्याः स्म याम तत्रैव मा चिरम् ।
यदि जीवति नो राजा तस्मै शंसामहे प्रियम् ॥ १०.८.१६४ ॥
Nun, da wir unsere Aufgabe vollbracht haben, lasst uns sogleich dorthin gehen. Wenn unser König lebt, wollen wir ihm diese erfreuliche Nachricht überbringen.