மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 10.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.8.1
तथा प्रयाते शिबिरं द्रोणपुत्रे महारथे ।
कच्चित्कृपश्च भोजश्च भयार्तौ न व्यवर्तताम् ॥ १०.८.१ ॥
இவ்வாறு மகாரதியான துரோணரின் மகன் பாசறையை நோக்கிச் சென்றபோது, பயத்தால் வாடிய கிருபரும் போஜரும் திரும்பவில்லையா?
10.8.2
कच्चिन्न वारितौ क्षुद्रौ रक्षिभिर्नोपलक्षितौ ।
असह्यमिति मन्वानौ न निवृत्तौ महारथौ ॥ १०.८.२ ॥
அந்த இரு மகாரதிகளையும் காவலர்கள் தடுக்கவில்லையா, கண்டுகொள்ளவில்லையா? 'இது தாங்க முடியாதது' என்று நினைத்து அவர்கள் திரும்பவில்லையா?
10.8.3
कच्चिदुन्मथ्य शिबिरं हत्वा सोमकपाण्डवान् ।
कृता प्रतिज्ञा सफला कच्चित्सञ्जय सा निशि ॥ १०.८.३ ॥
சஞ்சயா, இரவில் பாசறையைக் கலக்கி சோமகர்களையும் பாண்டவர்களையும் கொன்று, அவன் செய்த சபதம் நிறைவேறியதா?
10.8.4
दुर्योधनस्य पदवीं कच्चित्परमिकां रणे ।
गत्वातिष्ठदसौ द्रौणिः कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १०.८.४ ॥
அந்தத் துரோணரின் மகன் போரில் துரியோதனனின் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, மிகக் கடினமான செயலைச் செய்து நின்றானா?
10.8.5
धृष्टद्युम्नशिखण्डिभ्यां द्रौपद्याश्च सुतैः किल ।
सञ्छन्ना मेदिनी सुप्तैर्निहतैः पाण्डुसैनिकैः ॥ १०.८.५ ॥
திருஷ்டத்யும்னனும் சிகண்டியும், திரௌபதியின் மகன்களும் கொன்ற, உறங்கிக்கொண்டிருந்த பாண்டவ வீரர்களால் பூமி மூடப்பட்டதா?
10.8.6
पाञ्चालैर्वा विनिहतैः शयानै रुधिरोक्षितैः ।
कच्चिन्महीतलं छन्नं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ १०.८.६ ॥
அல்லது பாஞ்சாலர்களால் கொல்லப்பட்டு இரத்தத்தில் தோய்ந்து கிடக்கும் உடல்களால் பூமிப்பரப்பு மூடப்பட்டதா? சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்.
10.8.7
पाञ्चालैर्निहतौ वीरौ कच्चित्तु स्वपतां क्षितौ ।
कच्चित्ताभ्यां कृतं कर्म तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ १०.८.७ ॥
சஞ்சயா, பாஞ்சாலர்களால் கொல்லப்பட்ட அந்த இரு வீரர்களும் நிலத்தில் உறங்கிக் கிடக்கிறார்களா? அவர்கள் செய்த செயலை எனக்குச் சொல்லு.
10.8.8
तस्मिन्प्रयाते शिबिरं द्रोणपुत्रे महात्मनि ।
कृपश्च कृतवर्मा च द्रौणिमेवाभ्यवर्तताम् ॥ १०.८.८ ॥
மகாத்மாவான துரோணரின் மகன் பாசறைக்குச் சென்றபோது, கிருபரும் கிருதவர்மாவும் துரோணரின் மகனையே பின்தொடர்ந்தனர்.
10.8.9
अश्वत्थामा तु तौ दृष्ट्वा यत्नवन्तौ महारथौ ।
प्रहृष्टः शनकै राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.८.९ ॥
ஆனால் அந்த இரு மகாரதர்களும் முயற்சியுடன் நிற்பதைக் கண்டு அஸ்வத்தாமன் மகிழ்ந்து, அரசே, மெல்லிய குரலில் இச்சொல்லைச் சொன்னான்.
10.8.10
यत्तौ भवन्तौ पर्याप्तौ सर्वक्षत्रस्य नाशने ।
किम्पुनर्योधशेषस्य प्रसुप्तस्य विशेषतः ॥ १०.८.१० ॥
நீங்கள் இருவரும் அனைத்து க்ஷத்திரியர்களையும் அழிக்கும் ஆற்றல் படைத்தவர்கள்; அப்படியானால், உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் மீதமுள்ள வீரர்களை அழிப்பது எம்மாத்திரம்?
10.8.11
अहं प्रवेक्ष्ये शिबिरं चरिष्यामि च कालवत् ।
यथा न कश्चिदपि वां जीवन्मुच्येत मानवः।
तथा भवद्ध्यां कार्यं स्यादिति मे निश्चिता मतिः ॥ १०.८.११ ॥
நான் பாசறைக்குள் நுழைந்து காலனைப் போல் திரிவேன்; உயிருடன் ஒரு மனிதனும் தப்பாதபடி நீங்கள் இருவரும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும் என்பது என் தீர்மான எண்ணம்.
10.8.12
इत्युक्त्वा प्राविशद्द्रौणिः पार्थानां शिबिरं महत् ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य विहाय भयमात्मनः ॥ १०.८.१२ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு துரோணரின் மகன் பாண்டவர்களின் பெரிய பாசறைக்குள் நுழைந்தான்; வாசல் வழியாக அல்ல, தன் அச்சத்தை விட்டுவிட்டு வலிந்து தாக்கி உள்ளே புகுந்தான்.
10.8.13
स प्रविश्य महाबाहुरुद्देशज्ञश्च तस्य ह ।
द्रौणिः परमसङ्क्रुद्धस्तेजसा प्रज्वलन्निव।
ततः पर्यचरत्सर्वं सम्प्रसुप्तं जनं निशि ॥ १०.८.१३ ॥
அந்த மகாபாகு அதன் இடத்தை அறிந்து உள்ளே நுழைந்தான். துரோணனின் மகன் மிகுந்த கோபத்தில், தன் தேஜஸால் எரிபவனைப் போல, இரவில் ஆழ்ந்து உறங்கிக்கொண்டிருந்த அனைவரிடையேயும் சுற்றித் திரிந்தான்.
10.8.14
धृष्टद्युम्नस्य निलयं शनकैरभ्युपागमत् ॥ १०.८.१४ ॥
அவன் மெதுவாக திருஷ்டத்யும்னனின் இல்லத்தை அடைந்தான்.
10.8.15
ते तु कृत्वा महत्कर्म श्रान्ताश्च बलवद्रणे ।
प्रसुप्ता वै सुविश्वस्ताः स्वसैन्यपरिवारिताः ॥ १०.८.१५ ॥
அவர்கள் மகத்தான செயலைச் செய்து, கடுமையான போரில் களைத்து, தங்கள் சொந்தப் படையால் சூழப்பட்டு, முழு நம்பிக்கையுடன் ஆழ்ந்து உறங்கினர்.
10.8.16
अथ प्रविश्य तद्वेश्म धृष्टद्युम्नस्य भारत ।
पाञ्चाल्यं शयने द्रौणिरपश्यत्सुप्तमन्तिकात् ॥ १०.८.१६ ॥
பிறகு, பாரதனே, திருஷ்டத்யும்னனின் அந்த மாளிகையில் நுழைந்து, துரோணனின் மகன் பாஞ்சால இளவரசனை படுக்கையில் உறங்கிக் கொண்டிருப்பதை அருகில் கண்டான்.
10.8.17
क्षौमावदाते महति स्पर्द्व्यास्तरणसंवृते ।
माल्यप्रवरसंयुक्ते धूपैश्चूर्णैश्च वासिते ॥ १०.८.१७ ॥
வெண்பட்டுத் துணியால் மூடப்பட்ட, பெரிய, சிறந்த விரிப்புகளால் போர்த்தப்பட்ட, உயர்ந்த மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, தூபங்களாலும் நறுமணப் பொடிகளாலும் மணம் பெற்ற (படுக்கையில்).
10.8.18
तं शयानं महात्मानं विस्रब्धमकुतोभयम् ।
अपोथयत पादेन शयनस्थं महीपते ॥ १०.८.१८ ॥
அந்த மகாத்மாவை, நம்பிக்கையுடன் எவ்வித அச்சமும் இன்றி படுத்திருந்தவனை, ஓ மன்னா, படுக்கையில் கிடந்தவனை அவன் காலால் உதைத்தான்.
10.8.19
सम्बुध्य चरणस्पर्शादुत्थाय रणदुर्मदः ।
अभ्यजानादमेयात्मा द्रोणपुत्रं महारथम् ॥ १०.८.१९ ॥
காலின் தொடுதலால் விழித்தெழுந்து, போர் மதத்தால் வெறிகொண்ட, அளவற்ற ஆன்மா கொண்டவன் மகாரதனான துரோணபுத்திரனை அடையாளம் கண்டான்.
10.8.20
तमुत्पतन्तं शयनादश्वत्थामा महाबलः ।
केशेष्वालभ्य पाणिभ्यां निष्पिपेष महीतले ॥ १०.८.२० ॥
படுக்கையிலிருந்து எழுந்து குதிக்கும் அவனை, மகாபலனான அசுவத்தாமன் இரு கைகளாலும் தலைமயிரைப் பற்றி தரையில் அழுத்தினான்.
10.8.21
स बलात्तेन निष्पिष्टः साध्वसेन च भारत ।
अभ्याक्रान्तश्च निद्रान्धो नाशकच्चेष्टितुं तदा ॥ १०.८.२१ ॥
பாரதா, அவனால் பலத்தோடு அழுத்தப்பட்டவனும் பயத்தாலும், தூக்கக் குருட்டுத்தனத்தாலும் அமுக்கப்பட்டவனும், அப்போது அசைய முடியாதவனானான்.
10.8.22
निष्पिष्य तु ततो भूमौ पाञ्चाल्यं द्रौणिरञ्जसा ।
धनुषो ज्यां विमुच्याशु क्रूरबुद्धिरमर्षणः ॥ १०.८.२२ ॥
பின்னர் பாஞ்சால இளவரசனை தரையில் அழுத்தி, துரோணபுத்திரன் கொடுமை மனத்துடனும் சகிப்பின்மையுடனும் விரைவாக வில்லின் நாணை அவிழ்த்தான்.
10.8.23
तस्य कण्ठेऽथ बद्ध्वा तां त्वरितः क्रोधमूर्च्छितः ।
द्रौणिः क्रूरं मनः कृत्वा पाञ्चाल्यमवधीत्तदा ॥ १०.८.२३ ॥
பின்னர் அதை அவனுடைய கழுத்தில் கட்டி, கோபத்தால் மயங்கிய துரோணபுத்திரன் விரைவாக கொடிய மனம் கொண்டு பாஞ்சால இளவரசனைக் கொன்றான்.
10.8.24
तमाक्रम्य पदा राजन्कण्ठे चोरसि पादयोः ।
तदन्तं विस्फुरन्तं च पशुमारममारयत् ॥ १०.८.२४ ॥
அரசனே, அவனை காலால் மிதித்து, கழுத்திலும் மார்பிலும் கால்களிலும் ஏறி, இறுதிவரை துடிதுடித்த அவனைக் கால்நடையைக் கொல்வது போல் கொன்றான்.
10.8.25
स वार्यमाणस्तरसा बलाद्बलवता बली ।
तुदन्नखैस्तु स द्रौणिं नातिव्यक्तमुदाहरत् ॥ १०.८.२५ ॥
பலவானால் பலவந்தமாகத் தடுக்கப்பட்ட அவன், நகங்களால் கிழித்துக்கொண்டே, துரோணனின் மகனிடம் தெளிவாக எதுவும் சொல்லவில்லை.
10.8.26
आचार्यपुत्र शस्त्रेण जहि मां मा चिरं कृथाः ।
त्वत्कृते सुकृतां लोकान्गच्छेयं द्विपदांवर ॥ १०.८.२६ ॥
ஆசாரியர் மகனே, ஆயுதத்தால் என்னைக் கொல், தாமதிக்காதே. உன்னால் நல்லோரின் உலகங்களை நான் அடையட்டும், மனிதர்களில் சிறந்தவனே.
10.8.27
एवमुक्त्वा तु वचनं विरराम परन्तपः ।
सुतः पाञ्चालराजस्य आक्रान्तो बलिना भृशम् ॥ १०.८.२७ ॥
இவ்வாறு கூறி, எதிரிகளைச் சுடுபவனான பாஞ்சால அரசனின் மகன் பேச்சை நிறுத்தினான்; பலவானால் மிகவும் அழுத்தப்பட்டிருந்தான்.
10.8.28
तस्याव्यक्तां तु तां वचं संश्रुत्य द्रौणिरब्रवीत् ।
आचार्यघातिनां लोका न सन्ति कुलपांसन।
तस्माच्छस्त्रेण निधनं न त्वमर्हसि दुर्मते ॥ १०.८.२८ ॥
அவனுடைய தெளிவற்ற அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, துரோணன் மகன் சொன்னான்: 'ஆசாரியரைக் கொன்றவர்களுக்கு உலகங்கள் இல்லை. குலத்தைக் கெடுத்தவனே, எனவே ஆயுதத்தால் மரணம் அடைய நீ தகுதியற்றவன், தீய புத்தியுடையவனே.'
10.8.29
नृशंसेनातिवृत्तेन त्वया मे निहतः पिता ।
तस्मात्त्वमपि वध्यश्च नृशंसेन नृशंसकृत् ॥ १०.८.२९ ॥
'கொடியவனும் எல்லை மீறியவனுமான நீ என் தந்தையைக் கொன்றாய். ஆகவே நீயும் கொல்லப்பட வேண்டியவன், கொடுமை செய்பவனே, கொடியவனால்.'
10.8.30
एवं ब्रुवाणस्तं वीरं सिंहो मत्तमिव द्विपम् ।
मर्मस्वभ्यवधीत्क्रुद्धः पादघातैः सुदारुणैः ॥ १०.८.३० ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த அந்த வீரனை, மதம் பிடித்த யானையை சிங்கம் போல, கோபத்துடன் மர்மஸ்தானங்களில் மிகக் கொடிய கால் உதைகளால் தாக்கினான்.
10.8.31
तस्य वीरस्य शब्देन मार्यमाणस्य वेश्मनि ।
अबुध्यन्त महाराज स्त्रियो ये चास्य रक्षिणः ॥ १०.८.३१ ॥
மகாராஜனே, அந்த வீரன் வீட்டில் கொல்லப்படுகையில் எழுந்த ஓசையால், அவனுடைய பெண்களும் காவலர்களும் விழித்துக்கொண்டனர்.
10.8.32
ते दृष्ट्वा धर्षयन्तं तमतिमानुषविक्रमम् ।
भूतमित्यध्यवस्यन्तो न स्म प्रव्याहरन्भयात् ॥ १०.८.३२ ॥
மனிதனுக்கு மீறிய வீரியம் கொண்ட அவன் தாக்குவதைக் கண்டு, அவனை பேய் என்று முடிவுசெய்து அவர்கள் பயத்தால் வாய் திறக்கவில்லை.
10.8.33
तं तु तेनाभ्युपायेन गमयित्वा यमक्षयम् ।
अध्यतिष्ठत तेजस्वी रथं प्राप्य सुदर्शनम् ॥ १०.८.३३ ॥
ஆனால் அந்தத் தந்திரத்தால் அவர்களை யமலோகத்திற்கு அனுப்பி, அந்த ஒளிமிக்கவன் சுதர்சனம் என்னும் தேரை அடைந்து ஏறினான்.
10.8.34
स तस्य भवनाद्राजन्निष्क्रम्यानादयन्दिशः ।
रथेन शिबिरं प्रायाज्जिघांसुर्द्विषतो बली ॥ १०.८.३४ ॥
அரசே, அந்த வலிமையுடையவன் அந்த மாளிகையிலிருந்து வெளியேறி, திசைகளை ஒலியால் நிரப்பி, பகைவர்களைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன் தேரில் பாசறைக்குச் சென்றான்.
10.8.35
अपक्रान्ते ततस्तस्मिन्द्रोणपुत्रे महारथे ।
सहितैः रक्षिभिः सर्वैः प्राणेदुर्योषितस्तदा ॥ १०.८.३५ ॥
அப்போது அந்த மகாரதி துரோணபுத்திரன் சென்றபின், காவலர்களுடன் எல்லாப் பெண்களும் அப்போது அழத் தொடங்கினர்.
10.8.36
राजानं निहतं दृष्ट्वा भृशं शोकपरायणाः ।
व्याक्रोशन्क्षत्रियाः सर्वे धृष्टद्युम्नस्य भारत ॥ १०.८.३६ ॥
பாரதனே, அரசன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, மிகுந்த துயரில் ஆழ்ந்த எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் திருஷ்டத்யுமனைக் குறித்து உரக்க அழுதனர்.
10.8.37
तासां तु तेन शब्देन समीपे क्षत्रियर्षभाः ।
सम्भ्रान्ताः समनह्यन्त किमेतदिति चाब्रुवन् ॥ १०.८.३७ ॥
அவர்களின் அந்த ஓலத்தைக் கேட்டு அருகிலிருந்த க்ஷத்திரியச் சிறந்தவர்கள் பதறி, கவசம் அணிந்துகொண்டு, "இது என்ன?" என்று கேட்டனர்.
10.8.38
स्त्रियस्तु राजन्वित्रस्ता भारद्वाजं निरीक्ष्य ताः ।
अब्रुन्दीनकण्ठेन क्षिप्रमाद्रवतेति वै ॥ १०.८.३८ ॥
அரசே! அந்தப் பெண்கள் அஞ்சி, பாரத்வாஜரின் மகனைப் பார்த்து, துயரக் குரலில், "விரைவில் ஓடிவிடு!" என்றனர்.
10.8.39
राक्षसो वा मनुष्यो वा नैनं जानीम कोन्वयम् ।
हत्वा पाञ्चालराजानं रथमारुह्य तिष्ठति ॥ १०.८.३९ ॥
இவன் அரக்கனோ மனிதனோ, நமக்குத் தெரியவில்லை; பாஞ்சால அரசனைக் கொன்று, தேரில் ஏறி நிற்கிறான் இவன் யார்?
10.8.40
ततस्ते योधमुख्यास्तं सहसा पर्यवारयन् ।
स तानापततः सर्वान्रुद्रास्त्रेण व्यपोथयत् ॥ १०.८.४० ॥
அப்போது அந்தத் தலைமைப் போராளிகள் அவனைத் திடீரென்று சுற்றி வளைத்தனர். அவன் தம்மீது பாய்ந்த அனைவரையும் ருத்ராஸ்த்திரத்தால் வீழ்த்தினான்.
10.8.41
धृष्टद्युम्नं च हत्वा स तांश्चैवास्य पदानुगान् ।
अपश्यच्छयने सुप्तमुत्तमौजसमन्तिके ॥ १०.८.४१ ॥
திருஷ்டத்யும்னனையும் அவன் அடியவர்களையும் கொன்ற பின், அருகில் படுக்கையில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த உத்தமௌஜஸைக் கண்டான்.
10.8.42
तमप्याक्रम्य पादेन कण्ठे चोरसि तेजसा ।
तथैव मारयामास विनर्दन्तमरिन्दमम् ॥ १०.८.४२ ॥
அவனையும் காலால் அழுத்தி, தொண்டையிலும் மார்பிலும் தன் வீரியத்தால், கர்ஜித்துக் கொண்டிருந்த எதிரிகளை அடக்கும் அவனையும் அவ்வாறே கொன்றான்.
10.8.43
युधामन्युश्च विक्रान्तो मत्वा तं राक्षसं स्म सः ।
गदामुद्यम्य वेगेन हृदि द्रौणिमताडयत् ॥ १०.८.४३ ॥
வீரனான யுதாமன்யு அவனை ஒரு ராக்ஷசனென்று எண்ணி, கதையை உயர்த்தி வேகமாக துரோணியின் மார்பில் அடித்தான்.
10.8.44
गदाप्रहाराभिहतो नाचलद्द्रौणिराहवे ।
तमभिद्रुत्य वेगेन क्षितौ चैनमपातयत् ॥ १०.८.४४ ॥
கதைத் தாக்குதலால் அடிபட்டும் துரோணி போரில் அசையவில்லை; வேகமாக அவன் மீது பாய்ந்து அவனை நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
10.8.45
विस्फुरन्तं च पशुवत्तथैवैनममारयत् ।
तथा स वीरो हत्वा तं ततोऽन्यान्समुपाद्रवत् ॥ १०.८.४५ ॥
துடித்துக் கொண்டிருந்தவனை மிருகத்தைப் போல அவ்வாறே கொன்றான்; அந்த வீரன் அவனைக் கொன்ற பின் மற்றவர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
10.8.46
संसुप्तानेव राजेन्द्र तत्र तत्र महारथान् ।
पाञ्चालवीरानाक्रम्य क्रुद्धो न्यहनदन्तिके।
स्फुरतो वेपमानांश्च शमितेव पशून्मखे ॥ १०.८.४६ ॥
ஓ அரசேந்திரா! உறங்கிக் கொண்டிருந்த மகாரதர்களான பாஞ்சால வீரர்கள் மீது கோபத்துடன் பாய்ந்து, அருகிலிருந்தவர்களை அங்கங்கே கொன்றான்; யாகத்தில் பலி மிருகங்களைப் போல துடித்து நடுங்குபவர்களையும் கொன்றான்.
10.8.47
ततो निस्त्रिंशमादाय जघानान्यान्पृथक्पृथक् ।
भागशो विचरन्मार्गानसियुद्वविशारदः ॥ १०.८.४७ ॥
பின்னர் வாளை எடுத்து மற்றவர்களை ஒவ்வொருவராக வெட்டினான்; வாள்போரில் திறமையுள்ள அவன் பகுதி பகுதியாக வெவ்வேறு வழிகளில் திரிந்தான்.
10.8.48
तथैव गुल्मे सम्प्रेक्ष्य शयानान्मध्यगौल्मिकान् ।
श्रान्तान्व्यस्तायुधान्सर्वानसिनैव व्यपोथयत् ॥ १०.८.४८ ॥
அவ்வாறே முகாமில் நடுக் காவலர்கள் களைத்து உறங்கிக் கிடப்பதையும், ஆயுதங்கள் சிதறிக் கிடப்பதையும் கண்டு, அனைவரையும் வாளால் அடித்தே கொன்றான்.
10.8.49
योधानश्वान्द्विपांश्चैव प्राच्छिनत्स वरासिना ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः कालसृष्ट इवान्तकः ॥ १०.८.४९ ॥
அவன் சிறந்த வாளால் வீரர்களையும் குதிரைகளையும் யானைகளையும் வெட்டினான். இரத்தத்தில் நனைந்த உடலுடன், காலத்தால் அனுப்பப்பட்ட யமனைப் போல் அவன் இருந்தான்.
10.8.50
विस्फुरद्भिश्च तैर्द्रौणिर्निस्त्रिंशस्योद्यमेन च ।
अवक्षेपेण चैवासेस्त्रिधा रक्तोक्षितोऽभवत् ॥ १०.८.५० ॥
துடித்துக் கொண்டிருந்த உடல்களாலும், வாளை உயர்த்தியதாலும், வீசியதாலும், துரோணரின் மகன் மூன்று வகையாக இரத்தத்தில் நனைந்தான்.
10.8.51
तस्य लोहितरक्तस्य दीप्तखङ्गस्य युध्यतः ।
अमानुष इवाकारो बभौ परमभीषणः ॥ १०.८.५१ ॥
இரத்தச் சிவப்பில் நனைந்து, ஒளிரும் வாளுடன் போரிட்ட அவனது தோற்றம் மனிதனல்லாதது போலவும் மிகவும் பயங்கரமாகவும் விளங்கியது.
10.8.52
ये त्वजाग्रन्त कौरव्य तेऽपि शब्देन मोहिताः ।
वीक्षमाणास्तु ते तत्र द्रौणिं दृष्ट्वा प्रविव्यथुः ॥ १०.८.५२ ॥
கௌரவ்யனே! விழித்திருந்தவர்களும் அந்த ஒலியால் குழம்பினர். அங்கு துரோணரின் மகனைக் கண்டு அவர்கள் பெரிதும் நடுங்கினர்.
10.8.53
तद्रूपं तस्य ते दृष्ट्वा क्षत्रियाः शत्रुकर्शनम् ।
राक्षसं मन्यमानास्तं नयनानि न्यमीलयन् ॥ १०.८.५३ ॥
அவனது அந்த உருவத்தைக் கண்டு, பகைவரை வருத்தும் அந்த க்ஷத்திரியர்கள் அவனை ராட்சசன் என்று கருதி, தங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டனர்.
10.8.54
स घोररूपो व्यचरत्कालवच्छिबिरे तदा ।
अपश्यद्द्रौपदीपुत्रानवशिष्टांश्च सोमकान् ॥ १०.८.५४ ॥
அந்த பயங்கர உருவத்துடன் அவன் காலத்தைப் போல் அப்போது பாசறையில் திரிந்தான். எஞ்சியிருந்த திரௌபதியின் மைந்தர்களையும் சோமகர்களையும் அவன் கண்டான்.
10.8.55
तेन शब्देन वित्रस्ता धनुर्हस्ता महारथाः ।
धृष्टद्युम्नं हतं श्रुत्वा द्रौपदेया विशाम्पते।
अवाकिरञ्शरव्रातैर्भारद्वाजमभीतवत् ॥ १०.८.५५ ॥
அந்த ஒலியால் அஞ்சிய வில்லேந்திய மகாரதர்கள், மக்களின் தலைவரே, திருஷ்டத்யும்னன் கொல்லப்பட்டான் என்று கேட்டு, திரௌபதியின் மகன்கள் அச்சமற்றவர்கள் போல பாரத்வாஜனை (அஸ்வத்தாமனை) அம்பு மழையால் மூடினர்.
10.8.56
ततस्तेन निनादेन सम्प्रबुद्धाः प्रभद्रकाः ।
शिलीमुखैः शिखण्डी च द्रोणपुत्रं समार्दयन् ॥ १०.८.५६ ॥
பின்னர் அந்த முழக்கத்தால் முழுமையாக விழித்தெழுந்த பிரபத்ரகர்களும் சிகண்டியும் அம்புகளால் துரோணரின் மகனை (அஸ்வத்தாமனை) கடுமையாக நெருக்கினர்.
10.8.57
भारद्वाजः स तान्दृष्ट्वा शरवर्षाणि वर्षतः ।
ननाद बलवन्नादं जिघांसुस्तान्महारथान् ॥ १०.८.५७ ॥
பாரத்வாஜன் (அஸ்வத்தாமன்) அவர்களைக் கண்டான்; அம்பு மழை பொழிந்தவர்களை; அந்த மகாரதர்களைக் கொல்ல விரும்பி அவன் வலிமையாக முழங்கினான்.
10.8.58
ततः परमसङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
अवरुह्य रथोपस्थात्त्वरमाणोऽभिदुद्रुवे ॥ १०.८.५८ ॥
பின்னர் மிகவும் சினம் கொண்டு, தந்தையின் கொலையை நினைத்து, தேர்த்தட்டிலிருந்து இறங்கி விரைந்து அவன் முன்னே பாய்ந்தான்.
10.8.59
सहस्रचन्द्रविमलं गृहीत्वा चर्म संयुगे ।
खङ्गं च विमलं दिव्यं जातरूपपरिष्कृतम्।
द्रौपदेयानभिद्रुत्य खङ्गेन व्यधमद्बली ॥ १०.८.५९ ॥
போரில் ஆயிரம் நிலவுகள் போல ஒளிரும் கேடயத்தையும், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தூய்மையான தெய்வீக வாளையும் எடுத்து, திரௌபதியின் மகன்களை நோக்கிப் பாய்ந்து, அந்த வலிமையானவன் வாளால் அவர்களை வீழ்த்தினான்.
10.8.60
ततः स नरशार्दूलः प्रतिविन्ध्यं महाहवे ।
कुक्षिदेशेऽवधीद्राजन्स हतो न्यपतद्भुवि ॥ १०.८.६० ॥
பின்னர் அந்த நரசிங்கம் பெரும் போரில் பிரதிவிந்தியனின் வயிற்றில் தாக்கினான், அரசே; அவன் கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தான்.
10.8.61
प्रासेन विद्ध्वा द्रौणिं तु सुतसोमः प्रतापवान् ।
पुनश्चासिं समुद्यम्य द्रोणपुत्रमुपाद्रवत् ॥ १०.८.६१ ॥
வீரியமிக்க சுதசோமன் ஈட்டியால் துரோணபுத்திரனை (அசுவத்தாமனை) துளைத்து, பின்னர் வாளை ஓங்கிக்கொண்டு துரோணபுத்திரன் மீது பாய்ந்தான்.
10.8.62
सुतसोमस्य सासिं तं बाहुं छित्त्वा नरर्षभ ।
पुनरप्याहनत्पार्श्वे स भिन्नहृदयोऽपतत् ॥ १०.८.६२ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே, துரோணபுத்திரன் சுதசோமனின் வாளுடன் கூடிய அந்தக் கையை வெட்டி, மீண்டும் அவன் பக்கவாட்டில் அடித்தான்; இதயம் பிளந்த அவன் விழுந்தான்.
10.8.63
नाकुलिस्तु शतानीको रथचक्रेण वीर्यवान् ।
दोर्भ्यामुत्क्षिप्य वेगेन वक्षस्येनमताडयत् ॥ १०.८.६३ ॥
நகுலனின் மகன் சதானீகன், வீரியமிக்கவனாக, ரதச்சக்கரத்தால் இருகைகளாலும் அவனைத் தூக்கி வேகமாக அவன் மார்பில் அடித்தான்.
10.8.64
अताडयच्छतानीकं मुक्तचक्रं द्विजस्तु सः ।
स विह्वलो ययौ भूमिं ततोऽस्यापाहरच्छिरः ॥ १०.८.६४ ॥
சதானீகன் மீது துரோணபுத்திரன் சக்கரத்தை எறிந்து தாக்கினான்; அவன் கலங்கி நிலத்தில் விழுந்தான்; பின்னர் அவனுடைய தலை வெட்டப்பட்டது.
10.8.65
श्रुतकर्मा तु परिघं घोरं गृह्य दुरासदम् ।
अताडयत्समुद्यम्य वेगेन द्रौणिमुत्स्मयन् ॥ १०.८.६५ ॥
சுருதகர்மன் கொடிய, தாக்குதற்கு அரிதான இரும்புக் கதையை எடுத்து, வேகமாக ஓங்கி, முறுவலித்தபடி துரோணபுத்திரனை அடித்தான்.
10.8.66
स तु तं श्रुतकर्माणमास्ये जघ्ने वरासिना ।
स हतो न्यपतद्भूमौ विमूर्धा विकृताननः ॥ १०.८.६६ ॥
அவன் சிறந்த வாளால் சுருதகர்மனின் முகத்தில் அடித்தான்; அவன் கொல்லப்பட்டு, தலையற்று, சிதைந்த முகத்தோடு நிலத்தில் விழுந்தான்.
10.8.67
तेन शब्देन वीरस्तु श्रुतकीर्तिरबुध्यत ।
अश्वत्थामानमासाद्य शरवर्षैरवाकिरत् ॥ १०.८.६७ ॥
அந்த ஒலியால் வீரன் ஸ்ருதகீர்த்தி விழித்துக்கொண்டான்; அஸ்வத்தாமனை அணுகி அம்புமழையால் அவனை மூடினான்.
10.8.68
शरैराच्छादितस्तेन द्रोणपुत्रो महारथः ।
अदृश्यत महाराज श्वाविच्छललतो यथा ॥ १०.८.६८ ॥
அவனுடைய அம்புகளால் மூடப்பட்ட மகாரதி துரோணபுத்திரன், மகாராஜனே, முள்ளம்பன்றியின் முட்களால் மூடப்பட்டதுபோல் தோன்றினான்.
10.8.69
तस्यापि शरवर्षाणि चर्मणा प्रतिवार्य सः ।
सकुण्डलं शिरः कायाद्वाजमानमपाहरत् ॥ १०.८.६९ ॥
அவனுடைய அம்பு மழையையும் கேடயத்தால் தடுத்து, அவன் குண்டலத்துடன் ஒளிரும் தலையை உடலிலிருந்து வெட்டினான்.
10.8.70
ततो भीष्मनिहन्तारं सह सर्वैः प्रभद्रकैः ।
आहनत्सर्वतो वीरं नानाप्रहरणैर्बलात् ॥ १०.८.७० ॥
பிறகு பீஷ்மரைக் கொன்ற அந்த வீரனை, எல்லா பிரபத்ரகர்களுடனும் சேர்ந்து, பலவகை ஆயுதங்களால் நாலாபுறமும் வலுவாகத் தாக்கினான்.
10.8.71
शिलीमुखेन चाप्येनं भ्रुवोर्मध्ये समार्पयत् ॥ १०.८.७१ ॥
மேலும், ஒரு அம்பால் அவனுடைய புருவங்களின் நடுவில் அவனைத் தாக்கினான்.
10.8.72
स तु क्रोधसमाविष्टो द्रोणपुत्रो महाबलः ।
शिखण्डिनं समासाद्य द्विधा चिच्छेद सोसिना ॥ १०.८.७२ ॥
அப்போது கோபத்தால் நிரம்பிய மகாபலசாலியான துரோணபுத்திரன், சிகண்டியை அணுகி வாளால் அவனை இரண்டாக வெட்டினான்.
10.8.73
शिखण्डिनं ततो हत्वा क्रोधाविष्टः परन्तपः ।
प्रभद्रकगणान्सर्वानभिदुद्राव वेगवान् ॥ १०.८.७३ ॥
பின்னர் ஷிகண்டியைக் கொன்று, கோபத்தால் நிறைந்த, எதிரிகளைச் சுட்டெரிக்கும் அவன் வேகமாக அனைத்து பிரபத்ரக படைகளின் மீதும் பாய்ந்தான்.
10.8.74
यच्च शिष्टं विराटस्य बलं तु भृशमाद्रवत् ।
द्रुपदस्य च पुत्राणां पौत्राणां सुहृदामपि।
चकार कदनं घोरं दृष्ट्वा तत्र महाबलः ॥ १०.८.७४ ॥
விராடனின் மீதமிருந்த படையும், துருபதனின் மகன்கள், பேரன்கள் மற்றும் நண்பர்களின் படைகளும் மிகவும் ஓடின; அதைக் கண்ட அந்த மகாபலசாலி அங்கே கொடிய படுகொலை செய்தான்.
10.8.75
अन्यानन्यांश्च पुरुषानभिसृत्याभिसृत्य च ।
न्यकृन्तदसिना द्रौणिरसिमार्गविशारदः ॥ १०.८.७५ ॥
ஒவ்வொரு மனிதர்களையும் பலமுறை அணுகி, வாள்வீச்சில் வல்லவனான துரோணர் மகன் வாளால் அவர்களை வெட்டிச் சாய்த்தான்.
10.8.76
कालीं रक्तास्यनयनां रक्तमाल्यानुलेपनाम् ।
रक्ताम्बरधरां घोरां पाशहस्तां कुटुम्बिनीम् ॥ १०.८.७६ ॥
சிவந்த முகமும் கண்களும், சிவந்த மாலைகளும் சந்தனமும் அணிந்தவளும், சிவந்த ஆடை உடுத்தவளும், பயங்கரியும், கையில் கயிற்றை ஏந்தியவளும், குடும்பினியுமான காளியை.
10.8.77
ददृशुः कालरात्रिं ते स्मयमानामिव स्थिताम् ।
नराश्वकुञ्जरान्पाशैर्बद्धा घोरैः प्रतस्थुषीम् ॥ १०.८.७७ ॥
அவர்கள் கால ராத்திரியைக் கண்டனர்; அவள் புன்னகைத்தபடி நின்றிருந்தாள்; கொடிய கயிறுகளால் மனிதர்களையும் குதிரைகளையும் யானைகளையும் கட்டிக்கொண்டு அவள் புறப்பட்டாள்.
10.8.78
वहन्तीं विविधान्प्रेतान्पाशबद्वान्विमूर्धजान् ।
तथैव च सदा राजन्न्यस्तशस्त्रान्महारथान् ॥ १०.८.७८ ॥
அவள் பலவகைப் பிரேதங்களை, கயிறுகளில் கட்டுண்ட, தலைமுடி அவிழ்ந்தவர்களைச் சுமந்துகொண்டிருந்தாள்; அரசே, அவ்வாறே ஆயுதங்களை வைத்த மகாரதர்களையும் சுமந்தாள்.
10.8.79
स्वप्ने सुप्तान्नयन्तीं तां रात्रिष्वन्यासु मारिष ।
ददृशुर्योधमुख्यास्ते घ्नन्तं द्रौणिं च नित्यदा ॥ १०.८.७९ ॥
மாரிஷ, கனவில் அவர்கள், பிற இரவுகளிலும், உறங்கிக் கொண்டிருந்தவர்களை அவள் கொண்டு செல்வதையும், துரோணனின் மகன் எப்போதும் தாக்குவதையும் முதன்மை வீரர்கள் கண்டார்கள்.
10.8.80
यतः प्रभृति सङ्ग्रामः कुरुपाण्डवसेनयोः ।
ततः प्रभृति तां कन्यामपश्यन्द्रौणिमेव च ॥ १०.८.८० ॥
குரு, பாண்டவ சேனைகளுக்கிடையே போர் தொடங்கிய அன்றிலிருந்து, அவர்கள் அந்தக் கன்னியையும், துரோணனின் மகனையும் கண்டார்கள்.
10.8.81
तांस्तु दैवहतान्पूर्वं पश्चाद्द्रौणिर्व्यपातयत् ।
त्रासयन्सर्वभूतानि विनदन्भैरवान्रवान् ॥ १०.८.८१ ॥
முன்பு தெய்வத்தால் வீழ்த்தப்பட்டவர்களை, பின்னர் துரோணனின் மகன் வீழ்த்தினான்; எல்லா உயிரினங்களையும் அஞ்சச் செய்து, பயங்கர ஒலிகளை முழக்கியபடி.
10.8.82
तदनुस्मृत्य ते वीरा दर्शनं पूर्वकालिकम् ।
इदं तदित्यमन्यन्त दैवेनोपनिपीडिताः ॥ १०.८.८२ ॥
முன்பு கண்ட அந்தக் காட்சியை நினைவுகூர்ந்து, தெய்வத்தால் வதைக்கப்பட்ட அந்த வீரர்கள், இதுதான் அது என்று எண்ணினார்கள்.
10.8.83
ततस्तेन निनादेन प्रत्यबुध्यन्त धन्विनः ।
शिबिरे पाण्डवेयानां शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.८.८३ ॥
அப்போது அந்த முழக்கத்தால், பாண்டவர்களின் பாசறையில் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் வில்லாளிகள் விழித்தெழுந்தனர்.
10.8.84
सोऽच्छिनत्कस्यचित्पदौ जघनं चैव कस्यचित् ।
कांश्चिद्बिभेदपार्श्वेषु कालसृष्ट इवान्तकः ॥ १०.८.८४ ॥
அவன் சிலரின் கால்களை வெட்டினான், சிலரின் தொடைகளையும்; சிலரை விலாப்புறங்களில் துளைத்தான், காலத்தால் படைக்கப்பட்ட அந்தகனைப் போல.
10.8.85
अत्युग्रप्रतिपिष्टैश्च नदद्भिश्च भृशोत्कटैः ।
गजाश्वमथितैश्चान्यैर्मही कीर्णाऽभवत्प्रभो ॥ १०.८.८५ ॥
மிகக் கொடூரமாக நசுக்கப்பட்டவர்களாலும், கதறிக் கொண்டிருந்தவர்களாலும், மிகவும் கோரமானவர்களாலும், யானைகளாலும் குதிரைகளாலும் மிதிபட்ட மற்றவர்களாலும், ஓ prabhu, பூமி நிறைந்திருந்தது.
10.8.86
क्रोशतां किमिदं कोऽयं कः शब्दः किन्नु किं कृतम् ।
पाञ्चालानां तथा द्रौणिरन्तकः समपद्यत ॥ १०.८.८६ ॥
கதறுபவர்களிடையே இது என்ன? இவன் யார்? இது என்ன ஒலி? என்ன செய்யப்பட்டது? பாஞ்சாலர்களுக்கு துரோணரின் மகன் மரணமாகி விட்டான்.
10.8.87
अपेतशस्त्रसन्नाहान्सन्नद्वान्पाण्डुसृञ्जयान् ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय द्रौणिः प्रहरतां वरः ॥ १०.८.८७ ॥
ஆயுதங்களும் கவசங்களும் அற்ற, கவசம் அணிந்த பாண்டவர்களையும் ஸ்ருஞ்சயர்களையும், போர்வீரர்களில் சிறந்த துரோணரின் மகன் மரண உலகுக்கு அனுப்பினான்.
10.8.88
ततस्तच्छस्त्रवित्रस्ता भयादभ्यपतन्नराः ।
निद्रान्धा नष्टसंज्ञाश्च तत्रतत्र निपेतिरे ॥ १०.८.८८ ॥
அப்போது ஆயுதங்களால் நடுங்கிய மனிதர்கள் பயத்தால் அங்குமிங்கும் ஓடினர்; தூக்கத்தால் குருடாகி உணர்வை இழந்து அவர்கள் இங்கும் அங்கும் விழுந்தனர்.
10.8.89
ऊरुस्तम्भगृहीताश्च कश्मलाभिहतौजसः ।
विनदन्तो भृशं त्रस्ता निरैक्षन्त परस्परम् ॥ १०.८.८९ ॥
தொடைகள் மரத்துப் போனவர்களாய், மயக்கத்தால் வலிமை இழந்தவர்களாய், மிகவும் கதறி பயந்தவர்களாய் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர்.
10.8.90
ततो रथं पुनर्द्रौणिरास्थितो भीमदर्शनः ।
धनुष्पाणिः शरैरन्यान्प्रैषयद्वै यमक्षयम् ॥ १०.८.९० ॥
அப்போது பயங்கரத் தோற்றம் கொண்ட துரோணரின் மகன் மீண்டும் தேரில் ஏறி, கையில் வில்லுடன் அம்புகளால் மற்றவர்களை யமலோகத்துக்கு அனுப்பினான்.
10.8.91
पुनरुत्पततश्चापि दूरादपि नरोत्तमान् ।
शूरान्सम्पततश्चान्यान्कालरात्र्यै न्यवेदयत् ॥ १०.८.९१ ॥
மீண்டும் எழுந்து வருபவர்களையும், தொலைவிலிருந்தும் வரும் நரஸ்ரேஷ்டர்களையும், முன்னேறி வரும் பிற சூரர்களையும் அவன் காலராத்திரிக்கு அர்ப்பணித்தான்.
10.8.92
तथैव स्यन्दनाग्रेण प्रमथन्स व्यरोचत ।
शरवर्षैश्च विविधैरवर्षच्छात्रवांस्ततः ॥ १०.८.९२ ॥
அவ்வாறே தேர்முனையால் நசுக்கியபடி அவன் ஒளி வீசினான்; பின்னர் பலவகையான அம்பு மழையால் எதிரிகள் மீது பொழிந்தான்.
10.8.93
पुनश्च सुविचित्रेण शतचन्द्रेण चर्मणा ।
तेन चाकाशवर्णेन तथाचरत सोऽसिना ॥ १०.८.९३ ॥
மீண்டும் மிக அழகிய வண்ணமிட்ட நூறுசந்திரக் கேடயத்தாலும், வானநிற வாளாலும் அவன் அவ்வாறே செயல்பட்டான்.
10.8.94
तथा स शिबिरं तेषां द्रौणिराहवदुर्मदः ।
व्यक्षोभयत राजेन्द्र महाह्दमिव द्विपः ॥ १०.८.९४ ॥
அவ்வாறே போரில் களிப்புற்ற துரோணரின் மகன் அவர்களின் பாசறையை கலக்கினான்; அரசர்களின் அரசே, பெரிய குளத்தை யானை கலக்குவது போல.
10.8.95
उत्पेतुस्तेन शब्देन योधा राजन्विचेतसः ।
निद्रार्ताश्च भयार्ताश्च व्यधावन्त ततस्ततः ॥ १०.८.९५ ॥
அந்த ஒலியால் வீரர்கள், ஓ அரசே, குழம்பி எழுந்தனர்; உறக்கத்தாலும் அச்சத்தாலும் வாட்டப்பட்டு அங்குமிங்கும் ஓடினர்.
10.8.96
विस्वरं चुक्रुशुश्चान्ये बह्वबद्वं तथाऽवदन् ।
न च स्म प्रत्यपद्यन्त शस्त्राणि वसनानि च ॥ १०.८.९६ ॥
வேறு சிலர் ஒழுங்கின்றி அலறினர்; பல தொடர்பற்ற சொற்களைப் பேசினர்; ஆயுதங்களையும் ஆடைகளையும் அவர்கள் கண்டெடுக்கவில்லை.
10.8.97
विमुक्तकेशाश्चाप्यन्ये नाभ्यजानन्परस्परम् ।
उत्पतन्तोऽपतञ्श्रान्ताः केचित्तत्राभ्रमंस्तदा।
पुरीषमसृजन्केचित्केचिन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ॥ १०.८.९७ ॥
சிலர் தலைமுடி அவிழ்ந்தவர்களாய் இருந்தனர்; மற்றவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அடையாளம் காண முடியவில்லை. சிலர் குதித்தும் விழுந்தும், களைத்து அங்கேயே அலைந்தனர். சிலர் மலம் கழித்தனர்; சிலர் சிறுநீர் பொழிந்தனர்.
10.8.98
बन्धनानि च राजेन्द्र सञ्छिद्य तुरगा द्विपाः ।
समं पर्यपतंश्चान्ये कुर्वन्तो महदाकुलम् ॥ १०.८.९८ ॥
ஓ அரசர்களின் தலைவனே, குதிரைகளும் யானைகளும் தங்கள் கட்டுகளை அறுத்துக்கொண்டு ஒன்றாகப் பாய்ந்தோடின; மற்றவையும் பெரும் குழப்பத்தை உண்டாக்கின.
10.8.99
तत्र केचिन्नरा भीता व्यलीयन्त महीतले ।
तथैव तान्निपतितानपिंषन्गजवाजिनः ॥ १०.८.९९ ॥
அங்கு சில மனிதர்கள் அஞ்சி நிலத்தில் ஒளிந்துகொண்டனர்; விழுந்து கிடந்த அவர்களையே யானைகளும் குதிரைகளும் மிதித்து நசுக்கின.
10.8.100
तस्मिंस्तथा वर्तमाने रक्षांसि पुरुषर्षभ ।
हृष्टानि व्यनदन्नुच्चैर्मुदा युक्तानि सत्तम ॥ १०.८.१०० ॥
ஓ மனிதர்களில் காளையே, அவ்வாறு நடந்துகொண்டிருக்கையில் ராட்சதர்கள் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பி உரக்க முழங்கினர். ஓ சத்தமே.
10.8.101
स शब्दः प्रेरितो राजन्भूतसङ्घैर्मुदा युतैः ।
अपूरयद्दिशः सर्वा दिवं चातिमहान्स्वनः ॥ १०.८.१०१ ॥
ஓ அரசே, மகிழ்ச்சி நிரம்பிய பூதக் கூட்டங்களால் எழுப்பப்பட்ட அந்த ஒலி அனைத்துத் திசைகளையும் வானத்தையும் நிரப்பியது; அது மிகப் பெரிய ஒலியாக இருந்தது.
10.8.102
तेषामार्तरवं श्रुत्वा वित्रस्ता गजवाजिनः ।
मुक्ताः पर्यपतन्राजन्मृद्गन्तः शिबिरे जनम् ॥ १०.८.१०२ ॥
அவர்களின் துயர்க் குரலைக் கேட்டு அஞ்சிய யானைகளும் குதிரைகளும், அவிழ்ந்தவையாய், ஓ அரசே, முகாமில் மக்களை மிதித்துக்கொண்டு பாய்ந்தோடின.
10.8.103
तैस्तत्र परिधावद्भिश्चरणोदीरितं रजः ।
अकरोच्छिबिरे तेषां रजन्यां द्विगुणं तमः ॥ १०.८.१०३ ॥
அங்கு ஓடிக்கொண்டிருந்த அவர்களின் கால்களால் எழுந்த தூசி, அந்த இரவில் அவர்களின் முகாமில் இருளை இரட்டிப்பாக்கியது.
10.8.104
तस्मिंस्तमसि सञ्जाते प्रमूढाः सर्वतो जनाः ।
नाजानन्पितरः पुत्रान्भ्रातॄन्भ्रातर एव च ॥ १०.८.१०४ ॥
அந்த இருள் சூழ்ந்தபோது, எங்கும் இருந்த மக்கள் முற்றிலும் குழம்பி, தந்தையர் மகன்களையும் சகோதரர்கள் சகோதரர்களையும் அடையாளம் காணவில்லை.
10.8.105
गजो राजानतिक्रम्य निर्मनुष्या हया हयान् ।
अताडयंस्तथाऽभञ्जंस्तथाऽमृद्गंश्च भारत ॥ १०.८.१०५ ॥
பாரதா, யானைகள் அரசர்களை மிதித்துச் சென்றன; சவாரியில்லாத குதிரைகள் மற்ற குதிரைகளை அடித்தும், முறித்தும், நசுக்கியும் விட்டன.
10.8.106
ते भग्नाः प्रपतन्ति स्म मृद्रन्तश्च परस्परम् ।
न्यपातयंस्तथा चान्यान्पातयित्वा तदाऽपिषन् ॥ १०.८.१०६ ॥
உடைந்த அவர்கள் ஒருவரையொருவர் மிதித்தபடி விழுந்தனர்; மற்றவர்களையும் வீழ்த்தினர், வீழ்த்திய பின் அவர்களை அப்போதே நசுக்கினர்.
10.8.107
विचेतसः सनिद्राश्च तमसा चावृता नराः ।
जघ्रुः स्वानेव तत्राथ कालेनैव प्रचोदिताः ॥ १०.८.१०७ ॥
மயங்கியவர்களும், தூக்கக் கலக்கம் கொண்டவர்களும், இருளால் சூழப்பட்டவர்களுமான மனிதர்கள் அங்கு தங்களவர்களையே தாக்கினர்; காலத்தாலேயே தூண்டப்பட்டவர்களைப் போல.
10.8.108
त्यक्त्वाद्वाराणि च द्वास्थास्तथागुल्मानिगौल्मिकाः ।
प्राद्रवन्त यथाशक्ति कांदिशीका विचेतसः ॥ १०.८.१०८ ॥
வாயில்களை விட்டுவிட்டு வாயில்காப்போரும், அவ்வாறே காவல்நிலைகளின் காவலரும், மயங்கியவர்களாய் தங்களால் இயன்றவரை ஓடித் தப்பினர்.
10.8.109
विप्रनष्टाश्च तेऽन्योन्यं नाजानन्तस्तथा विभो ।
क्रोशन्तस्तात पुत्रेति दैवोपहतचेतसः ॥ १०.८.१०९ ॥
ஓ வீரனே, அவர்கள் சிதறிப் போயினர்; ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல் இருந்தனர். 'தந்தையே! மகனே!' என்று கத்தியவாறு, விதியால் தாக்குண்ட மனத்துடன் (அவர்கள் அலைந்தனர்).
10.8.110
पलायतां दिशस्तेषां स्वानप्युत्सृज्य बान्धवान् ।
गोत्रनामभिरन्योन्यमाक्रन्दन्त ततो जनाः ॥ १०.८.११० ॥
ஓடிச் சென்ற அவர்கள் திசைகளில், தங்கள் உறவினர்களையும் விட்டுவிட்டு, கோத்திரம் மற்றும் பெயரால் ஒருவரை ஒருவர் அழைத்துக் கத்தினர்.
10.8.111
हाहाकारं च कुर्वाणाः पृथिव्यां शेरते परे ।
तान्बुद्धा रणमध्येऽसौ द्रोणपुत्रो व्यपोथयत् ॥ १०.८.१११ ॥
'ஐயோ' என்று அலறியவாறு மற்றவர்கள் நிலத்தில் கிடந்தனர். அவர்களைக் கண்டு, போர்க்களத்தின் நடுவில் அந்த துரோணபுத்திரன் அவர்களை நசுக்கினான்.
10.8.112
तत्रापरे वध्यमाना मुहुर्महुरचेतसः ।
शिबिरान्निष्पतन्ति स्म क्षत्रिया भयपीडिताः ॥ १०.८.११२ ॥
அங்கே மற்றவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வெட்டுண்டு, குழம்பிய மனத்துடன், பயத்தால் வாட்டப்பட்ட க்ஷத்திரியர்கள் பாசறையிலிருந்து வெளியே பாய்ந்தனர்.
10.8.113
तांस्तु निष्पतितांस्त्रस्ताञ्शिबिराज्जीवितैषिणः ।
कृतवर्मा कृपश्चैव द्वारदेशे निजघ्नतुः ॥ १०.८.११३ ॥
பாசறையிலிருந்து வெளியே பாய்ந்த, அஞ்சி நடுங்கி உயிர் தப்ப விரும்பிய அவர்களை, கிருதவர்மனும் கிருபரும் வாயிலிலேயே வெட்டி வீழ்த்தினர்.
10.8.114
विसस्तयन्त्रकवचान्मुक्तकेशान्कृताञ्जलीन् ।
वेपमानान्क्षितौ भीतान्त्रैव कांश्चिदमुच्यताम् ॥ १०.८.११४ ॥
கவசமும் கட்டுகளும் தளர்ந்து, தலைமுடி அவிழ்ந்து, கைகூப்பி, நடுங்கி, நிலத்தில் பயந்து கிடந்த அவர்களில் சிலர் விடுவிக்கப்பட்டனர்.
10.8.115
नामुच्यत तयोः कश्चिन्निष्क्रान्तः शिबिराद्बहिः ।
कृपश्चैव महाराज हार्दिक्यश्चैव दुर्मतिः। ॥ १०.८.११५ ॥
மன்னா, அவர்கள் இருவரில் யாரும் முகாமிலிருந்து வெளியேறித் தப்பவில்லை; கிருபரும் தீய எண்ணமுடைய ஹார்திக்கியரும் அவ்வாறே.
10.8.116
भूयश्चैव चिकीर्षन्तौ द्रौणपुत्रस्य तौ प्रियम् ।
त्रिषु देशेषु ददतुः शिबिरस्य हुताशनम् ॥ १०.८.११६ ॥
மேலும், துரோணரின் மகனுக்கு நன்மை செய்ய விரும்பி, அவ்விருவரும் முகாமின் மூன்று இடங்களில் தீ வைத்தனர்.
10.8.117
ततः प्रकाशे शिबिरे खङ्गेन पितृनन्दनः ।
अश्वत्थामा महाराज व्यचरत्कृतहस्तवत् ॥ १०.८.११७ ॥
பின்னர், மன்னா, ஒளி பரவிய முகாமில் தந்தையின் மகனான அஸ்வத்தாமன் வாளுடன் திறமையான கையாளர் போல் உலவினான்.
10.8.118
कांश्चिदापततो वीरानपरांश्चैव धावतः ।
व्ययोजयत खङ्गेन प्राणैर्द्विजवरोत्तमः ॥ १०.८.११८ ॥
அவர் மீது பாய்ந்து வந்த சில வீரர்களையும், ஓடிக்கொண்டிருந்த மற்றவர்களையும், அந்தச் சிறந்த பிராமணன் வாளால் உயிரிழக்கச் செய்தான்.
10.8.119
कांश्चिद्योधान्स खङ्गेन मध्ये सञ्छिद्य वीर्यवान् ।
अशातयद्द्रोणपुत्रः संरब्धस्तिलकाण्डवत् ॥ १०.८.११९ ॥
சில போர்வீரர்களை, அந்த வலிமைமிக்க துரோணரின் மகன் கோபத்துடன் வாளால் நடுவில் வெட்டி, எள் தண்டுகள் போல் சாய்த்தான்.
10.8.120
निनदद्भिर्भृशायस्तैर्नराश्वद्विरदोत्तमैः ।
पतितैरभवत्कीर्णा मेदिनी भरतर्षभ ॥ १०.८.१२० ॥
முழங்கிய இரும்பு ஆயுதங்களுடைய சிறந்த மனிதர்கள், குதிரைகள், யானைகள் விழுந்ததால், பாரதரில் காளையே, பூமி மூடப்பட்டது.
10.8.121
मानुषाणां सहस्रेषु हतेषु पतितेषु च ।
उदतिष्ठन्कबन्धानि बहून्युत्थाय चापतन् ॥ १०.८.१२१ ॥
ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்கள் கொல்லப்பட்டு விழுந்தபோது, பல தலையற்ற உடல்கள் எழுந்து பின்னர் விழுந்தன.
10.8.122
सायुधान्साङ्गदान्बाहून्विचकर्त शिरांसि च ।
हस्तिहस्तोपमानूरून्हस्तान्पादांश्च भारत ॥ १०.८.१२२ ॥
பாரதா, அவன் ஆயுதங்களுடனும் தோள்வளையுடனும் கூடிய புஜங்களையும், தலைகளையும், யானைத் துதிக்கை போன்ற தொடைகளையும், கைகளையும், கால்களையும் வெட்டினான்.
10.8.123
पृष्ठच्छिन्नान्पार्श्वच्छिन्नाञ्शिरश्छिन्नांस्तथापरान् ।
स महात्माकरोद्द्रौणिः कांश्चिच्चापि पराङ्मुखान् ॥ १०.८.१२३ ॥
மகாத்மாவாகிய துரோணரின் மகன் முதுகில் வெட்டுண்டவர்களையும், பக்கத்தில் வெட்டுண்டவர்களையும், தலை வெட்டுண்டவர்களையும், மற்றும் முகம் திருப்பியிருந்த சிலரையும் அப்படியே ஆக்கினான்.
10.8.124
मध्यदेशे नरानन्यांश्चिच्छेदान्यांश्च कर्णतः ।
अंसदेशे निहत्यान्यान्काये प्रावेशयच्छिरः ॥ १०.८.१२४ ॥
அவன் சிலரை நடுவில் வெட்டினான், வேறு சிலரை காதுப் பக்கத்திலிருந்து வெட்டினான், மற்றவர்களைத் தோளில் அடித்துக் கொன்று அவர்களின் தலைகளை உடலுக்குள் செலுத்தினான்.
10.8.125
एवं हि बहुभिः शस्त्रैर्घ्नतोऽपि बलवत्तरान् ।
तमसा रजनी घोरा बभौ दारुणदर्शना ॥ १०.८.१२५ ॥
இவ்வாறு பல ஆயுதங்களால் வலிமையான வீரர்களையும் அவன் கொன்றபோது, இருளால் கவியப்பட்ட பயங்கர இரவு பயங்கரக் காட்சியாக ஒளிர்ந்தது.
10.8.126
किञ्चित्प्राणैश्च पुरुषैर्हतैश्चान्यैः सहस्रशः ।
बहुना च गजाश्वेन भूतभूद्भीमदर्शना ॥ १०.८.१२६ ॥
சில உயிருள்ள மனிதர்களாலும், ஆயிரக்கணக்கில் கொல்லப்பட்ட மற்றவர்களாலும், பல யானைகளாலும் குதிரைகளாலும், உயிரினங்கள் நிறைந்த அந்த பயங்கரக் காட்சி இரவு பயங்கரமாகத் தோன்றியது.
10.8.127
यक्षरक्षःसमाकीर्णे रथाश्वद्विपदारुणे ।
क्रुद्धेन द्रोणपुत्रेण सञ्छिन्नाः प्रापतन्भुवि।
भ्रातॄनन्ये पितॄनन्ये पुत्रानन्ये विचुक्रुशुः ॥ १०.८.१२७ ॥
யக்ஷர்களும் ராக்ஷசர்களும் நிறைந்து, தேர்கள், குதிரைகள், யானைகளால் பயங்கரமான அந்தப் போர்க்களத்தில், கோபமுற்ற துரோணரின் மகனால் வெட்டப்பட்டவர்கள் நிலத்தில் விழுந்தனர். சிலர் சகோதரர்களுக்காக, சிலர் தந்தையருக்காக, சிலர் மகன்களுக்காக அழுதனர்.
10.8.128
केचिदूचुर्न तत्क्रुद्धैर्धार्तराष्ट्रैः कृतं रणे ।
यत्कृतं नः प्रसुप्तानां रक्षोभिः क्रूग्कर्मभिः।
असान्निध्याद्वि पार्थानामिदं वः कदनं कृतम् ॥ १०.८.१२८ ॥
சிலர் சொன்னார்கள், 'போரில் கோபமுற்ற தார்தராஷ்டிரர்கள் இதைச் செய்யவில்லை. நம்மிடையே உறங்கிக்கொண்டிருந்தவர்களுக்கு கொடுமையான செயல்களைச் செய்த ராக்ஷசர்கள் செய்தது இது. பாண்டவர்கள் இல்லாததால்தான் உங்களுக்கு இந்த அழிவு நேர்ந்தது.'
10.8.129
न चासुरैर्न गन्धर्वैर्न यक्षैर्न च राक्षसैः ।
शक्यो विजेतुं कौन्तेयो नेता यस्य जनार्दनः।
ब्रह्मण्यः मत्यवाग्दान्तः सर्वभूतानुकम्पकः ॥ १०.८.१२९ ॥
அசுரர்களாலோ, கந்தர்வர்களாலோ, யக்ஷர்களாலோ, ராக்ஷசர்களாலோ கௌந்தேயனை வெல்ல இயலாது. அவனுக்கு வழிகாட்டி ஜனார்தனன். அவன் பிராமணர்களைப் போற்றுபவன், சத்தியம் பேசுபவன், அடக்கமுடையவன், அனைத்து உயிர்களிடமும் கருணை கொண்டவன்.
10.8.130
न च सुप्तं प्रमत्तं वा न्यस्तशस्त्रं कृताञ्जलिम् ।
धावन्तं मुक्तकेशं वा हन्ति पार्थो धनञ्जयः ॥ १०.८.१३० ॥
உறங்குபவரையோ, கவனக்குறைவானவரையோ, ஆயுதங்களை வைத்தவரையோ, கைகூப்பியவரையோ, ஓடுபவரையோ, தலைமுடி அவிழ்ந்தவரையோ பார்த்தன் தனஞ்சயன் கொல்லமாட்டான்.
10.8.131
तदिदं नः कृतं घोरं रक्षोभिः क्रूरकर्मभिः ।
इति लालप्यमानाः स्म शेरते बहवो जनाः ॥ १०.८.१३१ ॥
'கொடுமையான செயல்கள் செய்யும் ராக்ஷசர்கள் நமக்கு இந்தக் கொடுமையைச் செய்துவிட்டார்கள்' என்று புலம்பியபடி பலர் அங்கே கிடந்தனர்.
10.8.132
स्तनतां च मनुष्याणामपरेषां च कूजताम् ।
ततो मुहूर्तात्प्राशाम्यत्स शब्दस्तुमुलो महान् ॥ १०.८.१३२ ॥
மனிதர்கள் முனகியதும் பிறர் கதறியதுமான அந்த பெரும் ஆரவாரம் ஒரு கணப்பொழுதில் அடங்கியது.
10.8.133
शोणितव्यतिषिक्तायां वसुधायां च भूमिप ।
तद्रजस्तुमुलं घोरं क्षणेनान्तरधीयत ॥ १०.८.१३३ ॥
ஓ மன்னா, இரத்தத்தில் நனைந்த நிலத்திலிருந்து எழுந்த அந்த கொடிய, ஆரவாரமான புழுதி ஒரு கணத்தில் மறைந்தது.
10.8.134
स चेष्टमानानुद्विग्नान्निरुत्साहान्सहस्रशः ।
न्यपातयन्नरान्क्रुद्वः पशून्पशुपतिर्यथा ॥ १०.८.१३४ ॥
அவன் கோபத்துடன், ஆயிரக்கணக்கில் துடித்துக்கொண்டிருந்த, அஞ்சி, உற்சாகமிழந்த மனிதர்களை, பசுபதி மிருகங்களை வீழ்த்துவது போல வீழ்த்தினான்.
10.8.135
अन्योन्यं सम्परिष्वज्य शयानाञ्जीवतोऽपरान् ।
संलीनान्युध्यमानांश्च सर्वान्द्रौणिरपोथयत् ॥ १०.८.१३५ ॥
துரோணரின் மகன் அனைவரையும் நசுக்கினான்—ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி கிடந்தவர்களையும், உயிருடன் இருந்த மற்றவர்களையும், ஒளிந்திருந்தவர்களையும், போரிட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களையும்.
10.8.136
ब्रह्ममाना हुताशेन वध्यमानाश्च तेन ते ।
परस्परं तदा योधाननयद्यमसादनम् ॥ १०.८.१३६ ॥
நெருப்பால் எரிக்கப்பட்டு, அவனால் கொல்லப்பட்டவர்கள் கதறினர்; அப்போது அவன் வீரர்களை ஒருவரையொருவர் கொல்ல வைத்து யமலோகத்துக்கு அனுப்பினான்.
10.8.137
तस्या रजन्यास्त्वर्धेन पाण्डवानां महद्बलम् ।
गमयामास राजेन्द्र द्रौणिर्यमनिवेशनम् ॥ १०.८.१३७ ॥
ஓ மன்னர்களின் அரசே, அந்த இரவின் பாதி நேரத்திலேயே துரோணரின் மகன் பாண்டவர்களின் பெரும் படையை யமலோகத்துக்கு அனுப்பினான்.
10.8.138
निशाचराणां सत्वानां रात्रिः सा हर्षवर्धिनी ।
आसीन्नरगजाश्वानां रौद्री क्षयकरी भृशम् ॥ १०.८.१३८ ॥
இரவில் திரியும் உயிரினங்களுக்கு அந்த இரவு மகிழ்ச்சியைப் பெருக்கியது; ஆனால் மனிதர்கள், யானைகள், குதிரைகளுக்கோ அது பயங்கரமாகவும் பெரும் அழிவைத் தருவதாகவும் இருந்தது.
10.8.139
तत्रादृश्यन्त रक्षांसि पिशाचाश्च पृथग्विधाः ।
खादन्तो नरमांसानि पिबन्तः शोणितानि च ॥ १०.८.१३९ ॥
அங்கே பல வகையான அரக்கர்களும் பிசாசுகளும் தென்பட்டன; அவை மனித இறைச்சியைத் தின்றுகொண்டும் இரத்தத்தைக் குடித்துக்கொண்டும் இருந்தன.
10.8.140
करालाः पिङ्गला रौद्राः शैलदन्ता रजस्वलाः ।
जटिला भीमवक्त्राश्च पञ्चपादा महोदराः ॥ १०.८.१४० ॥
அவை பயங்கரமானவை, மஞ்சள்நிறமானவை, கொடூரமானவை; மலைபோன்ற பற்களையும் தூசியால் மூடப்பட்டவையும், சடைமுடியுடையவையும், கோரமான முகமுடையவையும், ஐந்து கால்களும் பெரிய வயிறுகளும் கொண்டவை.
10.8.141
पञ्चादङ्गुलयो रूक्षा विरूपा भैरवस्वनाः ।
गजाननाश्च हस्वाश्च नीलवर्णा बिभीषणाः ॥ १०.८.१४१ ॥
அவற்றுக்கு ஐந்து விரல்கள் இருந்தன; அவை முரட்டுத் தோற்றமும் விகாரமான வடிவமும் பயங்கர ஒலியும் கொண்டிருந்தன; சில யானைமுகம் கொண்டவை, சில குள்ளமானவை, நீலநிறமானவை, அச்சமூட்டுபவை.
10.8.142
सपुत्रदाराः सुक्रूराः सुदुर्दर्शाः सुनिर्घृणाः ।
विविधानि च रूपाणि तत्रादृश्यन्त रक्षसाम् ॥ १०.८.१४२ ॥
மனைவி மக்களுடன் கூடிய, மிகக் கொடூரமான, காண்பதற்கு மிகவும் பயங்கரமான, இரக்கமற்ற அரக்கர்களின் பல்வேறு வடிவங்கள் அங்கே தென்பட்டன.
10.8.143
पीत्वा च शोणितं हृष्टाः प्रानृत्यन्गणशोऽपरे ।
इदं परमिदं मेध्यमिदं स्वाद्विति चाब्रुवन् ॥ १०.८.१४३ ॥
இரத்தத்தைப் பருகி மகிழ்ந்த மற்றவர்கள் கூட்டமாக ஆடினர்; "இது உயர்ந்தது, இது தூய்மையானது, இது இனியது" என்று சொன்னார்கள்.
10.8.144
मेदोमज्जास्थिरक्तानां मांसानां च भृशाशिताः ।
परे मांसानि खादन्तः क्रव्यादा मांसजीविनः ॥ १०.८.१४४ ॥
கொழுப்பு, மஜ்ஜை, எலும்பு, இரத்தம் மற்றும் சதைகளையும் பேராசையுடன் உண்ட சில பிறர், மாமிசத்தை உண்டு மாமிசத்தால் வாழும் மாமிச உண்ணிகள்.
10.8.145
वसाश्चैवापरे पीत्वा पर्यधावन्विकुक्षिकाः ।
नानावक्त्रास्तथा रौद्राः क्रव्यादाः पिशिताशनाः ॥ १०.८.१४५ ॥
சிலர் கொழுப்பைக் குடித்து, வயிறு பெருத்து, பல முகங்களுடன், பயங்கரமான மாமிச உண்ணிகளும் சதை உண்பவர்களுமாக ஓடித் திரிந்தனர்.
10.8.146
अयुतानि च तत्रासन्प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
रक्षसां घोररूपाणां महतां क्रुरकर्मणाम् ॥ १०.८.१४६ ॥
அங்கே பயங்கர வடிவுடையவர்களும், கொடுஞ்செயல் புரியும் பெரிய ராக்ஷசர்களுமான அவர்கள் பதினாயிரங்களாகவும், லட்சங்களாகவும், கோடிகளாகவும் இருந்தனர்.
10.8.147
मुदितानां वितृप्तानां तस्मिन्महति वैशसे ।
समेतानि बहून्यासन्भूतानि च जनाधिप। ॥ १०.८.१४७ ॥
மக்களின் தலைவரே! அந்தப் பெரும் படுகொலையில் மகிழ்ச்சியும் திருப்தியும் அடைந்த பல உயிரினங்கள் அங்கே கூடியிருந்தன.
10.8.148
एवंविधा हि सा रात्रिः सोमकानां जनक्षये ।
प्रसुप्तानां प्रमत्तानामासीत्सुभृशदारुणा ॥ १०.८.१४८ ॥
சோமகர்களின் மக்கள் அழிவில் அந்த இரவு இத்தகையதாக இருந்தது; உறங்கியவர்களுக்கும் கவனமற்றவர்களுக்கும் அது மிகக் கொடியதாக இருந்தது.
10.8.149
असंशयं हि कालस्य पर्यायो दुरतिक्रमः ।
तादृशा निहता यत्र कृत्वाऽस्माकं जनक्षयम् ॥ १०.८.१४९ ॥
ஐயமின்றி, காலத்தின் சுழற்சி கடக்க முடியாதது; நம்மவர் அழிவை ஏற்படுத்திவிட்டு இத்தகையோர் கொல்லப்பட்டனர்.
10.8.150
प्रागेव सुमहत्कर्म द्रौणिरेतन्महारथः ।
नाकरोदीदृशं कस्मान्मत्पुत्रविजये धृतः ॥ १०.८.१५० ॥
முன்பே இந்த மகாரதன் துரோணபுத்திரன் இத்தகைய பெரிய செயலை ஏன் செய்யவில்லை? என் மகன்களின் வெற்றிக்காக அவன் உறுதியாக நின்றிருந்தானே?
10.8.151
अथ कस्माद्वते क्षत्रे कर्मेदं कृतवानसौ ।
द्रोणपुत्रो महात्मा स तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १०.८.१५१ ॥
பின்பு, க்ஷத்திரிய போரில் அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட போதும், அந்த மகாத்மா துரோணபுத்திரன் இச்செயலை ஏன் செய்தான்? அதை எனக்குச் சொல்லத் தகுதியுடையவன் நீ.
10.8.152
तेषां नूनं भयान्नासौ कृतवान्कुरुनन्दन ।
असान्निध्याद्धि पार्थानां केशवस्य च धीमतः।
सात्यकेश्चापि कर्मेदं द्रोमपुत्रेण साधितम् ॥ १०.८.१५२ ॥
குருகுலமகனே, அவர்களுக்குப் பயந்தே அவன் இச்செயலைச் செய்யவில்லை. பார்த்தர்களும், அறிவுள்ள கேசவரும், சாத்யகியும் இல்லாததாலேயே துரோணபுத்திரன் இச்செயலைச் சாதித்தான்.
10.8.153
को हि तेषां समक्षं तान्हन्यादपि मरुत्पतिः ।
एतदीदृशकं वृत्तं राजन्सुप्तजने विभो ॥ १०.८.१५३ ॥
அரசே, அவர்கள் முன்னிலையில் அவர்களை யாரால் கொல்ல முடியும்? மருத்துக்களின் தலைவனான இந்திரனாலும் முடியாது. ஓ வலிமைமிக்கவனே, தூங்கும் மக்களிடையே இது போன்ற செயல் நடந்தது.
10.8.154
ततो जनक्षयं कृत्वा पाण्डवानां महात्ययम् ।
प्रत्यूषकाले शिबिरात्प्रतिगन्तुमियेष सः ॥ १०.८.१५४ ॥
பின்பு பாண்டவர்களுக்கு மிகப் பெரிய அழிவை, மக்கள் அழிவை உண்டாக்கிய பின், விடியற்காலையில் பாசறையிலிருந்து திரும்பிச் செல்ல அவன் விரும்பினான்.
10.8.155
नृशोणितावसिक्तस्य द्रौणेरासीदसित्सरुः ।
पाणिना सह संश्लिष्ट एकीभूत इव प्रभो ॥ १०.८.१५५ ॥
ஓ பிரபுவே, மனிதர்களின் இரத்தத்தில் நனைந்த துரோணபுத்திரனின் வாள்பிடி, கை அதனுடன் ஒட்டி ஒன்றாகிவிட்டது போல் இருந்தது.
10.8.156
स निःशेषानरीन्कृत्वा विरराम निशाक्षये ।
युगान्ते सर्वभूतानि भस्म कृत्वेव पावकः ॥ १०.८.१५६ ॥
அவன் எதிரிகளை முழுவதுமாக அழித்து இரவின் முடிவில் ஓய்ந்தான்; யுகமுடிவில் நெருப்பு எல்லா உயிர்களையும் சாம்பலாக்கி ஓய்வது போல.
10.8.157
यथाप्रतिज्ञं तत्कर्म कृत्वा द्रौणायनिः प्रभो ।
दुर्गमां पदवीं गच्छन्पितुरासीद्गतज्वरः ॥ १०.८.१५७ ॥
பிரபுவே, சபதத்தின்படி அந்தச் செயலைச் செய்து, துரோணரின் மகன் கடினமான பாதையில் செல்லும்போது தந்தையின் துயரிலிருந்து விடுபட்டான்.
10.8.158
यथैव संसुप्तजने शिबिरे प्राविशन्निशि ।
तथैव हत्वा निःशब्दो निश्चक्राम नरर्षभः ॥ १०.८.१५८ ॥
இரவில் தூங்கும் மக்கள் நிறைந்த பாளயத்தில் எப்படி நுழைந்தானோ, அப்படியே கொன்று, அமைதியாக அந்த நரசிங்கம் வெளியேறினான்.
10.8.159
निष्क्रम्य शिबिरात्तस्मात्ताभ्यां सङ्गम्य वीर्यवान् ।
आचख्यौ कर्म तत्सर्वं हृष्टः संहर्षयन्विभो ॥ १०.८.१५९ ॥
அந்தப் பாளயத்திலிருந்து வெளியேறிய வீரனான அவன் அவ்விருவரையும் சந்தித்து, மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களை உற்சாகப்படுத்தி, தன் செயல் முழுவதையும் சொன்னான். ஓ விபுவே.
10.8.160
तावथाचख्यतुस्तस्मै प्रियं प्रियकरौ तदा ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव विनिकृत्तान्सहस्रशः ॥ १०.८.१६० ॥
அப்போது அவனுக்கு இனிய செய்தியைக் கொடுத்த அவ்விருவரும் சொன்னார்கள்: பாஞ்சாலரும் ஸ்ருஞ்ஜயரும் ஆயிரக்கணக்கில் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டனர் என்று.
10.8.161
प्रीत्या चोच्चैरुद्रक्रोशंस्तथैवास्फोटयंस्तलान् ।
दिष्ट्यादिष्ट्येति चान्योन्यं समेत्योचुर्महारथाः ॥ १०.८.१६१ ॥
மகிழ்ச்சியால் அவர்கள் உரத்துக் கூவினர்; அதுபோல உள்ளங்கைகளைத் தட்டினர்; ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்து மகாரதர்கள், 'நல்வாய்ப்பு! நல்வாய்ப்பு!' என்றனர்.
10.8.162
पर्यष्वजत्ततो द्रौणिस्ताभ्यां सम्प्रतिनन्दितः ।
इदं हर्षात्तु सुमहदाददे वाक्यमुत्तमम् ॥ १०.८.१६२ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகன் அவர்கள் இருவரால் மகிழ்ந்து, அவர்களை அணைத்துக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியால் இந்த மிக உயர்ந்த சொல்லை உரைத்தான்.
10.8.163
पाञ्चाला निहताः सर्वे द्रौपदेयाश्च सर्वशः ।
सोमका मत्स्यशेषाश्च सर्वे विनिहता मया ॥ १०.८.१६३ ॥
பாஞ்சாலர்கள், திரௌபதியின் அனைத்து மகன்கள், சோமகர்கள் மற்றும் மத்சியர்களில் எஞ்சியவர்கள் — அனைவரும் என்னால் முழுவதுமாகக் கொல்லப்பட்டனர்.
10.8.164
इदानीं कृतकृत्याः स्म याम तत्रैव मा चिरम् ।
यदि जीवति नो राजा तस्मै शंसामहे प्रियम् ॥ १०.८.१६४ ॥
இப்போது நாம் நம் பணியை முடித்துவிட்டோம்; அங்கேயே செல்வோம், தாமதிக்க வேண்டாம். நம் அரசன் உயிருடன் இருந்தால், அவருக்கு இந்த மகிழ்ச்சியான செய்தியை அறிவிப்போம்.