مهابهاراتا · أدهيايا 12.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.149.1
अबुद्धिपूर्वं यत्पापं कुर्याद्भरतसत्तम ।
मुच्यते स कथं तस्मादेनसस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.१४९.१ ॥
يا أفضل البهاراتا، كيف يتحرر المرء من ذنب ارتكبه دون علم؟ أخبرني بذلك.
12.149.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि पुराणमृषिसंस्तुतम् ।
इन्द्रोतः शौनको विप्रो यदाह जनमेजयम् ॥ १२.१४९.२ ॥
في هذا الشأن سأحدّثك بحكاية قديمة يمدحها الحكماء، كان البراهمي إندروتا شاونكا قد قصّها على جنميجايا.
12.149.3
आसीद्राजा महावीर्यः पारिक्षिज्जनमेजयः ।
अबुद्धिजा ब्रह्महत्या तमागच्छन्महीपतिम् ॥ १२.१४९.३ ॥
كان هناك ملك عظيم البأس، جنميجايا ابن باريكشيت؛ فأدركته جناية قتل البراهمي، الناشئة عن الجهل، سيد الأرض.
12.149.4
ब्राह्मणाः सर्व एवैनं तत्यजुः सपुरोहिताः ।
स जगाम वनं राजा दह्यमानो दिवानिशम् ॥ १२.१४९.४ ॥
تخلّى عنه جميع البراهمة مع كهنته؛ فمضى ذلك الملك إلى الغابة، يحترق ليلًا ونهارًا.
12.149.5
प्रजाभिः स परित्यक्तश्चकार कुशलं महत् ।
अतिवेलं तपस्तेपे दह्यमानः स मन्युना ॥ १२.१४९.५ ॥
ومع أن رعيته تخلّت عنه، فقد أتى أعمالًا عظيمة من الخير؛ وإذ كان يحترق بالحزن والندم، أخذ يتقشف تقشفًا بلا حدّ.
12.149.6
ब्रह्महत्यापनोदार्थमपृच्छद्ब्राह्मणान्बहून् ।
पर्यटन्पृथिवीं कृत्स्नां देशेदेशे नराधिपः ॥ १२.१४९.६ ॥
لإزالة جناية قتل البراهمي، جاب الملك الأرض كلها، بلدًا بعد بلد، يسأل كثيرًا من البراهمة.
12.149.7
तत्रेतिहासं वक्ष्यामि धर्मस्यास्योपवृंहणम् ।
दह्यमानः पापकृत्या जगाम जनमेजयः ॥ १२.१४९.७ ॥
هناك سأروي حكاية قديمة تفصّل هذا الدهرما. ذهب جنميجايا محترقًا بفعل الإثم.
12.149.8
चरिष्यमाण इन्द्रोतं शौनकं संशितव्रतम् ।
समासाद्योपजग्राह पादयोः परिपीडयन् ॥ १२.१४९.८ ॥
وبينما كان يتجول، وصل إلى شَوْنَكا صاحب النذور الصارمة، فأمسك قدميه وضغط عليهما بشدة.
12.149.9
ततो भीतो महाप्राज्ञो जगर्हे सुभृशं तदा ।
कर्ता पापस्य महतो भ्रूणहा किमिहागतः ॥ १२.१४९.९ ॥
فعنّفه الحكيم العظيم بشدة وهو خائف: «يا فاعل الإثم العظيم، يا قاتل الجنين، لماذا جئت إلى هنا؟»
12.149.10
किं तवास्मासु कर्तव्यं मा मां द्राक्षीः कथंचन ।
गच्छगच्छ न ते स्थानं प्रीणात्यस्मानिति ब्रुवन् ॥ १२.१४९.१० ॥
«ما الذي عليك أن تفعله معنا؟ لا تنظر إليّ بأي حال! اذهب، اذهب — هذا ليس مكانك؛ فهذا لا يرضينا»، قال ذلك.
12.149.11
रुधिरस्येव ते गन्धः शवस्येव च दर्शनम् ।
अशिवः शिवसंकाशो मृतो जीवन्निवाटसि ॥ १२.१४९.११ ॥
رائحتك كالدم، ومنظرك كالجثة. وأنت نذير شؤم وتبدو كمبارك؛ ميت وتتجول كأنك حي.
12.149.12
अन्तर्भृत्युरशुद्धात्मा पापमेवानुचिन्तयन् ।
प्रबुध्यसे प्रस्वपिपि वर्तसे परमे सुखे ॥ १२.१४९.१२ ॥
يا من في داخله الموت، والنفس نجسة، لا تفكر إلا في الإثم؛ تستيقظ وتنام، وتعيش كأنك في أعلى السعادة.
12.149.13
मोघं ते जीवितं राजन्परिक्लिष्टं च जीवसि ।
पापायैव हि सृष्टोऽसि कर्मणेह यवीयसे ॥ १२.१४९.१३ ॥
أيها الملك، حياتك باطلة وأنت تعيش في شقاء؛ هنا قد خُلقت بأفعالك للخطيئة وحدها، أيها الأصغر.
12.149.14
बहुकल्याणमिच्छन्त ईहन्ते पितरः सुतान् ।
तपसा दैवतेज्याभिर्वन्दनेन तितिक्षया ॥ १२.१४९.१४ ॥
يرغب الآباء في خير عظيم لأبنائهم، فيسعون لهم بالتقشف وعبادة الآلهة والتبجيل والصبر.
12.149.15
पितृवंशमिमं पश्य त्वत्कृते निधनं गतम् ।
निरर्थाः सर्व एवैषामाशाबन्धास्त्वदाश्रयाः ॥ १२.१४९.१५ ॥
انظر إلى نسل الآباء هذا، الذي أُهلك بسببك؛ وقد صارت كل روابط آمالهم المعلّقة بك عديمة الجدوى.
12.149.16
यान्पूजयन्तो विन्दन्ति स्वर्गमायुर्यशः प्रजाः ।
तेषु ते संततं द्वेषो ब्राह्मणेषु निरर्थकः ॥ १२.१४९.१६ ॥
من يكرّمهم الناس فينالون بذلك الجنة وطول العمر والمجد والذرية، فإن بغضك الدائم لهؤلاء البراهمة عبث.
12.149.17
इमं लोकं विमुच्य त्वमवाङ्भूर्धा पतिष्यसि ।
अशाश्वतीः शाश्वतीश्च समाः पापेन कर्मणा ॥ १२.१४९.१७ ॥
بعد أن تغادر هذا العالم ستسقط منكَّسَ الرأس سنين طويلة، فانية وباقية، بسبب فعلك الآثم.
12.149.18
स्वाद्यमानो जन्तुशतैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैरयोमुखैः ।
ततश्च पुनरावृत्तः पापयोनिं गमिष्यसि ॥ १२.१४९.१८ ॥
ستُفترَس بمئات الكائنات ذات الأنياب الحادة والأفواه الحديدية، ثم تُعاد، وتذهب إلى رحم آثم.
12.149.19
यदिदं मन्यसे राजन्नायमस्ति कुतः परः ।
प्रतिस्मारयितारस्त्वां यमदूता यमक्षये ॥ १२.१४९.१९ ॥
أيها الملك، إن كنت تظن أن هذا العالم هو كل شيء، ولا يوجد ما وراءه، فإن رسل ياما سيذكّرونك (بأعمالك) في مملكة ياما.