மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.149.1
अबुद्धिपूर्वं यत्पापं कुर्याद्भरतसत्तम ।
मुच्यते स कथं तस्मादेनसस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.१४९.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, அறியாமல் செய்யப்படும் பாவத்திலிருந்து ஒருவன் எவ்வாறு விடுபடுகிறான்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.149.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि पुराणमृषिसंस्तुतम् ।
इन्द्रोतः शौनको विप्रो यदाह जनमेजयम् ॥ १२.१४९.२ ॥
இது குறித்து, முனிவர்களால் போற்றப்பட்ட ஒரு பழங்கதையை உனக்குச் சொல்வேன்; இந்திரோதன் என்ற சௌனக அந்தணர் ஜனமேஜயனிடம் கூறியது அது.
12.149.3
आसीद्राजा महावीर्यः पारिक्षिज्जनमेजयः ।
अबुद्धिजा ब्रह्महत्या तमागच्छन्महीपतिम् ॥ १२.१४९.३ ॥
மிகுந்த வீரம் கொண்ட பரிக்ஷித்தின் மகன் ஜனமேஜயன் என்ற ஓர் அரசன் இருந்தான். அறியாமையால் நேர்ந்த பிரம்மஹத்தி அந்த அரசனை வந்தடைந்தது.
12.149.4
ब्राह्मणाः सर्व एवैनं तत्यजुः सपुरोहिताः ।
स जगाम वनं राजा दह्यमानो दिवानिशम् ॥ १२.१४९.४ ॥
அனைத்து அந்தணர்களும் புரோகிதர்களுடன் சேர்ந்து அவனைக் கைவிட்டனர். பகலிரவு எரியும் மனத்துடன் அந்த அரசன் காட்டிற்குச் சென்றான்.
12.149.5
प्रजाभिः स परित्यक्तश्चकार कुशलं महत् ।
अतिवेलं तपस्तेपे दह्यमानः स मन्युना ॥ १२.१४९.५ ॥
குடிமக்களால் கைவிடப்பட்டாலும் அவன் பெரும் நன்மைகளைச் செய்தான். வருத்தத்தாலும் வெறுப்பாலும் எரிந்தபடி அளவற்ற தவத்தை அவன் மேற்கொண்டான்.
12.149.6
ब्रह्महत्यापनोदार्थमपृच्छद्ब्राह्मणान्बहून् ।
पर्यटन्पृथिवीं कृत्स्नां देशेदेशे नराधिपः ॥ १२.१४९.६ ॥
பிரம்மஹத்தியை நீக்குவதற்காக, அரசன் முழு பூமியிலும் நாடு நாடாகச் சுற்றித் திரிந்து பல அந்தணர்களிடம் கேட்டான்.
12.149.7
तत्रेतिहासं वक्ष्यामि धर्मस्यास्योपवृंहणम् ।
दह्यमानः पापकृत्या जगाम जनमेजयः ॥ १२.१४९.७ ॥
அங்கே இந்தத் தர்மத்தை விளக்கும் ஒரு இதிஹாசத்தைச் சொல்வேன். பாவச்செயலால் வெந்துகொண்டிருந்த ஜனமேஜயன் சென்றான்.
12.149.8
चरिष्यमाण इन्द्रोतं शौनकं संशितव्रतम् ।
समासाद्योपजग्राह पादयोः परिपीडयन् ॥ १२.१४९.८ ॥
அலைந்து திரிந்தபோது கடுமையான விரதமுடைய இந்த்ரோதனின் மகன் சௌனகரிடம் சென்று அவருடைய பாதங்களைப் பற்றி இறுகப் பிடித்தான்.
12.149.9
ततो भीतो महाप्राज्ञो जगर्हे सुभृशं तदा ।
कर्ता पापस्य महतो भ्रूणहा किमिहागतः ॥ १२.१४९.९ ॥
அப்போது மகாபிரஜ்ஞரான அவர் பயந்து அவனை மிகவும் கடுமையாகக் கண்டித்தார்: "பெரும் பாவம் செய்தவனே, கருக்கொலை செய்தவனே, நீ ஏன் இங்கு வந்தாய்?"
12.149.10
किं तवास्मासु कर्तव्यं मा मां द्राक्षीः कथंचन ।
गच्छगच्छ न ते स्थानं प्रीणात्यस्मानिति ब्रुवन् ॥ १२.१४९.१० ॥
"உனக்கு எங்களிடம் என்ன செய்ய வேண்டும்? எந்த வகையிலும் என்னைப் பார்க்காதே! போ, போ — இது உனக்கு இடமில்லை; இது எங்களுக்கு உவப்பில்லை" என்று சொன்னார்.
12.149.11
रुधिरस्येव ते गन्धः शवस्येव च दर्शनम् ।
अशिवः शिवसंकाशो मृतो जीवन्निवाटसि ॥ १२.१४९.११ ॥
உன் வாசனை இரத்தம் போலவும், தோற்றம் பிணம் போலவும் இருக்கிறது. அசுபமாயிருந்தும் சுபம் போலத் தோன்றுகிறாய்; இறந்தவன் போல உயிருள்ளவன் போல அலைகிறாய்.
12.149.12
अन्तर्भृत्युरशुद्धात्मा पापमेवानुचिन्तयन् ।
प्रबुध्यसे प्रस्वपिपि वर्तसे परमे सुखे ॥ १२.१४९.१२ ॥
உள்ளே மரணத்தைக் கொண்டவனே, தூய்மையற்ற ஆன்மா உடையவனே, பாவத்தையே சிந்தித்தபடி நீ விழித்திருக்கிறாய், உறங்குகிறாய், பின்னர் பரம சுகத்தில் வாழ்கிறாய்.
12.149.13
मोघं ते जीवितं राजन्परिक्लिष्टं च जीवसि ।
पापायैव हि सृष्टोऽसि कर्मणेह यवीयसे ॥ १२.१४९.१३ ॥
ஓ அரசே, உன் வாழ்வு வீணானது; துன்பத்தில் நீ வாழ்கிறாய். இங்கே உன் செயல்களால் நீ பாவத்திற்காகவே படைக்கப்பட்டிருக்கிறாய், இளையவனே.
12.149.14
बहुकल्याणमिच्छन्त ईहन्ते पितरः सुतान् ।
तपसा दैवतेज्याभिर्वन्दनेन तितिक्षया ॥ १२.१४९.१४ ॥
பிதுர்கள் மகன்களுக்கு மிகுந்த நன்மையை விரும்பி முயல்கின்றனர்—தவத்தாலும், தெய்வ வழிபாட்டாலும், வணக்கத்தாலும், பொறுமையாலும்.
12.149.15
पितृवंशमिमं पश्य त्वत्कृते निधनं गतम् ।
निरर्थाः सर्व एवैषामाशाबन्धास्त्वदाश्रयाः ॥ १२.१४९.१५ ॥
பார், உன்னால் இந்த பிதுர் வம்சம் அழிவை அடைந்தது; உன்னை நம்பி இருந்த இவர்களின் நம்பிக்கைப் பிணைப்புகள் அனைத்தும் வீணாயின.
12.149.16
यान्पूजयन्तो विन्दन्ति स्वर्गमायुर्यशः प्रजाः ।
तेषु ते संततं द्वेषो ब्राह्मणेषु निरर्थकः ॥ १२.१४९.१६ ॥
எவர்களை வணங்கி மக்கள் சொர்க்கம், நீண்ட ஆயுள், புகழ், சந்ததி ஆகியவற்றை அடைகிறார்களோ, அந்த பிராமணர்கள் மீது உனக்கு இடைவிடாத பகை வீணானது.
12.149.17
इमं लोकं विमुच्य त्वमवाङ्भूर्धा पतिष्यसि ।
अशाश्वतीः शाश्वतीश्च समाः पापेन कर्मणा ॥ १२.१४९.१७ ॥
இந்த உலகை விட்டு நீ தலைகீழாகக் கீழே விழுவாய்—பாவச் செயலால் நிலையற்றதும் நிலையானதுமான பல ஆண்டுகள்.
12.149.18
स्वाद्यमानो जन्तुशतैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैरयोमुखैः ।
ततश्च पुनरावृत्तः पापयोनिं गमिष्यसि ॥ १२.१४९.१८ ॥
கூரிய பற்களும் இரும்பு வாய்களும் கொண்ட நூறு உயிரினங்களால் நீ தின்னப்படுவாய்; பின்னர் மீண்டும் திரும்பி பாவப் பிறப்பை அடைவாய்.
12.149.19
यदिदं मन्यसे राजन्नायमस्ति कुतः परः ।
प्रतिस्मारयितारस्त्वां यमदूता यमक्षये ॥ १२.१४९.१९ ॥
ஓ அரசே, இதுவே உள்ளது, இதற்கு அப்பால் வேறு இல்லை என்று நீ நினைத்தால், யமனின் உலகில் யமதூதர்கள் உனக்கு (உன் செயல்களை) நினைவூட்டுவார்கள்.