Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.149

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

12.149.1

अबुद्धिपूर्वं यत्पापं कुर्याद्भरतसत्तम ।
मुच्यते स कथं तस्मादेनसस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.१४९.१ ॥

ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।

12.149.2

अत्र ते वर्तयिष्यामि पुराणमृषिसंस्तुतम् ।
इन्द्रोतः शौनको विप्रो यदाह जनमेजयम् ॥ १२.१४९.२ ॥

ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਰਾਹੀ ਗਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੋਤ ਸ਼ੌਨਕ ਨਾਮਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਕਹੀ ਸੀ।

12.149.3

आसीद्राजा महावीर्यः पारिक्षिज्जनमेजयः ।
अबुद्धिजा ब्रह्महत्या तमागच्छन्महीपतिम् ॥ १२.१४९.३ ॥

ਮਹਾਂਬਲੀ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਅਣਜਾਣੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਉਸ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚੀ।

12.149.4

ब्राह्मणाः सर्व एवैनं तत्यजुः सपुरोहिताः ।
स जगाम वनं राजा दह्यमानो दिवानिशम् ॥ १२.१४९.४ ॥

ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।

12.149.5

प्रजाभिः स परित्यक्तश्चकार कुशलं महत् ।
अतिवेलं तपस्तेपे दह्यमानः स मन्युना ॥ १२.१४९.५ ॥

ਪਰਜਾ ਨੇ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਵੱਡੇ ਭਲੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਸੋਗ ਅਤੇ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਸੜਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।

12.149.6

ब्रह्महत्यापनोदार्थमपृच्छद्ब्राह्मणान्बहून् ।
पर्यटन्पृथिवीं कृत्स्नां देशेदेशे नराधिपः ॥ १२.१४९.६ ॥

ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਸ਼-ਦੇਸ਼ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।

12.149.7

तत्रेतिहासं वक्ष्यामि धर्मस्यास्योपवृंहणम् ।
दह्यमानः पापकृत्या जगाम जनमेजयः ॥ १२.१४९.७ ॥

ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਇਸ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸ-ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ। ਪਾਪ-ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ ਜਨਮੇਜਯ ਗਿਆ।

12.149.8

चरिष्यमाण इन्द्रोतं शौनकं संशितव्रतम् ।
समासाद्योपजग्राह पादयोः परिपीडयन् ॥ १२.१४९.८ ॥

ਭਟਕਦਾ ਹੋਇਆ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ੌਨਕ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਏ।

12.149.9

ततो भीतो महाप्राज्ञो जगर्हे सुभृशं तदा ।
कर्ता पापस्य महतो भ्रूणहा किमिहागतः ॥ १२.१४९.९ ॥

ਤਦ ਡਰੇ ਹੋਏ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਝਿੜਕਿਆ: "ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਭਰੂਣ-ਹੱਤਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ?"

12.149.10

किं तवास्मासु कर्तव्यं मा मां द्राक्षीः कथंचन ।
गच्छगच्छ न ते स्थानं प्रीणात्यस्मानिति ब्रुवन् ॥ १२.१४९.१० ॥

"ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੀਂ! ਜਾ, ਜਾ — ਇਹ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ" ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ।

12.149.11

रुधिरस्येव ते गन्धः शवस्येव च दर्शनम् ।
अशिवः शिवसंकाशो मृतो जीवन्निवाटसि ॥ १२.१४९.११ ॥

ਤੇਰੀ ਗੰਧ ਲਹੂ ਵਰਗੀ ਤੇ ਦਿੱਖ ਲਾਸ਼ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਅਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈਂ; ਮੁਰਦਾ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਜਿਉਂਦੇ ਵਾਂਗ ਭਟਕਦਾ ਹੈਂ।

12.149.12

अन्तर्भृत्युरशुद्धात्मा पापमेवानुचिन्तयन् ।
प्रबुध्यसे प्रस्वपिपि वर्तसे परमे सुखे ॥ १२.१४९.१२ ॥

ਅੰਦਰ ਮੌਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਵਾਲਿਆ, ਕੇਵਲ ਪਾਪ ਦਾ ਹੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਤੂੰ ਜਾਗਦਾ ਹੈਂ, ਸੌਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦਾ ਹੈਂ।

12.149.13

मोघं ते जीवितं राजन्परिक्लिष्टं च जीवसि ।
पापायैव हि सृष्टोऽसि कर्मणेह यवीयसे ॥ १२.१४९.१३ ॥

ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ ਅਤੇ ਤੂੰ ਕਸ਼ਟ ਵਿੱਚ ਜੀਅ ਰਿਹਾ ਹੈਂ; ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੇਵਲ ਪਾਪ ਲਈ ਹੀ ਸਿਰਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਛੋਟੇ।

12.149.14

बहुकल्याणमिच्छन्त ईहन्ते पितरः सुतान् ।
तपसा दैवतेज्याभिर्वन्दनेन तितिक्षया ॥ १२.१४९.१४ ॥

ਪਿਤਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਤਪ, ਦੇਵ-ਪੂਜਾ, ਵੰਦਨਾ ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਰਾਹੀਂ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

12.149.15

पितृवंशमिमं पश्य त्वत्कृते निधनं गतम् ।
निरर्थाः सर्व एवैषामाशाबन्धास्त्वदाश्रयाः ॥ १२.१४९.१५ ॥

ਵੇਖ, ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਪਿਤਰ-ਵੰਸ਼ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਬੈਠੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸ ਦੀਆਂ ਡੋਰਾਂ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।

12.149.16

यान्पूजयन्तो विन्दन्ति स्वर्गमायुर्यशः प्रजाः ।
तेषु ते संततं द्वेषो ब्राह्मणेषु निरर्थकः ॥ १२.१४९.१६ ॥

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਤੇਰਾ ਲਗਾਤਾਰ ਦਵੇਸ਼ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।

12.149.17

इमं लोकं विमुच्य त्वमवाङ्भूर्धा पतिष्यसि ।
अशाश्वतीः शाश्वतीश्च समाः पापेन कर्मणा ॥ १२.१४९.१७ ॥

ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੂੰ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗੇਂਗਾ—ਪਾਪ-ਕਰਮ ਕਾਰਨ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਤੇ ਅਮਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ।

12.149.18

स्वाद्यमानो जन्तुशतैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैरयोमुखैः ।
ततश्च पुनरावृत्तः पापयोनिं गमिष्यसि ॥ १२.१४९.१८ ॥

ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੂੰ ਖਾਧਾ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਫਿਰ ਮੁੜ ਕੇ ਪਾਪ-ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।

12.149.19

यदिदं मन्यसे राजन्नायमस्ति कुतः परः ।
प्रतिस्मारयितारस्त्वां यमदूता यमक्षये ॥ १२.१४९.१९ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਯਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਯਮਦੂਤ ਤੈਨੂੰ (ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ) ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣਗੇ।