Mahābhārata · Adhyāya 12.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.149.1
अबुद्धिपूर्वं यत्पापं कुर्याद्भरतसत्तम ।
मुच्यते स कथं तस्मादेनसस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.१४९.१ ॥
Mejor de los Bhāratas, ¿cómo se libra uno de un pecado cometido sin saberlo? Dímelo.
12.149.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि पुराणमृषिसंस्तुतम् ।
इन्द्रोतः शौनको विप्रो यदाह जनमेजयम् ॥ १२.१४९.२ ॥
Sobre este asunto te contaré un antiguo relato alabado por los sabios, el que el brahmán Indrota Śaunaka le contó a Janamejaya.
12.149.3
आसीद्राजा महावीर्यः पारिक्षिज्जनमेजयः ।
अबुद्धिजा ब्रह्महत्या तमागच्छन्महीपतिम् ॥ १२.१४९.३ ॥
Hubo un rey de gran valor, Janamejaya, hijo de Parikṣit; la muerte de un brahmán, nacida de la ignorancia, cayó sobre aquel señor de la tierra.
12.149.4
ब्राह्मणाः सर्व एवैनं तत्यजुः सपुरोहिताः ।
स जगाम वनं राजा दह्यमानो दिवानिशम् ॥ १२.१४९.४ ॥
Todos los brahmanes, junto con sus sacerdotes domésticos, lo abandonaron; y aquel rey, ardiendo día y noche, se fue al bosque.
12.149.5
प्रजाभिः स परित्यक्तश्चकार कुशलं महत् ।
अतिवेलं तपस्तेपे दह्यमानः स मन्युना ॥ १२.१४९.५ ॥
Abandonado por sus súbditos, realizó, sin embargo, grandes obras de bien; ardiendo de pesar y remordimiento, emprendió austeridades desmedidas.
12.149.6
ब्रह्महत्यापनोदार्थमपृच्छद्ब्राह्मणान्बहून् ।
पर्यटन्पृथिवीं कृत्स्नां देशेदेशे नराधिपः ॥ १२.१४९.६ ॥
Para apartar la muerte de un brahmán, el rey recorrió toda la tierra, país tras país, preguntando a muchos brahmanes.
12.149.7
तत्रेतिहासं वक्ष्यामि धर्मस्यास्योपवृंहणम् ।
दह्यमानः पापकृत्या जगाम जनमेजयः ॥ १२.१४९.७ ॥
Allí contaré una historia antigua que amplía este dharma. Janamejaya, abrasado por la acción pecaminosa, partió.
12.149.8
चरिष्यमाण इन्द्रोतं शौनकं संशितव्रतम् ।
समासाद्योपजग्राह पादयोः परिपीडयन् ॥ १२.१४९.८ ॥
Errando, llegó ante Śaunaka, de votos rigurosos, y asió sus pies, oprimiéndolos con fuerza.
12.149.9
ततो भीतो महाप्राज्ञो जगर्हे सुभृशं तदा ।
कर्ता पापस्य महतो भ्रूणहा किमिहागतः ॥ १२.१४९.९ ॥
Entonces el gran sabio, atemorizado, lo reprendió con gran dureza: "Autor de un gran pecado, matador de un embrión, ¿por qué has venido aquí?"
12.149.10
किं तवास्मासु कर्तव्यं मा मां द्राक्षीः कथंचन ।
गच्छगच्छ न ते स्थानं प्रीणात्यस्मानिति ब्रुवन् ॥ १२.१४९.१० ॥
"¿Qué tienes que hacer con nosotros? ¡No me mires de ningún modo! ¡Vete, vete — este no es tu lugar; no nos agrada!", diciendo esto.
12.149.11
रुधिरस्येव ते गन्धः शवस्येव च दर्शनम् ।
अशिवः शिवसंकाशो मृतो जीवन्निवाटसि ॥ १२.१४९.११ ॥
Tu olor es como sangre y tu aspecto como el de un cadáver. Aunque inauspicioso, pareces auspicioso; aunque muerto, deambulas como si estuvieras vivo.
12.149.12
अन्तर्भृत्युरशुद्धात्मा पापमेवानुचिन्तयन् ।
प्रबुध्यसे प्रस्वपिपि वर्तसे परमे सुखे ॥ १२.१४९.१२ ॥
Con la muerte dentro, de alma impura, meditando solo en el pecado, despiertas, duermes, y vives en la dicha suprema.
12.149.13
मोघं ते जीवितं राजन्परिक्लिष्टं च जीवसि ।
पापायैव हि सृष्टोऽसि कर्मणेह यवीयसे ॥ १२.१४९.१३ ॥
Oh rey, tu vida es en vano y vives en aflicción; aquí, por tus obras, fuiste creado solo para el pecado, oh menor.
12.149.14
बहुकल्याणमिच्छन्त ईहन्ते पितरः सुतान् ।
तपसा दैवतेज्याभिर्वन्दनेन तितिक्षया ॥ १२.१४९.१४ ॥
Deseando gran bienestar, los antepasados se esfuerzan por sus hijos mediante la austeridad, la adoración de los dioses, la reverencia y la paciencia.
12.149.15
पितृवंशमिमं पश्य त्वत्कृते निधनं गतम् ।
निरर्थाः सर्व एवैषामाशाबन्धास्त्वदाश्रयाः ॥ १२.१४९.१५ ॥
Mira este linaje de los antepasados, llevado a la ruina por tu causa; todos sus lazos de esperanza, apoyados en ti, se han vuelto estériles.
12.149.16
यान्पूजयन्तो विन्दन्ति स्वर्गमायुर्यशः प्रजाः ।
तेषु ते संततं द्वेषो ब्राह्मणेषु निरर्थकः ॥ १२.१४९.१६ ॥
Aquellos a quienes la gente honra y por ello obtiene el cielo, larga vida, fama y descendencia: hacia esos brahmanes tu odio constante es inútil.
12.149.17
इमं लोकं विमुच्य त्वमवाङ्भूर्धा पतिष्यसि ।
अशाश्वतीः शाश्वतीश्च समाः पापेन कर्मणा ॥ १२.१४९.१७ ॥
Habiendo abandonado este mundo, caerás de cabeza durante muchos años, unos transitorios y otros duraderos, por obra del pecado.
12.149.18
स्वाद्यमानो जन्तुशतैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैरयोमुखैः ।
ततश्च पुनरावृत्तः पापयोनिं गमिष्यसि ॥ १२.१४९.१८ ॥
Devorado por cientos de criaturas de agudos colmillos y bocas de hierro, y luego vuelto a regresar, irás a un vientre pecaminoso.
12.149.19
यदिदं मन्यसे राजन्नायमस्ति कुतः परः ।
प्रतिस्मारयितारस्त्वां यमदूता यमक्षये ॥ १२.१४९.१९ ॥
Oh rey, si piensas que este mundo es todo lo que hay y que no existe otro más allá, los mensajeros de Yama te harán recordar (tus actos) en la morada de Yama.