ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.149.1
अबुद्धिपूर्वं यत्पापं कुर्याद्भरतसत्तम ।
मुच्यते स कथं तस्मादेनसस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.१४९.१ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅರಿಯದೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಹೇಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.
12.149.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि पुराणमृषिसंस्तुतम् ।
इन्द्रोतः शौनको विप्रो यदाह जनमेजयम् ॥ १२.१४९.२ ॥
ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಪುರಾಣ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇಂದ್ರೋತ ಶೌನಕ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜನಮೇಜಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು.
12.149.3
आसीद्राजा महावीर्यः पारिक्षिज्जनमेजयः ।
अबुद्धिजा ब्रह्महत्या तमागच्छन्महीपतिम् ॥ १२.१४९.३ ॥
ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಮಗ ಜನಮೇಜಯ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅರಿಯದೆ ಉಂಟಾದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಸೇರಿತು.
12.149.4
ब्राह्मणाः सर्व एवैनं तत्यजुः सपुरोहिताः ।
स जगाम वनं राजा दह्यमानो दिवानिशम् ॥ १२.१४९.४ ॥
ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಹಗಲಿರುಳು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಾಜನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದನು.
12.149.5
प्रजाभिः स परित्यक्तश्चकार कुशलं महत् ।
अतिवेलं तपस्तेपे दह्यमानः स मन्युना ॥ १२.१४९.५ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ಪರಿತ್ಯಕ್ತನಾದರೂ ಅವನು ಮಹತ್ತಾದ ಕ್ಷೇಮಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ದುಃಖ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಸುಡುತ್ತಾ ಅತಿಯಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
12.149.6
ब्रह्महत्यापनोदार्थमपृच्छद्ब्राह्मणान्बहून् ।
पर्यटन्पृथिवीं कृत्स्नां देशेदेशे नराधिपः ॥ १२.१४९.६ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಆ ರಾಜನು ಇಡೀ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶದಿಂದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
12.149.7
तत्रेतिहासं वक्ष्यामि धर्मस्यास्योपवृंहणम् ।
दह्यमानः पापकृत्या जगाम जनमेजयः ॥ १२.१४९.७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಒಂದು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು. ಪಾಪಕೃತ್ಯದಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನಮೇಜಯನು ಹೋದನು.
12.149.8
चरिष्यमाण इन्द्रोतं शौनकं संशितव्रतम् ।
समासाद्योपजग्राह पादयोः परिपीडयन् ॥ १२.१४९.८ ॥
ಅಲೆದಾಡುತ್ತ ಕಠಿಣ ವ್ರತಧಾರಿ ಶೌನಕನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿ, ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದನು.
12.149.9
ततो भीतो महाप्राज्ञो जगर्हे सुभृशं तदा ।
कर्ता पापस्य महतो भ्रूणहा किमिहागतः ॥ १२.१४९.९ ॥
ಆಗ ಭಯಗೊಂಡ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನು ಅವನನ್ನು ಬಹಳ ಕಠೋರವಾಗಿ ನಿಂದಿಸಿದನು: "ಮಹಾಪಾಪ ಮಾಡಿದ ಭ್ರೂಣಹತ್ಯಾಕಾರನೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಏಕೆ ಬಂದೆ?"
12.149.10
किं तवास्मासु कर्तव्यं मा मां द्राक्षीः कथंचन ।
गच्छगच्छ न ते स्थानं प्रीणात्यस्मानिति ब्रुवन् ॥ १२.१४९.१० ॥
"ನಮ್ಮಿಂದ ನಿನಗೇನು ಆಗಬೇಕು? ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಬೇಡ! ಹೋಗು, ಹೋಗು — ಇದು ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನವಲ್ಲ; ಇದು ನಮಗೆ ಸಂತೋಷವಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ.
12.149.11
रुधिरस्येव ते गन्धः शवस्येव च दर्शनम् ।
अशिवः शिवसंकाशो मृतो जीवन्निवाटसि ॥ १२.१४९.११ ॥
ನಿನ್ನ ವಾಸನೆ ರಕ್ತದಂತೆ, ರೂಪ ಶವದಂತೆ. ಅಶುಭನಾಗಿದ್ದರೂ ಶುಭನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ; ಮೃತನಾಗಿದ್ದರೂ ಜೀವಿಸಿದವನಂತೆ ಅಲೆಯುತ್ತೀಯೆ.
12.149.12
अन्तर्भृत्युरशुद्धात्मा पापमेवानुचिन्तयन् ।
प्रबुध्यसे प्रस्वपिपि वर्तसे परमे सुखे ॥ १२.१४९.१२ ॥
ಒಳಗೆ ಮೃತ್ಯು ಹೊಂದಿದವನೇ, ಅಶುದ್ಧ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನೇ, ಪಾಪವನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ನೀನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಪರಮ ಸುಖದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೀಯೆ.
12.149.13
मोघं ते जीवितं राजन्परिक्लिष्टं च जीवसि ।
पापायैव हि सृष्टोऽसि कर्मणेह यवीयसे ॥ १२.१४९.१३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ; ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ನೀನು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ನೀನು ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದೀಯ, ಕಿರಿಯವನೇ.
12.149.14
बहुकल्याणमिच्छन्त ईहन्ते पितरः सुतान् ।
तपसा दैवतेज्याभिर्वन्दनेन तितिक्षया ॥ १२.१४९.१४ ॥
ಪಿತೃಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಹು ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಬಯಸಿ ತಪಸ್ಸು, ದೇವಪೂಜೆ, ವಂದನೆ ಮತ್ತು ಸಹನೆಯಿಂದ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.149.15
पितृवंशमिमं पश्य त्वत्कृते निधनं गतम् ।
निरर्थाः सर्व एवैषामाशाबन्धास्त्वदाश्रयाः ॥ १२.१४९.१५ ॥
ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಪಿತೃವಂಶ ನಾಶವಾಗಿದೆ; ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದ ಇವರ ಆಶಾಬಂಧಗಳೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿವೆ.
12.149.16
यान्पूजयन्तो विन्दन्ति स्वर्गमायुर्यशः प्रजाः ।
तेषु ते संततं द्वेषो ब्राह्मणेषु निरर्थकः ॥ १२.१४९.१६ ॥
ಯಾರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಜನರು ಸ್ವರ್ಗ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ನಿರಂತರ ದ್ವೇಷ ವ್ಯರ್ಥ.
12.149.17
इमं लोकं विमुच्य त्वमवाङ्भूर्धा पतिष्यसि ।
अशाश्वतीः शाश्वतीश्च समाः पापेन कर्मणा ॥ १२.१४९.१७ ॥
ಈ ಲೋಕವನ್ನು ತೊರೆದು ನೀನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಬೀಳುವೆ—ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ಅಶಾಶ್ವತವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆದ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ.
12.149.18
स्वाद्यमानो जन्तुशतैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैरयोमुखैः ।
ततश्च पुनरावृत्तः पापयोनिं गमिष्यसि ॥ १२.१४९.१८ ॥
ಚೂಪಾದ ಕೋರೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಯಿಗಳ ನೂರಾರು ಜೀವಿಗಳಿಂದ ನೀನು ತಿನ್ನಲ್ಪಡುವೆ; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಪಾಪಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವೆ.
12.149.19
यदिदं मन्यसे राजन्नायमस्ति कुतः परः ।
प्रतिस्मारयितारस्त्वां यमदूता यमक्षये ॥ १२.१४९.१९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇದೇ ಎಲ್ಲವೂ, ಇದರಾಚೆ ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಮದೂತರು ನಿನಗೆ (ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು) ನೆನಪಿಸುವರು.