మహాభారతం · అధ్యాయం 12.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.149.1
अबुद्धिपूर्वं यत्पापं कुर्याद्भरतसत्तम ।
मुच्यते स कथं तस्मादेनसस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.१४९.१ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, తెలియకుండా చేసిన పాపం నుండి మనిషి ఎలా విముక్తి పొందుతాడు? దానిని నాకు చెప్పండి.
12.149.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि पुराणमृषिसंस्तुतम् ।
इन्द्रोतः शौनको विप्रो यदाह जनमेजयम् ॥ १२.१४९.२ ॥
ఈ విషయంలో, ఋషులచే స్తుతించబడిన ఒక పురాతన కథను నీకు చెబుతాను; ఇంద్రోతుడు, శౌనకుడు అనే బ్రాహ్మణుడు జనమేజయునితో చెప్పినది అది.
12.149.3
आसीद्राजा महावीर्यः पारिक्षिज्जनमेजयः ।
अबुद्धिजा ब्रह्महत्या तमागच्छन्महीपतिम् ॥ १२.१४९.३ ॥
మహావీరుడైన పరీక్షిత్తు కుమారుడు జనమేజయుడు అనే ఒక రాజు ఉండేవాడు. తెలియకుండా జరిగిన బ్రాహ్మణ హత్య ఆ రాజును పట్టుకుంది.
12.149.4
ब्राह्मणाः सर्व एवैनं तत्यजुः सपुरोहिताः ।
स जगाम वनं राजा दह्यमानो दिवानिशम् ॥ १२.१४९.४ ॥
బ్రాహ్మణులందరూ, పురోహితులతో సహా, అతన్ని విడిచిపెట్టారు. రాత్రింబగళ్ళు దహించబడుతూ ఆ రాజు అడవికి వెళ్లాడు.
12.149.5
प्रजाभिः स परित्यक्तश्चकार कुशलं महत् ।
अतिवेलं तपस्तेपे दह्यमानः स मन्युना ॥ १२.१४९.५ ॥
ప్రజలచేత విడిచిపెట్టబడినా అతడు గొప్ప మంగళకార్యాలు చేశాడు. మనోవేదనతో దహించబడుతూ అతడు అపరిమితమైన తపస్సు చేశాడు.
12.149.6
ब्रह्महत्यापनोदार्थमपृच्छद्ब्राह्मणान्बहून् ।
पर्यटन्पृथिवीं कृत्स्नां देशेदेशे नराधिपः ॥ १२.१४९.६ ॥
బ్రహ్మహత్య పోగొట్టుకోవడానికి, ఆ రాజు భూమి అంతటా దేశదేశాలు తిరుగుతూ అనేకమంది బ్రాహ్మణులను అడిగాడు.
12.149.7
तत्रेतिहासं वक्ष्यामि धर्मस्यास्योपवृंहणम् ।
दह्यमानः पापकृत्या जगाम जनमेजयः ॥ १२.१४९.७ ॥
అక్కడ ఈ ధర్మాన్ని వివరించే ఒక ఇతిహాసాన్ని చెబుతాను. పాప కార్యంతో దహించబడుతున్న జనమేజయుడు వెళ్ళాడు.
12.149.8
चरिष्यमाण इन्द्रोतं शौनकं संशितव्रतम् ।
समासाद्योपजग्राह पादयोः परिपीडयन् ॥ १२.१४९.८ ॥
తిరుగుతూ కఠిన వ్రతుడైన శౌనకుడిని (ఇంద్రోత పుత్రుడిని) చేరి, ఆయన పాదాలను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.
12.149.9
ततो भीतो महाप्राज्ञो जगर्हे सुभृशं तदा ।
कर्ता पापस्य महतो भ्रूणहा किमिहागतः ॥ १२.१४९.९ ॥
అప్పుడు భయపడిన మహాప్రాజ్ఞుడు అతన్ని తీవ్రంగా నిందించాడు: "మహాపాపం చేసిన భ్రూణహంతకుడా, ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు?"
12.149.10
किं तवास्मासु कर्तव्यं मा मां द्राक्षीः कथंचन ।
गच्छगच्छ न ते स्थानं प्रीणात्यस्मानिति ब्रुवन् ॥ १२.१४९.१० ॥
"మా వద్ద నీకు ఏమి చేయవలసి ఉంది? ఏ విధంగానూ నన్ను చూడకు! పో, పో — ఇది నీ స్థానం కాదు; ఇది మాకు ఇష్టం కాదు" అని అన్నాడు.
12.149.11
रुधिरस्येव ते गन्धः शवस्येव च दर्शनम् ।
अशिवः शिवसंकाशो मृतो जीवन्निवाटसि ॥ १२.१४९.११ ॥
నీ వాసన రక్తం లాంటిది, రూపం శవం లాంటిది. అశుభుడవైనా శుభునిలా కనిపిస్తావు; మృతుడవైనా జీవించినవానిలా తిరుగుతున్నావు.
12.149.12
अन्तर्भृत्युरशुद्धात्मा पापमेवानुचिन्तयन् ।
प्रबुध्यसे प्रस्वपिपि वर्तसे परमे सुखे ॥ १२.१४९.१२ ॥
లోపల మృత్యువు కలవాడా, అశుద్ధ ఆత్మ కలవాడా, పాపాన్నే ఆలోచిస్తూ నీవు మేల్కొంటావు, నిద్రపోతావు, పరమ సుఖంలో ఉంటున్నట్లు నటిస్తావు.
12.149.13
मोघं ते जीवितं राजन्परिक्लिष्टं च जीवसि ।
पापायैव हि सृष्टोऽसि कर्मणेह यवीयसे ॥ १२.१४९.१३ ॥
ఓ రాజా, నీ జీవితం వృథా; కష్టంలో నువ్వు బ్రతుకుతున్నావు. ఇక్కడ నీ కర్మల ద్వారా నువ్వు పాపం కోసమే సృష్టించబడ్డావు, చిన్నవాడా.
12.149.14
बहुकल्याणमिच्छन्त ईहन्ते पितरः सुतान् ।
तपसा दैवतेज्याभिर्वन्दनेन तितिक्षया ॥ १२.१४९.१४ ॥
పితరులు కుమారులకు గొప్ప మేలును కోరి, తపస్సు, దేవతారాధన, వందనం, సహనం ద్వారా ప్రయత్నిస్తారు.
12.149.15
पितृवंशमिमं पश्य त्वत्कृते निधनं गतम् ।
निरर्थाः सर्व एवैषामाशाबन्धास्त्वदाश्रयाः ॥ १२.१४९.१५ ॥
చూడు, నీ కారణంగా ఈ పితృవంశం నాశనమైంది; నిన్ను ఆధారంగా చేసుకున్న వారి ఆశా బంధాలన్నీ వ్యర్థమయ్యాయి.
12.149.16
यान्पूजयन्तो विन्दन्ति स्वर्गमायुर्यशः प्रजाः ।
तेषु ते संततं द्वेषो ब्राह्मणेषु निरर्थकः ॥ १२.१४९.१६ ॥
ఎవరిని పూజించి ప్రజలు స్వర్గం, దీర్ఘాయువు, కీర్తి, సంతానం పొందుతారో, ఆ బ్రాహ్మణుల పట్ల నీ నిరంతర ద్వేషం వ్యర్థం.
12.149.17
इमं लोकं विमुच्य त्वमवाङ्भूर्धा पतिष्यसि ।
अशाश्वतीः शाश्वतीश्च समाः पापेन कर्मणा ॥ १२.१४९.१७ ॥
ఈ లోకాన్ని విడిచి నువ్వు తలకిందులుగా పడిపోతావు—పాపకర్మ కారణంగా అనిత్యమైన, నిత్యమైన అనేక సంవత్సరాల పాటు.
12.149.18
स्वाद्यमानो जन्तुशतैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैरयोमुखैः ।
ततश्च पुनरावृत्तः पापयोनिं गमिष्यसि ॥ १२.१४९.१८ ॥
పదునైన కోరలు, ఇనుప నోళ్లు గల వందలాది జీవుల చేత నువ్వు తినబడతావు; ఆ తరువాత మళ్లీ తిరిగి పాపయోనిలో జన్మిస్తావు.
12.149.19
यदिदं मन्यसे राजन्नायमस्ति कुतः परः ।
प्रतिस्मारयितारस्त्वां यमदूता यमक्षये ॥ १२.१४९.१९ ॥
ఓ రాజా, ఇదే సర్వస్వం, దీనికి అవల మరేదీ లేదని నీవు భావిస్తే, యముని లోకంలో యమదూతలు నీకు (నీ కర్మలను) గుర్తు చేస్తారు.