مهابهاراتا · أدهيايا 12.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.179.1
यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१७९.१ ॥
إن كانت قد قُدِّمت صدقات أو قُرِّبت قرابين أو مورست تقشفات، أو خُدم الأساتذة والكبار، فأخبرني بذلك يا جدي.
12.179.2
यथाऽस्मिंश्च तथा तत्र जानीयां नृपसत्तम ।
दुष्कर्तारो यथा लोके यत्कुर्वन्ति तथा शृणु ॥ १२.१७९.२ ॥
يا أفضل الملوك، كما أعلم هنا وهناك، فاسمع ما يفعله الأشرار في العالم.
12.179.3
आत्मनाऽनर्थयुक्तेन पापे निविशते मनः ।
स्वकर्म कलुषं कृत्वा दुःखे महति धीयते ॥ १२.१७९.३ ॥
ينصرف العقل المقترن بالسوء من ذاته إلى الإثم، وإذا لوّث المرء عمله وقع في عذاب عظيم.
12.179.4
दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात्क्लेशं भयाद्भयम् ।
मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकारिणः ॥ १२.१७९.४ ॥
ينتقلون من مجاعة إلى مجاعة، ومن كرب إلى كرب، ومن خوف إلى خوف؛ يمضي الفقراء وأهل الذنوب من الموتى إلى من هم أشد موتاً.
12.179.5
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात्स्वर्गं सुखात्सुखम् ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च सत्वस्थाः शुभकारिणाः ॥ १२.१७९.५ ॥
ينتقلون من عيد إلى عيد، ومن سماء إلى سماء، ومن سعادة إلى سعادة: المؤمنون، والمضبوطون، والثابتون في الخير، وفاعلو الأعمال الصالحة.
12.179.6
व्यालकुञ्जरदुर्गेषु सर्पचोरभयेषु च ।
हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिकाः किमतः परम् ॥ १२.१७९.६ ॥
عبر حصون الحيات والفيلة، وفي أخطار الأفاعي واللصوص، يمضي الجاحدون ممدودي الأيدي؛ فماذا أقول أكثر من هذا؟
12.179.7
प्रियदेवातिथेयाश्च वदान्याः प्रियसाधवः ।
क्षेम्यमात्मवतां मार्गमास्थिता हस्तदक्षिणम् ॥ १२.१७९.७ ॥
الذين يكرمون الآلهة والضيوف، وهم كرماء محبوبون عند الأخيار، يسلكون طريق المتحكمين في أنفسهم الآمن، وهو الطريق اليسير.
12.179.8
पुलाका इव धान्येषु पुत्तिका इव पक्षिषु ।
तद्विधास्ते मनुष्येषु येषां धर्मो न कारणम् ॥ १२.१७९.८ ॥
كالتبن بين الحبوب وكالعصافير بين الطيور، هكذا بين الناس من لا يكون الدارما سببًا لهم.
12.179.9
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति ।
शेते सह शयानेन येनयेन यथाकृतम् ॥ १२.१७९.९ ॥
حتى الذي يعدو بسرعة يتبعه القدر؛ ينام مع من ينام، كلٌّ بحسب ما فعل.
12.179.10
उपतिष्ठति तिष्ठन्तं गच्छन्तमनुगच्छति ।
करोति कुर्वतः कर्म छायेवाऽनुविधीयते ॥ १२.१७९.१० ॥
تقف عند الواقف، وتتبع الماشي، وتلازم فعل الفاعل كما يتبع الظلُّ الشيءَ.
12.179.11
येनयेन यथा यद्यत्पुरा कर्म समार्जितम् ।
तत्तदेव नरो भुङ्क्ते नित्यं विहितमात्मना ॥ १२.१७९.११ ॥
أيُّ عمل تراكم سابقًا وبأيِّ وجهٍ كان، فالإنسان يتذوقه دائمًا كما قدَّره لنفسه.
12.179.12
स्वकर्मफलनिक्षेपं विधानपरिरक्षितम् ।
भूतग्राममिमं कालः समन्तात्परिकर्षति ॥ १२.१७९.१२ ॥
يجرُّ الزمنُ هذا الجمع من الكائنات من كل جانب، وهو وديعة ثمرة أعمالهم، محفوظةٌ بالقضاء.
12.179.13
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वं कालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १२.१७९.१३ ॥
كما أن الأزهار والثمار لا تتجاوز وقتها دون أن تُحَثّ، كذلك العمل الذي سبق فعله.
12.179.14
संमानश्चावमानश्च लाभालाभौ क्षयोदयौ ।
प्रवृत्तानि विवर्तन्ते विद्यानान्ते पुनःपुनः ॥ १२.१७९.१४ ॥
الكرامة والإهانة، والربح والخسارة، والانحطاط والصعود — إذا تحركت، تدور مرة بعد أخرى.
12.179.15
आत्मना विहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् ।
गर्भशय्यामुपादाय भुज्यते पौर्वदेहिकम् ॥ १२.१७९.१५ ॥
الألم الذي قضى به المرء على نفسه، والسعادة التي قضى بها على نفسه؛ ومنذ فراش الرحم يُذاق ما يخص الجسد السابق.
12.179.16
बालो युवा च वृद्धश्च यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १२.१७९.१६ ॥
الطفل والشاب والشيخ — أيّ عمل خيّر أو شرّير يفعله، ففي كل مرحلة من هذه المراحل وفي كل ميلاد يتذوق ثمرته.
12.179.17
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १२.१७९.१७ ॥
كما أن العجل بين ألف بقرة يجد أمّه، كذلك العمل المفعول سابقاً يتبع فاعله.
12.179.18
संक्लिन्नमग्रतो वस्त्रं पश्चाच्छुध्यति वारिणा ।
दुष्कर्मापि तथा पश्चात्पूयते पुण्यकर्मणा ॥ १२.१७९.१८ ॥
الثوب المبلول يتسخ أولاً ثم يُنظَّف بالماء؛ وكذلك من فعل الشر يتطهر بعد ذلك بعمل صالح.
12.179.19
तपसा तप्यते देहस्तपसा विन्दते महत् ।
उपवासैः प्रतप्तानां दीर्घं सुखमनन्तरम् ॥ १२.१७९.१९ ॥
بالتقشف يُطهَّر الجسد، وبالتقشف يُنال الثواب العظيم. أما الذين طُهِّروا بالصيام فيأتيهم بعد ذلك سعادة طويلة.
12.179.20
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने ।
धर्मनिर्धूतपापानां संसिद्ध्यन्ते मनोरथाः ॥ १२.१७९.२० ॥
بالتقشف الذي يُمارس زمنًا طويلًا في غابة التنسك، تتحقق أماني الذين نفضوا عنهم ذنوبهم بالدهرما.
12.179.21
शकुनीनामिवाकाशे मत्स्यानामिव चोदके ।
पदं यथा न दृश्येत तथा धर्मविदां गतिः ॥ १२.१७९.२१ ॥
كما لا يُرى أثر الطيور في السماء ولا أثر الأسماك في الماء، كذلك لا يُرى مسار العارفين بالدهرما.
12.179.22
अलमन्यैरुपालम्भैः कीर्तितैश्च व्यतिक्रमैः ।
पेशलं चानुरूपं च कर्तव्यं हितमात्मनः ॥ १२.१७९.२२ ॥
كفى من سائر التوبيخات والمخالفات المذكورة. ينبغي فعل ما هو لطيف للنفس ومناسب ونافع لها.