മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.179.1
यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१७९.१ ॥
ദാനമോ യാഗമോ തപസ്സോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ, ഗുരുജനസേവയോ ഉണ്ടെങ്കിലോ, ഹേ പിതാമഹാ, അത് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും.
12.179.2
यथाऽस्मिंश्च तथा तत्र जानीयां नृपसत्तम ।
दुष्कर्तारो यथा लोके यत्कुर्वन्ति तथा शृणु ॥ १२.१७९.२ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഈ ലോകത്തിലും അവിടെയും ഞാൻ അറിയുന്നതുപോലെ, ലോകത്തിൽ ദുഷ്കർമ്മികൾ ചെയ്യുന്നത് എന്തെന്ന് കേൾക്കൂ.
12.179.3
आत्मनाऽनर्थयुक्तेन पापे निविशते मनः ।
स्वकर्म कलुषं कृत्वा दुःखे महति धीयते ॥ १२.१७९.३ ॥
സ്വയം ദുരർത്ഥത്തോടെ ചേർന്ന മനസ്സ് പാപത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; സ്വകർമ്മം മലിനമാക്കി മനുഷ്യൻ വലിയ ദുഃഖത്തിൽ പതിക്കുന്നു.
12.179.4
दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात्क्लेशं भयाद्भयम् ।
मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकारिणः ॥ १२.१७९.४ ॥
ക്ഷാമത്തിൽ നിന്ന് ക്ഷാമത്തിലേക്കും, ക്ലേശത്തിൽ നിന്ന് ക്ലേശത്തിലേക്കും, ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഭയത്തിലേക്കും പോകുന്നു; മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് വീണ്ടും മരിച്ചവരായി ദരിദ്രരും പാപികളും പോകുന്നു.
12.179.5
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात्स्वर्गं सुखात्सुखम् ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च सत्वस्थाः शुभकारिणाः ॥ १२.१७९.५ ॥
ഉത്സവത്തിൽ നിന്ന് ഉത്സവത്തിലേക്കും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും, സുഖത്തിൽ നിന്ന് സുഖത്തിലേക്കും പോകുന്നു; ശ്രദ്ധയുള്ളവരും ദമമുള്ളവരും സത്ത്വഗുണത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും ശുഭകർമ്മം ചെയ്യുന്നവരും.
12.179.6
व्यालकुञ्जरदुर्गेषु सर्पचोरभयेषु च ।
हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिकाः किमतः परम् ॥ १२.१७९.६ ॥
പാമ്പുകളും ആനകളും നിറഞ്ഞ ദുർഗ്ഗമ സ്ഥലങ്ങളിലും, സർപ്പ-കള്ളന്മാരുടെ ഭയങ്ങളിലും നാസ്തികർ കൈ നീട്ടി കടന്നുപോകുന്നു; ഇതിലുപരി ഞാൻ എന്ത് പറയാൻ?
12.179.7
प्रियदेवातिथेयाश्च वदान्याः प्रियसाधवः ।
क्षेम्यमात्मवतां मार्गमास्थिता हस्तदक्षिणम् ॥ १२.१७९.७ ॥
ദേവന്മാരെയും അതിഥികളെയും ആദരിക്കുന്നവരും ഉദാരമതികളും സജ്ജനങ്ങൾക്ക് പ്രിയരുമായവർ ആത്മസംയമികളുടെ സുരക്ഷിതവും സുഗമവുമായ മാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
12.179.8
पुलाका इव धान्येषु पुत्तिका इव पक्षिषु ।
तद्विधास्ते मनुष्येषु येषां धर्मो न कारणम् ॥ १२.१७९.८ ॥
ധാന്യങ്ങളിൽ തവിടുപോലെയും പക്ഷികളിൽ കുരുവികൾപോലെയും, മനുഷ്യരിൽ അത്തരക്കാരുണ്ട്; ധർമം അവർക്ക് കാരണമല്ല.
12.179.9
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति ।
शेते सह शयानेन येनयेन यथाकृतम् ॥ १२.१७९.९ ॥
അതിവേഗം ഓടുന്നവന്റെ പിന്നാലെയും വിധി ഓടുന്നു; ഉറങ്ങുന്നവനോടൊപ്പം ഉറങ്ങുന്നു; ആരു ചെയ്തതിനനുസരിച്ചും.
12.179.10
उपतिष्ठति तिष्ठन्तं गच्छन्तमनुगच्छति ।
करोति कुर्वतः कर्म छायेवाऽनुविधीयते ॥ १२.१७९.१० ॥
നിൽക്കുന്നവനരികെ നിൽക്കുന്നു, നടക്കുന്നവനെ പിന്തുടരുന്നു; ചെയ്യുന്നവന്റെ കർമത്തെ അനുഗമിക്കുന്നു; നിഴൽപോലെ പിന്തുടരപ്പെടുന്നു.
12.179.11
येनयेन यथा यद्यत्पुरा कर्म समार्जितम् ।
तत्तदेव नरो भुङ्क्ते नित्यं विहितमात्मना ॥ १२.१७९.११ ॥
മുമ്പ് ഏതേത് കർമം എങ്ങനെ സമ്പാദിക്കപ്പെട്ടുവോ, മനുഷ്യൻ അതുതന്നെ, തന്നാൽ തന്നെ വിധിക്കപ്പെട്ടതായി എപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നു.
12.179.12
स्वकर्मफलनिक्षेपं विधानपरिरक्षितम् ।
भूतग्राममिमं कालः समन्तात्परिकर्षति ॥ १२.१७९.१२ ॥
സ്വന്തം കർമഫലമാകുന്ന നിക്ഷേപം, വിധിയാൽ സംരക്ഷിതമായ ഈ ജീവിസമൂഹത്തെ കാലം എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു.
12.179.13
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वं कालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १२.१७९.१३ ॥
പ്രേരണയില്ലാതെതന്നെ പൂക്കളും ഫലങ്ങളും തങ്ങളുടെ കാലത്തെ ലംഘിക്കുന്നില്ല; അതുപോലെ മുൻകൃത കർമ്മവും.
12.179.14
संमानश्चावमानश्च लाभालाभौ क्षयोदयौ ।
प्रवृत्तानि विवर्तन्ते विद्यानान्ते पुनःपुनः ॥ १२.१७९.१४ ॥
ആദരവും അവമാനവും, ലാഭവും നഷ്ടവും, ക്ഷയവും ഉദയവും — ആരംഭിച്ചവ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിയുന്നു.
12.179.15
आत्मना विहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् ।
गर्भशय्यामुपादाय भुज्यते पौर्वदेहिकम् ॥ १२.१७९.१५ ॥
സ്വയം വിധിച്ച ദുഃഖവും സ്വയം വിധിച്ച സുഖവും; ഗർഭശയ്യ മുതൽ മുൻദേഹസംബന്ധമായത് അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നു.
12.179.16
बालो युवा च वृद्धश्च यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १२.१७९.१६ ॥
ബാലനും യുവാവും വൃദ്ധനും — ഏതൊരു ശുഭാശുഭം ചെയ്യുന്നുവോ, ആ ആ അവസ്ഥയിലും ഓരോ ജന്മത്തിലും അവൻ അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.
12.179.17
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १२.१७९.१७ ॥
ആയിരം പശുക്കൾക്കിടയിൽ കിടാവ് തന്റെ അമ്മയെ കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെ, മുൻകൃത കർമ്മം തന്റെ കർത്താവിനെ പിന്തുടരുന്നു.
12.179.18
संक्लिन्नमग्रतो वस्त्रं पश्चाच्छुध्यति वारिणा ।
दुष्कर्मापि तथा पश्चात्पूयते पुण्यकर्मणा ॥ १२.१७९.१८ ॥
നനഞ്ഞ വസ്ത്രം ആദ്യം മലിനമായിരിക്കും; പിന്നെ വെള്ളത്താൽ ശുദ്ധമാകുന്നു; അതുപോലെ ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്തവനും പിന്നീട് പുണ്യകർമ്മത്താൽ പവിത്രനാകുന്നു.
12.179.19
तपसा तप्यते देहस्तपसा विन्दते महत् ।
उपवासैः प्रतप्तानां दीर्घं सुखमनन्तरम् ॥ १२.१७९.१९ ॥
തപസ്സിനാൽ ശരീരം ശുദ്ധമാകുന്നു; തപസ്സിനാൽ മഹത്തായത് ലഭിക്കുന്നു. ഉപവാസങ്ങളാൽ തപിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് പിന്നീട് ദീർഘമായ സുഖം ലഭിക്കുന്നു.
12.179.20
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने ।
धर्मनिर्धूतपापानां संसिद्ध्यन्ते मनोरथाः ॥ १२.१७९.२० ॥
തപോവനത്തിൽ ദീർഘകാലം ആചരിച്ച തപസ്സിനാൽ, ധർമ്മത്താൽ പാപങ്ങൾ നീങ്ങിയവരുടെ മനോരഥങ്ങൾ സിദ്ധിക്കുന്നു.
12.179.21
शकुनीनामिवाकाशे मत्स्यानामिव चोदके ।
पदं यथा न दृश्येत तथा धर्मविदां गतिः ॥ १२.१७९.२१ ॥
ആകാശത്തിൽ പക്ഷികളുടെ പാതയും ജലത്തിൽ മത്സ്യങ്ങളുടെ പാതയും കാണാത്തതുപോലെ, ധർമ്മജ്ഞരുടെ ഗതിയും കാണപ്പെടുന്നില്ല.
12.179.22
अलमन्यैरुपालम्भैः कीर्तितैश्च व्यतिक्रमैः ।
पेशलं चानुरूपं च कर्तव्यं हितमात्मनः ॥ १२.१७९.२२ ॥
മറ്റ് ആക്ഷേപങ്ങളും പറഞ്ഞ ലംഘനങ്ങളും മതി. സ്വന്തത്തിന് ഇമ്പവും യോഗ്യവും ഹിതവുമായതേ ചെയ്യണം.