మహాభారతం · అధ్యాయం 12.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.179.1
यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१७९.१ ॥
దానం, యజ్ఞం లేదా తపస్సు చేసినా, లేదా గురువులకు సేవ చేసినా, ఓ పితామహా, దాన్ని నాకు చెప్పండి.
12.179.2
यथाऽस्मिंश्च तथा तत्र जानीयां नृपसत्तम ।
दुष्कर्तारो यथा लोके यत्कुर्वन्ति तथा शृणु ॥ १२.१७९.२ ॥
నృపశ్రేష్ఠా, ఈ లోకంలో మరియు అక్కడ నేను తెలిసినట్లుగా, లోకంలో దుష్కర్మలు చేసేవారు ఏమి చేస్తారో వినుము.
12.179.3
आत्मनाऽनर्थयुक्तेन पापे निविशते मनः ।
स्वकर्म कलुषं कृत्वा दुःखे महति धीयते ॥ १२.१७९.३ ॥
స్వయంగా అనర్థానికి లోనైన మనసు పాపంలో ప్రవేశిస్తుంది; తన కర్మను కలుషితం చేసి మనుషుడు గొప్ప దుఃఖంలో పడతాడు.
12.179.4
दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात्क्लेशं भयाद्भयम् ।
मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकारिणः ॥ १२.१७९.४ ॥
కరువు నుండి కరువుకు, క్లేశం నుండి క్లేశానికి, భయం నుండి భయానికి వెళ్తారు; చనిపోయిన వారికంటే ఎక్కువగా చనిపోయిన దరిద్రులు, పాపకారులు వెళ్తారు.
12.179.5
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात्स्वर्गं सुखात्सुखम् ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च सत्वस्थाः शुभकारिणाः ॥ १२.१७९.५ ॥
ఉత్సవం నుండి ఉత్సవానికి, స్వర్గం నుండి స్వర్గానికి, సుఖం నుండి సుఖానికి వెళ్తారు; శ్రద్ధగలవారు, దాంతులు, సత్త్వగుణంలో స్థిరులైనవారు, శుభకర్మలు చేసేవారు.
12.179.6
व्यालकुञ्जरदुर्गेषु सर्पचोरभयेषु च ।
हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिकाः किमतः परम् ॥ १२.१७९.६ ॥
పాములు, ఏనుగులతో నిండిన దుర్గమ స్థలాల్లో, సర్పాల మరియు దొంగల భయాల్లో కూడా నాస్తికులు చేయి సాచి దాటిపోతారు; దీనికంటే ఎక్కువ ఏమి చెప్పను?
12.179.7
प्रियदेवातिथेयाश्च वदान्याः प्रियसाधवः ।
क्षेम्यमात्मवतां मार्गमास्थिता हस्तदक्षिणम् ॥ १२.१७९.७ ॥
దేవతలను, అతిథులను గౌరవించేవారు, ఉదారులు, సత్పురుషులకు ప్రియులు, ఆత్మనిగ్రహం కలవారి సురక్షితమైన, సులభమైన మార్గాన్ని అనుసరిస్తారు.
12.179.8
पुलाका इव धान्येषु पुत्तिका इव पक्षिषु ।
तद्विधास्ते मनुष्येषु येषां धर्मो न कारणम् ॥ १२.१७९.८ ॥
ధాన్యాలలో పొట్టులా, పక్షులలో పిచ్చుకలా ఉంటారు మనుషుల్లో వారు; ధర్మం వారికి కారణం కాదు.
12.179.9
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति ।
शेते सह शयानेन येनयेन यथाकृतम् ॥ १२.१७९.९ ॥
అత్యంత వేగంగా పరుగెత్తేవాడినీ విధి వెంబడిస్తుంది; పడుకున్నవాడితో కలిసి పడుకుంటుంది; ఎవరు ఏమి చేశారో దానికి తగినట్లే.
12.179.10
उपतिष्ठति तिष्ठन्तं गच्छन्तमनुगच्छति ।
करोति कुर्वतः कर्म छायेवाऽनुविधीयते ॥ १२.१७९.१० ॥
నిలిచినవాని వద్ద నిలుస్తుంది, నడిచేవాణ్ణి అనుసరిస్తుంది; చేసేవాడి కర్మను అనుసరిస్తుంది; నీడలా అనుసరించబడుతుంది.
12.179.11
येनयेन यथा यद्यत्पुरा कर्म समार्जितम् ।
तत्तदेव नरो भुङ्क्ते नित्यं विहितमात्मना ॥ १२.१७९.११ ॥
పూర్వం ఎలాగెలా ఏ కర్మ సంపాదించబడిందో, మనిషి అదే, తానే నిర్ణయించుకున్నదాన్ని ఎప్పుడూ అనుభవిస్తాడు.
12.179.12
स्वकर्मफलनिक्षेपं विधानपरिरक्षितम् ।
भूतग्राममिमं कालः समन्तात्परिकर्षति ॥ १२.१७९.१२ ॥
తమ కర్మఫలమనే నిక్షేపం, విధిచేత రక్షించబడిన ఈ ప్రాణిసమూహాన్ని కాలం అన్నివైపుల నుండి లాగుతూ ఉంటుంది.
12.179.13
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वं कालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १२.१७९.१३ ॥
ప్రేరణ లేకుండానే పూలూ పండ్లూ తమ కాలాన్ని అతిక్రమించవు; అలాగే పూర్వకృతమైన కర్మ కూడా.
12.179.14
संमानश्चावमानश्च लाभालाभौ क्षयोदयौ ।
प्रवृत्तानि विवर्तन्ते विद्यानान्ते पुनःपुनः ॥ १२.१७९.१४ ॥
సన్మానం, అవమానం, లాభం, నష్టం, క్షయం, ఉదయం — ప్రారంభమైనవి మళ్లీ మళ్లీ తిరుగుతాయి.
12.179.15
आत्मना विहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् ।
गर्भशय्यामुपादाय भुज्यते पौर्वदेहिकम् ॥ १२.१७९.१५ ॥
తానే విధించుకున్న దుఃఖమూ, తానే విధించుకున్న సుఖమూ; గర్భశయ్య నుండి మొదలుకొని పూర్వదేహసంబంధమైనది అనుభవించబడుతుంది.
12.179.16
बालो युवा च वृद्धश्च यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १२.१७९.१६ ॥
బాలుడు, యువకుడు, వృద్ధుడు — ఏ శుభాశుభ కర్మ చేసినా, ఆయా అవస్థలలో, ప్రతి జన్మలోనూ అతడు దాని ఫలాన్ని అనుభవిస్తాడు.
12.179.17
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १२.१७९.१७ ॥
వేయి ఆవుల మధ్యలో దూడ తన తల్లిని కనుగొన్నట్లు, పూర్వకృతమైన కర్మ తన కర్తను అనుసరిస్తుంది.
12.179.18
संक्लिन्नमग्रतो वस्त्रं पश्चाच्छुध्यति वारिणा ।
दुष्कर्मापि तथा पश्चात्पूयते पुण्यकर्मणा ॥ १२.१७९.१८ ॥
తడిసిన బట్ట ముందు మలినంగా ఉంటుంది, తరువాత నీటితో శుభ్రమవుతుంది; అలాగే దుష్కర్మ చేసినవాడు కూడా తరువాత పుణ్యకర్మతో పవిత్రమవుతాడు.
12.179.19
तपसा तप्यते देहस्तपसा विन्दते महत् ।
उपवासैः प्रतप्तानां दीर्घं सुखमनन्तरम् ॥ १२.१७९.१९ ॥
తపస్సుతో శరీరం తపింపజేయబడుతుంది; తపస్సుతో మహత్తరమైనది పొందబడుతుంది. ఉపవాసాలతో తపింపజేయబడిన వారికి తరువాత దీర్ఘ సుఖం కలుగుతుంది.
12.179.20
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने ।
धर्मनिर्धूतपापानां संसिद्ध्यन्ते मनोरथाः ॥ १२.१७९.२० ॥
తపోవనంలో దీర్ఘకాలం సేవించిన తపస్సుతో, ధర్మం చేత పాపాలు తొలగిపోయిన వారి మనోరథాలు సిద్ధిస్తాయి.
12.179.21
शकुनीनामिवाकाशे मत्स्यानामिव चोदके ।
पदं यथा न दृश्येत तथा धर्मविदां गतिः ॥ १२.१७९.२१ ॥
ఆకాశంలో పక్షుల జాడ, నీటిలో చేపల జాడ కనిపించనట్టే, ధర్మం తెలిసినవారి గతి కనిపించదు.
12.179.22
अलमन्यैरुपालम्भैः कीर्तितैश्च व्यतिक्रमैः ।
पेशलं चानुरूपं च कर्तव्यं हितमात्मनः ॥ १२.१७९.२२ ॥
ఇతర నిందలు, చెప్పబడిన అతిక్రమణలు చాలు. తనకు మధురమైనది, తగినది, హితకరమైనదే చేయాలి.